ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯ ਉਵਾਚ-। ਏਕਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਦ੍ਵਿਤ੍ਰਿਚਤੁਃਪਂਚषਡ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਮੇਵ ਚ। ਸਪ੍ਤਾष੍ਟਨਵਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਦਸ਼ੈਕਾਦਸ਼ਵਕ੍ਤ੍ਰਕਮ੍
ਕਾਰਤਿਕੇ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਇੱਕ-ਮੂੰਹਾ, ਦੋ, ਤਿੰਨ, ਚਾਰ, ਪੰਜ, ਛੇ-ਮੂੰਹਾ, ਤੇ ਸੱਤ, ਅੱਠ, ਨੌਂ, ਦਸ ਤੇ ਗਿਆਰਾਂ-ਮੂੰਹਾ—”
ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਸ੍ਯਂ ਚ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਮੁਖਂ ਤਥਾ। ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਾਸ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸ੍ਵਯਮੁਕ੍ਤਂ ਚ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
“ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਦਵਾਦਸ਼-ਮੂੰਹਾ, ਤੇ ਤ੍ਰੈਯੋਦਸ਼-ਮੂੰਹਾ, ਚੌਦਾਂ-ਮੂੰਹਾ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਆਪ ਹੀ ਉਪਜਿਆ ਸ਼ੰਕਰ।”
ਤੇषਾਂ ਚ ਤਨ੍ਮੁਖਾਨਾਂ ਚ ਦੇਵਤਾਃ ਕਾਸ਼੍ਚ ਤਦ੍ਵਦ। ਗੁਣੋ ਵਾ ਕੀਦृਸ਼ਸ੍ਤੇषਾਂ ਦੋषੋ ਵਾ ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਰ
“ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ, ਗੁਣ ਕੀ ਹਨ, ਤੇ ਦੋਸ਼ ਕੀ ਹਨ, ਇਹ ਵੀ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਜਗਦੀਸ਼ਵਰ।”
ਯਦਿ ਮੇਨੁਗ੍ਰਹੋਵਾਸ੍ਤਿ ਕਥਯਸ੍ਵ ਯਥਾਰ੍ਥਤਃ। ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ-। ਏਕਵਕ੍ਤ੍ਰਃ ਸ਼ਿਵਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ
“ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸੋ।” ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਇੱਕ-ਮੂੰਹਾ ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਸਿੱਧਾ ਸ਼ਿਵ ਹੈ; ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।”
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੁ ਧਾਰਯੇਦ੍ਦੇਹੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਚ। ਸ਼ਿਵਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛੇਚ੍ਚ ਸ਼ਿਵੇਨ ਸਹ ਮੋਦਤੇ
“ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਪਹਿਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ; ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।”
ਮਹਤਾਪੁਣ੍ਯਯੋਗੇਨ ਹਰਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਣਾਤ੍। ਏਕਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਲਭੇਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਕੈਲਾਸਂ ਚ षਡਾਨਨ
“ਵੱਡੇ ਪੁਣ ਦੇ ਜੋੜ ਤੇ ਹਰਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ-ਮੂੰਹਾ ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਛੇ-ਮੂੰਹਾ ਵਾਲੇ, ਕੈਲਾਸ ਵੀ।”
ਦੇਵਦੇਵੋ ਦ੍ਵਿਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਯਸ੍ਤੁ ਧਾਰਯਤੇ ਨਰਃ। ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਤਿ ਯਦ੍ਗੁਹ੍ਯਂਗੋਵਧਾਦਿਕਮ੍
“ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ—ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੋ-ਮੂੰਹਾ ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ।”
ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦ੍ਵਿਵਕ੍ਤ੍ਰਧਾਰਣਾਤ੍ਤਤਃ। ਤ੍ਰਿਵਕ੍ਤ੍ਰਮਨਲਸ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਯਸ੍ਯਦੇਹੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਤਿ੧੫੦ 1.59.
“ਦੋ-ਮੂੰਹਾ ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਉਹ ਅਟੱਲ ਸੁਵਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਤਿੰਨ-ਮੂੰਹਾ, ਜੋ ਅੱਗ ਹੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।”
ਤਸ੍ਯ ਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਂ ਪਾਪਂ ਦਹਤ੍ਯਗ੍ਨਿਰਿਵੇਂਧਨਮ੍। ਸ੍ਤ੍ਰੀਹਤ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਬਹੂਨਾਂ ਚੈਵ ਹਤ੍ਯਯਾ
ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਪਾਪ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਇੰਧਨ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾੜ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਔਰਤ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਹੋਵੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕਈ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਹੋਵੇ।
ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਲਭਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਂ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍। ਯਤ੍ਫਲਂ ਵਹ੍ਨਿਪੂਜਾਯਾਮਗ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯੇ ਘृਤਾਹੁਤੌ
ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਵੀ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਅੱਗ ਦੇ ਕਰਮ ਜਾਂ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,
ਤਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਧੀਰਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਚਾਨਂਤਮਸ਼੍ਨੁਤੇ। ਤ੍ਰਿਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਧਾਰਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਮੋ ਭੁਵਿ
ਉਹ ਫਲ ਧੀਰਜ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤਹੀਨ ਸੁਵਰਗ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਤ੍ਰਿਮੁਖੀ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਚਿਤਂ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਦਹੇਜ੍ਜਨ੍ਮਨਿ ਜਨ੍ਮਨਿ। ਨ ਚੋਦਰੇ ਭਵੇਦ੍ਰੋਗੋ ਨ ਚੈਵਾਪਟੁਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜਨਮ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬੁਰੇ ਕਰਮ ਸਾੜ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਰੋਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਉਹ ਕਦੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਪਰਾਜਯਂ ਨ ਲਭਤੇ ਨਾਗ੍ਨਿਨਾ ਦਹ੍ਯਤੇ ਗृਹਮ੍। ਏਤਾਨ੍ਯਨ੍ਯਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਵਜ੍ਰਾਦੇਸ਼੍ਚ ਨਿਵਾਰਣਮ੍
ਉਹ ਕਦੇ ਹਾਰਦਾ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਘਰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸੜਦਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੁਖ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਆਫਤਾਂ ਵੀ, ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨਾਸ਼ੁਭਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤ੍ਰਿਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤੁ ਧਾਰਣਾਤ੍। ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਃ ਸ੍ਵਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਯਸ੍ਯ ਦੇਹੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਤਿ
ਤ੍ਰਿਮੁਖੀ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਨਹੀਂ ਵਾਪਰਦਾ। ਚੌਹਾਂ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸ ਭਵੇਤ੍ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞੋ ਦ੍ਵਿਜੋ ਵੇਦਵਿਦਾਂ ਵਰਃ। ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸ੍ਮਾਰ੍ਤਃ ਪੌਰਾਣਿਕੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੈਦਾਂ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਵਿਦਵਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਰਥ ਦਾ ਮੂਲ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮ੍ਰਿਤੀਆਂ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਨਰਹਤ੍ਯਾਯਾਂ ਬਹੁਸਤ੍ਤ੍ਵੇषੁ ਵੇਸ਼੍ਮਸੁ। ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦਹਤੇ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧਾਰਣਾਤ੍
ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਜਾਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਨਾਲ ਜੋ ਪਾਪ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਚੌਹਾਂ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਸਾੜ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਤੁष੍ਯਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭੂਤਾਨਾਮਧਿਪੋ ਭਵੇਤ੍। ਸਦ੍ਯੋਜਾਤਸ੍ਤਥੇਸ਼ਾਨਸ੍ਤਤ੍ਪੁਰੁषੋऽਘੋਰ ਏਵ ਚ
ਮਹੇਸ਼ਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਦਯੋਜਾਤ, ਇਸ਼ਾਨ, ਤਤਪੁਰੁਸ਼ ਅਤੇ ਅਘੋਰਾ ਵੀ।
ਵਾਮਦੇਵ ਇਮੇ ਦੇਵਾ ਵਕ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪਂਚਭਿਰਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ। ਅਤਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਭੂਯਿष੍ਠਾਃ ਪਂਚਵਕ੍ਤ੍ਰੋ ਧਰਾਤਲੇ
ਵਾਮਦੇਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਪੰਜ ਮੂੰਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪੰਜ-ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਰੂਪੋਯਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਂ ਧਾਰਯੇਦ੍ਬੁਧਃ। ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਇਹ ਰੂਦਰ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰੇ। ਕਲਪਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਅਤੇ ਕਲਪਾਂ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਕਰੋੜਾਂ ਤੱਕ,
ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਪੂਜਨੀਯਃ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ। ਸਾਰ੍ਵਭੌਮੋ ਭਵੇਦ੍ਭੂਮੌ ਸ਼ਰ੍ਵਤੇਜਾਃ ਸ਼ਿਵਾਲਯੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਰਵਭੌਮ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਪਂਚਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਤੁ ਧਾਰਯੇਤ੍। षਡ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਂ ਤੁ ਧਾਰਯਨ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਭੁਜੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਪੰਜ-ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਛੇ-ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਕਾਰਤਿਕੇਯਾ ਸੱਜੇ ਬਾਂਹ 'ਤੇ ਧਾਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਭਿਃ ਪਾਪੈਰ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਸ੍ਕਂਦਸ੍ਯ ਸਦृਸ਼ਃ ਸ਼ੂਰਃ ਕਲ੍ਪਾਂਤੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਆਦਿ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਉਹ ਸਕੰਦਾ ਵਾਂਗ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਤ੍ਰ ਪਰਾਜਯਂ ਚੈਤਿ ਗੁਣਾਨਾਮਾਕਰੋ ਭੁਵਿ। ਕੁਮਾਰਤ੍ਵਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਯਥਾ ਗੌਰੀਸ਼ਨਂਦਨਃ
ਉਹ ਇੱਥੇ ਕਦੇ ਹਾਰਦਾ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਗੌਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਨੌਜਵਾਨੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਭੂਪਪੂਜ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਲਭਤੇ ਜਯਮ੍। ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਦਯੋ ਵਰ੍ਣਾਃ ਸਦੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਪ੍ਰਪੂਰਿਤਾਃ। ਤਸ੍ਯੈਵ ਵਰਦਾ ਗੌਰੀ ਮਾਤੇਵ ਸੁਲਭਾ ਭਵੇਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵੈਸ਼, ਸ਼ੂਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਾਤੀਆਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਲਈ ਗੌਰੀ ਮਾਤਾ ਵਾਂਗ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭੁਜਬਲਾਦੇਵ ਵਿਸ਼੍ਵਤੇਜਾ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ। ਵਾਗ੍ਮੀ ਧੀਰਸ੍ਸਭਾਯਾਂ ਚ ਨृਪਵੇਸ਼੍ਮਨਿ ਸਂਸਦਿ
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਵ-ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਭਾ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਵਾਕ-ਪਟੂ ਅਤੇ ਧੀਰਜ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਚ ਕਾਤਰਤਾਮੇਤਿ ਨੈਵ ਭਂਗੋ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਹ ਕਦੇ ਡਰਦਾ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਏਤਾਨ੍ਯਨ੍ਯਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ षਡ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯੈਵ ਧਾਰਣਾਤ੍। ਸਪ੍ਤਵਕ੍ਤ੍ਰੋ ਮਹਾਸੇਨਸ੍ਤ੍ਵਨਂਤੋ ਨਾਮ ਨਾਗਰਾਟ੍
ਛੇਹ ਮੁੱਖ ਵਾਲੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਮੁੱਖ ਵਾਲਾ ਮਹਾਸੇਨ 'ਅਨੰਤ' ਨਾਗਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕ ਵਕ੍ਤ੍ਰੇ ਤੁ ਪ੍ਰਤਿਨਾਗਾ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਅਨਂਤਃ ਕਰ੍ਕਟਸ਼੍ਚੈਵ ਪੁਂਡਰੀਕੋਥ ਤਕ੍ਸ਼ਕਃ
ਉਸ ਦੇ ਹਰ ਇਕ ਮੁੱਖ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਨਾਗ ਵੱਸਦੇ ਹਨ: ਅਨੰਤ, ਕਰਕਟ, ਪੁੰਡਰੀਕ ਅਤੇ ਤਕਸ਼ਕ।
ਵਿषੋਲ੍ਬਣਸ਼੍ਚ ਕਾਰੀषਃ ਸ਼ਂਖਚੂਡਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਮਃ। ਏਤੇ ਨਾਗਾ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾਃ ਸਪ੍ਤਵਕ੍ਤ੍ਰੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਵਿਸੋਲਬਣ, ਕਾਰੀਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੰਖਚੂੜਾ ਸੱਤਵਾਂ ਹਨ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨਾਗ ਸੱਤ ਮੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਯ ਧਾਰਣਮਾਤ੍ਰੇ ਤੁ ਵਿषਂ ਨ ਕ੍ਰਮਤੇ ਤਨੌ। ਹਰਸ਼੍ਚ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤੋ ਭਵੇਨ੍ਨਾਗੇਸ਼੍ਵਰੇ ਯਥਾ
ਇਸ ਦੀ ਸਿਰਫ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਵਿਸ਼ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਅਤੇ ਹਰਾ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।