ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਕੁਰੁਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਵਿष੍ਣੁਲਿਂਗਸ੍ਯ ਮਾਨਵਃ। ਤ੍ਰਿਕਾਂਡਂ ਪਂਚਕਾਡਂ ਚ ਸੁਸ਼ੋਭਂ ਸੁਘਟਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲਿੰਗ ਲਈ ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਪੰਜ ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਪੱਕਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਇਤੋऽਧਿਕਂ ਤੁ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮृਨ੍ਮਯਂ ਵਾ ਦृषਨ੍ਮਯਮ੍। ਵਸੁਵृਤ੍ਤਿਸੁਪੂਰ੍ਣਂ ਚ ਸੁਰਮ੍ਯਂ ਦਿਵ੍ਯਭੂਤਲਮ੍
ਅਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਵਧੀਆ, ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਪਥਰ ਦਾ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਬਹੁਤ ਸੁਹਾਵਣਾ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਨੀਂਹ ਵਾਲਾ ਮੰਦਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਕਰ੍ਮਸਂਪਨ੍ਨਂ ਕਿਙ੍ਕਰਾਦਿਭਿਰਾਵृਤਮ੍। ਸੁਲਿਂਗਮਿष੍ਟਦੇਵਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਰੇਵ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਨਾ ਦੀ ਰਸਮ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੋਵੇ, ਨੌਕਰ-ਚਾਕਰ ਆਦਿ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਣ, ਪਸੰਦੀਦਾ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਲਿੰਗ ਲਈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ,
ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਵਿष੍ਣੁਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਸਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ। ਤਥੈਵ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਹਰੇਰਨ੍ਯਤਰਸ੍ਯ ਚ
ਇਹ ਸਭ ਕਰਕੇ, ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਇਕਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਰੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਹਰੀ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਰੂਪ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਣ ਤੇ ਵੀ,
ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵਕੁਲਂ ਰਮ੍ਯਂ ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਨਰਃ। ਨ ਤਨ੍ਮਖਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਦਾਨੈਰ੍ਭੁਵਿ ਵ੍ਰਤਾਦਿਭਿਃ
ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਸੋਹਣਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਯੱਗਾਂ, ਦਾਨਾਂ ਜਾਂ ਵਰਤਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ।
ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸ਼ਤਾਨਿ ਚ। ਪ੍ਰਾਸਾਦੇ ਰਤ੍ਨਸਂਯੁਕ੍ਤੇ ਸਂਪੂਰ੍ਣਦ੍ਰਵ੍ਯਸਂਕੁਲੇ
ਕਲਪਾਂ ਦੀਆਂ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਸਮੇਂ ਲਈ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ,
ਸ ਵਸੇਤ੍ਕਾਮਗੇ ਯਾਨੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਨੋਹਰੇ। ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਚ੍ਚ੍ਯੁਤੋ ਭਵੇਦ੍ਰਾਜਾ ਸਾਰ੍ਵਭੌਮੋ ਗੁਣੈਰ੍ਵਸ਼ੀ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਦੇ ਵਾਹਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਲਿਂਗੇ ਤੁ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ। ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਵਿष੍ਣੁਲਿਂਗੇ ਤੁ ਤਜ੍ਜ੍ਞੇਯਂ ਸ਼ਿਵਵੇਸ਼੍ਮਨਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲਿੰਗ ਲਈ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲਿੰਗ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਉਹੀ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਘਰ ਲਈ ਵੀ ਸਮਝੋ।
ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਭੋਗਂ ਮਹਾਭਾਗੋ ਮਨਃਸ਼ਰ੍ਮਕਰਂ ਪਰਮ੍। ਰਾਮਾਭਿਰਾਮਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸੁਖਦਂ ਦਿਵਿ੫੦ 1.59.
ਉਹ ਮਹਾਨ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਮਨ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਰਾਮ ਦੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਉਰ੍ਵ੍ਯਾਮਕ੍ਸ਼ਯਭੋਗ੍ਯਾਨਿ ਨृਪੋ ਵਾਥ ਮਹਾਧਨੀ। ਹਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਯਸ਼੍ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵਗृਹੇ ਨਰਃ
ਧਰਤੀ ਤੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵ-ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਮਹਾਂ-ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਅਖੂਤ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਸੁਲਿਂਗਾਂ ਵਾ ਸੁਰੂਪਾਂ ਵਾ ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਂ ਵਸੇਦ੍ਦਿਵਿ। ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦ੍ਭ੍ਰष੍ਟੋ ਭਵੇਦ੍ਰਾਜਾ ਧਨੀ ਪੂਜ੍ਯਤਮੋਪਿ ਵਾ
ਜਾਂ ਸੋਹਣੀ ਲਿੰਗ ਬਣਾਉਣ ਤੇ, ਉਹ ਕਲਪਾਂ ਦੀ ਲੱਖਾਂ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵੀਲਿਂਗੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵਗृਹਂ ਨਰਃ। ਸੁਰਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਲ੍ਲੋਕੇ ਦੇਵ੍ਯਾਸ੍ਸਰ੍ਵਸੁਖੋਦ੍ਭਵੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵੀ ਦੇ ਲਿੰਗਾਂ ਲਈ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵੀ ਤੋਂ ਸਭ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਭृਸ਼ਮਚ੍ਯੁਤਤਾਮੇਤਿ ਸੁਖਮੇਤਿ ਨਿਰਾਮਯਮ੍। ਰਤ੍ਨਸਂਸृष੍ਟਪ੍ਰਾਸਾਦੇ ਮਣਿਕਰ੍ਬੁਰਭੂਤਲੇ
ਉਹ ਅਚਲ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਇਕਤਾ ਤੇ ਰੋਗ-ਰਹਿਤ ਸੁਖ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦੇ ਫਰਸ਼ ਵਾਲੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ।
ਰਾਮਾਯੁਤਪ੍ਰਸਂਭੋਗ੍ਯੇ ਦੇਵੀਸਂਸृष੍ਟਨਿਰ੍ਭਯੇ। ਨृਤ੍ਯਗੀਤਪਰੇ ਰਮ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵੇਂਦ੍ਰਿਯਮਨੋਰਮੇ
ਰਾਮਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਭੋਗਦਾ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਸੰਗ ਵਿੱਚ ਨਿਰਭੈ, ਨੱਚਣ-ਗਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ, ਸਭ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਰਮਾਉਣ ਵਾਲਾ।
ਰਤ੍ਨਮਰ੍ਦ੍ਦਲਤਾਲਾਢ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਨੇਰਿਤੇ। ਨਿਰ੍ਮਲੇ ਸੁਖਦੇ ਰਮ੍ਯੇ ਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਸੁਸ਼ੁਭੇ ਗृਹੇ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਰਤਨਾਂ, ਡੋਲਾਂ ਤੇ ਝੰਜਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਵਿੱਚ, ਸੁਚੱਜੇ, ਸੁਖਦਾਇਕ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਸੋਹਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ।
ਤਥੈਵ ਪ੍ਰਤਿਮਾਯਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਨਿਯੁਤਂ ਕਲ੍ਪਕੋਟੀਨਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕਮੇਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਦੇਵੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਕਲਪਾਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦ੍ਭ੍ਰष੍ਟੋ ਭਵੇਦ੍ਭੂਪੋ ਦੇਵੀਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਃ। ਏਵਂ ਚ ਜਨ੍ਮਸਾਹਸ੍ਰਂ ਸ੍ਮਰ ਏਵ ਭਵੇਦ੍ਭੁਵਿ
ਜੇ ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੇਵੀ-ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਧਰਤੀ ਤੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਗਾਣਪਤ੍ਯਂ ਚ ਦੇਵ੍ਯਾ ਵਾ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨ੍ਨਰਃ। ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਰਗਣਾਨਾਂ ਚ ਪੂਜਿਤੋ ਦਿਵਿ ਜਾਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਗਣਪਤੀ ਜਾਂ ਦੇਵੀ, ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਲਈ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥੈਵ ਰਾਜਤਾਮੇਤਿ ਭੋਗ੍ਯਾਨ੍ਦੇਵੀਪੁਰੇ ਤਥਾ। ਅਵਿਘ੍ਨਂ ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਸਦੈਵ ਗਣਪੋ ਯਥਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਭੋਗਦੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਆਜ੍ਞਾਨਸ੍ਖਲਿਤਾ ਤਸ੍ਯ ਸੁਰਾਸੁਰਨਰੇषੁ ਚ। ਤਥੈਵ ਸੌਰਪ੍ਰਾਸਾਦੇ ਫਲਮੇਤਿ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਜੇ ਉਸਦੀ ਆਗਿਆ ਭੁੱਲਕੜੀ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਉਲੰਘੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ, ਸੂਰਜ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ, ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰੋਗੀ ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਕਾਮਦੇਵਸਮਪ੍ਰਭਃ। ਵਰਦਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਯਥਾ ਬ੍ਰਧ੍ਨਸ੍ਤਥਾ ਹਿ ਸਃ
ਉਹ ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਖੁਸ਼ ਮਨ, ਕਾਮਦੇਵ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਧਨ।
ਸੁਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਮਾਯਾਂ ਚ ਗृਹਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਲਾਮਯਮ੍। ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸ਼ਤਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੁਰ੍ਵੀਸ਼੍ਵਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਲਈ ਪੱਥਰ ਦਾ ਘਰ ਬਣਾਏ, ਉਹ ਕਲਪਾਂ ਦੀ ਲੱਖਾਂ ਗਿਣਤੀ ਭੋਗ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣ੍ਵਾਦਿ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਮਰ੍ਚਨਂ ਯਤ੍ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍। ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਰਾਣਾਂ ਹਿਤ ਹੇਤਵੇ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਹਰੇਕ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਝਾਵਾਂਗਾ।
ਘृਤਪ੍ਰਦੀਪਂ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਮਾਸਮੇਕਮਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍। ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਾਯੁਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਪੂਜਿਤੋ ਦੇਵਸਤ੍ਤਮੈਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਬਰਾਬਰ ਇਕ ਘੀ ਦਾ ਦੀਵਾ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਘृਤਸ੍ਨਾਨਂ ਤਥਾ ਲਿਂਗੇ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਭੁਵਿ ਮਾਨਵਃ। ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਮਾਸੈਕੇ ਲਭਤੇ ਨਰਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਊਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਕਲਪਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਿਲਤੈਲਪ੍ਰਦੀਪਸ੍ਯ ਤਥਾਨ੍ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਧਕਂ ਫਲਮ੍। ਮਾਸੈਕਂ ਜਲਦਾਨਸ੍ਯ ਫਲੇਨੇਸ਼੍ਵਰਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਤਿਲ ਦੇ ਤੇਲ ਦੇ ਦੀਵੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੀਵੇ ਦਾ ਫਲ ਅੱਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਕ ਮਹੀਨਾ ਪਾਣੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧੂਪਦਾਨੇਨ ਗਂਧਰ੍ਵਂ ਚਂਦਨੇ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍। ਮृਗਮਦਾਗਰੁਸਤ੍ਵਸ੍ਯ ਦਾਨੇ ਬਹੁਫਲਂ ਭਵੇਤ੍
ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਗੰਧਰਵ ਦਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਫਲ ਦੋ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕਸਤੂਰੀ ਜਾਂ ਅਗਰ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਮਾਲਾਪੁष੍ਪਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਨਰਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਸ਼ੀਤੇ ਤੂਲਪਟੀਂ ਦਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਮਾਲਾ ਤੇ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ ਰੂਈ ਦੀ ਚਾਦਰ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਜਨ੍ਮਸੁ ਲਭ੍ਯੇਤ ਉष੍ਣੇ ਚ ਸ਼ੀਤਲਾਂ ਪਟੀਮ੍। ਦਤ੍ਵਾ ਚ ਨੈਵਸੀਦੇਤ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਦਦਾਤਿ ਯਃ
ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਠੰਡੀ ਚਾਦਰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਜੋ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਪੜਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਪ੍ਰਮਾਣਂ ਚ ਵਰ੍ष੍ਮਵੇष੍ਟਂ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍। ਪਿਧਾਨਂ ਚਰਣਾਨਾਂ ਚ ਦਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਨ੍ਨ ਹੀਯਤੇ
ਚਾਰ ਹੱਥ ਲੰਬਾ, ਸਰੀਰ ਤੇ ਪੈਰ ਢੱਕਣ ਵਾਲਾ ਸੋਹਣਾ ਕਪੜਾ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦਾ।