ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਯਃ ਪਾਪਵ੍ਯਾਧਯਃ ਪਾਪਸਂਭਵਾਃ। ਕੁਮਂਤ੍ਰਿਣਾ ਕृਤਾ ਯੇ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਤਤ੍ਰ ਵੈ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਪਾਪ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਰੋਗ, ਅਤੇ ਕੁਮੰਤਰੀ ਦੀ ਕਰਤੂਤ ਨਾਲ ਬਣੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ, ਉਥੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭੂਤਲੇ ਵਾਪਿ ਤਂ ਯੇਨ ਹਰ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤੁਲਸੀਵਨਮ੍। ਕृਤਂ ਕ੍ਰਤੁਸ਼ਤਂ ਤੇਨ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪ੍ਰਿਯਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਹਰੀ ਦੀ ਖਾਤਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੁਲਸੀ ਦਾ ਬਾਗ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨੇਕ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਸੌ ਯਗ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਹਰਿਲਿਂਗੇषੁ ਚਾਨ੍ਯੇषੁ ਸਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਸੁ ਚ। ਤੁਲਸੀਗ੍ਰਹਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਾਯੁਜ੍ਯਮਾਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਹਰੀ ਦੇ ਲਿੰਗਾਂ ਜਾਂ ਸਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰਾਂ 'ਤੇ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਂਦਂਤਿ ਪੁਰੁषਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਾਧਵਾਰ੍ਥੇ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ ਤੁ ਯਃ। ਤੁਲਸੀਂ ਰੋਪਯੇਦ੍ਧੀਰਃ ਸ ਯਾਤਿ ਮਾਧਵਾਲਯਮ੍
ਜੋ ਮਾਧਵ ਦੀ ਖਾਤਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੁਲਸੀ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਨਿਸਚਲ ਮਨੁੱਖ ਮਾਧਵ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਹਰਿਂ ਦੇਵਂ ਨਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯਂ ਤੁਲਸੀਦਲਮ੍। ਧਾਰਯੇਦ੍ਯਃ ਸ੍ਵਸ਼ੀਰ੍षੇ ਤੁ ਪਾਪਾਤ੍ਪੂਤੋ ਦਿਵਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੋ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਤੁਲਸੀ ਦਾ ਪੱਤਾ ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਨੇ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨੇ ਧ੍ਯਾਨੇ ਰੋਪਣੇ ਧਾਰਣੇ ਕਲੌ। ਤੁਲਸੀ ਦਹਤੇ ਪਾਪਂ ਰ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਦਦਾਤਿ ਚ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿਚ ਪੂਜਾ, ਕੀਰਤਨ, ਧਿਆਨ, ਲਗਾਉਣ ਜਾਂ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਤੁਲਸੀ ਪਾਪ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਉਪਦੇਸ਼ਂ ਦਿਸ਼ੇਦਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਯਮਾਚਰਤੇ ਪੁਨਃ
ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਖੁਦ ਵੀ ਅਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਮਾਧਵਸ੍ਯ ਨਿਕੇਤਨਮ੍। ਹਰੇਃ ਪ੍ਰਿਯਕਰਂ ਯਚ੍ਚ ਤਨ੍ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਤਰਂ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਮਾਧਵ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਘਰ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਕੁਝ ਹਰੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦੇਵੀਨਾਂ ਚ ਸਮਂਤਤਃ। ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇषੁ ਯਜ੍ਞਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਪਰ੍ਣਮੇਕਂ षਡਾਨਨ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੇਵੀਆਂ ਲਈ, ਹਰ ਪਾਸੇ, ਸ਼ਰਾਦ੍ਹ ਤੇ ਯਗਾਂ ਵਿਚ, ਇਕ ਪੱਤਾ ਹੀ, ਹੇ ਛੇ-ਮੁਖਾ—
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਤੁਲਸੀਸੇਵਨਂ ਕੁਰੁ। ਤੁਲਸੀ ਸੇਵਿਤਾ ਯੇਨ ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਂ ਤੁ ਸੇਵਿਤਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਸੇਵਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਗੁਰੁਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਦੇਵਤੀਰ੍ਥਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸੇਵਯ षਣ੍ਮੁਖ। ਸ਼ਿਖਾਯਾਂ ਤੁਲਸੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਗੁਰੂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ, ਹੇ ਛੇ-ਮੁਖਾ; ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਤੁਲਸੀ ਰੱਖ ਕੇ ਜਿੰਦ ਛੱਡਦਾ ਹੈ—
ਦੁष੍ਕृਤੌਘਾਦ੍ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੇਤਿ ਨਿਰਾਮਯਮ੍। ਰਾਜਸੂਯਾਦਿਭਿਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਵ੍ਰਤੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਯਮੈਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੰਦ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਦੁੱਖ ਰਹਿਤ ਸਵਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਸੂਯ ਆਦਿ ਯਗ, ਵਰਤ ਅਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ।
ਯਾ ਗਤਿਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਧੀਰੈਃ ਤੁਲਸੀਸੇਵਿਨਾਂ ਭਵੇਤ੍। ਤੁਲਸੀਦਲੇਨ ਚੈਕੇਨ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਹਰਿਂ ਨਰਃ
ਜੋ ਅਡੋਲ ਮਨ ਨਾਲ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਇਕ ਤੁਲਸੀ ਪੱਤੇ ਨਾਲ ਕਰ ਕੇ—
ਵੈष੍ਣਵਤ੍ਵਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕਿਮਨ੍ਯੈਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ੍ਤਰੈਃ। ਨ ਪਿਬੇਤ੍ਸ ਪਯੋ ਮਾਤੁਸ੍ਤੁਲਸ੍ਯਾਃ ਕੋਟਿਸਂਖ੍ਯਕੈਃ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਭਗਤ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਫਿਰ ਹੋਰ ਵੱਡੀਆਂ ਸ਼ਾਸਤਰੀਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਮਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਲੱਖਾਂ ਵਾਰੀ ਵੀ, ਨਹੀਂ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਰ੍ਚਿਤਃ ਕੇਸ਼ਵੋ ਯੇਨ ਸ਼ਾਖਾਮृਦੁਲਪਲ੍ਲਵੈਃ। ਭਾਵਯੇਤ੍ਪੁਰੁषਾਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਨਰਮ ਟਾਹਣੀਆਂ ਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸੌ ਜਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਹਰਿਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕੋਮਲੈਸ੍ਤੁਲਸੀਦਲੈਃ। ਪ੍ਰਧਾਨਤੋ ਗੁਣਾਸ੍ਤਾਤ ਤੁਲਸ੍ਯਾ ਗਦਿਤਾ ਮਯਾ
ਜੋ ਹਰੀ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਨਰਮ ਤੁਲਸੀ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਦਾ ਹੈ—ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਮੁੱਖ ਗੁਣ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਨਿਖਿਲਂ ਪੁਰੁਕਾਲੇਨ ਗੁਣਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੁਮਃ। ਯਸ੍ਤ੍ਵਿਦਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਮਾਖ੍ਯਾਨਂ ਪੁਣ੍ਯਸਂਚਯਮ੍
ਅਸੀਂ ਚਾਹ ਕੇ ਵੀ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਬੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦੇ। ਪਰ ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਰੋਜ਼ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨੇਕੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਕृਤਾਤ੍ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਜਨ੍ਮਬਂਧਨਾਤ੍। ਸਕृਤ੍ਪਠਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਵਹ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਤੇ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਵਹਿਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਤਸ੍ਯ ਵ੍ਯਾਧਯਃ ਪੁਤ੍ਰ ਮੂਰ੍ਖਤ੍ਵਂ ਨ ਕਦਾਚਨ। ਸਰ੍ਵਦਾ ਜਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸ ਪਰਾਜਯਂ
ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕਦੇ ਮੂਰਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਲੇਖਸ੍ਤਿष੍ਠੇਦ੍ਗृਹੇ ਯਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ। ਨ ਚਾਧਯੋ ਨ ਚ ਪ੍ਰੇਤਾ ਨ ਸ਼ੋਕੋ ਨਾਵਮਾਨਨਾ
ਜਿਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਲਿਖਤ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਨਾ ਰੋਗ, ਨਾ ਭੂਤ-ਪਰੇਤ, ਨਾ ਦੁੱਖ, ਨਾ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਹੁੰਦੀ।
ਨ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰੇਯਂ ਵਰ੍ਤਤੇ ਲਿਪਿਃ
ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਲਿਖਤ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਉਥੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪਲ ਵੀ ਟਿਕਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਏਕषष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ 1.61 ਦ੍ਵਿਜਾਊਚੁਃ- ਤੁਲਸੀਪੁष੍ਪਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਹਰੇਃ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਤਸ੍ਯਾ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਕृਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਹੇ ਵਯਮ੍
ਅਧਿਆਇ ਇਕਸਠ। ਦੁਜਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹਰੀ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤ Tulasi ਫੁੱਲ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਸੀਂ ਤੋਡ਼ੋਂ ਸੁਣੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਉਸ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਤੋਤ੍ਰ ਵੀ ਸੁਣੀਏ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਪੁਰਾ ਸ੍ਕਂਦਪੁਰਾਣੇ ਚ ਯਨ੍ਮਯਾ ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ। ਕਥਯਾਮਿ ਪੁਰਾਣਂ ਚ ਪੁਰਤੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਹੇਤਵੇ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੋਵਾਂ, ਮੈਂ ਇਹ ਕਥਾ ਪਹਿਲਾਂ ਸਕੰਦ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਇਹ ਪੁਰਾਣੀ ਕਥਾ ਫਿਰ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ਤਾਨਂਦ ਮੁਨੇਃ ਸ਼ਿष੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾਃ। ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਗੁਰੁਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਃ ਪੁਣ੍ਯਤੋ ਹਿਤਮ੍
ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਮੁਨੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਰਤਾਂ 'ਚ ਪੱਕੇ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਨੇਕੀ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲਾ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਮੁਖਾਨ੍ਨਾਥ ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤਂ ਤੁਲਸੀਸ੍ਤਵਮ੍। ਤਦ੍ਵਯਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦਾਂਵਰ
ਹੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਉਹ Tulasi ਦਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸੁਣਾਓ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸ਼ਤਾਨਂਦ ਉਵਾਚ- ਨਾਮੋਚ੍ਚਾਰੇ ਕृਤੇ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰੀਣਾਤ੍ਯਸੁਰਦਰ੍ਪਹਾ। ਪਾਪਾਨਿ ਵਿਲਯਂ ਯਾਂਤਿ ਪੁਣ੍ਯਂ ਭਵਤਿ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ, ਜੋ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਨੇਕੀਆਂ ਅਟੱਲ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਾ ਕਥਂ ਤੁਲਸੀ ਲੋਕੈਃ ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਵਂਦ੍ਯਤੇ ਨਹਿ। ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਦਾਨਂ ਕੋਟਿਗਵਾਂ ਭਵੇਤ੍
Tulasi ਨੂੰ ਲੋਕ ਕਿਵੇਂ ਪੂਜਦੇ ਤੇ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਉਸ ਦੇ ਸਿਰਫ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧਨ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਮਾਨਵਾ ਲੋਕੇ ਯਦ੍ਗृਹੇ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਕਲੌ। ਸਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਤੁਲਸੀ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ
ਇਸ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ Tulasi ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵਾਕਈ ਧਨਵੰਤ ਹਨ। ਸਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ Tulasi ਹਰ ਰੋਜ਼ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤੁਲਸੀਂ ਯੇ ਵਿਚਿਨ੍ਵਂਤਿ ਧਨ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਕਰਪਲ੍ਲਵਾਃ। ਕੇਸ਼ਵਾਰ੍ਥਂ ਕਲੌ ਯੇ ਚ ਰੋਪਯਂਤੀਹ ਭੂਤਲੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ Tulasi ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਹੱਥ ਵਾਕਈ ਧਨਵੰਤ ਹਨ। ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਖਾਤਰ Tulasi ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲਾਈ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਧਨਵੰਤ ਹਨ।
ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਸਂਰੁष੍ਟੋ ਯਮੋਪਿ ਸਹ ਕਿਂਕਰੈਃ। ਤੁਲਸੀਦਲੇਨ ਦੇਵੇਸ਼ਃ ਪੂਜਿਤੋ ਯੇਨ ਦੁਃਖਹਾ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੇ Tulasi ਪੱਤੇ ਨਾਲ ਦੁੱਖ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਯਮ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਵੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।