ਆਸ਼ੌਚਾਨ੍ਨਸ੍ਯ ਭੋਕ੍ਤਾਰਃ ਪ੍ਰੇਤਭੋਗ੍ਯਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਮਮਾਯਮਿਤਿ ਭਾषਂਤੋ ਨੇਤੁਂ ਤਂ ਚ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੁਮਃ
ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਵਿੱਚ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਹਨ; ਪਰ ਅਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ 'ਇਹ ਮੇਰਾ ਹੈ', ਫਿਰ ਵੀ ਲੈ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਆਦਿਤ੍ਯ ਇਵ ਦੁष੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯਃ ਕਿਂਵਾ ਕਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ। ਮੁਨਯ ਊਚੁਃ- ਅਨੇਨ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਪ੍ਰੇਤਾਃ ਪਕ੍ਵਂ ਚਾਮਲਕੀਫਲਮ੍
ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਔਖਾ ਹੈ; ਪਰ ਇਹ ਕਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹੈ? ਮੁਨੀਓ ਨੇ ਕਿਹਾ— 'ਪ੍ਰੇਤੋ, ਇਸ ਨੇ ਪੱਕਾ ਆਮਲਕੀ ਫਲ ਖਾਧਾ ਹੈ।'
ਤਤ੍ਸਂਗਂ ਯਾਂਤਿ ਤਸ੍ਯੈਵ ਫਲਾਨਿ ਪ੍ਰਚੁਰਾਣਿ ਚ। ਤੇਨੈਵ ਕਾਰਣੇਨਾਯਂ ਦੁष੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯੋ ਭਵਤਾਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਹ ਫਲ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਹਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹਨ, ਉਸ ਨਾਲ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਔਖਾ ਹੈ।
ਵृਕ੍ਸ਼ਾਗ੍ਰਪਤਿਤਸ੍ਯਾਥ ਪ੍ਰਾਣਃ ਸ੍ਨੇਹਾਨ੍ਨ ਚ ਤ੍ਯਜੇਤ੍। ਨਾਯਂ ਚਾਰੇਣ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਨ ਚਾਨ੍ਯੇ ਪਾਪਕਾਰਿਣਃ
ਰੁੱਖ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਫਲ ਦੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਜਾਨ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ; ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਸਤੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਾਪੀ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਧਾਤ੍ਰੀਭਕ੍ਸ਼ਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪਾਪਾਤ੍ਪੂਤੋ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਦਿਵਮ੍। ਪ੍ਰੇਤਾ ਊਚੁਃ- ਪृਚ੍ਛਾਮੋ ਵੋ ਹ੍ਯਵਿਜ੍ਞਾਨਾਨ੍ਨ ਵਯਂ ਨਿਂਦਕਾਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਧਾਤਰੀ (ਆਮਲਕੀ) ਖਾਣ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਪ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ— 'ਅਸੀਂ ਅਣਜਾਣੀ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ, ਕਦੇ ਨਿੰਦਾ ਲਈ ਨਹੀਂ।'
ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਾਦ੍ਵਿਮਾਨਂ ਤੁ ਯਾਵਨ੍ਨੈਵਾਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਤਿ। ਉਚ੍ਯਤਾਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾ ਵੋ ਦ੍ਰੁਤਂ ਮਨਸਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਵਿਸ਼ਨੁ ਲੋਕ ਤੋਂ ਵਿਮਾਨ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਆ ਜਾਂਦਾ, ਮੁਨੀਓ, ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਯਾਵਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾ ਨ ਘੋषਂਤਿ ਵੇਦਮਂਤ੍ਰਾਦਿਕਲ੍ਪਿਤਮ੍। ਘੋष੍ਯਂਤੇ ਯਤ੍ਰ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਮਂਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਜਦ ਤਕ ਦੁਜਾਤੀ ਵੈਦ ਅਤੇ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਉਚਾਰਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਜਿੱਥੇ ਵੈਦ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਉਚਾਰਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ,
ਪੁਰਾਣਸ੍ਮृਤਯੋ ਯਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੁਮਃ। ਯਜ੍ਞਹੋਮਜਪਸ੍ਥਾਨਦੇਵਤਾਰ੍ਚਨਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਪੁਰਾਣ ਅਤੇ ਸ్మ੍ਰਿਤੀਆਂ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਟਿਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀਆਂ, ਤੇ ਜਗ, ਹੋਮ, ਜਪ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ,
ਪੁਰਤੋ ਵੈ ਨ ਤਿष੍ਠਾਮਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਸਮੁਚ੍ਯਤਾਮ੍। ਕਿਂ ਵੈ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੇਤਯੋਨਿਂ ਲਭਂਤੇ ਹਿ ਨਰਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ੫੦ 1.60.
ਅਜਿਹੇ ਸਥਾਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਸੀਂ ਖੜੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ; ਇਸ ਲਈ ਆਚਰਨ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ—ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ, ਦੁਜਾਤੀ, ਪ੍ਰੇਤ ਦੀ ਯੋਨੀ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ?
ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਹੇ ਸਮ੍ਯਕ੍ਕਥਂ ਵੈ ਵਿਕृਤਂ ਵਪੁਃ। ਦ੍ਵਿਜਾ ਊਚੁਃ- ਸ਼ੀਤਵਾਤਾਤਪਕ੍ਲੇਸ਼ੈਃ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸਾਵਿਸ਼ੇषਕੈਃ
ਅਸੀਂ ਸਪਸ਼ਟ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਰੂਪ ਕਿਵੇਂ ਵਿਗੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਠੰਢ, ਹਵਾ, ਗਰਮੀ, ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਪਿਆਸ ਦੀ ਪੀੜਾ ਨਾਲ,
ਅਨ੍ਯੈਰਪਿ ਚ ਦੁਃਖੈਰ੍ਯੇ ਪੀਡਿਤਾਃ ਕੂਟਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣਃ। ਵਧਬਂਧਪ੍ਰਮੀਤਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰੇਤਾਸ੍ਤੇ ਨਿਰਯਂ ਗਤਾਃ
ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੀੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਝੂਠੇ ਗਵਾਹ, ਕਤਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਹਨ—ਉਹ ਪ੍ਰੇਤ ਨਰਕ ਵਿਚ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਛਿਦ੍ਰਾਨ੍ਵੇषਪਰਾ ਯੇ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਕਰ੍ਮਘਾਤਿਨਃ। ਤਥੈਵ ਚ ਗੁਰੂਣਾਂ ਚ ਤੇ ਪ੍ਰੇਤਾਸ਼੍ਚਾਪੁਨਰ੍ਭਵਾਃ
ਜੋ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਪ੍ਰੇਤ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।
ਦੀਯਮਾਨੇ ਦ੍ਵਿਜਾਗ੍ਰ੍ਯੇ ਤੁ ਦਾਤਾਰਂ ਪ੍ਰਤਿਵਿਧ੍ਯਤਿ। ਚਿਰਂ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਨਰਕਾਨ੍ਨ ਨਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਉੱਤਮ ਦੁਜਾਤੀ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਰਕ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਪਰਸ੍ਯ ਵਾऽਤ੍ਮਨੋ ਵਾ ਗਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੀਡਨਵਾਹਨੇ। ਨ ਪਾਲਯਂਤਿ ਯੇ ਮੂਢਾਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰੇਤਾਃ ਕਰ੍ਮਜਾ ਭੁਵਿ
ਜੋ ਮੂਰਖ ਦੂਜੇ ਦੀ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰੀ ਕੰਮ ਲਈ ਵਰਤਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ—ਉਹ ਪ੍ਰੇਤ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਹੀਨਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚਾਸਤ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾ ਭਗ੍ਨਵ੍ਰਤਾ ਨਰਾਃ। ਨਲਿਨੀਦਲਭੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਪ੍ਰੇਤਾਃ ਕਰ੍ਮਜਾ ਭੁਵਿ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਤੋੜਦੇ ਹਨ, ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਵਚਨ ਪੂਰੇ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਨਲਿਨੀ ਦੇ ਪੱਤੇ ਖਾਂਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਪ੍ਰੇਤ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਕ੍ਰੀਣਨ੍ਤਿ ਸੁਤਾਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਸਾਧ੍ਵੀਮਕਂਟਕਾਮ੍। ਪਿਤृਵ੍ਯਮਾਤੁਲਾਦੇਸ਼੍ਚ ਤੇ ਪ੍ਰੇਤਾਃ ਕਰ੍ਮਜਾ ਭੁਵਿ
ਜੋ ਪਵਿਤ੍ਰ, ਸਧਾਰਣ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਵੇਚਦੇ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਧੀ, ਭਤੀਜੀ ਜਾਂ ਮਾਮੀ ਹੋਵੇ—ਉਹ ਪ੍ਰੇਤ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਃ ਪ੍ਰੇਤਾ ਜਾਤਾਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਭਿਃ। ਪ੍ਰੇਤਾ ਊਚੁਃ- ਨ ਭਵਂਤਿ ਕਥਂ ਪ੍ਰੇਤਾਃ ਕਰ੍ਮਣਾ ਕੇਨ ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਇਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣਦੇ ਹਨ; ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ—ਕਿਹੜੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰੇਤ ਨਹੀਂ ਬਣਦੇ, ਦੁਜਾਤੀ?
ਹਿਤਾਯ ਵਦਨਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਹਿਤਂ ਪਰਮ੍। ਦ੍ਵਿਜਾ ਊਚੁਃ- ਯੇਨ ਚੈਵ ਕृਤਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਜਲੇ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਧੀਮਤਾ
ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ; ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਤੀਰਥ ਦੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਜਲ ਵਿਚ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਨਮਸ੍ਕृਤਂ ਪਰਂ ਲਿਗਂ ਨ ਪ੍ਰੇਤੋ ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ। ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਮੁਪੋष੍ਯੈਵ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਅਤੇ ਉੱਚਤ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਤ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ; ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਤੇ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ,
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਹਰਿਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਂ ਨ ਵ੍ਰਜਂਤਿ ਵੈ। ਵੇਦਾਕ੍ਸ਼ਰਪ੍ਰਸੂਤੈਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮਂਤ੍ਰਾਦਿਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰੇਤ ਨਹੀਂ ਬਣਦੇ; ਅਤੇ ਵੈਦਕ ਅੱਖਰਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਹੋਏ ਸਤੋਤ੍ਰ ਅਤੇ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਉਚਾਰਨਾ ਕਰਕੇ ਵੀ,
ਦੇਵਾਨਾਂ ਪੂਜਨੇ ਰਕ੍ਤਾ ਨ ਵੈ ਪ੍ਰੇਤਾ ਭਵਂਤਿ ਤੇ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੌਰਾਣਿਕਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਚ ਧਰ੍ਮਸਂਹਿਤਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰੇਤ ਨਹੀਂ ਬਣਦੇ; ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਦਿਵਿਆ ਨਿਯਮ ਸੁਣ ਕੇ,
ਪਾਠਯਿਤ੍ਵਾ ਪਠਿਤ੍ਵਾ ਚ ਪਿਸ਼ਾਚਤ੍ਵਂ ਨ ਗਚ੍ਛਤਿ। ਵ੍ਰਤੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਃ ਪੂਤਾਃ ਪਦ੍ਮਾਕ੍ਸ਼ਧਾਰਣੈਸ੍ਤਥਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਾਠ ਅਤੇ ਪਾਠ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਿਸਾਚ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ; ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਰਤਾਂ ਅਤੇ ਪਦਮ ਦੇ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨ ਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਪਦ੍ਮਾਕ੍ਸ਼ਮਾਲਾਯਾਂ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਂ ਨੈਵ ਗਚ੍ਛਤਿ। ਧਾਤ੍ਰੀਫਲਦ੍ਰਵੈਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਦ੍ਭਕ੍ਸ਼ਣੇ ਰਤਾਃ
ਪਦਮ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਜਪ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰੇਤ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ; ਧਾਤਰੀ ਫਲ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਰੋਜ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖ ਕੇ,
ਤੇਨ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸੁਸਂਪੂਜ੍ਯ ਨ ਗਛਂਤਿ ਪਿਸ਼ਾਚਤਾਮ੍। ਪ੍ਰੇਤਾ ਊਚੁਃ- ਸਤਾਂ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਮਿਤਿ ਪੌਰਾਣਿਕਾ ਵਿਦੁਃ
ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਿਸਾਚ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ; ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਪੁਰਾਣਕ ਵਿਦਵਾਨ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਤਜਨਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵੋ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਜਾਤਂ ਹਿਤਂ ਨਃ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਥ। ਪ੍ਰੇਤਭਾਵਾਦ੍ਯਥਾਮੁਕ੍ਤਿਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਨੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਡਾ ਆਉਣਾ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਹਿਤ ਲਈ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਭੂਤਾਂ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗੀ।
ਵ੍ਰਤੋਪਦੇਸ਼ਕਂ ਧੀਰਾ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਸ਼ਰਣਾਗਤਾਃ। ਤਤੋ ਦਯਾਲਵਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਾਨੂਚੁਰ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ, ਵ੍ਰਤ ਸਿਖਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬੁਧੀਮਾਨੋ, ਸਹਾਰਾ ਲੈਣ ਲਈ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਦਇਆਲੂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ।
ਧਾਤ੍ਰੀਣਾਂ ਭਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਕੁਰ੍ਵਤਾਂ ਮੁਕ੍ਤਿਹੇਤਵੇ। ਪ੍ਰੇਤਾ ਊਚੁਃ। ਧਾਤ੍ਰੀਣਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਯਂ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੁਮਃ
ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਧਾਤਰੀ ਦੇ ਫਲ ਜਲਦੀ ਖਾਓ। ਭੂਤਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਅਸੀਂ ਧਾਤਰੀ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਕਥਂ ਤੇषਾਂ ਫਲਾਨਾਂ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਾ ਵੈ ਭਕ੍ਸ਼ਣੇਧੁਨਾ। ਦ੍ਵਿਜਾ ਊਚੁਃ- ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਵਚਨੇਨਾਤ੍ਰ ਧਾਤ੍ਰੀਣਾਂ ਭਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਫਲਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ? ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੱਥੇ ਸਾਡੇ ਕਹਿਣ ਨਾਲ, ਧਾਤਰੀ ਦੇ ਫਲ ਖਾਣਾ ਸ਼ੁਭ ਹੈ।
ਫਲਿष੍ਯਤਿ ਪਰਂ ਲੋਕਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਂਤੁਂ ਸਮਰ੍ਹਥ। ਅਥ ਤੇਭ੍ਯੋ ਵਰਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਧਾਤ੍ਰੀਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਪਿਸ਼ਾਚਕੈਃ
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਲੋਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵਰਤ ਲੈ ਕੇ, ਭੂਤਾਂ ਨੇ ਧਾਤਰੀ ਰੁੱਖ ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ।
ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਲੀਲਯਾ ਤਦਾ। ਤਤੋ ਦੇਵਾਲਯਾਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਰਥਂ ਪੀਨਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਉਹ ਚੜ੍ਹ ਗਏ, ਫਲ ਲਿਆ ਅਤੇ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਖਾ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਮੰਦਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਥ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਇਆ।