ਦृष੍ਟਂ ਪ੍ਰਣਮਿਤਂ ਯੇਨ ਸ੍ਨਾਪਿਤਂ ਪੂਜਿਤਂ ਤਥਾ । ਯਜ੍ਞਕੋਟਿਗੁਣਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਗਵਾਂ ਕੋਟਿਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ, ਸਨਾਨ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਜਨ ਦੇ ਲੱਖਾਂ ਗੁਣਾ ਪੁੰਨ ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਛਿਨ੍ਨਸ੍ਤੇਨ ਤਥਾ ਵਤ੍ਸ ਗਰ੍ਭਵਾਸਃ ਸੁਦਾਰੁਣਃ । ਪੀਤਂ ਯੇਨ ਸਦਾ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਜਲਮ੍
ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣਾ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦਾ ਜਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੀਂਦਾ ਹੈ—
ਕਾਮਾਸਕ੍ਤੋऽਪਿ ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾ ਪੁਤ੍ਰ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾਚ੍ਯੁਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ, ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਅਚਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾ ਬਿਂਬਂ ਹਤ੍ਵਾ ਕੋਟਿਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਸ੍ਮृਤਂ ਸਂਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਧ੍ਯਾਤਂ ਪੂਜਿਤਂ ਚ ਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਕਰੋੜਾਂ ਬਰਬਾਦੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਉਸ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ, ਉਚਾਰਨਾ, ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ, ਪੂਜਾ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ—
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਾਂਤਿ ਪਾਪਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ । ਸਿਂਹਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਥਾ ਯਾਂਤਿ ਵਨੇ ਮृਗਗਣਾ ਭਯਾਤ੍
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਕਈ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਮਸ੍ਕਾਰਂ ਤੁ ਮਨੁਜਃ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰ੍ਚਨੇ । ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾऽਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਮੁਕ੍ਤਿਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ, ਭਾਵੇਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜਾਂ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵੈਵਸ੍ਵਤਭਯਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤਥਾ ਮਰਣਜਨ੍ਮਨੋਃ । ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਨਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰ੍ਚਨਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਯਮ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਮੌਤ ਤੇ ਜਨਮ ਦਾ।
ਗਂਧਪਾਦ੍ਯਾਰ੍ਘਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਦੀਪੈਰ੍ਧੂਪੈਰ੍ਵਿਲੇਪਨੈਃ । ਗੀਤੈਰ੍ਵਾਦ੍ਯੈਸ੍ਤਥਾ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਃ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰ੍ਚਨਮ੍
ਇਤਰ, ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਭੋਜਨ, ਦੀਵੇ, ਧੂਪ, ਲੇਪ, ਗੀਤ, ਵਾਜੇ ਤੇ ਸਤੁਤੀ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਕੁਰੁਤੇ ਮਾਨਵੋ ਯਸ੍ਤੁ ਕਲੌ ਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਃ । ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰਮਤੇ ਵਿष੍ਣੁਸਦ੍ਮਨਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੱਗ ਕੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲੱਖਾਂ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਨਮਸ੍ਕਾਰੋ ਭਾਵੇਨਾਪਿ ਨਰੈਃ ਕृਤਃ । ਮਾਨੁषਤ੍ਵਂ ਕਥਂ ਤੇषਾਂ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਾ ਯੇ ਨਰਾ ਭੁਵਿ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਭਾਵ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ—ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਾਸ੍ਤੀਵ੍ਰਪਾਪਿष੍ਠਾ ਮਤ੍ਪ੍ਰਭੁਂ ਨ ਨਮਂਤਿ ਯੇ । ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਨ ਤੇ ਜ੍ਞੇਯਾ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਾਃ ਪਾਪਮੋਹਿਤਾਃ
ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਾਪੀ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਨਹੀਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ, ਪਾਪ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਮਦ੍ਭਕ੍ਤੋऽਪਿ ਚ ਯੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਤ੍ਵੇਕਾਦਸ਼ੀਦਿਨੇ । ਸ ਯਾਤਿ ਹ੍ਯਂਧਤਾਮਿਸ੍ਰੇ ਨਿਰਯਂ ਮਮ ਘਾਤਕਃ
ਜੇ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਵੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਘਾਤਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹਨੇਰੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਲ੍ਲਿਂਗਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਨਾਨ੍ਯਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ਵਿਧੀਯਤੇ । ਯਾ ਤਿਥਿਰ੍ਦਯਿਤਾ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਾ ਤਿਥਿਰ੍ਮਮ ਵਲ੍ਲਭਾ
ਸ਼ਾਲ-ਲਿੰਗਾ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ; ਹੋਰ ਕੋਈ ਸ਼ੁਧੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜੋ ਤਿਥੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤਾਂ ਨੋਪਵਸੇਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸ ਪਾਪੀ ਸ਼੍ਵਪਚਾਧਿਕਃ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਯਾਂ ਤੁ ਸਦਾ ਪੁਤ੍ਰ ਵਸਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਹੈ ਤੇ ਚੰਡਾਲ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਹੈ; ਪਰ, ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਦਤ੍ਤਂ ਦੇਵੇਨ ਤੁष੍ਟੇਨ ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨਂ ਮਮ ਭਕ੍ਤਿਤਃ । ਪਦ੍ਮਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਪੂਜਿਤੇ ਮਯਿ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਈश्वर ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਥਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਘਰ ਹੈ; ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੱਖਾਂ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਤਤ੍ਫਲਂ ਕੋਟਿਗੁਣਿਤਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰ੍ਚਨਾਤ੍ । ਪੂਜਿਤੋऽਹਂ ਨ ਤੈਰ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯੈਰ੍ਨਮਿਤੋऽਹਂ ਨ ਤੈਰ੍ਨਰੈਃ
ਉਹ ਫਲ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਕਰੋੜਾਂ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਰਦ ਮੈਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਮੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਨ ਕृਤਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕੇ ਯੈਃ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰ੍ਚਨਮ੍ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਗ੍ਰੇ ਤੁ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਮਮਾਰ੍ਚਨਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਰਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ—ਪਰ ਜੋ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਤੇਨਾਰ੍ਚਿਤੋऽਹਂ ਸੇਨਾਨੀਰ੍ਯੁਗਾਨਾਮੇਕਵਿਂਸ਼ਤਿਮ੍ । ਕਿਮਰ੍ਚਿਤੈਰ੍ਲਿਂਗਸ਼ਤੈਰ੍ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਵਿਵਰ੍ਜਿਤੈਃ
ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਮੈਂ ਇਕੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ?
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਬਿਂਬਂ ਨਾਰ੍ਚਿਤਂ ਯਦਿ ਪੁਤ੍ਰਕ । ਅਨਰ੍ਹਂ ਮਮ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਪਤ੍ਰਂ ਪੁष੍ਪਂ ਫਲਂ ਜਲਮ੍
ਜੇ, ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਨੈਵੇਦ, ਪੱਤਾ, ਫੁੱਲ, ਫਲ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਗ੍ਰੇ ਤੁ ਸਰ੍ਵਂ ਯਾਤਿ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾਮ੍ । ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਯਦੇਵਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਂ ਚਰੇਤ੍
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਨੈਵੇਦ ਖਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰੇ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕੇਸ਼ਵਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਯਜ੍ਞਕੋਟਿਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਪਾਦੋਦਕੇਨ ਦੇਵਸ੍ਯ ਹਤ੍ਯਾਕੋਟਿਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਖਾ ਕੇ, ਅਦਮੀ ਨੂੰ ਅਨੇਕ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਹਤਿਆਵਾਂ ਵੀ ਧੋ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਂਤਿ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਦੇਹਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ਂਖੋਦਕੇਨ ਹਿ । ਯੋ ਹਿ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵੈष੍ਣਵਂ ਚ ਨ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕਿ ਸ਼ੰਖ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਮਾਹੇਸ਼ਵਰ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ—
ਦ੍ਵੇष੍ਟਾ ਚ ਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਯਾਵਦਿਂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ । ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਸ਼੍ਰਮੀ ਗृਹੇ ਯਸ੍ਯ ਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤਮਪਿ ਵਿਸ਼੍ਰਮੇਤ੍
ਅਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸਨਿਆਸੀ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਆਰਾਮ ਕਰ ਲਵੇ—
ਪਿਤਾਮਹਾ ਯੁਗਾਨ੍ਯष੍ਟੌ ਭਵਤ੍ਯਮृਤਭੋਜਿਨਃ । ਸਂਸਾਰੇ ਦੁਃਖਕਾਂਤਾਰੇ ਨਿਮਜ੍ਜ੍ਯਂਤੇ ਨਰਾਧਮਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਅਠ ਪੀੜੀਆਂ ਦੇ ਪਿਤਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜੋ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਰ੍षਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਕृष੍ਣਾਰਾਧਨਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਸ੍ਨੇਹਾਦਭ੍ਯਰ੍ਚਿਤੈਰ੍ਲਿਂਗੈਃ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸਮੁਦ੍ਭਵੈਃ
ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨੂੰ ਲੱਖਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਲਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ ਹੋਣ—
ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਮਨੁਜਾ ਯੋਗਸਾਂਖ੍ਯੇਨ ਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਮਲ੍ਲਿਂਗਕੋਟਿਭਿਰ੍ਦृष੍ਟੈਰ੍ਯਤ੍ਫਲਂ ਪੂਜਿਤੈਃ ਸ੍ਤੁਤੈਃ
ਉਹ ਸੰਖਿਆ ਜਾਂ ਯੋਗ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ। ਲੱਖਾਂ ਲਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ, ਪੂਜਣ ਜਾਂ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਯਾਂ ਤੁ ਏਕਸ੍ਯਾਮਿਹ ਤਦ੍ਭਵੇਤ੍ । ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਸ਼ਿਲਾ ਯੋ ਵੈ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸਮੁਦ੍ਭਵਾਃ
ਉਹ ਇੱਥੇ ਇਕ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਹੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਬਾਰਹ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਪੂਜਦਾ ਹੈ—
ਅਰ੍ਚਯੇਦ੍ਵੈष੍ਣਵੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨ ਬੋਧ ਮੇ । ਕੋਟਿਲਿਂਗਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਪੂਜਿਤੈਰ੍ਜਾਹ੍ਨਵੀ ਤਟੇ
ਵੈਸ਼ਨਵ ਹੋ ਕੇ ਰੋਜ਼ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੰਨ ਮੈਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਦਾ। ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਲੱਖਾਂ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ—
ਕਾਸ਼ੀਵਾਸੇ ਯੁਗਾਨ੍ਯष੍ਟੌ ਦਿਨੇਨੈਕੇਨ ਤਦ੍ਭਵੇਤ੍ । ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਬਹੁਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਪੂਜਯੇਦ੍ਵੈष੍ਣਵੋ ਨਰਃ
ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ ਅਠ ਪੀੜੀਆਂ ਰਹਿਣ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਹੈ, ਉਹ ਇਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੈਸ਼ਨਵ ਹੋ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ!
ਨਾਹਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋ ਦੇਵਾਃ ਸਂਖ੍ਯਾਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸਮੀਹਤੇ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤੈਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਨਾ ਮੈਂ, ਨਾ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਨਾ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਉਸ ਪੁੰਨ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਸਕਾਂ।