ਸਂਖ੍ਯਾਤਂ ਯਜ੍ਜਪੇਨ੍ਮਂਤ੍ਰਮਸਂਖ੍ਯਾਤਂ ਚ ਨਿष੍ਫਲਮ੍। ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਦੇਵਾਨਾਂ ਜਪੇਨ੍ਮਂਤ੍ਰਂ ਸ੍ਵਮਾਲਯਾ
ਮਾਲਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਲਾ ਦਾਣਾ ਜਪ ਕਰਨ ਲਈ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਰਤੋ; ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਾਲਾ ਘੁੰਮਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਰੂ ਦਾਣਾ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਛੂਹੋ।
ਪ੍ਰਯਤਃ ਸਕਲੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਕੋਟਿਕੋਟਿਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍। ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਯਾਮੇਵ ਭੂਮ੍ਯਾਂ ਤੁ ਮੇਧ੍ਯਕੇ ਵृਕ੍ਸ਼ਮੂਲਕੇ
ਜਪ ਗਿਣਤੀ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਜਪ ਨਿਰਫਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਦੇਵਤਾ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਹੀ ਮੰਤਰ ਜਪੋ।
ਗੋष੍ਠੇ ਚਤੁष੍ਪਥਾਗਾਰੇ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਮਂਤ੍ਰਂ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਚ। ਗਣਪਤੇਸ਼੍ਚ ਸੂਰਸ੍ਯ ਲਿਂਗੇਨਂਤਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਹਰ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਨੇਕਤਾ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਵਾਰੀ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਰੁੱਖ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤੇ—
ਸ਼ੂਨ੍ਯਾਗਾਰੇ ਸ਼ਵਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨੇ ਚ ਚਤੁष੍ਪਥੇ। ਦੇਵੀਮਂਤ੍ਰਂ ਜਪੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸਦ੍ਯਸ੍ਸਿਧ੍ਯਤਿ ਸਾਧਕਃ
ਗੋਸ਼ਾਲਾ, ਚੌਕ, ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ ਜਾਂ ਗਣਪਤਿ ਦਾ ਮੰਤਰ ਜਪ ਕੇ, ਅੰਤਹੀਨ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਚ੍ਚਾਵੈਦਿਕਂ ਮਂਤ੍ਰਂ ਪੌਰਾਣਂ ਚਾਗਮੋਦ੍ਭਵਮ੍। ਸਰ੍ਵਂ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮਾਲਾਯਾਮੀਪ੍ਸਿਤੇष੍ਟਾਰ੍ਥਦਾਯਕਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੁੰਨੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਲਾਸ਼ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਜਾਂ ਚੌਕ ਤੇ, ਦੇਵੀ ਦਾ ਮੰਤਰ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਧਕ ਤੁਰੰਤ ਸਫਲਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਰਵਜਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਜਲਂ ਸ਼ਿਰਸਿ ਧਾਰਯੇਤ੍। ਸਰ੍ਵਸ੍ਮਾਤ੍ਕਲ੍ਮषਾਤ੍ਪੂਤਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਭਵਤਿ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਹਰ ਮੰਤਰ, ਚਾਹੇ ਅਵੈਦਿਕ, ਪੁਰਾਣਕ ਜਾਂ ਆਗਮ ਤੋਂ ਹੋਵੇ, ਜਦ ਰੁਦਰਾਖ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਜਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਚ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਬੀਜਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕ ਨਿਰ੍ਜਰਂ। ਧਾਰਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤਨੌ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸੁਰਾਣਾਂ ਸਤ੍ਤਮੋ ਭਵੇਤ੍
ਰੁਦਰਾਖ ਨੂੰ ਧੋ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖੋ; ਇਸ ਨਾਲ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਅਟੱਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਜਾ ਊਚੁਃ- ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤੁ ਕੁਤੋ ਜਾਤਃ ਕੁਤੋ ਵਾ ਮੇਧ੍ਯਤਾਂ ਗਤਃ। ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਸ੍ਥਾਵਰੋ ਭੂਮੌ ਕੇਨੈਵ ਚ ਪ੍ਰਚਾਰਿਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰੁਦਰਾਖ ਦੇ ਹਰ ਦਾਣੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਨਿਰਮਲ ਹੋਵੇ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਰਤਭੂਤ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਪੁਰਾ ਕृਤਯੁਗੇ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰੋ ਨਾਮ ਦਾਨਵਃ। ਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਵਧਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਅਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ਪੁਰੇ ਹਿ ਸਃ
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ— ਰੁਦਰਾਖ ਕਿੱਥੋਂ ਉਪਜਿਆ? ਕਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ? ਧਰਤੀ ਤੇ ਇਹ ਪੌਦਾ ਕਿਹੜੀ ਮਕਸਦ ਲਈ ਹੈ, ਤੇ ਕੌਣ ਇਸ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ?
ਪ੍ਰਣਾਸ਼ੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਸ੍ਥਿਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਰੇਣ ਚ। ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਸ਼ਂਕਰੋ ਭੀਮਂ ਦੇਵੈਰੀਸ਼ੋ ਨਿਵੇਦਿਤਮ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨਾਮ ਦਾ ਦੈਤਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਿਆ।
ਤਤੋऽਜਗਵਮਾਸਜ੍ਯ ਬਾਣਮਂਤਕਸਨ੍ਨਿਭਮ੍। ਧृਤ੍ਵਾ ਤਂ ਚ ਜਘਾਨਾਥ ਦृष੍ਟਂ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਹੋਣ ਦਾ ਖਤਰਾ ਆ ਗਿਆ, ਤਬ ਉਹ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ ਖਬਰ।
ਸ ਪਪਾਤ ਮਹੀਪृष੍ਠੇ ਮਹੋਲ੍ਕੇਵ ਚ੍ਯੁਤੋ ਦਿਵਃ। ਘਟਨਵ੍ਯਾਕੁਲਾਦ੍ਰੁਦ੍ਰਾਤ੍ਪਤਿਤਾਃ ਸ੍ਵੇਦਬਿਂਦਵਃ
ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡਿੱਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਉਲਕਾ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਰੁਦਰ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਪਸੀਨੇ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਡਿੱਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰਾਸ਼੍ਰੁਬਿਂਦੁਤੋ ਜਾਤੋ ਮਹਾਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਕਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ। ਅਸ੍ਯੈਵ ਚ ਫਲਂ ਜੀਵਾ ਨ ਜਾਨਂਤ੍ਯਤਿਗੁਹ੍ਯਤਃ
ਉਥੇ, ਉਸ ਦੀ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗੀ ਇਕ ਬੂੰਦ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਉੱਗਿਆ; ਸੱਚਮੁੱਚ, ਜੀਵ ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੁਪਤ ਹੈ।
ਤਤਃ ਕੈਲਾਸਸ਼ਿਖਰੇ ਦੇਵਦੇਵਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍। ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਭੂਮੌ ਸ੍ਕਂਦੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ, ਕੈਲਾਸ ਦੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਸਕੰਦ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਮਾਇਆ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਤੇ ਇਹ ਵਚਨ ਕਹੇ।
ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਫਲਂ ਨਾਥ ਜ੍ਞਾਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ। ਜਪ੍ਯੇਥ ਧਾਰਣੇ ਚੈਵ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨੇਪਿ ਵਾ
“ਹੇ ਨਾਥ, ਮੈਂ ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਦਾ ਅਸਲ ਫਲ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ—ਚਾਹੇ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ, ਵੇਖਣ ਜਾਂ ਛੂਹਣ ਨਾਲ।”
ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ-। ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਤੁ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਕੋਟਿਰ੍ਵੈ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨੇਨ ਚ। ਦਸ਼ਕੋਟਿਫਲਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਧਾਰਣਾਲ੍ਲਭਤੇ ਨਰਃ
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਲੱਖ ਪੁਣ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਕਰੋੜ, ਤੇ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਦਸ ਕਰੋੜ ਪੁਣ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।”
ਲਕ੍ਸ਼ਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਲਕ੍ਸ਼ਕੋਟਿਸ਼ਤਾਨਿ ਚ। ਜਪ੍ਤ੍ਵਾਸ੍ਯ ਲਭਤੇ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
“ਇਸ ਨਾਲ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਲੱਖ ਕਰੋੜ ਤੇ ਲੱਖ ਕਰੋੜ ਸੈਂਕੜੇ ਪੁਣ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ।”
ਉਚ੍ਛਿष੍ਟੋ ਵਾ ਵਿਕਰ੍ਮਸ੍ਥੋ ਯੁਕ੍ਤੋ ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ। ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਧਾਰਣੇਨ ਵੈ
“ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋਵੇ, ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਵੇ, ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।”
ਕਂਠੇ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮਾਦਾਯ ਸ਼੍ਵਾਪਦੋ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਯਦਿ। ਸੋਪਿ ਰੁਦ੍ਰਤ੍ਵਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਮਾਨੁषਾਦਯਃ
“ਜੇ ਕੋਈ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਵੀ ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਗਲੇ ਪਾ ਕੇ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਰੁਦਰ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਤਾਂ ਇਹ ਹੋਰ ਵਧ ਕੇ ਹੈ!”
ਧ੍ਯਾਨਧਾਰਣਹੀਨੋਪਿ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਯਦਿ ਧਾਰਯੇਤ੍। ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
“ਜੇ ਕੋਈ ਧਿਆਨ ਤੇ ਧਾਰਣਾ ਤੋਂ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਪਹਿਨ ਲਵੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।”
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯ ਉਵਾਚ-। ਏਕਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਦ੍ਵਿਤ੍ਰਿਚਤੁਃਪਂਚषਡ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਮੇਵ ਚ। ਸਪ੍ਤਾष੍ਟਨਵਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਦਸ਼ੈਕਾਦਸ਼ਵਕ੍ਤ੍ਰਕਮ੍
ਕਾਰਤਿਕੇ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਇੱਕ-ਮੂੰਹਾ, ਦੋ, ਤਿੰਨ, ਚਾਰ, ਪੰਜ, ਛੇ-ਮੂੰਹਾ, ਤੇ ਸੱਤ, ਅੱਠ, ਨੌਂ, ਦਸ ਤੇ ਗਿਆਰਾਂ-ਮੂੰਹਾ—”
ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਸ੍ਯਂ ਚ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਮੁਖਂ ਤਥਾ। ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਾਸ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸ੍ਵਯਮੁਕ੍ਤਂ ਚ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
“ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਦਵਾਦਸ਼-ਮੂੰਹਾ, ਤੇ ਤ੍ਰੈਯੋਦਸ਼-ਮੂੰਹਾ, ਚੌਦਾਂ-ਮੂੰਹਾ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਆਪ ਹੀ ਉਪਜਿਆ ਸ਼ੰਕਰ।”
ਤੇषਾਂ ਚ ਤਨ੍ਮੁਖਾਨਾਂ ਚ ਦੇਵਤਾਃ ਕਾਸ਼੍ਚ ਤਦ੍ਵਦ। ਗੁਣੋ ਵਾ ਕੀਦृਸ਼ਸ੍ਤੇषਾਂ ਦੋषੋ ਵਾ ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਰ
“ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ, ਗੁਣ ਕੀ ਹਨ, ਤੇ ਦੋਸ਼ ਕੀ ਹਨ, ਇਹ ਵੀ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਜਗਦੀਸ਼ਵਰ।”
ਯਦਿ ਮੇਨੁਗ੍ਰਹੋਵਾਸ੍ਤਿ ਕਥਯਸ੍ਵ ਯਥਾਰ੍ਥਤਃ। ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ-। ਏਕਵਕ੍ਤ੍ਰਃ ਸ਼ਿਵਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ
“ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸੋ।” ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਇੱਕ-ਮੂੰਹਾ ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਸਿੱਧਾ ਸ਼ਿਵ ਹੈ; ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।”
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੁ ਧਾਰਯੇਦ੍ਦੇਹੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਚ। ਸ਼ਿਵਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛੇਚ੍ਚ ਸ਼ਿਵੇਨ ਸਹ ਮੋਦਤੇ
“ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਪਹਿਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ; ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।”
ਮਹਤਾਪੁਣ੍ਯਯੋਗੇਨ ਹਰਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਣਾਤ੍। ਏਕਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਲਭੇਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਕੈਲਾਸਂ ਚ षਡਾਨਨ
“ਵੱਡੇ ਪੁਣ ਦੇ ਜੋੜ ਤੇ ਹਰਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ-ਮੂੰਹਾ ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਛੇ-ਮੂੰਹਾ ਵਾਲੇ, ਕੈਲਾਸ ਵੀ।”
ਦੇਵਦੇਵੋ ਦ੍ਵਿਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਯਸ੍ਤੁ ਧਾਰਯਤੇ ਨਰਃ। ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਤਿ ਯਦ੍ਗੁਹ੍ਯਂਗੋਵਧਾਦਿਕਮ੍
“ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ—ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੋ-ਮੂੰਹਾ ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ।”
ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦ੍ਵਿਵਕ੍ਤ੍ਰਧਾਰਣਾਤ੍ਤਤਃ। ਤ੍ਰਿਵਕ੍ਤ੍ਰਮਨਲਸ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਯਸ੍ਯਦੇਹੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਤਿ੧੫੦ 1.59.
“ਦੋ-ਮੂੰਹਾ ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਉਹ ਅਟੱਲ ਸੁਵਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਤਿੰਨ-ਮੂੰਹਾ, ਜੋ ਅੱਗ ਹੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।”
ਤਸ੍ਯ ਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਂ ਪਾਪਂ ਦਹਤ੍ਯਗ੍ਨਿਰਿਵੇਂਧਨਮ੍। ਸ੍ਤ੍ਰੀਹਤ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਬਹੂਨਾਂ ਚੈਵ ਹਤ੍ਯਯਾ
ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਪਾਪ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਇੰਧਨ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾੜ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਔਰਤ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਹੋਵੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕਈ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਹੋਵੇ।
ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਲਭਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਂ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍। ਯਤ੍ਫਲਂ ਵਹ੍ਨਿਪੂਜਾਯਾਮਗ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯੇ ਘृਤਾਹੁਤੌ
ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਵੀ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਅੱਗ ਦੇ ਕਰਮ ਜਾਂ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,