ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ- ਧਾਤ੍ਰੀਫਲਂ ਪਰਂ ਪੂਤਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਯਸ੍ਯ ਰੋਪਾਨ੍ਨਰੋ ਨਾਰੀ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਜਨ੍ਮਬਂਧਨਾਤ੍
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਧਾਤਰੀ ਦਾ ਫਲ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਲਾਇਆ, ਉਹ ਆਦਮੀ ਜਾਂ ਔਰਤ ਜਨਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਾਵਨਂ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਅਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਕਲ੍ਮषਾਤ੍
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਫਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰੀਤਿ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਖਾਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਕ੍ਸ਼ਣੇ ਚ ਭਵੇਦਾਯੁਃ ਪਾਨੇ ਵੈ ਧਰ੍ਮਸਂਚਯਃ। ਅਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਾਸ਼ਨਂ ਸ੍ਨਾਨੇ ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਖਾਣ ਨਾਲ ਆਯੁ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਪੀਣ ਨਾਲ ਧਰਮ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਇਸ਼ਵਰੀ ਦੌਲਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਗृਹੇ ਮਹਾਸੇਨ ਧਾਤ੍ਰੀ ਤਿष੍ਠਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਗृਹੇ ਨ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਪ੍ਰੇਤਾ ਦੈਤੇਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਜਿਸ ਘਰ ਵਿਚ, ਮਹਾਸੇਨਾ, ਧਾਤਰੀ ਰੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਘਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰੇਤ, ਦੈਤ ਜਾਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ।
ਨ ਗਂਗਾ ਨ ਗਯਾ ਚੈਵ ਨ ਕਾਸ਼ੀ ਨ ਚ ਪੁष੍ਕਰਮ੍। ਏਕੈਵ ਹਿ ਨृਣਾਂ ਧਾਤ੍ਰੀ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਹਰਿਵਾਸਰੇ
ਨਾ ਗੰਗਾ, ਨਾ ਗਿਆ, ਨਾ ਕਾਸੀ, ਨਾ ਪੁਸ਼ਕਰ—ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਧਾਤਰੀ ਹੀ, ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪਕ੍ਸ਼ਯੁਗੇ ਧਾਤ੍ਰੀਸ੍ਨਾਨਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ। ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਂਤਿ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੱਖਾਂ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਦਿਨ ਧਾਤਰੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਧਾਤ੍ਰੀਫਲਂ ਸਦਾ ਸੇਵ੍ਯਂ ਭਕ੍ਸ਼ਣੇ ਸ੍ਨਾਨ ਏਵ ਚ। ਨਿਯਤਂ ਪਾਰਣੇ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇ ਹਰੇਰ੍ਦਿਨੇ
ਧਾਤਰੀ ਦਾ ਫਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਖਾਣ ਅਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ; ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦਿਨ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਯਤੇ ਪਾਰਣੇ ਚੈਵ ਧਾਤ੍ਰ੍ਯੇਕਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨੇ ਨਰਃ। ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਲਂਘਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸਿਤਾਸਿਤੇ
ਨਿਯਤ ਪਾਰਣ ਦੇ ਦਿਨ, ਧਾਤਰੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਦਿਨ ਪਾਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਪੱਖ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਘਟਦਾ—
ਏਕੇਨੈਵੋਪਵਾਸੇਨ ਕृਤੇਨ ਤੁ षਡਾਨਨ। ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਕृਤਾਤ੍ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਸਿਰਫ ਇਕ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਛੇ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਲਭਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਵਿष੍ਣੁਸਾਯੁਜ੍ਯਮਾਵ੍ਰਜੇਤ੍। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਧਾਤ੍ਰੀਵ੍ਰਤਂ ਸਮਾਚਰ
ਉਹ ਅਖੰਡ ਸਵਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਧਾਤਰੀ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧਾਤ੍ਰੀਦ੍ਰਵੇਣ ਸਤਤਂ ਯਸ੍ਯ ਕੇਸ਼ਾਃ ਸੁਰਂਜਿਤਾਃ। ਨ ਪਿਬੇਤ੍ਸ ਪੁਨਰ੍ਮਾਤੁਃ ਸ੍ਤਨਂ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍षਡਾਨਨ
ਹੇ ਛੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ, ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਾਤਰੀ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਨਹੀਂ ਪੀਏਗਾ।
ਧਾਤ੍ਰੀਦਰ੍ਸ਼ਨਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨਾਮ੍ਨ ਉਚ੍ਚਾਰਣੇਪਿ ਵਾ। ਵਰਦਃ ਸਂਮੁਖੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਂਤੁष੍ਟੋ ਭਵਤਿ ਪ੍ਰਿਯਃ
ਧਾਤਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ, ਛੂਹਣ ਜਾਂ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ ਵੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ ਦਾਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧਾਤ੍ਰੀਫਲਂ ਚ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ ਕੇਸ਼ਵਃ। ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ੍ਥਿਰਾ ਪਦ੍ਮਾ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਾਂ ਤੁ ਗृਹੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਜਿੱਥੇ ਧਾਤਰੀ ਦਾ ਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਕੇਸ਼ਵ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵੀ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਫਲ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਨਸ਼੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਧਾਤ੍ਰੀ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਤਿ। ਸਂਤੁष੍ਟਾਸ੍ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਨ ਤ੍ਯਜਂਤਿ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਮੁਦਾ
ਜਿੱਥੇ ਧਾਤਰੀ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਅਕਲਕਸ਼ਮੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੇ।
ਧਾਤ੍ਰੀਫਲੇਨ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਮਹਾਧਨਮ੍। ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋ ਭਵੇਦ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਨਾਨ੍ਯੈਃ ਕ੍ਰਤੁਸ਼ਤੈਰਪਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਧਾਤਰੀ ਦਾ ਫਲ ਨੈਵੇਦਿਆ ਵਜੋਂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਵੱਡਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਹੋਵੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਉਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਖੁਸ਼ੀ ਸੌ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਕ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਧਾਤ੍ਰੀਦ੍ਰਵੇਣੈਵ ਪੂਜਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਮਾਧਵਮ੍। ਸੋਭੀष੍ਟਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਯਦ੍ਵਾ ਮਨਸਿ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਾਤਰੀ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਮਾਧਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥੈਵ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਫਲੇਨ ਤੁ। ਸੁਵਰ੍ਣਸ਼ਤਸਾਹਸ੍ਰਂ ਫਲਮੇਤਿ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਾਤਰੀ ਦੇ ਗੁਣ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਤੇ ਫਲ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਸੋਨੇ ਦੇ ਲੱਖਾਂ ਟੁਕੜਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾ ਗਤਿਰ੍ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਸ੍ਕਂਦ ਮੁਨੀਨਾਂ ਯੋਗਸੇਵਿਨਾਮ੍। ਗਤਿਂ ਤਾਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਧਾਤ੍ਰੀਸੇਵਾ ਰਤੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਗਤੀ ਗਿਆਨੀ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਜੋਗ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਗਤੀ ਧਾਤਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਸੇਵਾਭਿਗਮਨੇ ਵ੍ਰਤੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਸ੍ਤਥਾ। ਸਾ ਗਤਿਰ੍ਲਭ੍ਯਤੇ ਪੁਂਸਾਂ ਧਾਤ੍ਰੀਫਲਸੁਸੇਵਯਾ
ਜੋ ਲਕੜੀ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਜਾਣ ਜਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਰਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਗਤੀ ਧਾਤਰੀ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰੀਤਿਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਦੇਵੀਨਾਂ ਨੋ ਗਣਸ੍ਯ ਚ। ਸਂਮੁਖਾ ਵਰਦਾ ਸ੍ਨਾਨੇ ਧਾਤ੍ਰੀਫਲਨਿषੇਵਣੇ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਦੇਵੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗਣਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤੀ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੇ ਧਾਤਰੀ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗ੍ਰਹਾ ਦੁष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਕੇਚਿਦੁਗ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਦੈਤ੍ਯਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ। ਸਰ੍ਵੇ ਨ ਦੁष੍ਟਤਾਂ ਯਾਂਤਿਧਾਤ੍ਰੀਫਲ ਸੁਸੇਵਨਾਤ੍
ਜੋ ਵੀ ਮੰਦ ਗ੍ਰਹ, ਭਿਆਨਕ ਦੈਤ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਧਾਤਰੀ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮੰਦ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ।
ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞੇषੁ ਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਸ਼ਸ੍ਤਂ ਚਾਮਲਕੀਫਲਮ੍। ਸਰ੍ਵਦੇਵਸ੍ਯ ਪੂਜਾਯਾਂ ਵਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾ ਰਵਿਂ ਸੁਤ
ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਆਮਲਕੀ ਦਾ ਫਲ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਪਰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਰਵਿਦਿਨੇ ਤਾਤ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਧਾਤ੍ਰੀਫਲਾਨਿ ਸਤਤਂ ਦੂਰਤਃ ਪਰਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਸੂਰਜ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ, ਧਾਤਰੀ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਤਿਆਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤੁ ਸ੍ਨਾਤਿ ਤਥਾਸ਼੍ਨਾਤਿ ਧਾਤ੍ਰੀਂ ਚ ਰਵਿਵਾਸਰੇ। ਆਯੁਰ੍ਵਿਤ੍ਤਂ ਕਲਤ੍ਰਂ ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਰਵਿਵਾਰ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਜਾਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਧਾਤਰੀ ਵੀ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ, ਦੌਲਤ, ਪਤਨੀ ਤੇ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਕ੍ਰਾਨ੍ਤੌ ਚ ਭृਗੋਰ੍ਵਾਰੇ षष੍ਠ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਪਿਦਿ(?) ਧ੍ਰੁਵਮ੍। ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਚਾਪ੍ਯਮਾਯਾਂ ਚ ਧਾਤ੍ਰੀਂ ਦੂਰਾਤ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ, ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ, ਛੇਵੀਂ ਤਿੱਥ, ਪੱਖ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਨੌਵੀਂ ਤੇ ਅਮਾਵਸ ਨੂੰ, ਧਾਤਰੀ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਸਿਕਾਕਰ੍ਣਤੁਂਡੇषੁ ਮृਤਸ੍ਯ ਚਿਕੁਰੇषੁ ਵਾ। ਤਿष੍ਠੇਦ੍ਧਾਤ੍ਰੀਫਲਂ ਯਸ੍ਯ ਸ ਯਾਤਿ ਵਿष੍ਣੁਮਂਦਿਰਮ੍
ਜੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੀ ਨੱਕ, ਕੰਨ, ਮੂੰਹ ਜਾਂ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਧਾਤਰੀ ਦਾ ਫਲ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧਾਤ੍ਰੀਸਂਪਰ੍ਕਮਾਤ੍ਰੇਣ ਮृਤੋ ਯਾਤ੍ਯਚ੍ਯੁਤਾਲਯਮ੍। ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਯਾਤਿ ਰਥੇਨ ਤੁ
ਧਾਤਰੀ ਦੇ ਸਪর্শ ਨਾਲ ਹੀ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀ ਅਚ੍ਯੁਤ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਹ ਰਥ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧਾਤ੍ਰੀਦ੍ਰਵਂ ਨਰੋ ਲਿਪ੍ਤ੍ਵਾ ਯਸ੍ਤੁ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍। ਪਦੇਪਦੇਸ਼੍ਵਮੇਧਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਧਾਤਰੀ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਾਰਮਿਕ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਪੈਰ ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਯੇ ਵੈ ਪਾਪਿष੍ਠਜਂਤਵਃ। ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਪ੍ਰਪਲਾਯਂਤੇ ਗ੍ਰਹਾ ਦੁष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਦਾਰੁਣਾਃ
ਇਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ ਜੀਵ ਅਤੇ ਬੁਰੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ, ਸਾਰੇ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁਰੈਕਃ ਪੁਲ੍ਕਸਃ ਸ੍ਕਂਦ ਮृਗਯਾਰ੍ਥਂ ਵਨਂ ਗਤਃ। ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਗਣਾਨ੍ਹਤ੍ਵਾ ਤृषਯਾ ਪਰਿਪੀਡਿਤਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਇੱਕ ਪੁਲਕਸ ਵਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਤੜਪਿਆ।