ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਤਾਃ ਸਮਾਕृष੍ਯ ਤ੍ਵਤਿਦੂਰੇ ਵਿਹਾਯਸਿ। ਤਪੋਵ੍ਯਾਜਪਰੋ ਦੇਵਸ੍ਤਾਸੁ ਸਂਗਤਮਾਨਸਃ
ਮੰਤਰ ਦੀ ਰਾਹੀਂ, ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਦੂਰ ਤੋਂ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਤਪਸਿਆ ਦਾ ਝੂਠਾ ਵਜ੍ਹਾ ਬਣਾਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਵਿਚ ਮਨ ਲਾ ਲਿਆ।
ਅਤਿਰਮ੍ਯਾਂ ਕੁਟੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਾਭਿਃ ਸਹ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਕ੍ਰੀਡਾਂ ਚਕਾਰ ਸਹਸਾ ਮਨੋਭਵ ਪਰਾਭਵਃ
ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਝੋਪੜੀ ਬਣਾਈ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਖੇਡਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਹ ਮਨੋਭਵ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਗੌਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਮੁਦ੍ਭ੍ਰਾਂਤਤਾਂ ਗਤਮ੍। ਅਪਸ਼੍ਯਦ੍ਧ੍ਯਾਨਯੋਗੇਨ ਕ੍ਰੀਡਂਤਂ ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਗੌਰੀ ਦਾ ਮਨ ਉਲਝ ਗਿਆ। ਧਿਆਨ-ਯੋਗ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖ ਲਿਆ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰਂਤਰ੍ਗਤਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਰੋषਸ੍ਯ ਵਸ਼ਗਾਭਵਤ੍। ਤਤਃ ਕ੍ਸ਼ੇਮਂਕਰੀ ਰੂਪਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਚ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਸਾ
ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਗੌਰੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਈ। ਫਿਰ, ਕ੍ਸ਼ੇਮੰਕਰੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਥੇ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਈ।
ਵ੍ਯੋਮੈਕਾਂਤੇਤਿਦੂਰੇ ਚ ਕਾਮਦੇਵ ਸਮਪ੍ਰਭਮ੍। ਵਾਮਾਤਿਮਧ੍ਯਗਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਪੁਰੁषਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਦੂਰ, ਉਸ ਨੇ ਕਾਮਦੇਵ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ, ਚਿੱਟਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੁਰਖ, ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਸਹ ਸਮਾਲਿਗ੍ਯ ਪ੍ਰਕ੍ਰੀਡਂਤਂ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ। ਚੁਂਬਂਤਂ ਨਿਰ੍ਭਰਂ ਦੇਵਂ ਹਰਂ ਰਾਗਪ੍ਰਪੀਡਿਤਮ੍
ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹਰਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਚੁੰਬਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਵृਤ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ੇਮਂਕਰੀ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਿਪਪਾਤਾਗ੍ਰਤਸ੍ਤਦਾ। ਤਾਸਾਂ ਕੇਸ਼ੇषੁ ਚਾਕृष੍ਯ ਚਕਾਰ ਚਰਣਾਹਤਿਮ੍
ਕ੍ਸ਼ੇਮੰਕਰੀ ਨੇ ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਹਮਣੇ ਡਿੱਗ ਪਈ। ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਕੇ, ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਨ ਲੱਗੀ।
ਤ੍ਰਪਯਾ ਪੀਡਿਤਸ਼੍ਸ਼ਰ੍ਵਃ ਪਰਾਙ੍ਮੁਖਮਵਸ੍ਥਿਤਃ। ਕੇਸ਼ੇष੍ਵਾਕृष੍ਯ ਰੋषਾਤ੍ਤਾਃ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਭੂਤਲੇ
ਸ਼ਰਵ ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਪਿੱਠ ਕਰਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਗੌਰੀ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਸਰ੍ਵਾਧਰਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਹਸਾ ਵਿਕृਤਾਨਨਾਃ। ਉਮਾਸ਼ਾਪਪ੍ਰਦਗ੍ਧਾਂਗਾ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਨਾਂ ਵਸ਼ਮਾਗਤਾਃ
ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਦਰਜੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਅਚਾਨਕ ਵਿਗੜ ਗਏ। ਉਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਸੜ ਕੇ, ਉਹ ਮਲੇਛਾਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਗਈਆਂ।
ਤਾਸ਼੍ਚਾਂਡਾਲਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਖ੍ਯਾਤਾ ਅਧਵਾ ਧਵਸਂਯੁਤਾਃ। ਅਦ੍ਯਾਪ੍ਯੁਮਾਕृਤਂ ਸ਼ਾਪਂ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਸਮਸ਼੍ਨੁਯੁਃ
ਉਹ ਚੰਡਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਅੱਜ ਵੀ, ਉਮਾ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਭੋਗ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਅਥੋਮਾ ਸ਼ਤਧਾ ਰੂਪਂ ਕृਤ੍ਵੇਸ਼ਂ ਸਂਗਤਾ ਤਦਾ। ਏਵਂ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਜਾਨੀਹਿ ਕਾਮਸ੍ਯ ਸਤਤਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਫਿਰ, ਉਹ ਨੇ ਸੌ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਕੋਲ ਗਈ। ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਕਾਮ ਦੀ ਇਹ ਤਾਕਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਮਝ ਲੈ।
ਤਤਸ਼੍ਚਿਰਾਤ੍ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਗਤਃ ਕੈਲਾਸਮਂਦਿਰਂ। ਅਤਃ ਕ੍ਸ਼ੇਮਂਕਰੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯੇਭਿਨਂਦਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਦੇ ਨਾਲ ਕੈਲਾਸ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਸੁਖ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਵਿਤ੍ਤਰ੍ਦ੍ਧਿ ਵਿਭਵਾ ਭਵਂਤੀਹ ਪਰਤ੍ਰ ਚ। ਕੁਂਕੁਮਾਰਕ੍ਤਸਰ੍ਵਾਂਗਿ ਕੁਂਦੇਨ੍ਦੁਧਵਲਾਨਨੇ
ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇੱਥੇ ਤੇ ਅਗਲੇ ਜਗਤ ਵਿਚ ਧਨ ਤੇ ਰੌਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਸਫ਼ਰਾਨ ਵਰਗੇ ਲਾਲ ਹਨ, ਤੇ ਚਿਹਰਾ ਚੰਨ ਤੇ ਚੰਬੇ ਦੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗਾ ਚਿੱਟਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਮਂਗਲਦੇ ਦੇਵਿ ਕ੍ਸ਼ੇਮਂਕਰਿ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ। ਯੋਗਿਨੀਸਾਮ੍ਯਂ ਤੇਨੈਵ ਸਂਮੁਖਾ ਵਿਮੁਖਾਪਿ ਵਾ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਸਭ ਮੰਗਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਕਸ਼ੇਮੰਕਰੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪਿੱਛੇ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਨਾਭਿਵਂਦੇਦ੍ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪਰਾਜਯਃ। ਰਾਜਗृਹੇषੁ ਵਿਦ੍ਯਾਯਾਂ ਨਮਸ੍ਕਾਰਾਜ੍ਜਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿਚ ਹਾਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਜ ਦਰਬਾਰ ਤੇ ਵਿਦਿਆ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਕਾਮਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਭਵੋ ਮੋਹਵਸ਼ਂ ਗਤਃ। ਅਯਂ ਦੇਵਾਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ਮਯਾ ਪ੍ਰਭੁਤਾਂ ਗਤਃ
ਇਹ ਕਾਮ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਭਵ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਸਹਿਨਸ਼ੀਲਤਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਬਣਿਆ।
ਅਸ੍ਯੈਵ ਸਦृਸ਼ੋ ਲੋਕੇ ਨ ਭੂਤੋ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਰਾਮਾਮਙ੍ਕਸ੍ਥਿਤਾਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾਤਲ੍ਪਗਤੇਨ ਚ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ, ਉਸ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਨਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ ਰਾਮ ਦੇ ਗੋਦ ਵਿਚ ਬੈਠੀ, ਸਹਿਨਸ਼ੀਲਤਾ ਦੇ ਵਿਛੋਣੇ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੈ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵੈਵ ਸਾਧਿਤਾ ਲੋਕਾਸ੍ਸੁਰਾਸੁਰਸੁਦੁਰ੍ਲਭਾਃ। ਏਵਂ ਵੈष੍ਣਵਮੁਖ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸੁਰਾਸੁਰਗਣਾਰ੍ਚਿਤਃ
ਉਹ ਨੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਜਗਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਏ ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੈਸ਼ਣਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯੋ ਨੋ ਦਦਾਤਿ ਭੁਕ੍ਤ੍ਯਗ੍ਰ੍ਯਂ ਸ਼ੇषਂ ਚ ਸ੍ਵਯਮਸ਼੍ਨੁਤੇ। ਏਵਮਭ੍ਯਾਸਧੈਰ੍ਯੇਣ ਦੀਰ੍ਘਕਾਲੇ ਸੁਖਂਗਤੇ
ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਖੁਦ ਬਚਾ ਹੋਇਆ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਭਿਆਸ ਤੇ ਧੀਰਜ ਨਾਲ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਕ੍ਸਂਗਮਾਤ੍ਸ੍ਵਭਾਰ੍ਯਾਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਮੁਦਾ। ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦਂ ਪ੍ਰਸਂਕਲ੍ਪ੍ਯ ਪ੍ਰਾਗ੍ਭੋਗੋ ਮਯਿ ਵੇਸ਼ਿਤਃ
ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦਾ ਵਚਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਭੋਗ ਮੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ।
ਤੇਨ ਤਸ੍ਯ ਗृਹੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਿष੍ਠਾਮਿ ਗृਹਰਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍। ਤਥਾ ਧਾਤ੍ਰੀਫਲਸ੍ਯਾਪਿ ਸਦਾ ਸ੍ਵਰ ਸਮੀਹਤੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ। ਐਸੇ ਹੀ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਾਤਰੀ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਮਾਦੁਕ੍ਤੋ ਮਯਾਨ੍ਯੇषਾਂ ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਚ ਵੈष੍ਣਵਃ। ਪੁਰਾ ਯੇ ਵਿਪ੍ਰ ਮੇ ਭਕ੍ਤਾਸ੍ਸੁਰਾ ਮਤ੍ਪਥਗਾਮਿਨਃ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੋਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੈਸ਼ਣਵ ਹੀ ਅਸਲ ਵੈਸ਼ਣਵ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਸਨ, ਦੇਵਤੇ ਜੋ ਮੇਰੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲੇ।
ਤੈਰੇਵ ਨ ਕृਤਂ ਯਚ੍ਚ ਤਦਨੇਨ ਕृਤਂ ਪਰਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵੈष੍ਣਵਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਨਾਮ ਰਮ੍ਯਂ ਮਯਾ ਕृਤਮ੍
ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਉਸ ਨੇ ਇਕੱਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ 'ਵੈਸ਼ਣਵ ਦਾ ਸਭ ਕੁਝ' ਨਾਮ ਸੁਹਣਾ ਰੱਖਿਆ।
ਅਸ੍ਯ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ ਤਿष੍ਠਾਮਿ ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਨ ਚਲਾਮ੍ਯਹਮ੍। ਅਤੋ ਯੇ ਚੈਵਮਦ੍ਭਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇष੍ਵਹਂ ਸੁਲਭੋ ਦ੍ਵਿਜ
ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ ਤੇ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ।
ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਪਦਵੀਂ ਤੇਭ੍ਯੋ ਹ੍ਯਦ੍ਯ ਦਦ੍ਮਿ ਸ੍ਵਕਾਰਣਮ੍। ਆਵਯੋਰ੍ਵਿਪ੍ਰਸੌਜਨ੍ਯਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨਭੋਜ੍ਯਾਦਿਕਂ ਸਮਮ੍
ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਾਹ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ। ਸਾਡੇ ਵਿਚ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਬਰਾਬਰ ਮਰਯਾਦਾ ਹੈ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੇ ਸੁਪਨੇ ਵੀ ਸਾਂਝੇ ਹਨ।
ਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਚ ਸਖਿਤ੍ਵਂ ਚ ਪਸ਼੍ਯ ਭੂਦੇਵਨਾਂਤਰਮ੍। ਤਤੋ ਮੂਕਾਦਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਵਾਗਤਾ ਹਰਿਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸਾਯੁਜ੍ਯ ਤੇ ਸਖੀਪਣ ਵੀ ਵੇਖ, ਹੇ ਭੂਦੇਵ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਮੂਕ ਆਦਿ ਨੇ ਹਰੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਗਂਤੁਕਾਮਾ ਦਿਵਂ ਪੁਣ੍ਯਾਸ੍ਸਦਾਰਾਃ ਸਪਰਿਚ੍ਛਦਾਃ। ਯੇ ਚ ਤੇषਾਂ ਗृਹਾਭ੍ਯਾਸ਼ੇਪ੍ਯਾਤ੍ਮਨੋ ਗृਹਗੋਧਿਕਾਃ
ਨੇਕ ਲੋਕ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਸਵਰਗ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੇ ਉਹ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਘਰ ਦੀ ਛਿਪਕਲੀ ਵੀ।
ਨਾਨਾ ਕੀਟਾਦਯੋ ਯੇ ਚ ਤੇषਾਮਨੁਯਯੁਃ ਸੁਰਾਃ। ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਦੇਵਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਪਰਮਰ੍षਯਃ
ਹਰੇਕ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੀੜੇ ਆਦਿ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ। ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਦੇਵਤੇ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ...
ਪ੍ਰਚਕ੍ਰੁਃ ਪੁष੍ਪਵਰ੍षਾਣਿ ਸਾਧੁਸਾਧ੍ਵਿਤ੍ਯਨਾਦਯਨ੍। ਦੇਵਦੁਂਦੁਭਯੋ ਨੇਦੁਰ੍ਵਿਮਾਨੇषੁ ਵਨੇषੁ ਚ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ, 'ਵਧਾਈ ਹੋ, ਵਧਾਈ ਹੋ' ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਉਠੀ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਡੰਬੀਆਂ ਆਸਮਾਨ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਜਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਰਥਂ ਸ੍ਵਂ ਸ੍ਵਂ ਹਰਿਵੀਥੀਪੁਰਂ ਯਯੁਃ। ਤਦਦ੍ਭੁਤਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰੋऽਵੋਚਜ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਹਰੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ; ਉਹ ਅਜੋਬਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।