ਜਗਦ੍ਧਿਤਾਯ ਤੁਲਸੀ ਗੋਪੀਨਾਂ ਹਿਤਹੇਤਵੇ। ਵृਂਦਾਵਨੇ ਵਿਚਰਤਾ ਸੇਵਿਤਾ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਹੇ ਤੁਲਸੀ, ਜਗਤ ਦੀ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਆਪ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਸੇਵਿਆ।
ਗੋਕੁਲਸ੍ਯ ਵਿਵृਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਕਂਸਸ੍ਯ ਨਿਧਨਾਯ ਚ। ਵਸਿष੍ਠਵਚਨਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਰਾਮੇਣ ਸਰਯੂਤਟੇ
ਗੋਕੁਲ ਦੀ ਵਾਧੂ ਅਤੇ ਕਂਸ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਸਰਯੂ ਦੇ ਕੰਢੇ ਲਾਇਆ ਸੀ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਵਧਾਰ੍ਥਾਯ ਰੋਪਿਤਾ ਤ੍ਵਂ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਿਯੇ। ਰੋਪਿਤਾ ਤਪਸੋ ਵृਦ੍ਧ੍ਯੈ ਤੁਲਸੀਂ ਤ੍ਵਾਂ ਨਮਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਹੇ ਜਗਤ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਲਾਇਆ ਗਿਆ। ਹੇ ਤੁਲਸੀ, ਤੈਨੂੰ ਤਪ ਦੀ ਵਾਧੂ ਲਈ ਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਵਿਯੋਗੇ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਜਨਕਾਤ੍ਮਜਾ। ਅਸ਼ੋਕਵਨਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਪ੍ਰਿਯੇਣ ਸਹ ਸਂਗਤਾ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜੇ ਵਿੱਚ, ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਅਸ਼ੋਕ ਵਟ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲੀ।
ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਰ੍ਥਂ ਪੁਰਾ ਦੇਵਿ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਹਿਮਾਲਯੇ। ਰੋਪਿਤਾ ਤਪਸੋ ਵृਦ੍ਧ੍ਯੈ ਤੁਲਸੀਂ ਤ੍ਵਾਂ ਨਮਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਹਿਮਾਲੇ ਉੱਤੇ ਲਾਇਆ। ਹੇ ਤੁਲਸੀ, ਤੈਨੂੰ ਤਪ ਦੀ ਵਾਧੂ ਲਈ ਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸਰ੍ਵਾਭਿਰ੍ਦੇਵਪਤ੍ਨੀਭਿਃ ਕਿਨ੍ਨਰੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਂਦਨੇ। ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨਨਾਸ਼ਨਾਰ੍ਥਾਯ ਸੇਵਿਤਾ ਤ੍ਵਂ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਅਤੇ ਨੰਦਨਵਨ ਦੇ ਕਿੰਨਰਾਂ ਨੇ, ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੈਨੂੰ ਸੇਵਿਆ। ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ।
ਧਰ੍ਮਾਰਣ੍ਯੇ ਗਯਾਯਾਂ ਚ ਸੇਵਿਤਾ ਪਿਤृਭਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍। ਸੇਵਿਤਾ ਤੁਲਸੀ ਪੁਣ੍ਯਾ ਆਤ੍ਮਨੋ ਹਿਤਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਧਰਮ ਦੇ ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਗਿਆ ਵਿੱਚ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਆਪ ਤੈਨੂੰ ਸੇਵਿਆ। ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਰੋਪਿਤਾ ਰਾਮਚਂਦ੍ਰੇਣ ਸੇਵਿਤਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਚ। ਪਾਲਿਤਾ ਸੀਤਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੁਲਸੀ ਦਂਡਕੇ ਵਨੇ
ਰਾਮਚੰਦਰ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਲਾਇਆ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਸੇਵਿਆ, ਤੇ ਸੀਤਾ ਨੇ ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਪਾਲਿਆ, ਹੇ ਤੁਲਸੀ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵ੍ਯਾਪਿਨੀ ਗਂਗਾ ਯਥਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਗੀਯਤੇ। ਤਥੈਵ ਤੁਲਸੀ ਦੇਵੀ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਸਚਰਾਚਰੇ
ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਤੁਲਸੀ ਦੇਵੀ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਸਦੀ ਹੈ।
ऋਸ਼੍ਯਮੂਕੇ ਚ ਵਸਤਾ ਕਪਿਰਾਜੇਨ ਸੇਵਿਤਾ। ਤੁਲਸੀ ਵਾਲਿਨਾਸ਼ਾਯ ਤਾਰਾਸਂਗਮ ਹੇਤਵੇ
ਰਿਸ਼ਯਮੂਕ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਵਾਨਰ ਰਾਜ ਨੇ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਵਾਲ਼ੀ ਦੇ ਨਾਸ ਤੇ ਤਾਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਲਈ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤੁਲਸੀਦੇਵੀਂ ਸਾਗਰੋਤ੍ਕ੍ਰਮਣਂ ਕृਤਮ੍। ਕृਤਕਾਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਸ਼੍ਚ ਹਨੂਮਾਨ੍ਪੁਨਰਾਗਤਃ
ਤੁਲਸੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕੀਤਾ। ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆਇਆ।
ਤੁਲਸੀਗ੍ਰਹਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਮੁਕ੍ਤੋ ਯਾਤਿ ਪਾਤਕੈਃ। ਅਥਵਾ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ
ਤੁਲਸੀ ਲੈਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ, ਇ enven ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗਾ ਪਾਪ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੁਲਸੀਪਤ੍ਰਗਲਿਤਂ ਯਸ੍ਤੋਯਂ ਸ਼ਿਰਸਾ ਵਹੇਤ੍। ਗਂਗਾਸ੍ਨਾਨਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦਸ਼ਧੇਨੁਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤੇ ਨੂੰ ਧੋ ਕੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦਸ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸੀਦ ਦੇਵਿ ਦੇਵੇਸ਼ਿ ਪ੍ਰਸੀਦ ਹਰਿਵਲ੍ਲਭੇ। ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਮਥਨੋਦ੍ਭੂਤੇ ਤੁਲਸਿ ਤ੍ਵਾਂ ਨਮਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਹੇ ਮਾਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਹੇ ਹਰਿ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਹੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮਥਣ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਤੁਲਸੀ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਜਾਗਰੇ ਰਾਤ੍ਰੌ ਯਃ ਪਠੇਤ੍ਤੁਲਸੀਸ੍ਤਵਮ੍। ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਪਰਾਧਾਂਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਮਤੇ ਤਸ੍ਯ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗ ਕੇ ਤੁਲਸੀ ਜੀ ਦਾ ਸਤਵ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਬੱਤੀ ਦੋਸ ਕੇਸ਼ਵ ਜੀ ਮਾਫ ਕਰ ਦੇਂਦੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਯੌਵਨੇ ਬਾਲ੍ਯੇ ਕੌਮਾਰੇ ਵਾਰ੍ਦ੍ਧਕੇ ਕृਤਮ੍। ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਲਯਂ ਯਾਤਿ ਤੁਲਸੀਸ੍ਤਵ ਪਾਠਤਃ
ਜੋ ਪਾਪ ਜਵਾਨੀ, ਬਚਪਨ, ਕੌਮਾਰ ਅਥਵਾ ਬੁਢਾਪੇ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਹੋਣ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੁਲਸੀ ਜੀ ਦਾ ਸਤਵ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਯਾਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ਸ੍ਤੁष੍ਟੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ। ਕੁਰੁਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨਾਸ਼ਂ ਚ ਸੁਖਂ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸੁਖ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵੀ ਬਖ਼ਸ਼ਦੇ ਹਨ।
ਤੁਲਸੀਨਾਮਮਾਤ੍ਰੇਣ ਦੇਵਾ ਯਚ੍ਛਂਤਿ ਵਾਂਛਿਤਮ੍। ਗਰ੍ਹ੍ਯਾਣਮਪਿ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਯਚ੍ਛਤਿ ਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਸਿਰਫ ਤੁਲਸੀ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ ਹੀ ਦੇਵਤੇ ਮਨਚਾਹੀ ਵਸਤੂ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਨਿੰਦਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤੁਲਸੀ ਸ੍ਤਵਸਂਤੁष੍ਟਾ ਸੁਖਂ ਵृਦ੍ਧਿਂ ਦਦਾਤਿ ਚ। ਉਦ੍ਗਤਂ ਹੇਲਯਾ ਵਿਦ੍ਧਿ ਪਾਪਂ ਯਮਪਥੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਤੁਲਸੀ ਜੀ ਦਾ ਸਤਵ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਜਦ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਵਾਧਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਪਾਪ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਗृਹੇ ਚ ਲਿਖਿਤੋ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਤੁਲਸੀਸ੍ਤਵਃ। ਨਾਸ਼ੁਭਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੁਭਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਜਿਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਜੀ ਦਾ ਸਤਵ ਲਿਖਿਆ ਹੋਵੇ ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਚੰਗਿਆਈ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਮਂਗਲਂ ਤਸ੍ਯ ਨਾਸ੍ਤਿ ਕਿਂਚਿਦਮਂਗਲਮ੍। ਸੁਭਿਕ੍ਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਦਾ ਤਸ੍ਯ ਧਨਂ ਧਾਨ੍ਯਂ ਚ ਪੁष੍ਕਲਮ੍
ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਸਾਰੇ ਮੰਗਲ ਹਨ, ਕੋਈ ਅਮੰਗਲ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਕੋਲ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਨਿਸ਼੍ਚਲਾ ਕੇਸ਼ਵੇ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਨ ਵਿਯੋਗਸ਼੍ਚ ਵੈष੍ਣਵੈਃ। ਜੀਵਤਿ ਵ੍ਯਾਧਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਨਾਧਰ੍ਮੇ ਜਾਯਤੇ ਮਤਿਃ
ਕੇਸ਼ਵ ਜੀ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਭਗਤੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਤੋਂ ਵਿੱਛੋੜਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜੀਉਂਦੇ ਜੀ ਉਹ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸਦੀ ਮੱਤਿ ਅਧਰਮ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਜਾਗਰੇ ਰਾਤ੍ਰੌ ਯਃ ਪਠੇਤ੍ਤੁਲਸੀਸ੍ਤਵਮ੍। ਤੀਰ੍ਥਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਕ੍ਸ਼ਕੋਟਿਭਿਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗ ਕੇ ਤੁਲਸੀ ਜੀ ਦਾ ਸਤਵ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਠਿਤ੍ਵਾ ਤੁਲਸੀਸ੍ਤਵਮ੍
ਇਹੀ ਫਲ ਤੁਲਸੀ ਜੀ ਦਾ ਸਤਵ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਥਮੇ ਸृष੍ਟਿਖਂਡੇ ਤੁਲਸੀਸ੍ਤਵਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਨਾਮੈਕषष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਖੰਡ ਵਿੱਚ 'ਤੁਲਸੀ ਸਤਵ ਮਹਾਤਮ' ਨਾਮਕ ਇਕਸਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਦ੍ਵਿषष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ 1.62 ਦ੍ਵਿਜਾਊਚੁਃ- ਮਜ੍ਜਨਾਦਖਿਲਂ ਪਾਪਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਂਤਿ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍। ਮਹਾਪਾਤਕਮਨ੍ਯਚ੍ਚ ਤਦਾਦੇਸ਼ਂ ਵਦਸ੍ਵ ਨਃ
ਦੁਜਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ। ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਹੁਕਮ ਦੱਸੋ।
ਪਾਪਾਤ੍ਪੂਤੋऽਕ੍ਸ਼ਯਂ ਨਾਕਮਸ਼੍ਨੁਤੇ ਦਿਵਿ ਸ਼ਕ੍ਰਵਤ੍। ਸੁਰਯੋਨੇਰ੍ਨ ਹਾਨਿਃ ਸ੍ਯਾਦੁਪਦੇਸ਼ਂ ਵਦਸ੍ਵ ਨਃ
ਪਾਪ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਅਟੱਲ ਸੁਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ। ਦੇਵ ਜਨਮ ਦੀ ਕੋਈ ਘਾਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿਓ।
ਅਤ੍ਰ ਭੋਗ੍ਯਂ ਪਰਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮृਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਃ। ਕਲਿਪਾਪਹਤਾਨਾਂ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸੋਪਾਨਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੁਵਰਗ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤੇ। ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸੁਵਰਗ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਨ ਵਾਲੀ ਸੀੜ੍ਹੀ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਗਤਿਂ ਚਿਂਤਯਤਾਂ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਸਾਮਾਨ੍ਯਜਨ੍ਮਨਾਮ੍। ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਂਸਾਮੀਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਗਂਗਾ ਪਾਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਅੱਗੇ ਦਾ ਰਸਤਾ ਸੋਚਦੇ ਹਨ, ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੀ, ਮਰਦ ਜਾਂ ਔਰਤ, ਗੰਗਾ ਸਿਰਫ਼ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਗਂਗੇਤਿ ਸ੍ਮਰਣਾਦੇਵ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਤਿ ਚ ਪਾਤਕਮ੍। ਕੀਰ੍ਤਨਾਦਤਿਪਾਪਾਨਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦ੍ਗੁਰੁਕਲ੍ਮषਮ੍
ਸਿਰਫ 'ਗੰਗਾ' ਨਾਮ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸਦੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾਉਣ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਵੀ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਰੀ ਮੈਲ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।