ਦੇਵਾਨਾਂ ਪੂਜਨੋਪਾਯਂ ਕ੍ਰਮਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍। ਅਗ੍ਰੇ ਪੂਜ੍ਯਤਮਃ ਕੋਸੌ ਕੋ ਮਧ੍ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਪੂਜਨੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਪੱਕਾ ਤਰੀਕਾ ਤੇ ਕ੍ਰਮ ਦੱਸੋ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਕੇਹੜਾ ਕੇਂਦਰ ਹੈ?
ਅਂਤੇ ਚ ਪੂਜਾ ਕਸ੍ਯੈਵ ਕਸ੍ਯ ਕੋ ਵਾ ਪ੍ਰਭਾਵਕਃ। ਕਿਂਵਾ ਕਂ ਚ ਫਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਲਭੇਨ੍ਨਰਃ
ਅਤੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਕਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਦੀ ਕੀ ਤਾਕਤ ਹੈ? ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ?
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਗਣੇਸ਼ਂ ਪੂਜਯੇਦਗ੍ਰੇ ਤ੍ਵਵਿਘ੍ਨਾਰ੍ਥਂ ਪਰੇ ਤ੍ਵਿਹ। ਵਿਨਾਯਕਤ੍ਵਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਯਥਾ ਗੌਰੀਸੁਤੋ ਹਿ ਸਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਨਾਇਕ ਦਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਗੌਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਜਨਯਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਸੁਤੌ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਦਿਮੌ। ਸਰ੍ਵਲੋਕਧਰੌ ਸ਼ੂਰੌ ਦੇਵੌ ਸ੍ਕਂਦਗਣਾਧਿਪੌ
ਪਹਿਲਾਂ, ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ: ਮਹਾਂਦੇਵ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਦੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਦੇਵਤੇ, ਸਕੰਦ ਤੇ ਗਣਪਤੀ, ਜੋ ਸੈਨਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ।
ਤੌ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਗਸੁਤਾ ਸਿਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪਰ੍ਯਭਾषਤ। ਇਦਂ ਤੁ ਮੋਦਕਂ ਪੁਤ੍ਰੌ ਦੇਵੈਰ੍ਦਤ੍ਤਂ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਆਖਿਆ: 'ਇਹ ਮਿਠਾਈ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।'
ਮਹਾਬੁਦ੍ਧੀਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਸੁਧਯਾ ਪਰਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍। ਗੁਣਂ ਚਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁਤਂ ਤੁ ਸਮਾਹਿਤੌ
'ਇਹ ਮਹਾਬੁੱਧੀ ਨਾਂਅ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਸ ਦੀ ਖਾਸੀਅਤ ਦੱਸਦੀ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।'
ਅਸ੍ਯੈਵਾਘ੍ਰਾਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਅਮਰਤ੍ਵਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍। ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਕੋਵਿਦਃ
ਇਸ ਦੀ ਸਿਰਫ ਸੁੰਘਣ ਨਾਲ ਹੀ ਅਮਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸਾਰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਪੁਣਃ ਸਰ੍ਵਤਂਤ੍ਰੇषੁ ਲੇਖਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਕृਤ੍ਸੁਧੀਃ। ਜ੍ਞਾਨਵਿਜ੍ਞਾਨਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਹਰ ਤੰਤਰ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਚੰਗਾ ਲਿਖਾਰੀ ਤੇ ਕਲਾ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਾਰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਪੁਤ੍ਰੌ ਧਰ੍ਮਾਦਧਿਕਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧਿਸ਼ਤਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍। ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਪਿਤੁਸ੍ਤੇ ਸਂਮਤਂ ਤ੍ਵਿਦਮ੍
ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋ ਕੇ ਸੌ ਗੁਣਾ ਸਿਧੀਆਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਇਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਵਾਲੀ ਵਸਤੂ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਾਤृਮੁਖਾਦੇਵਂ ਵਚਃ ਪਰਮਕੋਵਿਦਃ। ਸ੍ਕਂਦਸ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਯਯੌ ਸਦ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਸ੍ਥਿਤਂ
ਮਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸਕੰਦ ਤੁਰੰਤ ਤੀਰਥ ਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਵਸਤੂ ਨਾਲ।
ਬਰ੍ਹਿਣਂ ਸ੍ਵਂ ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਤ੍ਵਭਿषੇਕਃ ਕृਤਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍। ਪਿਤਰੌ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਲਂਬੋਦਰਧਰਸ੍ਸੁਧੀਃ
ਆਪਣੇ ਮੋਰ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋ ਗਿਆ; ਪਿਤਾ-ਮਾਤਾ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਤੇ ਪੇਟ ਵਾਲਾ ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤ ਏਵ ਮੁਦਾਯੁਕ੍ਤਃ ਪਿਤ੍ਰੋਰੇਵਾਗ੍ਰਤ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਪੁਰਤਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਸ੍ਕਂਦੋ ਮੇ ਦੇਹੀਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਸ੍ਥਿਤਃ
ਫਿਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਪਿਤਾ-ਮਾਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਤੇ ਸਕੰਦ ਵੀ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ, 'ਮੈਨੂੰ ਸਰੀਰ ਦੇਵੋ' ਕਹਿ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਤੌ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਥ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਭਿषੇਕੈਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਦੇਵੈਰ੍ਨ ਤੈਸ੍ਤਥਾ
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਕਹਿ ਉਠੀ: 'ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਅਤੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀ, ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।'
ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਵ੍ਰਤੈਰ੍ਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਯੋਗੈਰਨ੍ਯੈਰ੍ਯਮੈਸ੍ਤਥਾ। ਪਿਤ੍ਰੋਰਰ੍ਚਾਕृਤਃ ਕੋਪਿ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਸਭ ਯਜਨਾਂ, ਵਰਤਾਂ, ਮੰਤਰਾਂ, ਹੋਰ ਯੋਗਾਂ ਅਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨਾਂ ਨਾਲ, ਪਿਤਾ-ਮਾਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਵੀ, ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸੁਤਸ਼ਤਾਦੇषੋऽਧਿਕਃ ਸ਼ਤਗੁਣੈਰਪਿ। ਅਤੋ ਦਦਾਮਿ ਹੇਰਮ੍ਬੇ ਮੋਦਕਂ ਦੇਵਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਹੇਰੰਬ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਮੋਦਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਸ੍ਯੈਵ ਕਾਰਣਾਦਸ੍ਯ ਅਗ੍ਰੇ ਪੂਜਾ ਮਖੇषੁ ਚ। ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਵਾਦੌ ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੂਜਾਵਿਧਾਸੁ ਚ
ਇਸ ਕਾਰਨ, ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੇਦ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਸਤਕਾਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾ ਸਹ ਭੂਤੇਸ਼ੋ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਵਰਂ ਮਹਤ੍। ਅਸ੍ਯੈਵ ਪੂਜਨਾਦਗ੍ਰੇ ਦੇਵਾਸ੍ਤੁष੍ਟਾ ਭਵਂਤੁ ਚ
ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ: 'ਇਸ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।'
ਸਰ੍ਵਾਸਾਮਪਿ ਦੇਵੀਨਾਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਚ ਸਮਂਤਤਃ। ਤਪੋ ਭਵਤੁ ਨਿਤ੍ਯਂ ਚ ਪੂਜਿਤੇऽਗ੍ਰੇ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰੇ
ਸਭ ਦੇਵੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਪਸਿਆ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਣੀ ਰਹੇ।
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਪੂਜਯੇਦ੍ਗਣਪਂ ਦ੍ਵਿਜਃ। ਕੋਟਿਕੋਟਿਗੁਣਂ ਤੇषੁ ਦੇਵਦੇਵੀ ਵਚੋ ਯਥਾ
ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਗੁਣਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦੇਵਦੇਵ੍ਯਾ ਤਥਾ ਮੁਦਾ। ਕृਤਂ ਗਣਾਧਿਪਤ੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਗ੍ਰਤਸ੍ਤਦਾ
ਸਭ ਗੁਣ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਵੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦੇ ਕੇ, ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਗਣਾਂ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰੀਤਾ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਗਈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਯੇषੁ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇषੁ ਨਿਤ੍ਯਪੂਜਨੇ। ਗਣੇਸ਼ਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਂ ਲਭੇਨ੍ਨਰਃ
ਇਸ ਲਈ, ਵੱਡੇ ਯਜਨਾਂ, ਸਤਕਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ, ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦੇਵੈਸ੍ਤੁ ਦਯਿਤਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿ ਕਾਮ੍ਯਯਾ। ਪੂਜਿਤਸ਼੍ਚਾਥਸਰ੍ਵੈਸ੍ਤੁ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੋਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਤੋ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਤੇ ਸਭ ਨੇ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸੁਰਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾਈ।
ਨਕ੍ਤਾਹਾਰਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਗਣਾਧਿਪਂ। ਲਿਂਗੇ ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਚਿਤ੍ਰੇ ਦੇਵਃ ਪੂਜ੍ਯੋ ਭਵੇਦ੍ਯਦਿ
ਚੌਥੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਜਾਂ ਚਿੱਤਰ ਵਿੱਚ, ਜੇਕਰ ਦੇਵਤਾ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗਣਾਧਿਪ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤਿਦ। ਉਮਾਨਂਦਪ੍ਰਦ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਭਵਸਾਗਰਾਤ੍
ਹੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਮਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ।
ਹਰਾਨਂਦਕਰਧ੍ਯਾਨ ਜ੍ਞਾਨਵਿਜ੍ਞਾਨਦ ਪ੍ਰਭੋ। ਵਿਘ੍ਨਰਾਜ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਵ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਹਰ ਦਾ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗਿਆਨ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦੇ ਰਹੋ।
ਕृਤੋਪਵਾਸੋ ਗਣਪਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਯੋ ਨਰੋ ਮੁਦਾ। ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸੁਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਾਮਦ੍ਵਾਦਸ਼ਕਂ ਸ਼ੁਭਂ। ੴਨਮੋ ਗਣਪਤਯੇ ਮਂਤ੍ਰ ਏष ਉਦਾਹृਤਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ, ਬਾਰਹ ਨਾਮਾਂ ਵਾਲਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: 'ਓਮ, ਗਣਪਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।'
ਗਣਪਤਿਰ੍ਵਿਘ੍ਨਰਾਜੋ ਲਂਬਤੁਂਡੋ ਗਜਾਨਨਃ। ਦ੍ਵੈਮਾਤੁਰਸ਼੍ਚ ਹੇਰਮ੍ਬ ਏਕਦਂਤੋ ਗਣਾਧਿਪਃ
ਗਣਪਤੀ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਲੰਬਾ ਸੁੰਡ ਵਾਲਾ, ਹਾਥੀ-ਮੁਖੀ, ਦੋ ਮਾਵਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਹੇਰੰਬ, ਇਕ-ਦੰਦ ਵਾਲਾ, ਗਣਾਂ ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ—
ਵਿਨਾਯਕਸ਼੍ਚਾਰੁਕਰ੍ਣਃ ਪਸ਼ੁਪਾਲੋ ਭਵਾਤ੍ਮਜਃ। ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਤਾਨਿ ਨਾਮਾਨਿ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਯਃ ਪਠੇਤ੍
ਵਿਨਾਇਕ, ਸੁੰਦਰ ਕੰਨ ਵਾਲਾ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਭਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ—ਇਹ ਬਾਰਹ ਨਾਮ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ,
ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਤਸ੍ਯ ਭਵੇਦ੍ਵਸ਼੍ਯਂ ਨ ਚ ਵਿਘ੍ਨਂ ਭਵੇਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍। ਮਹਾਪ੍ਰੇਤਾਸ਼੍ਸ਼ਮਂ ਯਾਂਤਿ ਪੀਡ੍ਯਤੇ ਵ੍ਯਾਧਿਭਿਰ੍ਨ ਚ। ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਦ੍ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਹ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਉਸ ਲਈ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਦੇ ਵੀ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ; ਵੱਡੇ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਸੁਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।