ਸ੍ਨਾਨਾਤ੍ਪਾਨਾਚ੍ਚ ਜਾਹ੍ਨਵ੍ਯਾਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਤਰ੍ਪਣਾਤ੍ਤਥਾ। ਮਹਾਪਾਤਕਵृਂਦਾਨਿ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਂਤਿ ਦਿਨੇਦਿਨੇ
ਜੋ ਜਹਾਨਵੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਲ ਦੇਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਵੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਘਟਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨਿਨਾ ਦਹ੍ਯਤੇ ਤੂਲਂ ਤृਣਂ ਸ਼ੁष੍ਕਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਯਥਾ। ਤਥਾ ਗਂਗਾਜਲਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪੁਂਸਾਂ ਪਾਪਂ ਦਹੇਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਰੂਈ ਜਾਂ ਸੁੱਕੀ ਘਾਹ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪਾਪ ਵੀ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਗਂਗਾਸ੍ਨਾਨੇਨ ਕੇਸ਼ਵਮ੍। ਯਸ਼ੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਲਭੇਤ੍ਪੁਣ੍ਯੇਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਂਤੇ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਅਟੱਲ ਸੁੱਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤ, ਰਾਜ ਤੇ ਆਖ਼ਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਪਿਤॄਨੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਗਂਗਾਯਾਂ ਯਸ੍ਤੁ ਪਿਂਡਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ। ਵਿਧਿਨਾ ਵਾਕ੍ਯਪੂਰ੍ਵੇਣ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਸ਼ृਣੁ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਠੀਕ ਰੀਤ ਨਾਲ ਤੇ ਸਹੀ ਬੋਲ ਕੇ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਪਿੰਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਣ।
ਅਨ੍ਨੈਕੇਨ ਤੁ ਸਾਹਸ੍ਰਂ ਵਰ੍षਂ ਪੂਜ੍ਯਃ ਸੁਰਾਲਯੇ। ਤਿਲੇਨ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਤਥਾ ਮੇਧ੍ਯਫਲੇਨ ਚ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਤਿਲ ਦੇਣ ਨਾਲ ਇਹ ਫਲ ਦੂਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਗਵ੍ਯੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ੍ਯਾਂਤੋ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਏਵਂ ਪਿਂਡਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕ੍ਰਤੁਸ਼ਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਗਾਇ ਦਾ ਦੁੱਧ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸੁੱਗ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ। ਇੰਝ ਪਿੰਡ ਦੇਣ ਨਾਲ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੋ ਯਗ ਕਰਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤਰੋ ਨਿਰਯਸ੍ਥਾ ਯੇ ਧਨ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਵਾਸਿਨਃ। ਧਨਪੁਤ੍ਰਯੁਤਾਰੋਗ੍ਯਂ ਸੁਖਸਂਮਾਨਪੂਜਿਤਾਃ
ਜੋ ਪਿਤਰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਨ, ਪੁੱਤਰ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਸੁੱਖ, ਆਦਰ ਤੇ ਮਾਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਰਸਾਤਲਗਤਾ ਯੇ ਚ ਯੇ ਚ ਕੀਟਾ ਮਹੀਤਲੇ। ਸ੍ਥਾਵਰੇ ਪਕ੍ਸ਼ਿਸਂਘਾਦੌ ਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾ ਧਨਿਨੋ ਨृਪਾਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੀੜੇ ਜਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਾਜੇ ਤੇ ਧਨਵਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਪੌਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਗੋਤ੍ਰੈਰ੍ਦੌਹਿਤ੍ਰਕੈਸ੍ਤਥਾ। ਜਾਮਾਤृਭਾਗਿਨੇਯੈਸ਼੍ਚ ਸੁਹृਨ੍ਮਿਤ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਿਯਾਪ੍ਰਿਯੈਃ
ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪੌਤਿਆਂ, ਆਪਣੇ ਕੁਟੰਬੀਆਂ, ਧੀ-ਪੋਤਿਆਂ, ਜਵਾਈਆਂ, ਮਾਮਿਆਂ, ਦੋਸਤਾਂ ਤੇ ਚੰਗੇ ਮੰਦੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਰਾਹੀਂ,
ਪ੍ਰਦੀਯਤੇ ਜਲਂ ਪਿਂਡਂ ਯਥੋਪਕਰਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਗਂਗਾਤੋਯੇषੁ ਤੀਰੇषੁ ਤੇषਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋऽਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜਲ ਤੇ ਪਿੰਡ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸੁੱਗ ਕਦੇ ਮੁੱਕਦਾ ਨਹੀਂ।
ਪਿਂਡਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਸ੍ਥਿਤਾ ਯੇ ਚ ਪਿਤਰੋ ਮਾਤृਗੋਤ੍ਰਜਾਃ। ਭਵਂਤਿ ਸੁਖਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਸ਼੍ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਜੋ ਪਿਤਰ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਹਨ ਜਾਂ ਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੁਟੰਬ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸਤ੍ਵਾ ਅਧਃਸ੍ਥਾ ਮਧ੍ਯਵਾਸਿਨਃ। ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਾਂਞ੍ਛਂਤਿ ਸਦ੍ਗਂਗਾਂ ਗਚ੍ਛਂਤੁ ਸੁਰਨਿਮ੍ਨਗਾਮ੍
ਜੋ ਜੀਵ ਸੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਹੇਠਾਂ ਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਦਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਚੰਗੀ ਗੰਗਾ, ਦੇਵੀ ਦਰਿਆ, ਨੂੰ ਜਾ ਸਕਣ।
ਏਕੋ ਗਚ੍ਛਤਿ ਗਂਗਾਂ ਯਃ ਪੂਯਂਤੇ ਤਸ੍ਯ ਪੂਰੁषਾਃ। ਏਤਦੇਵ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਤਰਤੇ ਤਾਰਯਤ੍ਯਪਿ
ਜਦੋਂ ਇਕ ਮਨੁੱਖ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਹੈ—ਉਹ ਆਪ ਵੀ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗਂਗਾ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਗੁਣਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਸ਼੍ਚਤੁਰਾਨਨਃ। ਅਤਃ ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਦਾਮ੍ਯਤ੍ਰ ਭਾਗੀਰਥ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜਾ ਗੁਣਮ੍
ਚਾਰ ਮੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਵੀ ਗੰਗਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਭਾਗੀਰਥੀ ਦੇ ਕੁਝ ਗੁਣ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਮੁਨਯਃ ਸਿਦ੍ਧਗਂਧਰ੍ਵਾ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਗਂਗਾਤੀਰੇ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇऽਚ੍ਯੁਤਾਭਵਨ੍
ਮੁਨੀ, ਸਿੱਧ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸੁੱਗ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਡਿੱਗਦੇ ਨਹੀਂ।
ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਵਪੁषਾ ਸਰ੍ਵੇ ਕਾਮਗੇਨ ਰਥੇਨ ਚ। ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਨ ਨਿਵਰ੍ਤਂਤੇ ਰਤ੍ਨਪੂਰ੍ਣਕ੍ਸ਼ਯੇषੁ ਵੈ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਦਿਵਿਆ ਸਰੀਰਾਂ ਤੇ ਮਨਚਾਹੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਅੱਜ ਤੱਕ ਵੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਮਹਲਾਂ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦਾ ਯਤ੍ਰ ਸੌਵਰ੍ਣਾਸ੍ਸਰ੍ਵਲੋਕੋਰ੍ਧ੍ਵਗਾਸ਼੍ਸ਼ਿਵਾਃ। ਇष੍ਟਦ੍ਰਵ੍ਯੈਃ ਸੁਸਂਪੂਰ੍ਣਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਯਤ੍ਰ ਮਨੋਰਮਾਃ
ਉੱਥੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਮਹਲ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹਨ। ਉਹ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ ਤੇ ਉੱਥੇ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਬੜੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਹਨ।
ਪਾਰਿਜਾਤਃ ਸਮਾਃ ਪੁष੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ਾਃ ਕਲ੍ਪਦ੍ਰੁਮੋਪਮਾਃ। ਗਂਗਾਤੀਰੇ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਲਭਂਤਿ ਹਿ
ਉੱਥੇ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਪਾਰਜਾਤ ਵਰਗੇ ਹਨ ਤੇ ਕਲਪ ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤਪ ਕਰਕੇ ਉਹ ਉੱਥੇ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਪੋਭਿਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਵ੍ਰਤੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਸ੍ਤਥਾ। ਪੁਰੁਦਾਨੈਰ੍ਗਤਿਰ੍ਯਾ ਚ ਗਂਗਾਂ ਸਂਸੇਵਤਾਂ ਚ ਸਾ
ਜਿੰਨੇ ਫਲ ਕਈ ਤਪਾਂ, ਯਗਿਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਰਤਾਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਓਹੀ ਫਲ ਗੰਗਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜਾਰਜਂ ਪਤਿਤਂ ਦੁष੍ਟਮਂਤ੍ਯਜਂ ਗੁਰੁਘਾਤਿਨਮ੍। ਸਰ੍ਵਦ੍ਰੋਹੇਣ ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਸਂਯੁਤਮ੍
ਜੋ ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਪਤਿਤ, ਬੁਰਾ, ਅਛੂਤ, ਅਧਿਆਪਕ ਦਾ ਹੱਤਿਆਰਾ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ—
ਤ੍ਯਜਂਤਿ ਪਿਤਰਂ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਿਯਂ ਪਤ੍ਨ੍ਯਃ ਸੁਹृਦ੍ਗਣਾਃ। ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਬਾਂਧਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਗਂਗਾ ਤੁ ਨ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਉਸਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਪਿਉ ਨੂੰ ਛੱਡ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਮਿੱਤਰ ਵੀ ਛੱਡ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਵੀ ਛੱਡ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਗੰਗਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀ।
ਯਥਾ ਮਾਤਾ ਸ੍ਵਯਂ ਜਨ੍ਮਮਲਸ਼ੌਚਂ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍। ਕ੍ਰੋਡੀਕृਤ੍ਯ ਤਥਾ ਤੇषਾਂ ਗਂਗਾ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਯੇਨ੍ਮਲਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਗੋਦ ਲੈ ਕੇ ਉਸਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਮੈਲ ਆਪ ਹੀ ਧੋ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੰਗਾ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੈਲ ਧੋ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਭਵਂਤਿ ਤੇ ਸੁਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਭੋਗ੍ਯਾਲਂਕਾਰਪੂਜਿਤਾਃ। ਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਗਂਗਾ ਸਕृਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨਰੈਸ੍ਤੁ ਯੈਃ
ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੋਕ ਸਭ ਨੂੰ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸੁਖ-ਸੌਖਿਆਂ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਕੁਲਾਨਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਤੁ ਭਵਾਤ੍ਤਾਰਯਤੇ ਸ਼ਿਵਾ। ਸ੍ਮृਤਾਰ੍ਤਿ ਹਰ੍ਤ੍ਰੀ ਯੈਰ੍ਧ੍ਯਾਤਾ ਸਂਸ੍ਤੁਤਾ ਸਾਧੁਮੋਦਿਤਾ
ਜਿਹੜੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ, ਧਿਆਨ ਲਾਂਦੇ, ਸਲਾਹੁੰਦੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜਪਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੱਖਾਂ ਵੰਸ਼ ਗੰਗਾ ਉਤਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਗਂਗਾ ਤਾਰਯਤੇ ਨॄਣਾਮੁਭੌ ਵਂਸ਼ੌ ਭਵਾਰ੍ਣਵਾਤ੍। ਸਂਕ੍ਰਾਂਤਿषੁ ਵ੍ਯਤੀਪਾਤੇ ਗ੍ਰਹਣੇ ਚਂਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਯੋਃ
ਗੰਗਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਵੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਚਾਂਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿਣ ਜਾਂ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀਆਂ ਵੇਲੇ ਵੀ।
ਪੁਣ੍ਯੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਗਂਗਾਯਾਂ ਕੁਲਕੋਟਿਂ ਸਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍। ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਦਿਵਾਮਰ੍ਤ੍ਯਾ ਗਂਗਾਯਾਮੁਤ੍ਤਰਾਯਣੇ
ਪਵਿੱਤਰ ਸਮਿਆਂ ਤੇ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਤੱਕ ਉਧਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ, ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਉੱਤਰਾਏਂ ਵਿਚ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ।
ਧਨ੍ਯਾ ਦੇਹਂ ਵਿਮੁਂਚਂਤਿ ਹृਦਿਸ੍ਥੇ ਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨੇ। ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਭਾਗੀਰਥ੍ਯਾ ਜਲੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਓਹ ਮਨੁੱਖ ਧੰਨ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਵਸਾ ਕੇ, ਭਾਗੀਰਥੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਛੱਡਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍। ਯੋ ਗਂਗਾਨੁਗਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨੁਗੋ ਹਿ ਸਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣ ਛੱਡਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ; ਜੋ ਸਦਾ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਗਂਗਾ ਵਿष੍ਣੁਮਯੀ ਯਤਃ। ਗਂਗਾਯਾਂ ਪਿਂਡਦਾਨੇਨ ਪਿਤॄਣਾਂ ਵੈ ਤਿਲੋਦਕੈਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਿੱਚ ਹਨ ਤੇ ਗੰਗਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਰੂਪ ਹੈ; ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਤੇ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਜਲ ਦੇਣ ਨਾਲ—
ਨਰਕਸ੍ਥਾ ਦਿਵਂ ਯਾਂਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ੍ਥਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਪ੍ਨੁਯੁਃ। ਪਰਦਾਰਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯ ਬਾਧਾ ਦ੍ਰੋਹਪਰਸ੍ਯ ਚ
ਜੋ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਹਨ ਉਹ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਹਨ ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਜਾਂ ਪਰਾਇਆ ਧਨ ਹੜਪਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਜਾਂ ਹੋਰਨਾਂ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੀ।