ਤੇਨ ਤਸ੍ਯ ਗृਹੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਿष੍ਠਾਮਿ ਗृਹਰਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍। ਤਥਾ ਧਾਤ੍ਰੀਫਲਸ੍ਯਾਪਿ ਸਦਾ ਸ੍ਵਰ ਸਮੀਹਤੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ। ਐਸੇ ਹੀ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਾਤਰੀ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਮਾਦੁਕ੍ਤੋ ਮਯਾਨ੍ਯੇषਾਂ ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਚ ਵੈष੍ਣਵਃ। ਪੁਰਾ ਯੇ ਵਿਪ੍ਰ ਮੇ ਭਕ੍ਤਾਸ੍ਸੁਰਾ ਮਤ੍ਪਥਗਾਮਿਨਃ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੋਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੈਸ਼ਣਵ ਹੀ ਅਸਲ ਵੈਸ਼ਣਵ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਸਨ, ਦੇਵਤੇ ਜੋ ਮੇਰੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲੇ।
ਤੈਰੇਵ ਨ ਕृਤਂ ਯਚ੍ਚ ਤਦਨੇਨ ਕृਤਂ ਪਰਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵੈष੍ਣਵਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਨਾਮ ਰਮ੍ਯਂ ਮਯਾ ਕृਤਮ੍
ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਉਸ ਨੇ ਇਕੱਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ 'ਵੈਸ਼ਣਵ ਦਾ ਸਭ ਕੁਝ' ਨਾਮ ਸੁਹਣਾ ਰੱਖਿਆ।
ਅਸ੍ਯ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ ਤਿष੍ਠਾਮਿ ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਨ ਚਲਾਮ੍ਯਹਮ੍। ਅਤੋ ਯੇ ਚੈਵਮਦ੍ਭਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇष੍ਵਹਂ ਸੁਲਭੋ ਦ੍ਵਿਜ
ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ ਤੇ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ।
ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਪਦਵੀਂ ਤੇਭ੍ਯੋ ਹ੍ਯਦ੍ਯ ਦਦ੍ਮਿ ਸ੍ਵਕਾਰਣਮ੍। ਆਵਯੋਰ੍ਵਿਪ੍ਰਸੌਜਨ੍ਯਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨਭੋਜ੍ਯਾਦਿਕਂ ਸਮਮ੍
ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਾਹ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ। ਸਾਡੇ ਵਿਚ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਬਰਾਬਰ ਮਰਯਾਦਾ ਹੈ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੇ ਸੁਪਨੇ ਵੀ ਸਾਂਝੇ ਹਨ।
ਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਚ ਸਖਿਤ੍ਵਂ ਚ ਪਸ਼੍ਯ ਭੂਦੇਵਨਾਂਤਰਮ੍। ਤਤੋ ਮੂਕਾਦਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਵਾਗਤਾ ਹਰਿਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸਾਯੁਜ੍ਯ ਤੇ ਸਖੀਪਣ ਵੀ ਵੇਖ, ਹੇ ਭੂਦੇਵ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਮੂਕ ਆਦਿ ਨੇ ਹਰੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਗਂਤੁਕਾਮਾ ਦਿਵਂ ਪੁਣ੍ਯਾਸ੍ਸਦਾਰਾਃ ਸਪਰਿਚ੍ਛਦਾਃ। ਯੇ ਚ ਤੇषਾਂ ਗृਹਾਭ੍ਯਾਸ਼ੇਪ੍ਯਾਤ੍ਮਨੋ ਗृਹਗੋਧਿਕਾਃ
ਨੇਕ ਲੋਕ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਸਵਰਗ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੇ ਉਹ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਘਰ ਦੀ ਛਿਪਕਲੀ ਵੀ।
ਨਾਨਾ ਕੀਟਾਦਯੋ ਯੇ ਚ ਤੇषਾਮਨੁਯਯੁਃ ਸੁਰਾਃ। ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਦੇਵਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਪਰਮਰ੍षਯਃ
ਹਰੇਕ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੀੜੇ ਆਦਿ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ। ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਦੇਵਤੇ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ...
ਪ੍ਰਚਕ੍ਰੁਃ ਪੁष੍ਪਵਰ੍षਾਣਿ ਸਾਧੁਸਾਧ੍ਵਿਤ੍ਯਨਾਦਯਨ੍। ਦੇਵਦੁਂਦੁਭਯੋ ਨੇਦੁਰ੍ਵਿਮਾਨੇषੁ ਵਨੇषੁ ਚ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ, 'ਵਧਾਈ ਹੋ, ਵਧਾਈ ਹੋ' ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਉਠੀ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਡੰਬੀਆਂ ਆਸਮਾਨ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਜਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਰਥਂ ਸ੍ਵਂ ਸ੍ਵਂ ਹਰਿਵੀਥੀਪੁਰਂ ਯਯੁਃ। ਤਦਦ੍ਭੁਤਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰੋऽਵੋਚਜ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਹਰੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ; ਉਹ ਅਜੋਬਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਉਪਦੇਸ਼ਂ ਚ ਦੇਵੇਸ਼ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਮਧੁਸੂਦਨ। ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ- ਗਚ੍ਛ ਸ੍ਵਪਿਤਰੌ ਤਾਤ ਸ਼ੋਕਵਿਕ੍ਲਵਮਾਨਸੌ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਮੈਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿਓ, ਮਧੁਸੂਦਨ। ਸ਼੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: 'ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਕੋਲ ਜਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।'
ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਮਦ੍ਗृਹਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇऽਚਿਰਾਤ੍। ਪਿਤृਮਾਤृਸਮਾ ਦੇਵਾ ਨ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਸੁਰਾਲਯੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਚੇ ਦਿਲੋਂ ਸੇਵਾ ਕਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਮੇਰੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਗਾ; ਮਾਂ-ਪਿਓ ਦੇ ਦਰਜੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ।
ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਸੁਗਰ੍ਹਿਤਂ ਦੇਹਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਤ੍ਵੇ ਪਾਲਿਤਂ ਸਦਾ। ਅਜ੍ਞਾਨਦੋषਸਹਿਤਂ ਪ੍ਰਪੁष੍ਟਂ ਚਾਪਿ ਵਰ੍ਧਿਤਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸਰੀਰ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿੰਦਾ ਯੋਗ ਹੈ, ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਅਗਿਆਨ ਤੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਾਲਿਆ ਤੇ ਵਧਾਇਆ।
ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਤਯੋਸ੍ਸਮਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਸਚਰਾਚਰੇ। ਤਤੋ ਦੇਵਗਣਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਪਂਚਭਿਸ੍ਤੈਰ੍ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਚਾਹੇ ਚਲਦੇ-ਫਿਰਦੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਅਚਲ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪੰਜ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਮਾਧਵਂ ਸਂਸ੍ਤੁਵਂਤਸ਼੍ਚ ਗਤਾਸ੍ਤੇ ਹਰਿਮਂਦਿਰਮ੍। ਖਚਿਤਾਂ ਚ ਪੁਰੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਾਮ੍
ਮਾਧਵ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਸੋਹਣੀ, ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਸ਼ਹਿਰ।
ਰਤ੍ਨਾਢ੍ਯਾਮਿष੍ਟਸਂਪੂਰ੍ਣਾਂ ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ਾਦਿਭਿਰ੍ਯੁਤਾਮ੍। ਸ਼ਾਤਕੁਮ੍ਭਮਯੈਰ੍ਗੇਹੈਸ੍ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨੈਸ੍ਸਕਰ੍ਬੁਰਾਮ੍
ਜਵੇਰਾਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮਨਚਾਹੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ, ਕਲਪਵ੍ਰੱਖ ਆਦਿ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਘਰ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ।
ਵਜ੍ਰਵੈਡੂਰ੍ਯਸੋਪਾਨਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਦੀਤੋਯਸਂਯੁਤਾਮ੍। ਗੀਤਵਾਦ੍ਯਾਦਿਸਂਪੂਰ੍ਣਾਂ ਸਰ੍ਵਦੁਰ੍ਗਸਮਾਕੁਲਾਮ੍
ਹੀਰੇ ਤੇ ਨੀਲਮ ਦੀਆਂ ਸੀੜੀਆਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀਆਂ, ਗੀਤ-ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਚੌਂਕੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਕੋਕਿਲਾਲਾਪਬਹੁਲਾਂ ਸਿਦ੍ਧਗਂਧਰ੍ਵਸੇਵਿਤਾਮ੍। ਰੂਪਾਢ੍ਯੈਃ ਸੁਜਨੈਃ ਪੂਰ੍ਣਾਂ ਪ੍ਰਯਾਂਤੀਮਿਵ ਖੇ ਪੁਰੀਮ੍
ਕੋਇਲਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸਿਧਾਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ, ਸ਼ਹਿਰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦੀ ਹੋਈ ਲੱਗਦੀ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾऽਚ੍ਯੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕੋਰ੍ਧ੍ਵਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍। ਦ੍ਵਿਜੋਪਿ ਪਿਤਰੌ ਗਤ੍ਵਾ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਅਚ੍ਯੁਤ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਅਚਿਰੇਣੈਵ ਕਾਲੇਨ ਸਕੁਟੁਂਬੋ ਹਰਿਂ ਯਯੌ। ਪਂਚਾਖ੍ਯਾਨਮਿਦਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਯਾ ਤੇ ਸਮੁਦਾਹृਤਮ੍
ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਹਰੀ ਕੋਲ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਇਹ ਪੰਜਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਹੈ।
ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਤਸ੍ਯ ਨਾਸ੍ਤੀਹ ਦੁਰ੍ਗਤਿਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਭਿਃ ਪਾਪੈਰ੍ਨ ਲਿਪ੍ਯੇਤ ਕਦਾਚਨ
ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਥੇ ਕਦੇ ਮੰਦਭਾਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਆਦਿ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਗਵਾਂ ਕੋਟਿਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਨਰਃ। ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਂਚਾਖ੍ਯਾਨਾਵਗਾਹਨਾਤ੍
ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਗਾਂ ਦੀਆਂ ਕਰੋੜਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਪੰਜਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਪੁष੍ਕਰੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਾਗੀਰਥ੍ਯਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ। ਯਤ੍ਫਲਂ ਤਦਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਕृਚ੍ਛ੍ਰਵਣਗੋਚਰਾਤ੍
ਪੁਸ਼ਕਰ ਜਾਂ ਭਾਗੀਰਥੀ ਵਿੱਚ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਇਹ ਕਥਾ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਨਾਸ਼ਯੇਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਤਥਾਰੋਗ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾਰੋਗ੍ਯਕਰਂ ਚੈਵ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛ੍ਰੋਤਵ੍ਯਮੇਵ ਹਿ
ਇਹ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਤੁਰੰਤ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਆਰੋਗਤਾ ਵੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਜਰੂਰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਥਮੇ ਸृष੍ਟਿਖਂਡੇ ਪਂਚਾਖ੍ਯਾਨਂਨਾਮ षਟ੍ਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਪੰਜਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਨਾਮਕ ਛਪੰਜਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਸਪ੍ਤਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ। ਦ੍ਵਿਜਾ ਊਚੁਃ- ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਧਰ੍ਮੋਥ ਲੋਕੇषੁ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਪ੍ਰਵਰਾਣਿ ਚ। ਵਦ ਨੋ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਯਦਿ ਨੋऽਸ੍ਤਿ ਤ੍ਵਨੁਗ੍ਰਹਃ
ਸਤਪੰਜਵਾਂ ਅਧਿਆਇ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਰਤੀ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵਧੀਆ ਗੁਣ—ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਮুনি ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਯਸ੍ਯ ਖਾਤੇ ਵਨੇ ਗਾਵਸ੍ਤृਪ੍ਯਂਤਿ ਮਾਸਮੇਵ ਚ। ਯਦ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤਦਿਨਾਤ੍ਪੂਤਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵੈਃ ਸ ਪੂਜਿਤਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਜਿਸ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚਲੇ ਖੂਹ ਜਾਂ ਤਲਾਬ 'ਚ ਗਾਂਵਾਂ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੋ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁष੍ਕਰਿਣ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਪੂਤਾ ਯਾ ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਣਾ। ਯਤ੍ਫਲਂ ਜਲਦਾਨੇਨ ਸਰ੍ਵਮਤ੍ਰਾਸ੍ਯਿ(?) ਤਚ੍ਛृਣੁ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਤਲਾਬ ਯਜਨ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ—ਇੱਥੇ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੁਣ।
ਹਾਯਨੇ ਹਾਯਨੇ ਚੈਵ ਕਲ੍ਪਂ ਕਲ੍ਪਂ ਵਿਧੀਯਤੇ। ਦਾਨਾਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤੋਯਦਃ ਸਰ੍ਵਦੋ ਭੁਵਿ
ਹਰ ਸਾਲ, ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਹੀ ਹੁਕਮ ਹੈ: ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਭ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮੇਘੇ ਵਰ੍षਤਿ ਖਾਤੇ ਚ ਜਾਯਂਤੇ ਯੇ ਤੁ ਸ਼ੀਕਰਾਃ। ਤਾਵਦ੍ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਿਵਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਜਦੋਂ ਬਦਲ ਖੂਹ ਜਾਂ ਤਲਾਬ 'ਚ ਵਰਸਦਾ ਹੈ, ਜਿੰਨੀ ਬੂੰਦਾਂ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਤਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।