ਸੁਲਿਂਗਾਂ ਵਾ ਸੁਰੂਪਾਂ ਵਾ ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਂ ਵਸੇਦ੍ਦਿਵਿ। ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦ੍ਭ੍ਰष੍ਟੋ ਭਵੇਦ੍ਰਾਜਾ ਧਨੀ ਪੂਜ੍ਯਤਮੋਪਿ ਵਾ
ਜਾਂ ਸੋਹਣੀ ਲਿੰਗ ਬਣਾਉਣ ਤੇ, ਉਹ ਕਲਪਾਂ ਦੀ ਲੱਖਾਂ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵੀਲਿਂਗੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵਗृਹਂ ਨਰਃ। ਸੁਰਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਲ੍ਲੋਕੇ ਦੇਵ੍ਯਾਸ੍ਸਰ੍ਵਸੁਖੋਦ੍ਭਵੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵੀ ਦੇ ਲਿੰਗਾਂ ਲਈ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵੀ ਤੋਂ ਸਭ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਭृਸ਼ਮਚ੍ਯੁਤਤਾਮੇਤਿ ਸੁਖਮੇਤਿ ਨਿਰਾਮਯਮ੍। ਰਤ੍ਨਸਂਸृष੍ਟਪ੍ਰਾਸਾਦੇ ਮਣਿਕਰ੍ਬੁਰਭੂਤਲੇ
ਉਹ ਅਚਲ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਇਕਤਾ ਤੇ ਰੋਗ-ਰਹਿਤ ਸੁਖ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦੇ ਫਰਸ਼ ਵਾਲੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ।
ਰਾਮਾਯੁਤਪ੍ਰਸਂਭੋਗ੍ਯੇ ਦੇਵੀਸਂਸृष੍ਟਨਿਰ੍ਭਯੇ। ਨृਤ੍ਯਗੀਤਪਰੇ ਰਮ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵੇਂਦ੍ਰਿਯਮਨੋਰਮੇ
ਰਾਮਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਭੋਗਦਾ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਸੰਗ ਵਿੱਚ ਨਿਰਭੈ, ਨੱਚਣ-ਗਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ, ਸਭ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਰਮਾਉਣ ਵਾਲਾ।
ਰਤ੍ਨਮਰ੍ਦ੍ਦਲਤਾਲਾਢ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਨੇਰਿਤੇ। ਨਿਰ੍ਮਲੇ ਸੁਖਦੇ ਰਮ੍ਯੇ ਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਸੁਸ਼ੁਭੇ ਗृਹੇ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਰਤਨਾਂ, ਡੋਲਾਂ ਤੇ ਝੰਜਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਵਿੱਚ, ਸੁਚੱਜੇ, ਸੁਖਦਾਇਕ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਸੋਹਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ।
ਤਥੈਵ ਪ੍ਰਤਿਮਾਯਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਨਿਯੁਤਂ ਕਲ੍ਪਕੋਟੀਨਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕਮੇਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਦੇਵੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਕਲਪਾਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦ੍ਭ੍ਰष੍ਟੋ ਭਵੇਦ੍ਭੂਪੋ ਦੇਵੀਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਃ। ਏਵਂ ਚ ਜਨ੍ਮਸਾਹਸ੍ਰਂ ਸ੍ਮਰ ਏਵ ਭਵੇਦ੍ਭੁਵਿ
ਜੇ ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੇਵੀ-ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਧਰਤੀ ਤੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਗਾਣਪਤ੍ਯਂ ਚ ਦੇਵ੍ਯਾ ਵਾ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨ੍ਨਰਃ। ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਰਗਣਾਨਾਂ ਚ ਪੂਜਿਤੋ ਦਿਵਿ ਜਾਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਗਣਪਤੀ ਜਾਂ ਦੇਵੀ, ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਲਈ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥੈਵ ਰਾਜਤਾਮੇਤਿ ਭੋਗ੍ਯਾਨ੍ਦੇਵੀਪੁਰੇ ਤਥਾ। ਅਵਿਘ੍ਨਂ ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਸਦੈਵ ਗਣਪੋ ਯਥਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਭੋਗਦੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਆਜ੍ਞਾਨਸ੍ਖਲਿਤਾ ਤਸ੍ਯ ਸੁਰਾਸੁਰਨਰੇषੁ ਚ। ਤਥੈਵ ਸੌਰਪ੍ਰਾਸਾਦੇ ਫਲਮੇਤਿ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਜੇ ਉਸਦੀ ਆਗਿਆ ਭੁੱਲਕੜੀ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਉਲੰਘੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ, ਸੂਰਜ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ, ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰੋਗੀ ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਕਾਮਦੇਵਸਮਪ੍ਰਭਃ। ਵਰਦਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਯਥਾ ਬ੍ਰਧ੍ਨਸ੍ਤਥਾ ਹਿ ਸਃ
ਉਹ ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਖੁਸ਼ ਮਨ, ਕਾਮਦੇਵ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਧਨ।
ਸੁਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਮਾਯਾਂ ਚ ਗृਹਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਲਾਮਯਮ੍। ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸ਼ਤਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੁਰ੍ਵੀਸ਼੍ਵਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਲਈ ਪੱਥਰ ਦਾ ਘਰ ਬਣਾਏ, ਉਹ ਕਲਪਾਂ ਦੀ ਲੱਖਾਂ ਗਿਣਤੀ ਭੋਗ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣ੍ਵਾਦਿ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਮਰ੍ਚਨਂ ਯਤ੍ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍। ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਰਾਣਾਂ ਹਿਤ ਹੇਤਵੇ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਹਰੇਕ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਝਾਵਾਂਗਾ।
ਘृਤਪ੍ਰਦੀਪਂ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਮਾਸਮੇਕਮਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍। ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਾਯੁਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਪੂਜਿਤੋ ਦੇਵਸਤ੍ਤਮੈਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਬਰਾਬਰ ਇਕ ਘੀ ਦਾ ਦੀਵਾ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਘृਤਸ੍ਨਾਨਂ ਤਥਾ ਲਿਂਗੇ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਭੁਵਿ ਮਾਨਵਃ। ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਮਾਸੈਕੇ ਲਭਤੇ ਨਰਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਊਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਕਲਪਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਿਲਤੈਲਪ੍ਰਦੀਪਸ੍ਯ ਤਥਾਨ੍ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਧਕਂ ਫਲਮ੍। ਮਾਸੈਕਂ ਜਲਦਾਨਸ੍ਯ ਫਲੇਨੇਸ਼੍ਵਰਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਤਿਲ ਦੇ ਤੇਲ ਦੇ ਦੀਵੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੀਵੇ ਦਾ ਫਲ ਅੱਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਕ ਮਹੀਨਾ ਪਾਣੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧੂਪਦਾਨੇਨ ਗਂਧਰ੍ਵਂ ਚਂਦਨੇ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍। ਮृਗਮਦਾਗਰੁਸਤ੍ਵਸ੍ਯ ਦਾਨੇ ਬਹੁਫਲਂ ਭਵੇਤ੍
ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਗੰਧਰਵ ਦਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਫਲ ਦੋ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕਸਤੂਰੀ ਜਾਂ ਅਗਰ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਮਾਲਾਪੁष੍ਪਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਨਰਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਸ਼ੀਤੇ ਤੂਲਪਟੀਂ ਦਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਮਾਲਾ ਤੇ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ ਰੂਈ ਦੀ ਚਾਦਰ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਜਨ੍ਮਸੁ ਲਭ੍ਯੇਤ ਉष੍ਣੇ ਚ ਸ਼ੀਤਲਾਂ ਪਟੀਮ੍। ਦਤ੍ਵਾ ਚ ਨੈਵਸੀਦੇਤ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਦਦਾਤਿ ਯਃ
ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਠੰਡੀ ਚਾਦਰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਜੋ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਪੜਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਪ੍ਰਮਾਣਂ ਚ ਵਰ੍ष੍ਮਵੇष੍ਟਂ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍। ਪਿਧਾਨਂ ਚਰਣਾਨਾਂ ਚ ਦਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਨ੍ਨ ਹੀਯਤੇ
ਚਾਰ ਹੱਥ ਲੰਬਾ, ਸਰੀਰ ਤੇ ਪੈਰ ਢੱਕਣ ਵਾਲਾ ਸੋਹਣਾ ਕਪੜਾ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦਾ।
ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਪੂਜ੍ਯੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ। ਦਸ਼ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣੇ ਮਂਡਪੇ ਰੂਪਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍
ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦਸ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਰਤ੍ਨਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਲਭੇਤ੍। ਵਜ੍ਰਵੈਡੂਰ੍ਯਗਾਰੁਤ੍ਮ ਮਾਣਿਕ੍ਯਾਦੀਨਨਰ੍ਘਤਃ
ਸੋਨਾ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਦਸ ਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਹੀਰਾ, ਵਿਡੂਰੀਆ, ਗਾਰੁੜ ਪਥਰ, ਮਾਣਕ ਤੇ ਹੋਰ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ।
ਦਤ੍ਵਾ ਲਿਂਗੇ ਵਿਧਾਨਾਚ੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਵਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਿ। ਸ਼ਤਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਮਂਡਲੇਧਿਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਲਿੰਗ ਜਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜੇ ਮੰਡਪ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥੈਵ ਭੁਵਿ ਜਾਤੋਪਿ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪ੍ਰਰਂਜਨਃ। ਸੁਰਭਿਦ੍ਰਵ੍ਯਦਾਨੇਨ ਵਾਵਦੂਕਸ਼੍ਚ ਸੁਂਦਰਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਕ੍ਤਾਮृਤਸੁਕਂਠਸ਼੍ਚ ਪੂਗਦਾਨਾਨ੍ਨਰੋ ਭਵੇਤ੍। ਵਰਦਾਸੀਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਨਰਃ ਕਲ੍ਪਂ ਵਸੇਦ੍ਦਿਵਿ
ਪਾਨ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਰਸ ਭਰੀ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਵਧੀਆ ਦਾਸੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਕਲਪ ਭਰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ ਹੈ।
ਵਰਦਾਸੀ ਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਉਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਜਾਤੋ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਤਥੈਵ ਭृਤ੍ਯਦਾਨੇਨ ਬਹੁਭृਤ੍ਯੋ ਭਵੇਦ੍ਦਿਵਿ
ਵਧੀਆ ਦਾਸੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਧਨ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਨੌਕਰ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਬਹੁਤ ਨੌਕਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਧਰਾਯਾਮਕ੍ਸ਼ਯਾऋਦ੍ਧਿਰ੍ਜਨ੍ਮਜਨ੍ਮਸੁ ਜਾਯਤੇ। ਸਰ੍ਵਤੂਰ੍ਯਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਗੁਣਵਾਨ੍ਲੋਕਸਂਮਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅਖੂਤ ਤਰੱਕੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨृਤ੍ਯਗੀਤਾਦਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਗਂਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍। ਦਾਸੀਦਾਸਯੁਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਧਨੈਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਵਰੈਰ੍ਯੁਤਃ
ਨੱਚਣ-ਗਾਉਣ ਆਦਿ ਕਲਾਵਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰਾਹੀਂ, ਮਨੁੱਖ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਤਾਜ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਦਾਸ-ਦਾਸੀਆਂ, ਧਨ, ਸਤਰੀਆਂ ਤੇ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਭੋਗ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥੈਵ ਗੋਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਵਸੇਦ੍ਦਿਵਿ। ਲਿਂਗੇ ਦੁਗ੍ਧਪ੍ਰਦਾਨਾਚ੍ਚ ਨਰਃ ਕਲ੍ਪਂ ਵਸੇਦ੍ਦਿਵਿ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਉਤਨੇ ਸਾਲ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਲਿੰਗ ਤੇ ਦੂਧ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ ਕਲਪ ਤੱਕ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਦਧ੍ਨਾ ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਘृਤੇਨ ਤੁ ਸ਼ਤਾਧਿਕਮ੍। ਅਨ੍ਨਂ षਡ੍ਰਸਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਦਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਫਲ ਦੋ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਘੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਇਹ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਛੇ ਸਵਾਦਾਂ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।