ਤਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਧੀਰਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਚਾਨਂਤਮਸ਼੍ਨੁਤੇ। ਤ੍ਰਿਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਧਾਰਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਮੋ ਭੁਵਿ
ਉਹ ਫਲ ਧੀਰਜ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤਹੀਨ ਸੁਵਰਗ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਤ੍ਰਿਮੁਖੀ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਚਿਤਂ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਦਹੇਜ੍ਜਨ੍ਮਨਿ ਜਨ੍ਮਨਿ। ਨ ਚੋਦਰੇ ਭਵੇਦ੍ਰੋਗੋ ਨ ਚੈਵਾਪਟੁਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜਨਮ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬੁਰੇ ਕਰਮ ਸਾੜ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਰੋਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਉਹ ਕਦੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਪਰਾਜਯਂ ਨ ਲਭਤੇ ਨਾਗ੍ਨਿਨਾ ਦਹ੍ਯਤੇ ਗृਹਮ੍। ਏਤਾਨ੍ਯਨ੍ਯਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਵਜ੍ਰਾਦੇਸ਼੍ਚ ਨਿਵਾਰਣਮ੍
ਉਹ ਕਦੇ ਹਾਰਦਾ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਘਰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸੜਦਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੁਖ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਆਫਤਾਂ ਵੀ, ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨਾਸ਼ੁਭਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤ੍ਰਿਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤੁ ਧਾਰਣਾਤ੍। ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਃ ਸ੍ਵਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਯਸ੍ਯ ਦੇਹੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਤਿ
ਤ੍ਰਿਮੁਖੀ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਨਹੀਂ ਵਾਪਰਦਾ। ਚੌਹਾਂ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸ ਭਵੇਤ੍ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞੋ ਦ੍ਵਿਜੋ ਵੇਦਵਿਦਾਂ ਵਰਃ। ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸ੍ਮਾਰ੍ਤਃ ਪੌਰਾਣਿਕੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੈਦਾਂ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਵਿਦਵਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਰਥ ਦਾ ਮੂਲ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮ੍ਰਿਤੀਆਂ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਨਰਹਤ੍ਯਾਯਾਂ ਬਹੁਸਤ੍ਤ੍ਵੇषੁ ਵੇਸ਼੍ਮਸੁ। ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦਹਤੇ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧਾਰਣਾਤ੍
ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਜਾਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਨਾਲ ਜੋ ਪਾਪ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਚੌਹਾਂ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਸਾੜ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਤੁष੍ਯਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭੂਤਾਨਾਮਧਿਪੋ ਭਵੇਤ੍। ਸਦ੍ਯੋਜਾਤਸ੍ਤਥੇਸ਼ਾਨਸ੍ਤਤ੍ਪੁਰੁषੋऽਘੋਰ ਏਵ ਚ
ਮਹੇਸ਼ਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਦਯੋਜਾਤ, ਇਸ਼ਾਨ, ਤਤਪੁਰੁਸ਼ ਅਤੇ ਅਘੋਰਾ ਵੀ।
ਵਾਮਦੇਵ ਇਮੇ ਦੇਵਾ ਵਕ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪਂਚਭਿਰਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ। ਅਤਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਭੂਯਿष੍ਠਾਃ ਪਂਚਵਕ੍ਤ੍ਰੋ ਧਰਾਤਲੇ
ਵਾਮਦੇਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਪੰਜ ਮੂੰਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪੰਜ-ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਰੂਪੋਯਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਂ ਧਾਰਯੇਦ੍ਬੁਧਃ। ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਇਹ ਰੂਦਰ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰੇ। ਕਲਪਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਅਤੇ ਕਲਪਾਂ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਕਰੋੜਾਂ ਤੱਕ,
ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਪੂਜਨੀਯਃ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ। ਸਾਰ੍ਵਭੌਮੋ ਭਵੇਦ੍ਭੂਮੌ ਸ਼ਰ੍ਵਤੇਜਾਃ ਸ਼ਿਵਾਲਯੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਰਵਭੌਮ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਪਂਚਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਤੁ ਧਾਰਯੇਤ੍। षਡ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਂ ਤੁ ਧਾਰਯਨ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਭੁਜੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਪੰਜ-ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਛੇ-ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਕਾਰਤਿਕੇਯਾ ਸੱਜੇ ਬਾਂਹ 'ਤੇ ਧਾਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਭਿਃ ਪਾਪੈਰ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਸ੍ਕਂਦਸ੍ਯ ਸਦृਸ਼ਃ ਸ਼ੂਰਃ ਕਲ੍ਪਾਂਤੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਆਦਿ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਉਹ ਸਕੰਦਾ ਵਾਂਗ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਤ੍ਰ ਪਰਾਜਯਂ ਚੈਤਿ ਗੁਣਾਨਾਮਾਕਰੋ ਭੁਵਿ। ਕੁਮਾਰਤ੍ਵਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਯਥਾ ਗੌਰੀਸ਼ਨਂਦਨਃ
ਉਹ ਇੱਥੇ ਕਦੇ ਹਾਰਦਾ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਗੌਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਨੌਜਵਾਨੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਭੂਪਪੂਜ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਲਭਤੇ ਜਯਮ੍। ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਦਯੋ ਵਰ੍ਣਾਃ ਸਦੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਪ੍ਰਪੂਰਿਤਾਃ। ਤਸ੍ਯੈਵ ਵਰਦਾ ਗੌਰੀ ਮਾਤੇਵ ਸੁਲਭਾ ਭਵੇਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵੈਸ਼, ਸ਼ੂਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਾਤੀਆਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਲਈ ਗੌਰੀ ਮਾਤਾ ਵਾਂਗ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭੁਜਬਲਾਦੇਵ ਵਿਸ਼੍ਵਤੇਜਾ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ। ਵਾਗ੍ਮੀ ਧੀਰਸ੍ਸਭਾਯਾਂ ਚ ਨृਪਵੇਸ਼੍ਮਨਿ ਸਂਸਦਿ
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਵ-ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਭਾ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਵਾਕ-ਪਟੂ ਅਤੇ ਧੀਰਜ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਚ ਕਾਤਰਤਾਮੇਤਿ ਨੈਵ ਭਂਗੋ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਹ ਕਦੇ ਡਰਦਾ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਏਤਾਨ੍ਯਨ੍ਯਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ षਡ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯੈਵ ਧਾਰਣਾਤ੍। ਸਪ੍ਤਵਕ੍ਤ੍ਰੋ ਮਹਾਸੇਨਸ੍ਤ੍ਵਨਂਤੋ ਨਾਮ ਨਾਗਰਾਟ੍
ਛੇਹ ਮੁੱਖ ਵਾਲੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਮੁੱਖ ਵਾਲਾ ਮਹਾਸੇਨ 'ਅਨੰਤ' ਨਾਗਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕ ਵਕ੍ਤ੍ਰੇ ਤੁ ਪ੍ਰਤਿਨਾਗਾ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਅਨਂਤਃ ਕਰ੍ਕਟਸ਼੍ਚੈਵ ਪੁਂਡਰੀਕੋਥ ਤਕ੍ਸ਼ਕਃ
ਉਸ ਦੇ ਹਰ ਇਕ ਮੁੱਖ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਨਾਗ ਵੱਸਦੇ ਹਨ: ਅਨੰਤ, ਕਰਕਟ, ਪੁੰਡਰੀਕ ਅਤੇ ਤਕਸ਼ਕ।
ਵਿषੋਲ੍ਬਣਸ਼੍ਚ ਕਾਰੀषਃ ਸ਼ਂਖਚੂਡਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਮਃ। ਏਤੇ ਨਾਗਾ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾਃ ਸਪ੍ਤਵਕ੍ਤ੍ਰੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਵਿਸੋਲਬਣ, ਕਾਰੀਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੰਖਚੂੜਾ ਸੱਤਵਾਂ ਹਨ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨਾਗ ਸੱਤ ਮੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਯ ਧਾਰਣਮਾਤ੍ਰੇ ਤੁ ਵਿषਂ ਨ ਕ੍ਰਮਤੇ ਤਨੌ। ਹਰਸ਼੍ਚ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤੋ ਭਵੇਨ੍ਨਾਗੇਸ਼੍ਵਰੇ ਯਥਾ
ਇਸ ਦੀ ਸਿਰਫ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਵਿਸ਼ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਅਤੇ ਹਰਾ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾਸ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਨਿ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਂਤਿ ਦਿਨੇਦਿਨੇ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੁਰਾਪਾਨਂ ਸ੍ਤੇਯਾਦਿ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਜਮ੍
ਇਸ ਪ੍ਰੀਤੀ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦਿਨੋਂ-ਦਿਨ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣਾ, ਚੋਰੀ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਵਿਅਭੀਚਾਰ।
ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਲਭਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਂ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍। ਦੇਵਸ੍ਯ ਸਦृਸ਼ਂ ਭੋਜ੍ਯਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੋ ਪਾਪ ਮਨੁੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਭੋਜਨ ਪੱਕਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਵਕ੍ਤ੍ਰੋ ਮਹਾਸੇਨਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਦੇਵੋ ਵਿਨਾਯਕਃ। ਅਸ੍ਯੈਵ ਧਾਰਣਾਦੇਵ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਮੇ
ਅੱਠ ਮੁੱਖ ਵਾਲਾ ਮਹਾਸੇਨ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦੇਵਤਾ ਵਿਨਾਇਕ ਹੈ; ਇਸ ਦੀ ਧਾਰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸੁਣ।
ਜਨ੍ਮਜਨ੍ਮ ਨ ਮੂਰ੍ਖਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਾਤੁਰੋ ਨ ਚ ਨष੍ਟਧੀਃ। ਅਵਿਘ੍ਨਂ ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਤਸ੍ਯੈਵ ਸਤਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਕਦੇ ਮੂਰਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਕਦੇ ਬਿਮਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸਦਾ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨੈਪੁਣ੍ਯਂ ਲਿਪਿਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਮਹਾਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਕੌਸ਼ਲਮ੍। ਸਰ੍ਵਾਰਂਭਾਦਿਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਕ੍ਸ਼ਮਂਤਸ੍ਯ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ
ਉਹ ਲਿਖਣ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਧਕੂਟਂ ਤੁਲਾਕੂਟਂ ਸਰ੍ਵਕੂਟਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਸ਼ਿਸ਼੍ਨੋਦਰਕਰੇਣੈਵ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ੇਦ੍ਵਾ ਗੁਰੁਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍
ਚਾਹੇ ਉਹ ਅਧ-ਝੂਠੇ ਵੱਟੇ, ਝੂਠੀ ਤਕੜੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਠੱਗੀ ਨੂੰ ਛੂਹੇ, ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਹੱਥ ਜਾਂ ਅੰਗ ਨਾਲ ਛੂਹੇ—
ਏਵਮਾਦੀਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਹਂਤਿ ਪਾਪਾਨਿ ਸਰ੍ਵਥਾ। ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮੁਕ੍ਤੋ ਯਾਤਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਇਸ ਵਰਗੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅਮਰ ਸਵਰਗ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੁਣਾਨ੍ਯੇਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਅष੍ਟਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧਾਰਣਾਤ੍। ਨਵਾਸ੍ਯਂ ਭੈਰਵਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਧਾਰਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਬਾਹੁਤਃ
ਅੱਠ ਮੁੱਖ ਵਾਲੀ ਧਾਰਨ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਨੌਂ ਮੁੱਖ ਵਾਲੇ ਭੈਰਵ ਦੀ ਬਾਹ ਉੱਤੇ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਸੁਣ।
ਕਪਿਲਂ ਮੁਕ੍ਤਿਦਂ ਧृਤ੍ਵਾ ਮਮਤੁਲ੍ਯ ਬਲੋ ਭਵੇਤ੍। ਲਕ੍ਸ਼ਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਃ ਕਰੋਤਿ ਯਃ
ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕਪਿਲਾ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੇਕਰ ਉਹ ਲੱਖਾਂ-ਕੋਟੀਆਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਕਰੇ—
ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਦਹਤੇ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਨਵਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧਾਰਣਾਤ੍। ਸੁਰਲੋਕੇ ਸਦਾ ਦੇਵੈਃ ਪੂਜਿਤੋ ਮਘਵਾਨ੍ਯਥਾ
ਨੌਂ ਮੁੱਖ ਵਾਲੀ ਧਾਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਦਾ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਮਘਵਾਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।