ਧਾਤ੍ਰੀ ਹਰੀਤਕੀ ਚਾਨ੍ਯੇ ਕਟੁਤਿਕ੍ਤਾਮ੍ਲਸਂਭਵਾਃ। ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਰਾਮਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਃ ਫਲਦਾਃ ਸ਼ਿਵਦਾਃ ਸਦਾ
ਆੰਵਲਾ, ਹਰੜ ਤੇ ਹੋਰ, ਜੋ ਤਿੱਖੇ, ਕੜਵੇ ਜਾਂ ਖੱਟੇ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਸਭ ਬਾਗ ਦੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਫਲਦਾਇਕ ਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦਾ ਯਤ੍ਰ ਸੌਵਰ੍ਣਾਃ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤਾਃ। ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਵਿਮਾਨਾਸ਼੍ਚਾਨਿਲੋਪਮਾਃ
ਉਥੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਮਹਲ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹਰ ਗਹਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਵਿਮਾਨ ਹਨ, ਜੋ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹਨ।
ਸ਼ਾਤਕੁਂਭਮਯਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸਦੈਵ ਸਰ੍ਵਦਾਯਿਨਃ। ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਸੁਖਦਾਃ ਸੌਮ੍ਯਕਨ੍ਯਕਾ ਅਪ੍ਸਰਸ੍ਸਮਾਃ
ਉਥੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਨਰਮ ਕੁੜੀਆਂ ਜੋ ਅਪਸਰਾ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਗੀਤਨृਤ੍ਯਪਰਾਧੀਰਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਵृਕ੍ਸ਼ਦਾਃ। ਪੁष੍ਕਰਿਣ੍ਯੋ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਖਾਤਾਨ੍ਯਨ੍ਯਾਨਿ ਯਾਨਿ ਚ
ਉਥੇ ਰੁੱਖ-ਦਾਤਾ ਗੀਤ ਤੇ ਨ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਖਾਸ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਖੋਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਵੀ ਹਨ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧੋਪਲਾਂਤਰਚਿਤਾ ਨਦ੍ਯਃ ਪਾਯਸਕਰ੍ਦ੍ਦਮਾਃ। ਪੁਨਰ੍ਦੁਗ੍ਧਸਫੇਨਾਸ਼੍ਚ ਅਨ੍ਨਾਦਿषਡ੍ਰਸਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਥੇ ਨਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਪਥਰ ਹਨ, ਤੇ ਕੰਢੇ ਦੁੱਧ ਤੇ ਦਹੀਂ ਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਦੁੱਧ ਦੇ ਝਾਗ ਤੇ ਛੇ ਰਸਾਂ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਵੀ ਉਥੇ ਹੈ।
ਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕੇ ਯਥਾ ਭੋਗ੍ਯਂ ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਪੁਨਰ੍ਭੁਵਿ। ਪੁਨਰੇਵ ਤਦਭ੍ਯਾਸਾਤ੍ਖਾਤਮਾਰਾਮਕਂ ਪੁਨਃ
ਜਿਵੇਂ ਮਰਤਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਵਰਗ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੀ। ਮੁੜ ਮੁੜ ਅਭਿਆਸ ਕਰਕੇ, ਬਾਗ ਦੀ ਖੋਦਾਈ ਫਿਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾ ਪੁਣ੍ਯਾਦਿਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਰ੍ਤ੍ਯਾਧਿਪਃ ਪੁਮਾਨ੍। ਅਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਪਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਕਰਿਣ੍ਯਾਃ ਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਜੋ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲਾ ਪੋਖਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਪਰ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸਥਾਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪੋਖੇ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਪਾਯਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚਾਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਪਰਂ। ਸਰ੍ਵਭੋਗਪ੍ਰਦਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਪਵਰ੍ਗਦਂ ਸ੍ਥਿਰਂ
ਇੱਥੇ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ ਦੇ ਗੁਣ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੁਖ-ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਦਾ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਪਾਯਾਃ ਕੀਰ੍ਤਿਵਰ੍ਧਨਮ੍। ਨਿਰ੍ਜਲੇऽਧ੍ਵਨਿ ਪृਕ੍ਤੇ ਚ ਸ੍ਥਾਨੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਮਂਡਪਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ ਦੇ ਉਹ ਗੁਣ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਇਜ਼ਤ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ: ਇਹ ਉਹ ਥਾਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ ਜਿੱਥੇ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਰਾਹ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਤੇ ਮੰਡਪ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਬਹੁਪਾਨ੍ਥੇ ਸਮਾਯਾਤੇ ਗ੍ਰੀष੍ਮਵਰ੍षਾਸ਼ਰਤ੍ਸ੍ਵਪਿ। ਅਗਰੁਕਾਦਿ ਸੌਗਂਧ੍ਯਂ ਜਲਂ ਪੂਗਂ ਸਚਂਦ੍ਰਕਮ੍
ਜਦੋਂ ਕਈ ਯਾਤਰੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ, ਚਾਹੇ ਗਰਮੀ, ਮੀਂਹ ਜਾਂ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਗਰੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ, ਸੁਪਾਰੀ ਤੇ ਚੰਦਨ ਪੜ੍ਹਾ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਆਸਨਂ ਚੈਵ ਤਾਂਬੂਲਂ ਦਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਨ੍ਨ ਹੀਯਤੇ। ਏਵਂ ਵਰ੍षਤ੍ਰਯੇਣੈਵ ਪੁष੍ਕਰਿਣ੍ਯਾਃ ਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਆਸਨ ਅਤੇ ਪਾਨ ਦੇ ਪੱਤੇ ਦੇਣ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਨਹੀਂ ਘਟਦਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪੋਖੇ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਚ੍ਚੈਵਾਚ੍ਯੁਤੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਦੇਵੈਰਪਿ ਪ੍ਰਪੂਜ੍ਯਤੇ। ਮਾਸਮੇਕਂ ਤੁ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਪਾਂ ਗ੍ਰੀष੍ਮੇਥ ਨਿਰ੍ਜਲੇ੫੦ 1.58.
ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਵੀ ਹਟਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜੇ ਕੋਈ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸਥਾਨ ਬਣਾਏ, ਉਹ ਇਹ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਲ੍ਪੈਕਂ ਤੁ ਵਸੇਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦ੍ਭ੍ਰष੍ਟੋ ਮਹੀਯਤੇ। ਪ੍ਰਪਾਦਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਯਤ੍ਰ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀਪ੍ਰਦਾਃ
ਉਹ ਇੱਕ ਯੁਗ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਵੀ ਇਜ਼ਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪੋਖੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ ਸਦਾ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨੋਚੇਦ੍ਧਰ੍ਮਘਟੋ ਦੇਯਃ ਪੁਣ੍ਯਃ ਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਚ। ਏष ਧਰ੍ਮਘਟੋ ਜ੍ਞੇਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਤ੍ਮਕਃ
ਜੇ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਧਰਮ ਦਾ ਘੜਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਨੇਕ ਕੰਮਾਂ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਲਈ ਹੈ; ਇਹ ਧਰਮ ਦਾ ਘੜਾ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ।
ਤਵਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਸਫਲਾਃ ਮਮ ਸਂਤੁ ਮਨੋਰਥਾਃ। ਸ੍ਵਰ੍ਣਮਾषਂ ਚਤੁਰ੍ਭਾਗਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਰ੍ਥਂ ਘਟਸ੍ਯ ਚ
ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਸੁਪਨੇ ਪੂਰੇ ਹੋਣ; ਘੜੇ ਦੀ ਦਕਸ਼ਣਾ ਵਜੋਂ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਵਰ੍षਤ੍ਰਯੇਣੈਵ ਪ੍ਰਪਾਦਾਨਫਲਂ ਲਭੇਤ੍। ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛ੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਵਾਪਿ ਪੁष੍ਕਰਿਣ੍ਯਾਦਿਜਂ ਫਲਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ ਦੇਣ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪੋਖੇ ਤੋਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਫਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪਾਪਾਦ੍ਭਵੇਨ੍ਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤੁ ਸਦ੍ਗਤਿਃ। ਜਨੇषੁ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਪੁਣ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਮਿਦਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਗਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਇਹ ਨੇਕ ਕੰਮ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸੁਰਲੋਕੇ ਸ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਥਮੇ ਸृष੍ਟਿਖਂਡੇ ਪੁष੍ਕਰਿਣ੍ਯਾਦਿਧਰ੍ਮਕੀਰ੍ਤਨਂਨਾਮਾष੍ਟਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋ। ऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਖੰਡ ਵਿੱਚ 'ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪੋਖੇ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਧਰਮ ਦੀ ਵਡਿਆਈ' ਨਾਮਕ ਅਠਵਾਂ-ਪੰਜਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਏਕੋਨषष੍ਠਿਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ। । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਧਰ੍ਮਂ ਪਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਸੇਤੁਬਂਧਫਲਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਭਾषਿਤਂ ਯਥਾ
ਉਣਾਹਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ। ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ ਨੇਕ ਕੰਮ, ਪੁਲ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਫਲ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਉੱਚ ਧਰਮ ਬਿਆਨ ਕਰਾਂਗਾ।
ਕਾਂਤਾਰੇ ਦੁਸ੍ਤਰੇ ਪਂਕੇ ਪੁਰੁਸ਼ਂਕੁਸਮਾਕੁਲਂ। ਆਲਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਭਵੇਤ੍ਪੂਤੋ ਦੇਵਤ੍ਵਂ ਯਾਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਕਠਿਨ ਜੰਗਲ, ਡੂੰਘੀ ਚੀਕੜ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪੁਲ ਬਣਾਉਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਤਸ੍ਤੌ ਤੁ ਲਭੇਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਸਮਮ੍। ਏਵਂ ਸਂਖ੍ਯਾਵਿਧਾਨੇਨ ਨਰਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਨ੍ਨ ਹੀਯਤੇ
ਹਰ ਵਿਤਸਤ (ਪੁਲ ਦਾ ਹਿੱਸਾ) ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੌ ਸਵਰਗੀ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਵੰਝਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ਪਂਕਯੋਗਾਚ੍ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦ੍ਭੁਵਿ ਵਿਜਾਯਤੇ। ਤਦਾ ਭਟ੍ਟਾਰਕਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਰੋਗਸ਼ੋਕਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਕਦੇ-ਕਦੇ ਚੀਕੜ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਮੇਂ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਰੋਗ ਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਂਕਾਦੌ ਸਂਕ੍ਰਮਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਨ੍ਨ ਹੀਯਤੇ। ਸਰ੍ਵਪਾਪਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਸਂਪ੍ਰਯਾਤਿ ਦਿਨੇਦਿਨੇ
ਚੀਕੜ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਰਾਹ ਬਣਾਉਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਵੰਝਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ; ਉਸ ਦੇ ਸਭ ਪਾਪ ਦਿਨ-ਦਿਨ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਥਾਲਿਸਂਕ੍ਰਮਾਣਾਂ ਚ ਫਲਂ ਤੁਲ੍ਯਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍। ਧਨਪ੍ਰਾਣਾਵ੍ਯਯੇਨੈਵ ਧੀਮਤਾ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਸਦਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁੰਨ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣਾ ਧਨ ਜਾਂ ਜਿੰਦਗੀ ਖਰਚ ਕੇ ਇਹ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਯਤ੍ਪੁਰਾਵृਤ੍ਤਮਾਖ੍ਯਾਨਂ ਵृਦ੍ਧਸਂਮਤਂ। ਕਸ਼੍ਚਿਚ੍ਚੋਰੋ ਮਹਾਭੀष੍ਮੇ ਸ੍ਤੇਯਕਰ੍ਮਣਿ ਚੋਦ੍ਯਤਃ
ਹੁਣ ਪੁਰਾਣਾ, ਵੱਡਿਆਂ ਵਲੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਇਕ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੋ: ਇੱਕ ਚੋਰ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ ਤੇ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ।
ਕਾਂਤਾਰੇ ਗੋਸ਼ਿਰਃ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਕ੍ਰਾਂਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤੇਯਂ ਗਤੋ ਹ੍ਯਸੌ। ਧਨਾਪਹਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗृਹਸ੍ਥਸ੍ਯ ਚ ਤੇਨ ਹਿ
ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਦਾ ਸਿਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਚੋਰੀ ਕਰਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਘਰ ਵਾਲੇ ਦਾ ਧਨ ਲੈ ਕੇ ਇਹ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਗਤਃ ਸ੍ਵਮਂਦਿਰਂ ਤਤ੍ਰ ਜਨਾ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਵਰ੍ਤ੍ਮਨਿ। ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਕਪਾਦਸ੍ਯ ਸੁਖਂ ਭਵਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜਦ ਲੋਕ ਰਾਹ ਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਲਈ ਇਕ ਪੈਰ ਤੇ ਚੱਲਣ ਦੀ ਆਸਾਨੀ ਪੱਕੀ ਹੋ ਗਈ।
ਏਕਪਾਦੇ ਹ੍ਰਦੇ ਦੁਰ੍ਗੇ ਤਾਰਕਂ ਗੋਸ਼ਿਰਃ ਪਰਮ੍। ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਂ ਚ ਤਤ੍ਤਸ੍ਯ ਕਾਂਤਾਰੇ ਸਂਸ੍ਥਿਤਂ ਸ਼ਿਰਃ
ਇਕ ਪੈਰ ਤੇ, ਜਲ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ, ਗਾਂ ਦਾ ਸਿਰ ਇਕ ਜਹਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਤੇ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਉਹ ਸਿਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਤਸ਼੍ਚੋਰਸ੍ਯ ਨਿਧਨੇ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਪ੍ਰਣੀਤਕੇ। ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਫਲਮਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਏਤਸ੍ਯ ਚ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਫਿਰ, ਚੋਰ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਹੀ ਫਲ ਮਿਲਿਆ; ਉਸ ਲਈ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਚਿਆ।