ਅਨਨ੍ਵਿਤਾ ਗਿਰਃਸ੍ਤਾਤ ਵਕ੍ਤੁਂ ਤ੍ਵਂ ਨਾਰ੍ਹਸਿ ਪ੍ਰਭੋ। ਅਥਾਸੌ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਾਹ ਪ੍ਰਚੁਰਂ ਚਾਸ੍ਤਿ ਮੇ ਵਸੁ
'ਪਿਤਾ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕਹਿਣੀਆਂ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।' ਪਰ ਵਡਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਧਨ ਹੈ।'
ਤਵ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਪ੍ਰਸ੍ਫੋਟਯ ਕਪਾਟਿਕਾਮ੍। ਵਿਪ੍ਰਮਾਹ ਪੁਨਃ ਸਾ ਚ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਮੇ ਧਰ੍ਮਤਃ ਪਿਤਾ
'ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਨ; ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ।' ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿਤਾ ਹੈ।'
ਮਾ ਗਚ੍ਛ ਪੁਤ੍ਰਿਕਾਂ ਮਾਂ ਚ ਪਰਯੋषਾਂ ਚ ਧਾਰ੍ਮਿਕ। ਮਨਸਾ ਸ ਸਮਾਲੋਚ੍ਯ ਸੁषਿਰੇਣ ਪਥਾ ਗृਹਾਨ੍
'ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਧੀ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਨਾ ਛੁਹੀਂ, ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ।' ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਹ ਸੂਖਮ ਰਾਹੀਂ ਘਰ ਵਿਚ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਬਾਹੁਨੋਦ੍ਧਾਟ੍ਯਤੇ ਨੈਵ ਗਂਤੁਂ ਚੈਵ ਸਮੁਦ੍ਯਤਃ। ਗਚ੍ਛਤਸ਼੍ਚਾਰ੍ਦ੍ਧਮਰਰ ਉਤ੍ਤਮਾਂਗਂ ਸੁਸਂਕਟੇ
ਉਹ ਬਾਂਹਾਂ ਚੁੱਕ ਕੇ ਵੀ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ, ਜਦ ਕਿ ਉਹ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਦ ਉਹ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਤੰਗ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਂ ਨ ਪੁਨਸ਼੍ਚੈਤਿ ਪਂਚਤ੍ਵਮਗਮਤ੍ਤਦਾ। ਉषਃਕਾਲੇ ਸਮਾਯਾਤਾ ਰਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਯੇ ਚ ਕਿਂਕਰਾਃ
ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਪਰ ਮੁੜ ਨਿਕਲ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ, ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਮਰ ਗਿਆ। ਸਵੇਰੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਤੇ ਨੌਕਰ ਆਏ।
ਅਦ੍ਭੁਤਂ ਤਂ ਸ਼ਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਮੁਚੁਸ੍ਤੇ ਚ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਃ। ਕਥਂ ਚ ਨਿਧਨਂ ਤ੍ਵਸ੍ਯ ਸਂਭੂਤਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸੁਂਦਰਿ
ਉਹ ਅਜੀਬ ਲਾਸ਼ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੈਰਾਨ ਹੋਏ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਸੋਹਣੀ, ਦੱਸ ਕਿ ਇਹਦੀ ਮੌਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ?'
ਕਥਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਦ੍ਵृਤ੍ਤਮਭੀष੍ਟਂ ਦੇਸ਼ਮਾਗਤਾ। ਏਵਂ ਕਾਮਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾ ਦੁਰ੍ਨਿਵਾਰੋ ਜਨੇषੁ ਚ
ਉਹ ਘਟਨਾ ਦੱਸ ਕੇ, ਉਹ ਚਾਹੀਦਾ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈ। ਇੱਥੇ ਇੱਛਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰੋਕੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਜਂਤੂਨਾਂ ਸੁਰਾਸੁਰਨृਣਾਂ ਭਵੇਤ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਮੋਘਾਂ ਵਰਾਰੋਹਾਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ
ਇੱਛਾ ਹਰ ਜੀਵ ਵਿੱਚ, ਚਾਹੇ ਦੇਵਤਾ ਹੋਣ, ਦੈਤ ਹੋਣ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ, ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਔਰਤ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ—
ਚ੍ਯੁਤਬੀਜੋਭਵਤ੍ਤਤ੍ਰ ਲੌਹਿਤ੍ਯਸਂਭਵਸ੍ਮृਤਃ। ਪੁਨਾਤਿ ਸਕਲਾਨ੍ਲੋਕਾਨ੍ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਮਯੋ ਹਿ ਸਃ
ਉਸ ਦੀ ਬੀਜ ਉਥੇ ਡਿੱਗੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲਾਲੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਯਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਨਰੋ ਯਾਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਨਾਮਯਮ੍। ਦ੍ਵਿਜ ਉਵਾਚ- ਕਥਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਮੋਹੋ ਹ੍ਯਮੋਘਾ ਕਾ ਵਰਾਂਗਨਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨਿਰਵਿਗਨ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੁਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ— ਬ੍ਰਹਮਾ ਕਿਵੇਂ ਮੋਹ ਵਿਚ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਨਿਰਮਲ, ਵਧੀਆ ਔਰਤ ਕੌਣ ਹੈ?
ਉਦ੍ਭਵਂ ਤੀਰ੍ਥਰਾਜਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ। ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ- ਮੁਨਿਰ੍ਦੇਵੈਃ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯਃ ਪਦ੍ਮਯੋਨਿਸਮਪ੍ਰਭਃ
ਮੈਂ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਸੱਚੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਜੋ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਪਦਮਜੀ ਦੇ ਵਰਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ।
ਸ਼ਂਤਨੁਸ਼੍ਚੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਪਤ੍ਨੀ ਤਸ੍ਯ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ। ਅਮੋਘੇਤਿ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਰੂਪਯੌਵਨਸ਼ਾਲਿਨੀ
ਉਹ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਪਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਮੋਘਾ ਸੀ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਅਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਤਿਮਨ੍ਵੇष੍ਟੁਂ ਯਾਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਤਦ੍ਗृਹਮ੍। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਪੁष੍ਪਾਦ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵਨਂ ਗਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵੱਡਾ ਰਿਸ਼ੀ ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਲਈ ਜੰਗਲ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਾ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮਰ੍ਘ੍ਯਪਾਦ੍ਯਾਦਿਕਂ ਦਦੌ। ਦੂਰੇਭਿਵਾਦਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਾ ਗृਹਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਹ
ਉਹ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਆਦਿ ਦਿੱਤਾ। ਦੂਰੋਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਘਰ ਵਿਚ ਚਲੀ ਗਈ।
ਤਾਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਵਦ੍ਯਾਂਗੀਂ ਧਾਤਾ ਕਾਮਵਸ਼ਂ ਗਤਃ। ਸ੍ਰष੍ਟਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਮਾਧਾਯਾਚਿਂਤਯਤ੍ਤਾਂ ਪੁਰੋਗਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਾਂਦੀ ਹੋਈ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ।
ਬੀਜਂ ਪਪਾਤ ਖਟ੍ਵਾਯਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ। ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਗਤਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਰਯਾ ਪਰਿਪੀਡਿਤਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਬੀਜ ਖੱਟ ਤੇ ਡਿੱਗੀ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ।
ਅਥਾਯਾਤੋ ਮੁਨਿਰ੍ਗੇਹਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਪੀਠੇ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਹ। ਤਮਪृਚ੍ਛਦ੍ਵਰਾਰੋਹਾਂ ਕਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਤ੍ਰਾਗਤਃ ਪੁਮਾਨ੍
ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀ ਘਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਪੀਠ ਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਮਰਦ ਆਇਆ ਸੀ?'
ਤਮੁਵਾਚ ਤਤੋऽਮੋਘਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਹ੍ਯਤ੍ਰਾਗਤਃ ਪਤੇ। ਤ੍ਵਾਮੇਵਾਨ੍ਵੇषਿਤੁਂ ਨਾਥ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤੋਤ੍ਰ ਪੀਠਕਃ
ਫਿਰ ਅਮੋਘਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਪਤੀ, ਇੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਭਣ ਆਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਪੀਠ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।'
ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਕਾਰਣਂ ਚਾਤ੍ਰ ਤਪਸਾ ਜ੍ਞਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਤਤੋ ਧ੍ਯਾਨਾਤ੍ਪਰਿਜ੍ਞਾਤਂ ਤੇਨੈਵ ਚ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਾ
'ਤੂੰ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਜਾਣ।' ਫਿਰ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ, ਉਸ ਦੁਜਨਮ ਨੇ ਸੱਚ ਜਾਣ ਲਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੇਤਃ ਪਰਂ ਸਾਧ੍ਵੀ ਪਾਲਯਸ੍ਵ ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ। ਉਤ੍ਪਦ੍ਯਤੇ ਸੁਤਸ੍ਤੇ ਤੁ ਸਰ੍ਵਲੋਕੈਕਪਾਵਨਃ
'ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਔਰਤ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਸੰਭਾਲ। ਤੇਰੇ ਘਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਆਵਯੋਃ ਸਰ੍ਵਕਲ੍ਯਾਣਂ ਫਲਿष੍ਯਤਿ ਮਨੋਗਤਮ੍। ਤਤਃ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਤਸ੍ਯ ਆਜ੍ਞਾਮਾਗृਹ੍ਯ ਸਂਭਵਾਤ੍
'ਸਾਡੀ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਸਭ ਚੰਗੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਫਲ ਲੈਣਗੀਆਂ।' ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨ ਲਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ—
ਪਪੌ ਰੇਤੋ ਮਹਾਭਾਗਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ। ਆਵਰ੍ਤ ਇਵ ਸਂਜਜ੍ਞੇ ਰੌਦ੍ਰਗਰ੍ਭ ਇਤਿ ਸ੍ਫੁਰਨ੍
ਉਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਦਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਪੀ ਲਿਆ। ਉਹ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜੋ 'ਰੌਦਰਗਰਭ' ਵਜੋਂ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਸੋਢੁਂ ਨੈਵ ਸ਼ਕ੍ਤਾ ਸਾ ਸ਼ਂਤਨੁਂ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਤਃ। ਗਰ੍ਭਂ ਧਾਰਯਿਤੁਂ ਨਾਥ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮ੍ਯਧੁਨਾ ਪ੍ਰਭੋ
ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਪਤੀ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਇਹ ਗਰਭ ਨਹੀਂ ਝੱਲ ਸਕਦੀ।'
ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਪ੍ਰਾਣੋ ਮੇ ਸਂਚਲਤ੍ਯਪਿ। ਆਜ੍ਞਾਪਯ ਮਹਾਭਾਗ ਗਰ੍ਭਂ ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਰ ਚ
'ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਵੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਹੁਕਮ ਦੇ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਗਰਭ ਕਿੱਥੇ ਛੱਡਾਂ।'
ਪਤ੍ਯੁਰਾਜ੍ਞਾਂ ਸਮਾਦਾਯ ਮੁਕ੍ਤੋ ਗਰ੍ਭੋ ਯੁਗਂਧਰੇ। ਪਯਸ੍ਤੇਜੋਮਯਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਪਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਗਰਭ ਯੁਗੰਧਰ ਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁੱਧ ਤੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਪੁਰੁषਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਃ ਕਿਰੀਟੀ ਨੀਲਵਾਸਸਾ। ਰਤ੍ਨਦਾਮ੍ਨਾ ਚ ਵਿਦ੍ਧਾਂਗੋ ਦੁਃਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯੋ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਂ ਗਣਃ
ਉਸ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨੁੱਖ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਮੋਹਰ ਸੀ, ਨੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਰਤਨ ਦੀ ਮਾਲਾ ਸੀ, ਉਹ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਔਖਾ ਸੀ, ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਤਤੋ ਦੇਵਗਣਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਪੁष੍ਪਵਰ੍षਮਵਾਕਿਰਨ੍। ਪ੍ਰਸੂਤਃ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਤੀਰ੍ਥਰਾਜ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਜਨਮਿਆ ਅਤੇ 'ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ' ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਰਾਮ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਪ੍ਰਜਾਤੋਹਂ ਭृਗੋਃ ਕੁਲੇ। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ਪਿਤृਹਂਤॄਂਸ੍ਤੁ ਸਸੈਨ੍ਯਬਲਵਾਹਨਾਨ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ 'ਰਾਮ' ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਭ੍ਰਿਗੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹਤ੍ਵਾ ਯੁਦ੍ਧਗਤਾਨ੍ਭੀਤਾਨ੍ਪਂਕੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਯੁਤੋ ਹ੍ਯਹਮ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸਮਂ ਘੋਰਂ ਮਦ੍ਗੇਹੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਡਰੇ ਹੋਏ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ, ਜੋ ਕੀਚੜ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਸਭ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਘਰ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ, ਆ ਗਿਆ।
ਪਂਕਯੁਕ੍ਤਂ ਕੁਠਾਰਂ ਮੇ ਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤਂ ਨੈਵ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤਿ। ਤਤਃ ਖੇ ਚਾਭਵਦ੍ਵਾਣੀ ਰਾਮ ਮਦ੍ਵਚਨਂ ਕੁਰੁ
ਕੀਚੜ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਮੇਰਾ ਕੁਠਾਰ ਧੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ: 'ਰਾਮ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ।'