ਆਗਤਂ ਤਂ ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਸਚਾਂਡਾਲਪਿਸ਼ਾਚਕਾਃ। ਗਤਾਸ੍ਤੇ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਪੁਤ੍ਰ ਵ੍ਰਤੈਰ੍ਯਜ੍ਞੈਃ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਉਹ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਚੰਡਾਲ ਭੂਤਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ—ਜੋ ਵ੍ਰਤਾਂ ਤੇ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਸ੍ਕਂਦ ਉਵਾਚ-। ਧਾਤ੍ਰੀਭਕ੍ਸ਼ਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪੁਣ੍ਯਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਦਿਵਂ ਗਤਾਃ। ਤਦ੍ਭਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਕਥਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਨ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਨਰਾਦਯਃ
ਸਕੰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਿਰਫ ਧਾਤਰੀ ਫਲ ਖਾਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਪੁੰਨ ਮਿਲਾ ਕੇ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ। ਨਾਰਦ, ਫਲ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ?
ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ- ਪੂਰ੍ਵਂ ਤੇ ਜ੍ਞਾਨਲੋਪਾਚ੍ਚ ਨ ਜਾਨਂਤਿ ਹਿਤਾਹਿਤਮ੍। ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਂ ਸ਼੍ਵਭਿਰੁਤ੍ਸ੍ਪृष੍ਟਂ ਸ਼੍ਲੇष੍ਮਮੂਤ੍ਰਂ ਸ਼ਕृਤ੍ਤੁ ਵਾ
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਹਿਲਾਂ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਘਾਟ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਭਲਾ-ਮੰਦਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸੀ। ਉਹ ਕੁੱਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਛੂਹੇ ਹੋਏ ਬਚੇ ਹੋਏ, ਕਫ, ਪਿਸਾਬ ਜਾਂ ਗੰਦ ਨੂੰ—
ਮਤ੍ਵਾ ਚ ਮੋਹਿਤਾਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਪ੍ਰੇਤਾਦਂਤਿ ਸਦੈਵ ਹਿ। ਸ਼ਕृਚ੍ਛੌਚਜਲਂ ਵਾਂਤਂ ਬਲਿਸੂਕਰਕੁਕ੍ਕੁਟੈਃ
ਮੰਨ ਕੇ, ਭਟਕ ਗਏ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਮਝਦੇ ਰਹੇ, ਜਿਵੇਂ ਭੂਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਗੰਦ, ਸਫਾਈ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ, ਉਲਟੀ, ਸੂਅਰ ਤੇ ਕੁੱਕੜਾਂ ਵਲੋਂ ਖਾਧਾ ਹੋਇਆ ਭੋਗ—
ਮृਤਕੇ ਸੂਤਕੇ ਜਪ੍ਯਂ ਨ ਤ੍ਯਕ੍ਤਂ ਯੇਨ ਕੇਨਚਿਤ੍। ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਚ ਜਲਂ ਪ੍ਰੇਤਾਃ ਖਾਦਂਤਿ ਤੁ ਸਦੈਵ ਹਿ
ਮਰੇ ਜਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਜਪ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਤੇ ਪਾਣੀ ਭੂਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦੁਰ੍ਦਾਂਤਾ ਗृਹਿਣੀ ਯਸ੍ਯ ਸ਼ੁਚਿਸਂਯਮਵਰ੍ਜਿਤਾ। ਗੁਰੁਨਿਃਸਾਰਿਤਾ ਦੁष੍ਟਾ ਸਂਤਿ ਪ੍ਰੇਤਾਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰ ਵੈ
ਜਿੱਥੇ ਘਰਵਾਲੀ ਬਦਤਮੀਜ਼, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਤੇ ਸੰਯਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਅਧਿਆਪਕ ਵਲੋਂ ਕੱਢੀ ਹੋਈ ਤੇ ਮਾੜੀ ਹੋਵੇ, ਉੱਥੇ ਭੂਤਾਂ ਹੋਂਦੇ ਹਨ।
ਅਪੁਙ੍ਗਵਾਃ ਕੁਲੈਰ੍ਜਾਤ੍ਯਾ ਬਲੋਤ੍ਸਾਹਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ। ਬਧਿਰਾਸ਼੍ਚ ਕृਸ਼ਾ ਦੀਨਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚਾਃ ਕਰ੍ਮਜਾਤਯਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਮਰਦ ਨਹੀਂ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੀ ਘਾਟ, ਬਹਿਰੇ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਦੁਖੀ—ਇਹ ਕਰਮ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਭੂਤਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚ ਮਂਗਲਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਦੁਃਖੈਰ੍ਦੇਹਯੁਤਾ ਭृਸ਼ਮ੍। ਤੇਨੈਵ ਵਿਕृਤਾਕਾਰਾਃ ਸਰ੍ਵਭੋਗਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਇੱਕ ਪਲ ਵੀ ਸੁਖ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਤਿੱਖੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵਿਅੰਗੀ ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖਾਂ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹਨ।
ਨਗ੍ਨਕਾ ਰੋਗਸਂਤਪ੍ਤਾ ਮृਤਾ ਰੂਕ੍ਸ਼ਾ ਮਲੀਮਸਾਃ। ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾਃ ਸਦੈਵ ਪ੍ਰੇਤਜਾਤਯਃ
ਨੰਗੇ, ਰੋਗਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਮਰੇ ਹੋਏ, ਸਖਤ ਤੇ ਗੰਦੇ—ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਭੂਤਾਂ ਦੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਹਨ।
ਤੇਨ ਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੇਨ ਜਾਯਂਤੇ ਕਾਮਮੀਦृਸ਼ਾਃ। ਪਿਤृਮਾਤृਗੁਰੂਣਾਂ ਚ ਦੇਵਨਿਂਦਾਪਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਕਰਮ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ, ਐਸੇ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ, ਅਧਿਆਪਕ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਪਾषਂਡਾਃ ਕੌਲਿਕਾਃ ਪਾਪਾਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰੇਤਾਃ ਕਰ੍ਮਜਾ ਭੁਵਿ। ਗਲਪਾਸ਼ੈਰ੍ਜਲੈਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਗਰਲੈਰਾਤ੍ਮਘਾਤਕਾਃ
ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟੇ ਹੋਏ, ਮਾੜੀ ਜਾਤੀ ਵਾਲੇ, ਪਾਪੀ—ਇਹ ਭੂਤ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕਰਮ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਗਲ ਵਿਚ ਫਾਹਾ ਪਾ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ, ਹਥਿਆਰ ਜਾਂ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਖਤਮ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਇਹਲੋਕੇ ਚ ਤੇ ਪ੍ਰੇਤਾਸ਼੍ਚਾਂਡਾਲਾਦਿषੁ ਸਂਭਵਾਃ। ਅਂਤ੍ਯਜਾਃ ਪਤਿਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪਾਪਰੋਗਮृਤਾਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਭੂਤ ਚੰਡਾਲ ਆਦਿਕ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ: ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ, ਪਤਿਤ, ਤੇ ਪਾਪੀ ਰੋਗਾਂ ਨਾਲ ਮਰਨ ਵਾਲੇ।
ਅਂਤ੍ਯਜੈਰ੍ਘਾਤਿਤਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਤੇ ਪ੍ਰੇਤਾ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾ ਭੁਵਿ। ਮਹਾਪਾਤਕਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਵਿਵਾਹੇ ਚ ਬਹਿष੍ਕृਤਾਃ
ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅੰਤਜਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪੱਕੇ ਪਰੇਤ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਵਿਆਹ ਵਾਲੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਤੋਂ ਵੰਞੇ ਹੋਏ।
ਸ਼ੌਰ੍ਯਾਤ੍ਸਾਹਸਿਕਾ ਯੇ ਚ ਤੇ ਪ੍ਰੇਤਾਃ ਕਰ੍ਮਜਾ ਭੁਵਿ। ਰਾਜਦ੍ਰੋਹਕਰਾ ਯੇ ਚ ਪਿਤॄਣਾਂ ਦ੍ਰੋਹਚਿਂਤਕਾਃ
ਜੋ ਬੇਪਰਵਾਹ ਬਹਾਦਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਰੇਤ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ ਜਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਦੀ ਸੋਚਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਪਰੇਤ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਧ੍ਯਾਨਾਧ੍ਯਯਨਹੀਨਾਸ਼੍ਚ ਵ੍ਰਤੈਰ੍ਦੇਵਾਰ੍ਚਨਾਦਿਭਿਃ। ਅਮਂਤ੍ਰਾਃ ਸ੍ਨਾਨਹੀਨਾਸ਼੍ਚ ਗੁਰੁਸ੍ਤ੍ਰੀਗਮਨੇ ਰਤਾਃ
ਜੋ ਧਿਆਨ ਤੇ ਪਾਠ ਤੋਂ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵ੍ਰਤ, ਦੇਵ-ਪੂਜਾ ਆਦਿ ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਉਣਹਿ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮੰਤਰਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਨ੍ਹਾਉਂਦੇ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਜੋ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ—
ਤਥੈਵ ਚਾਂਤ੍ਯਜਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਦੁਰ੍ਗਤਾਸੁ ਚ ਸਂਗਤਾਃ। ਮृਤਾਃ ਕ੍ਰੂਰੋਪਵਾਸੇਨ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਦੇਸ਼ਸ੍ਥਿਤਾ ਮृਤਾਃ
ਉਹ ਜੋ ਅੰਤਜਨ ਜਾਂ ਗਰੀਬ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਠੋਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—
ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਭਾषਾਯੁਤਾਸ਼ੁਦ੍ਧਾਸ੍ਤਥਾਮ੍ਲੇਚ੍ਛੋਪਜੀਵਿਨਃ। ਅਨੁਵਰ੍ਤਂਤਿ ਯੇ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਨ੍ਸ੍ਤ੍ਰੀਧਨੈਰੁਪਜੀਵਕਾਃ
ਜੋ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਪੀਛਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਧਨ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ—
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਯੈਸ਼੍ਚ ਨ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਂਤੇ ਤੇ ਪ੍ਰੇਤਾ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਸਂਤਪ੍ਤਦੇਹਂ ਤੁ ਸ਼੍ਰਾਂਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਗृਹਾਗਤਮ੍
ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਪਰੇਤ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਥੱਕਾ ਤੇ ਭੁੱਖਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਹਿਮਾਨ ਘਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ—
ਗੁਣਪੁਣ੍ਯਾਤਿਥਿਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਿਸ਼ਾਚਤ੍ਵਂ ਵ੍ਰਜਂਤਿ ਤੇ। ਵਿਕ੍ਰੀਣਂਤਿ ਚ ਵੈ ਗਾਸ਼੍ਚ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛੇषੁ ਚ ਗਵਾਸ਼ਿषੁ
—ਤੇ ਉਹ ਗੁਣਵਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਉਣਹਿ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਿਸਾਚ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਗਾਂ ਵੇਚਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਵੇਚਦੇ ਹਨ—
ਪ੍ਰੇਤਲੋਕੇ ਸੁਖਂ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਤੇ ਚ ਯਾਂਤ੍ਯਪੁਨਰ੍ਭਵਮ੍। ਅਸ਼ੌਚਾਭ੍ਯਂਤਰੇ ਯੇ ਚ ਜਾਤਾਸ਼੍ਚ ਪਸ਼ਵੋ ਮृਤਾਃ
ਪਰੇਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਜਨਮ ਜਾਂ ਮੌਤ ਸਮੇਂ ਅਸ਼ੁਧ ਹੋਏ ਪਸ਼ੂ ਹਨ—
ਚਿਰਂ ਪ੍ਰੇਤਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚਾਸ਼੍ਚ ਮृਤਾ ਜਾਤਾਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ। ਜਾਤਕਰ੍ਮਮੁਖੈਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਸ੍ਕਾਰੈਰ੍ਯੇ ਵਿਵਿਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਉਹ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਪਰੇਤ ਜਾਂ ਪਿਸਾਚ ਬਣੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਮਰਦੇ ਤੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਜੋ ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅੰਤਕ੍ਰਿਆ ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਤੋਂ ਵੰਞੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਏਕੈਕਸ੍ਮਿਸ਼੍ਚ ਸਂਸ੍ਕਾਰੇ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਂ ਪਰਿਹੀਯਤੇ। ਸ੍ਨਾਨਸਂਧ੍ਯਾਸੁਰਾਰ੍ਚਾਭਿਰ੍ਵੇਦਯਜ੍ਞਵ੍ਰਤਾਕ੍ਸ਼ਰੈਃ
ਹਰ ਇਕ ਸੰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਪਰੇਤ ਹੋਣ ਦੀ ਹਾਲਤ ਘਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਨ੍ਹਾਉਣ, ਸੰਧਿਆ, ਦੇਵ-ਪੂਜਾ, ਵੇਦ ਪਾਠ, ਯਜਨ ਤੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਨਾਲ।
ਆਜਨ੍ਮਵਰ੍ਜਿਤਾਃ ਪਾਪਾਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰੇਤਾਸ਼੍ਚਾਪੁਨਰ੍ਭਵਾਃ। ਭੋਜਨੋਚ੍ਛਿष੍ਟਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਯਾਨਿ ਦੇਹਮਲਾਨਿ ਚ
ਜੋ ਜਨਮ ਤੋਂ ਇਹ ਰਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਹਨ ਤੇ ਪਰੇਤ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ। ਅਤੇ ਜੋ ਬਚਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਦੀ ਮਲ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਦੇ ਹਨ—
ਨਿਪਾਤਯਂਤਿ ਯੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਤੇ ਪ੍ਰੇਤਾ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਦਾਨਮਾਨਾਰ੍ਚਨੈਰ੍ਨੈਵ ਯੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾ ਭੁਵਿ ਤਰ੍ਪਿਤਾਃ
—ਉਹ ਵੀ ਪਰੇਤ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਅਤੇ ਜੋ ਦਾਨ, ਆਦਰ ਜਾਂ ਪੂਜਾ ਰਾਹੀਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ—
ਪਿਤਰੋ ਗੁਰਵਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰੇਤਾਸ੍ਤੇ ਕਰ੍ਮਜਾ ਭृਸ਼ਮ੍। ਪਤਿਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਯਾ ਨਾਰ੍ਯੋ ਵਸਂਤਿ ਚੇਤਰੈਰ੍ਜਨੈਃ
—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਰ ਤੇ ਗੁਰੂ ਵੀ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪਰੇਤ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰ ਮਰਦਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ—
ਪ੍ਰੇਤਲੋਕੇ ਚਿਰਂ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਜਾਯਂਤੇ ਚਾਂਤ੍ਯਯੋਨਿषੁ। ਪਤਿਂ ਚ ਵਂਚਯਿਤ੍ਵਾ ਯਾ ਵਿषਯੇਂਦ੍ਰਿਯਮੋਹਿਤਾਃ
—ਉਹ ਪਰੇਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਅੰਤਜਨ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਜੋ ਪਤੀ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇ ਕੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—
ਮਿष੍ਟਂ ਚਾਦਂਤਿ ਯਾਃ ਪਾਪਾਸ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰੇਤਾਸ਼੍ਚਿਰਂ ਭੁਵਿ। ਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰਭਕ੍ਸ਼ਕਾ ਯੇ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵ ਭਕ੍ਸ਼ਣੇ ਰਤਾਃ
—ਉਹ ਪਾਪੀ ਔਰਤਾਂ ਜੋ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤਾ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਪਰੇਤ ਬਣੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਤੇ ਜੋ ਵਿਦ, ਮੂਤਰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ—
ਅਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭਕ੍ਸ਼ਕਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਤੇ ਪ੍ਰੇਤਾਸ਼੍ਚਾਪੁਨਰ੍ਭਵਾਃ। ਬਲਾਦ੍ਯੇ ਪਰਵਸ੍ਤੂਨਿ ਗृਹ੍ਣਂਤਿ ਨ ਦਦਤ੍ਯਪਿ
—ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤਾ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਪਰੇਤ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ। ਅਤੇ ਜੋ ਜਬਰਦਸਤੀ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਵਸਤੂ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮੰਗਣ 'ਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ—
ਅਤਿਥੀਨਵਮਨ੍ਯਂਤੇ ਪ੍ਰੇਤਾ ਨਿਰਯਮਾਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਤਸ੍ਮਾਦਾਮਲਕੀਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਦ੍ਰਵੇਣ ਚ ੧੦੦ 1.60.
—ਜੋ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਪਰੇਤ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਆਮਲਕੀ ਦਾ ਫਲ ਖਾ ਕੇ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ—
ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਦ੍ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸੇਵਯਾਮਲਕੀਂ ਸ਼ਿਵਾਮ੍
—ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਆਮਲਕੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੋ।