ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਪੂਜ੍ਯੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ। ਦਸ਼ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣੇ ਮਂਡਪੇ ਰੂਪਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍
ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦਸ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਰਤ੍ਨਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਲਭੇਤ੍। ਵਜ੍ਰਵੈਡੂਰ੍ਯਗਾਰੁਤ੍ਮ ਮਾਣਿਕ੍ਯਾਦੀਨਨਰ੍ਘਤਃ
ਸੋਨਾ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਦਸ ਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਹੀਰਾ, ਵਿਡੂਰੀਆ, ਗਾਰੁੜ ਪਥਰ, ਮਾਣਕ ਤੇ ਹੋਰ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ।
ਦਤ੍ਵਾ ਲਿਂਗੇ ਵਿਧਾਨਾਚ੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਵਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਿ। ਸ਼ਤਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਮਂਡਲੇਧਿਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਲਿੰਗ ਜਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜੇ ਮੰਡਪ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥੈਵ ਭੁਵਿ ਜਾਤੋਪਿ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪ੍ਰਰਂਜਨਃ। ਸੁਰਭਿਦ੍ਰਵ੍ਯਦਾਨੇਨ ਵਾਵਦੂਕਸ਼੍ਚ ਸੁਂਦਰਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਕ੍ਤਾਮृਤਸੁਕਂਠਸ਼੍ਚ ਪੂਗਦਾਨਾਨ੍ਨਰੋ ਭਵੇਤ੍। ਵਰਦਾਸੀਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਨਰਃ ਕਲ੍ਪਂ ਵਸੇਦ੍ਦਿਵਿ
ਪਾਨ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਰਸ ਭਰੀ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਵਧੀਆ ਦਾਸੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਕਲਪ ਭਰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ ਹੈ।
ਵਰਦਾਸੀ ਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਉਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਜਾਤੋ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਤਥੈਵ ਭृਤ੍ਯਦਾਨੇਨ ਬਹੁਭृਤ੍ਯੋ ਭਵੇਦ੍ਦਿਵਿ
ਵਧੀਆ ਦਾਸੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਧਨ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਨੌਕਰ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਬਹੁਤ ਨੌਕਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਧਰਾਯਾਮਕ੍ਸ਼ਯਾऋਦ੍ਧਿਰ੍ਜਨ੍ਮਜਨ੍ਮਸੁ ਜਾਯਤੇ। ਸਰ੍ਵਤੂਰ੍ਯਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਗੁਣਵਾਨ੍ਲੋਕਸਂਮਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅਖੂਤ ਤਰੱਕੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨृਤ੍ਯਗੀਤਾਦਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਗਂਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍। ਦਾਸੀਦਾਸਯੁਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਧਨੈਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਵਰੈਰ੍ਯੁਤਃ
ਨੱਚਣ-ਗਾਉਣ ਆਦਿ ਕਲਾਵਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰਾਹੀਂ, ਮਨੁੱਖ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਤਾਜ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਦਾਸ-ਦਾਸੀਆਂ, ਧਨ, ਸਤਰੀਆਂ ਤੇ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਭੋਗ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥੈਵ ਗੋਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਵਸੇਦ੍ਦਿਵਿ। ਲਿਂਗੇ ਦੁਗ੍ਧਪ੍ਰਦਾਨਾਚ੍ਚ ਨਰਃ ਕਲ੍ਪਂ ਵਸੇਦ੍ਦਿਵਿ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਉਤਨੇ ਸਾਲ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਲਿੰਗ ਤੇ ਦੂਧ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ ਕਲਪ ਤੱਕ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਦਧ੍ਨਾ ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਘृਤੇਨ ਤੁ ਸ਼ਤਾਧਿਕਮ੍। ਅਨ੍ਨਂ षਡ੍ਰਸਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਦਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਫਲ ਦੋ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਘੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਇਹ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਛੇ ਸਵਾਦਾਂ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥੈਵ ਪਾਯਸਂ ਦਤ੍ਵਾ ਮੁਨੀਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰੋ ਭੁਵਿ। ਹਵਿष੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਮੁਦਾ ਦਤ੍ਵਾ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਪਾਰਗਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਯਸਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਹਵਿਸ ਭੋਜਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰਾਮਿषਪ੍ਰਦਾਨਾਚ੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਵ੍ਰਤੀ ਭਵੇਤ੍। ਮਧੁਦਾਨਾਚ੍ਚ ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਗੁਡੇਨ ਲਵਣੇਨ ਚ
ਮਾਸ ਰਹਿਤ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਤੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮਧੂ (ਸ਼ਹਦ) ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸੁਭਾਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗੁੜ ਅਤੇ ਲੂਣ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ।
ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਦਿਭਿਰ੍ਲਾਵਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਗੀਯਤੇ। ਦੇਵਾਨਾਂ ਸ਼ਂਭੁਲਿਂਗਾਨਾਮਰ੍ਚਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਸ਼ੱਕਰ ਆਦਿ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਹਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣਾਪਣ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—
ਅਨੁਕ੍ਰਮੇਣ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦੌ ਲੋਕਾਨਾਂ ਸ ਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍। ਲੋਕਾਨਾਂ ਚ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਦੇਵਾਸ੍ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਸਂਮੁਖਾਃ
ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਦੇਵਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਕृਤ੍ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਂਭੁਲਿਂਗੇषੁ ਪਂਡਿਤਃ। ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਪੂਰ੍ਣਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੇਤਿ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਜੇ ਪੰਡਿਤ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਇਕ ਵਾਰੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੌ ਦਿਵਿਆ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮੇਵ ਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਨਮਸ੍ਕਾਰੈਃ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਃ। ਲੋਕਵਂਦ੍ਯੋ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਲਿਂਗਰੂਪਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਯੋ ਧਨਂ ਹਰਤੇ ਨਰਃ। ਸ ਚ ਰੌਰਵਮਾਸਾਦ੍ਯ ਹਰਣਾਤ੍ਕੀਟਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਚੋਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕੀੜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਾਤੁਃ ਪੂਜਾਂ ਚ ਲਿਂਗਾਰ੍ਥੇ ਹਰੇਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਾਦਦਾਤਿ ਯਃ। ਕੁਲਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰੇਣ ਨਰਕਾਨ੍ਨ ਨਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਲਿੰਗ ਜਾਂ ਹਰੀ ਲਈ ਭੇਟ ਜਾਂ ਪੂਜਾ ਆਪਣੇ ਲਈ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਰੋੜ ਵੰਸ਼ਾਂ ਲਈ ਨਰਕ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਜਲਪੁष੍ਪਾਦਿਦੀਪਾਰ੍ਥੇ ਵਸੁ ਚਾਨ੍ਯਦ੍ਗृਹੀਤਵਾਨ੍। ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨ ਦੀਯਤੇ ਲੋਭਾਦਕ੍ਸ਼ਯਂ ਨਰਕਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਪਾਣੀ, ਫੁੱਲ, ਦੀਵਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਲਈ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਦੌਲਤ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਲੋਭ ਕਰਕੇ ਉਹ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਅੰਤਹੀਨ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਾਸੀਂ ਹृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਨਰਕਾਨ੍ਨ ਨਿਵਰ੍ਤਤੇ। ਕਾਮਾਰ੍ਤੋ ਮਾਤਰਂ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨ ਗਚ੍ਛੇਚ੍ਛਿਵਚੇਟਿਕਾਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਲਿੰਗ ਦੀ ਦਾਸੀ ਨੂੰ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ; ਕਾਮੀ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਦਾਸੀ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸ਼ਿਵਦਾਸੀਂ ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਸ੍ਵ ਹਰਣੇ ਤਥਾ। ਭਕ੍ਸ਼ਣਾਦਨ੍ਨਪਾਨਾਨਾਨ੍ਨਰੋ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਦਾਸੀ ਕੋਲ ਜਾਣ, ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੋਰੀ ਕਰਨ, ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਭੋਜਨ-ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਦੁਖੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਤੋ ਦੇਵਲਵਿਪ੍ਰੋ ਯੋ ਨਰਕਾਨ੍ਨ ਨਿਵਰ੍ਤਤੇ। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵੇਸ਼੍ਯਾਜਨਾਨਾਂ ਚ ਦੌष੍ਟ੍ਯਮੇਵ ਹਿਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਦੇਵਾਲੇ ਦਾ ਪੁਜਾਰੀ ਨਰਕ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ—ਉਸ ਲਈ ਵੇਸ਼ਵਿਆਂ ਦੀ ਮੰਦਤਾ ਹੀ ਚੰਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਤਸ੍ਤੁ ਗਣਿਕਾਂ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਨਾਦ੍ਵਿਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ। ਮਲਿਨਾਂ ਦੁਰ੍ਗਤਿਂ ਯਾਤਿ ਬਹੁਪੂਰੁषਸਂਸ਼੍ਰਯਾਤ੍
ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਗਣਿਕਾ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਾਲ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਉਹ ਗਣਿਕਾ, ਕਈ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ ਮੈਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਦੁਖੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ ਯਾ ਚ ਦੇਵਾਰ੍ਚਨਰਤਾ ਸਦਾ। ਪਤਿਵ੍ਰਤਪਰਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਪਰ ਜੋ ਗਣਿਕਾ ਤਪ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਤੀ ਦੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਅਖੂਤ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਗਣਿਕਾਂ ਮਾਤृਵਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸਦਾਸਨ੍ਨਾਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਤਿ। ਦੇਵਵਤ੍ਸੁਰਲੋਕੇषੁ ਨਿਖਿਲਂ ਭੋਗਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਗਣਿਕਾ ਨੂੰ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਦਾ ਨੇੜੇ ਸਮਝ ਕੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਾਰੇ ਸੁਖ-ਭੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੁਰਾਸੁਰਨਰਾਣਾਂ ਚ ਵਂਦਨੀਯੋ ਯਥਾ ਹਰਿਃ। ਤਥਾਰ੍ਹੋਯਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇ ਸਰ੍ਵਭੂਤੈਕਪਾਵਨਃ
ਜਿਵੇਂ ਹਰੀ ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਵੀ ਹਰ ਲੋਕ ਵਿਚ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ।
ਦੇਵਦਾਸਃ ਸਦਾ ਯਸ੍ਤੁ ਦੇਵਕृਤ੍ਯੇषੁ ਲੋਲੁਪਃ। ਸ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ ਲੋਕੇਸ਼ੋ ਦੇਵਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵਕਰਤਿਆਂ ਵਿਚ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤੇषਾਮੇਵ ਲਿਂਗਾਨਿ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਮਂਡਪਮ੍। ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਂ ਲਭਤੇ ਨਾਕਂ ਕਾਲਸ੍ਯ ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਸ਼ृਣੁ
ਇਹਨਾਂ ਹੀ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਕੇ ਤੇ ਮੰਡਪ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਹਾਯਨੈਕਂ ਤृਣੇਨੈਵ ਸ਼ਰਕਾਂਡੇਨ ਤਚ੍ਛਤਮ੍। ਅਯੁਤਂ ਤ੍ਵਨ੍ਯਕਾष੍ਠੇਨ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਖਾਦਿਰਦਾਰੁਣਾ੧੦੦ 1.59.
ਘਾਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਾਲ, ਸਰਕਾਂਡ ਨਾਲ ਸੋ ਸਾਲ, ਹੋਰ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ, ਤੇ ਖਾਦਿਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਲੱਖ ਸਾਲ ਤੱਕ ਸਵਰਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕੋਟਿਕੋਟਿ ਚ ਪਾषਾਣੈਃ ਸੁਦृਢੈਰ੍ਯਤ੍ਨਸਂਯੁਤੈਃ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਮਂਡਪਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਕੋਟੀਆਂ-ਕੋਟੀਆਂ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਰੱਖੇ ਹੋਣ, ਇਸ ਲਈ ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਮੰਡਪ ਬਣਾਏ।