ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਦੇਵਵਰੈਃ ਪੂਜ੍ਯੋ ਹ੍ਯਦ੍ਯਾਪਿ ਦਿਵਿ ਵਰ੍ਤਤੇ। ਇਂਦ੍ਰਸ੍ਯੈਤਾਦृਸ਼ੀ ਕਾਮਾਦਵਸ੍ਥਾ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਸ਼ਕਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅੱਜ ਵੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਇਹ ਹਾਲਤ ਕਾਮ ਵਲੋਂ ਹੋਈ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਥਮੇ ਸृष੍ਟਿਖਂਡੇ ਅਹਲ੍ਯਾਹਰਣਂਨਾਮ ਚਤੁष੍ਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਅਹਲਿਆ ਹਰਨ ਨਾਮਕ ਚਉਵੰਜਾ ਚੈਪਟਰ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ- ਅਪਰਂ ਚ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਾਮੇਨਾਧਿष੍ਠਿਤਸ੍ਯ ਚ। ਪੁਰਾ ਭਾਗੀਰਥੀ ਤੀਰੇ ਦ੍ਵਿਜਃ ਪਰਮਹਂਸਕਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਕਾਮ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਆਈ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਭਾਗੀਰਥੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਇੱਕ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ।
ਉਪਦੇष੍ਟਾ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਸ਼ਾਂਤਿਦਃ ਪਰਃ। ਏਕਦਂਡਧਰਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਕੂਰ੍ਮਵਦ੍ਧਰਣੀ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਸੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਇੱਕ ਦੰਡ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ, ਕਛੂਏ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪੱਕਾ ਖੜਾ।
ਏਕਾਕਿਨਃ ਸਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਾਗਾਰੇ ਵਿਨਿष੍ਕृਤੇ। ਪਤ੍ਯੁਰ੍ਗृਹਾਤ੍ਪਰਂ ਗੇਹਂ ਗਂਤੁਂ ਸਾਯਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਾ
ਜਦ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਘਰੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਘਰ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈ।
ਅਕਸ੍ਮਾਦ੍ਯੁਵਤੀ ਨਾਰੀ ਮਿਲਿਤਾ ਰੂਪਧਾਰਿਣੀ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਮਨ੍ਮਥਸ੍ਯ ਭਯਾਰ੍ਦਿਤਃ
ਅਚਾਨਕ, ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤ ਆਈ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਡਿਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਾਮ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਘਬਰਾਇਆ।
ਅਗਾਰਜਠਰੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ ਚੈਨਾਂ ਪ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍ਕ੍ਸ਼ਪਾਮ੍। ਅਰ੍ਗਲਂ ਸਾ ਦृਢਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਗਾਰੇ ਸੁਸ਼ੋਭਨੇ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘਰ ਵਿਚ ਲਿਆ ਕੇ, ਰਾਤ ਲਈ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਦੇਵ ਘਰ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੰਡੀ ਨਾਲ ਤਾਲਾ ਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਕਦਾਚਿਦਪਿ ਤਂ ਦ੍ਵਾਰਾਦਾਗਂਤੁਂ ਨ ਦਦਾਤਿ ਹ। ਏਵਂਭੂਤਃ ਸਮਾਧਿਸ੍ਥਃ ਕ੍ਸ਼ਪਾਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਲਪ੍ਯ ਸਃ
ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵੇਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਰਾਹੀਂ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਤ ਭਰ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ।
ਚਿਂਤਯਂਸ੍ਤਾਂ ਵਰਾਰੋਹਾਂ ਦ੍ਵਾਰਿ ਕਿਂ ਵਾ ਕृਤਂ ਮਮ। ਏਵਂ ਸਂਚਿਂਤ੍ਯਤਾਮਾਹ ਦ੍ਵਾਰਂ ਦੇਹੀਹ ਨਃ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਉਹ ਉਸ ਸੋਹਣੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਸੋਚਦਾ ਹੋਇਆ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਖੜਾ, 'ਮੈਂ ਕੀ ਕੀਤਾ?' ਸੋਚਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਕਿਹਾ, 'ਪਿਆਰੀ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ।'
ਪਤਿਸ਼੍ਚ ਵਸ਼ਗਃ ਕਾਂਤੇ ਦਯਿਤਸ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਤਤਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸਾ ਵਿਪ੍ਰਂ ਵृਦ੍ਧਂ ਕਾਮਪ੍ਰਲਾਲਸਮ੍
'ਤੇਰਾ ਪਤੀ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ, ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਤੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਤੇਰਾ ਹੋਵੇਗਾ।' ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਕਾਮ ਵਿਚ ਮਸਤ, ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਅਨਨ੍ਵਿਤਾ ਗਿਰਃਸ੍ਤਾਤ ਵਕ੍ਤੁਂ ਤ੍ਵਂ ਨਾਰ੍ਹਸਿ ਪ੍ਰਭੋ। ਅਥਾਸੌ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਾਹ ਪ੍ਰਚੁਰਂ ਚਾਸ੍ਤਿ ਮੇ ਵਸੁ
'ਪਿਤਾ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕਹਿਣੀਆਂ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।' ਪਰ ਵਡਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਧਨ ਹੈ।'
ਤਵ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਪ੍ਰਸ੍ਫੋਟਯ ਕਪਾਟਿਕਾਮ੍। ਵਿਪ੍ਰਮਾਹ ਪੁਨਃ ਸਾ ਚ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਮੇ ਧਰ੍ਮਤਃ ਪਿਤਾ
'ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਨ; ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ।' ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿਤਾ ਹੈ।'
ਮਾ ਗਚ੍ਛ ਪੁਤ੍ਰਿਕਾਂ ਮਾਂ ਚ ਪਰਯੋषਾਂ ਚ ਧਾਰ੍ਮਿਕ। ਮਨਸਾ ਸ ਸਮਾਲੋਚ੍ਯ ਸੁषਿਰੇਣ ਪਥਾ ਗृਹਾਨ੍
'ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਧੀ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਨਾ ਛੁਹੀਂ, ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ।' ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਹ ਸੂਖਮ ਰਾਹੀਂ ਘਰ ਵਿਚ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਬਾਹੁਨੋਦ੍ਧਾਟ੍ਯਤੇ ਨੈਵ ਗਂਤੁਂ ਚੈਵ ਸਮੁਦ੍ਯਤਃ। ਗਚ੍ਛਤਸ਼੍ਚਾਰ੍ਦ੍ਧਮਰਰ ਉਤ੍ਤਮਾਂਗਂ ਸੁਸਂਕਟੇ
ਉਹ ਬਾਂਹਾਂ ਚੁੱਕ ਕੇ ਵੀ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ, ਜਦ ਕਿ ਉਹ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਦ ਉਹ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਤੰਗ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਂ ਨ ਪੁਨਸ਼੍ਚੈਤਿ ਪਂਚਤ੍ਵਮਗਮਤ੍ਤਦਾ। ਉषਃਕਾਲੇ ਸਮਾਯਾਤਾ ਰਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਯੇ ਚ ਕਿਂਕਰਾਃ
ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਪਰ ਮੁੜ ਨਿਕਲ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ, ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਮਰ ਗਿਆ। ਸਵੇਰੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਤੇ ਨੌਕਰ ਆਏ।
ਅਦ੍ਭੁਤਂ ਤਂ ਸ਼ਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਮੁਚੁਸ੍ਤੇ ਚ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਃ। ਕਥਂ ਚ ਨਿਧਨਂ ਤ੍ਵਸ੍ਯ ਸਂਭੂਤਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸੁਂਦਰਿ
ਉਹ ਅਜੀਬ ਲਾਸ਼ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੈਰਾਨ ਹੋਏ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਸੋਹਣੀ, ਦੱਸ ਕਿ ਇਹਦੀ ਮੌਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ?'
ਕਥਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਦ੍ਵृਤ੍ਤਮਭੀष੍ਟਂ ਦੇਸ਼ਮਾਗਤਾ। ਏਵਂ ਕਾਮਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾ ਦੁਰ੍ਨਿਵਾਰੋ ਜਨੇषੁ ਚ
ਉਹ ਘਟਨਾ ਦੱਸ ਕੇ, ਉਹ ਚਾਹੀਦਾ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈ। ਇੱਥੇ ਇੱਛਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰੋਕੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਜਂਤੂਨਾਂ ਸੁਰਾਸੁਰਨृਣਾਂ ਭਵੇਤ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਮੋਘਾਂ ਵਰਾਰੋਹਾਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ
ਇੱਛਾ ਹਰ ਜੀਵ ਵਿੱਚ, ਚਾਹੇ ਦੇਵਤਾ ਹੋਣ, ਦੈਤ ਹੋਣ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ, ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਔਰਤ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ—
ਚ੍ਯੁਤਬੀਜੋਭਵਤ੍ਤਤ੍ਰ ਲੌਹਿਤ੍ਯਸਂਭਵਸ੍ਮृਤਃ। ਪੁਨਾਤਿ ਸਕਲਾਨ੍ਲੋਕਾਨ੍ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਮਯੋ ਹਿ ਸਃ
ਉਸ ਦੀ ਬੀਜ ਉਥੇ ਡਿੱਗੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲਾਲੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਯਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਨਰੋ ਯਾਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਨਾਮਯਮ੍। ਦ੍ਵਿਜ ਉਵਾਚ- ਕਥਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਮੋਹੋ ਹ੍ਯਮੋਘਾ ਕਾ ਵਰਾਂਗਨਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨਿਰਵਿਗਨ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੁਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ— ਬ੍ਰਹਮਾ ਕਿਵੇਂ ਮੋਹ ਵਿਚ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਨਿਰਮਲ, ਵਧੀਆ ਔਰਤ ਕੌਣ ਹੈ?
ਉਦ੍ਭਵਂ ਤੀਰ੍ਥਰਾਜਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ। ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ- ਮੁਨਿਰ੍ਦੇਵੈਃ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯਃ ਪਦ੍ਮਯੋਨਿਸਮਪ੍ਰਭਃ
ਮੈਂ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਸੱਚੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਜੋ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਪਦਮਜੀ ਦੇ ਵਰਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ।
ਸ਼ਂਤਨੁਸ਼੍ਚੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਪਤ੍ਨੀ ਤਸ੍ਯ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ। ਅਮੋਘੇਤਿ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਰੂਪਯੌਵਨਸ਼ਾਲਿਨੀ
ਉਹ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਪਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਮੋਘਾ ਸੀ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਅਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਤਿਮਨ੍ਵੇष੍ਟੁਂ ਯਾਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਤਦ੍ਗृਹਮ੍। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਪੁष੍ਪਾਦ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵਨਂ ਗਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵੱਡਾ ਰਿਸ਼ੀ ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਲਈ ਜੰਗਲ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਾ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮਰ੍ਘ੍ਯਪਾਦ੍ਯਾਦਿਕਂ ਦਦੌ। ਦੂਰੇਭਿਵਾਦਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਾ ਗृਹਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਹ
ਉਹ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਆਦਿ ਦਿੱਤਾ। ਦੂਰੋਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਘਰ ਵਿਚ ਚਲੀ ਗਈ।
ਤਾਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਵਦ੍ਯਾਂਗੀਂ ਧਾਤਾ ਕਾਮਵਸ਼ਂ ਗਤਃ। ਸ੍ਰष੍ਟਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਮਾਧਾਯਾਚਿਂਤਯਤ੍ਤਾਂ ਪੁਰੋਗਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਾਂਦੀ ਹੋਈ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ।
ਬੀਜਂ ਪਪਾਤ ਖਟ੍ਵਾਯਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ। ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਗਤਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਰਯਾ ਪਰਿਪੀਡਿਤਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਬੀਜ ਖੱਟ ਤੇ ਡਿੱਗੀ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ।
ਅਥਾਯਾਤੋ ਮੁਨਿਰ੍ਗੇਹਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਪੀਠੇ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਹ। ਤਮਪृਚ੍ਛਦ੍ਵਰਾਰੋਹਾਂ ਕਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਤ੍ਰਾਗਤਃ ਪੁਮਾਨ੍
ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀ ਘਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਪੀਠ ਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਮਰਦ ਆਇਆ ਸੀ?'
ਤਮੁਵਾਚ ਤਤੋऽਮੋਘਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਹ੍ਯਤ੍ਰਾਗਤਃ ਪਤੇ। ਤ੍ਵਾਮੇਵਾਨ੍ਵੇषਿਤੁਂ ਨਾਥ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤੋਤ੍ਰ ਪੀਠਕਃ
ਫਿਰ ਅਮੋਘਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਪਤੀ, ਇੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਭਣ ਆਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਪੀਠ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।'
ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਕਾਰਣਂ ਚਾਤ੍ਰ ਤਪਸਾ ਜ੍ਞਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਤਤੋ ਧ੍ਯਾਨਾਤ੍ਪਰਿਜ੍ਞਾਤਂ ਤੇਨੈਵ ਚ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਾ
'ਤੂੰ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਜਾਣ।' ਫਿਰ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ, ਉਸ ਦੁਜਨਮ ਨੇ ਸੱਚ ਜਾਣ ਲਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੇਤਃ ਪਰਂ ਸਾਧ੍ਵੀ ਪਾਲਯਸ੍ਵ ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ। ਉਤ੍ਪਦ੍ਯਤੇ ਸੁਤਸ੍ਤੇ ਤੁ ਸਰ੍ਵਲੋਕੈਕਪਾਵਨਃ
'ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਔਰਤ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਸੰਭਾਲ। ਤੇਰੇ ਘਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।'