ਸਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਤ੍ਮਘਾਤੇਨ ਨਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨ ਪਤਿਂ ਨਯੇਤ੍। ਨ ਮ੍ਰਿਯੇਤ ਸਮਂ ਗਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਆਤਮ-ਹੱਤਿਆ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤੇ ਨਾ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਂਦੀ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਕੱਠੇ ਮਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਪ੍ਰਵ੍ਰਜ੍ਯਾਗਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਰਣਾਦਾਤ੍ਮਘਾਤਿਨੀ। ਨਰੋਤ੍ਤਮ ਉਵਾਚ- ਸਰ੍ਵਾਸਾਮਪਿ ਜਾਤੀਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ਼ਸ੍ਯ ਇष੍ਯਤੇ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਰ ਕੇ, ਉਹ ਇਸਤਰੀ ਭਟਕਣ ਦਾ ਰਾਹ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਸਭ ਜਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਂ ਚ ਦ੍ਵਿਜਮੁਖ੍ਯੇਨ ਅਤ੍ਰ ਕਿਂਵਾ ਵਿਪਰ੍ਯਯਃ। ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ- ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਾਸ੍ਸਾਹਸਂ ਕਰ੍ਮ ਨੈਵ ਯੁਕ੍ਤਂ ਕਦਾਚਨ
ਇੱਥੇ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇ ਕੀ ਪੁੰਨ ਹੈ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੁਝ? ਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਸਤਰੀ ਲਈ ਐਸਾ ਜਬਰ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਦੇ ਵੀ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਨਿਃਸ਼ੇषੇਸ੍ਯਾ ਵਧਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ ਨਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਭਵੇਤ੍। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਜਾਤੀਯਾ ਵਿਪ੍ਰਯਾ ਚ ਵ੍ਰਤਂ ਚਰੇਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੱਤਿਆ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਦਮੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਤ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵਰਤ ਮਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਤਥ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁ ਵਿਪ੍ਰ ਯਥਾਰ੍ਥਤਃ। ਆਪਣਾਂਤਰਮਾਮਿष੍ਯਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਨ੍ਨ ਕਦਾਚਨ
ਮੈਂ ਸੱਚਾਈ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਸੁਣੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਵੇਂ ਹੈ: ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਮੰਡੀ ਦਾ ਮਾਸ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਹਾਯਨੇ ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍। ਅਰ੍ਹਣਂ ਚੇष੍ਟਦੇਵਸ੍ਯ ਹਰੇਰ੍ਵ੍ਰਤਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਹਰਿ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਚਾਹੀਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉੱਤਮ ਵਰਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਮਿਨੋਪਿ ਜਲਂ ਪਿਂਡਂ ਸਂਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦਮਤ੍ਸਰਾਤ੍। ਯੁਗਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਯੁਗਕੋਟਿਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਤੇ ਪਿੰਡ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਲੱਖਾਂ ਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਯੁਗਾਂ ਲਈ।
ਪਤਿਨਾ ਸਹ ਸਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਯੁਤਾ ਭਵੇਤ੍। ਤਤੋ ਮਹਾਵ੍ਰਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨਿਰਯੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀ ਵਧੂਃ
ਸਾਧਵੀ ਇਸਤਰੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਤਨੀ ਮਹਾ ਵਰਤ ਪਾ ਕੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਮਾਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਦ੍ਧਰੇਦੁਭਯੋਰ੍ਵਂਸ਼ਾਞ੍ਛਤਸ਼ੋਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਅਤੋ ਬਂਧੁਜਨੈਰੇਵ ਪੁਤ੍ਰੈਰ੍ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾਦਿਭਿਰ੍ਬੁਧੈਃ
ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਵੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਉੱਠਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਪੁੱਤਰ, ਭਰਾ ਆਦਿ ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰਤ ਤੋੜਨ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੋਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਨਿਯਮ੍ਯ ਸਦਾ ਤਸ੍ਯਾ ਵ੍ਰਤਲੋਪਂ ਨ ਕਾਰਯੇਤ੍। ਹਰੇਸ਼੍ਚੇਦ੍ਵਾਸਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਧਵਾ ਨ ਵ੍ਰਤਂ ਚਰੇਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਵਰਤ ਨਾ ਤੋੜੇ; ਜੇ ਹਰਿ ਦੇ ਦਿਨ ਵਿਧਵਾ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਪੁਨਰ੍ਵੈਧਵ੍ਯਤਾਮੇਤਿ ਜਨ੍ਮਜਨ੍ਮਨਿ ਦੁਰ੍ਭਗਾ। ਭੋਜਨਾਤ੍ਮਤ੍ਸ੍ਯਮਾਂਸਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਵਿਪ੍ਰਯੋਗਤਃ
ਉਹ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿਚ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਵਿਧਵਾ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਬੇਨਸੀਬ; ਮੱਛੀ ਜਾਂ ਮਾਸ ਖਾਣ ਤੇ ਵਰਤਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਕੇ।
ਚਿਰਂ ਨਿਰਯਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸ਼ੁਨੀ ਭਵਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍। ਦੁष੍ਟਾਯਾ ਮੈਥੁਨਂ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਵਿਧਵਾਕੁਲਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਨਰਕ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਹ ਯਕੀਨਨ ਕੁਤੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਮਾੜੀ ਵਿਧਵਾ ਜੋ ਵਿਲਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਨਰਕਾਨਨੁਭੂਯਾਥ ਗृਧ੍ਰਿਣੀ ਦਸ਼ਜਨ੍ਮਸੁ। ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਫੇਰਵਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਮਾਨੁषਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਨਰਕ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਦਸ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗਿੱਧਣੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਤਥੈਵ ਬਾਲਵੈਧਵ੍ਯਾ ਦਾਸੀਤ੍ਵਮੁਪਗਚ੍ਛਤਿ। ਦ੍ਵਿਜ ਉਵਾਚ- ਕਨ੍ਯਾਦਾਨਫਲਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਵਦ ਦਾਸ੍ਯਾਃ ਫਲਂ ਚ ਯਤ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਵਿਧਵਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦਾਸੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਕਨਿਆ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਦੱਸੋ, ਤੇ ਦਾਸੀ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਕੀ ਹੈ?
ਵਿਧਾਨਂ ਚ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਚ ਯਦਿ ਮੇਨੁਗ੍ਰਹਃ ਪ੍ਰਭੋ। ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ-। ਰੂਪਾਢ੍ਯੇ ਗੁਣਸਂਪਨ੍ਨੇ ਕੁਲੀਨੇ ਯੌਵਨਾਨ੍ਵਿਤੇ
ਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਸੁਣੋ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਕੁੜੀ ਸੋਹਣੀ, ਚੰਗੀਆਂ ਖਾਸਲਤਾਂ ਵਾਲੀ, ਚੰਗੀ ਕੁਲ ਦੀ ਤੇ ਜਵਾਨ ਹੋਵੇ,
ਸਮृਦ੍ਧੇ ਵਿਤ੍ਤਸਂਪੂਰ੍ਣੇ ਕਨ੍ਯਾਦਾਨਫਲਂ ਸ਼ृਣੁ। ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਸਂਯੁਕ੍ਤਾਂ ਕਨ੍ਯਕਾਂ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਚ
ਉਹ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਵਾਲੀ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਐਸੇ ਕੁੜੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਣੋ।
ਤੇਨ ਦਤ੍ਤਾ ਧਰਾ ਸਰ੍ਵਾ ਸਸ਼ੈਲਵਨਕਾਨਨਾ। ਅਰ੍ਦ੍ਧਾਭਰਣਦਾਨੇਨ ਫਲਂ ਦਾਤੁਰ੍ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਐਸੇ ਕੁੜੀ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ, ਪਹਾੜ, ਜੰਗਲ ਤੇ ਬਾਗ-ਬਗੀਚੇ ਸਮੇਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਅੱਧੇ ਗਹਣੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦਾਤੇ ਨੂੰ ਅੱਧਾ ਫਲ ਪੱਕਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਨਾਭਰਣਕਨ੍ਯਾਯਾਃ ਪਾਦੈਕਸ੍ਯ ਫਲਂ ਭਵੇਤ੍। ਯਃ ਪੁਨਃ ਸ਼ੁਲ੍ਕਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਸ ਯਾਤਿ ਨਰਕੇ ਨਰਃ
ਜੇ ਕੁੜੀ ਕੋਲ ਗਹਣੇ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਇਕ ਪੈਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਆਹ ਵਾਸਤੇ ਪੈਸਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਕ੍ਰੀਯ ਚਾਤ੍ਮਜਾਂ ਮੂਢੋ ਨਰਕਾਨ੍ਨ ਨਿਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ। ਲੋਭਾਦਸਦृਸ਼ੇ ਪੁਂਸਿ ਕਨ੍ਯਾਂ ਯਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਮੂਰਖ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਵੇਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਨਰਕ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਅਣਉਚਿਤ ਮਰਦ ਨੂੰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ,
ਰੌਰਵਂ ਨਰਕਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚਾਂਡਾਲਤ੍ਵਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ। ਅਤਏਵ ਹਿ ਸ਼ੁਲ੍ਕਂ ਚ ਜਾਮਾਤੁਰ੍ਨ ਕਦਾਚਨ
ਉਹ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਚੰਡਾਲ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸਮਝਦਾਰ ਕਦੇ ਵੀ ਜਾਮਾਤੋਂ ਪੈਸਾ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।
ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਮਨਸਾ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਤਸ੍ਯ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍। ਭੂਮਿਂ ਗਾਂ ਚ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਚ ਧਨਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਧਾਨ੍ਯਕਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਜਾਮਾਤ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨ ਵਿਚ ਉਹ ਮੰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਜ਼ਮੀਨ, ਗਾਂ, ਸੋਨਾ, ਧਨ, ਕੱਪੜਾ ਜਾਂ ਅਨਾਜ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜਾਮਾਤੁਰ੍ਯੌਤਕਂ ਦਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਤਿ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍। ਵਿਵਾਹਸਮਯੇ ਵਤ੍ਸ ਸਗੋਤ੍ਰ ਪਰਗੋਤ੍ਰਜੈਃ
ਜਾਮਾਤ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਯੌਤਕ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਅਮਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਆਹ ਵੇਲੇ, ਪੁੱਤ, ਚਾਹੇ ਆਪਣੀ ਜਾਤਿ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪਰਜਾਤਿ ਨਾਲ,
ਯੌਤਕਂ ਦੀਯਤੇ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਂ ਭਵੇਤ੍। ਦਾਤਾ ਨ ਸ੍ਮਰਤੇ ਦਾਨਂ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਾਹੀ ਨ ਯਾਚਤੇ
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਜਾਮਾਤ ਵਲੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਦਾਤਾ ਆਪਣਾ ਦਾਨ ਮੁੜ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਦੇ ਮੰਗਦਾ ਨਹੀਂ।
ਉਭੌ ਤੌ ਨਰਕਂ ਯਾਤਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਰਜ੍ਜੁਰ੍ਘਟੋ ਯਥਾ। ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਯੌਤਕਂ ਦਾਨਂ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਸਾਤ੍ਵਿਕੇਨ ਹਿ
ਜੇ ਦਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੋਵੇਂ ਲੋੜੀਂਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਨਾ ਚੱਲਣ, ਤਾਂ ਦੋਵੇਂ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਰੱਸੀ ਟੁੱਟਣ ਤੇ ਘੜਾ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਯੌਤਕ ਦਾ ਦਾਨ ਸਾਫ ਦਿਲ ਨਾਲ ਜਰੂਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਦਤ੍ਵਾ ਨਰਕਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦਾਸੀਤ੍ਵਮੁਪਗਚ੍ਛਤਿ। ਅਤ੍ਯਾਸਨ੍ਨੇਤਿਦੂਰਸ੍ਥੇ ਚਾਤ੍ਯਾਢ੍ਯੇ ਚਾਤਿ ਦੁਰ੍ਗਤੇ
ਜੇ ਯੌਤਕ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਦਾਸੀ ਬਣਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ, ਬਹੁਤ ਧਨਵਾਨ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਗਰੀਬ ਨੂੰ,
ਕੁਲਹੀਨੇ ਚ ਮੂਰ੍ਖੇ ਚ षਟ੍ਸੁ ਕਨ੍ਯਾ ਨ ਦੀਯਤੇ। ਅਤਿਵृਦ੍ਧੇ ਚਾਤਿਦੀਨੇ ਰੋਗਿष੍ਠੇ ਦੇਸ਼ਵਾਸਿਨਿ
ਜੋ ਕੁਲ ਰਹਿਤ ਜਾਂ ਮੂਰਖ ਹੋਵੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਛੇ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਕੁੜੀ ਨਹੀਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਨਾ ਹੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ, ਬਹੁਤ ਗਰੀਬ, ਬੀਮਾਰ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਵਾਲੇ ਨੂੰ।
ਅਤਿਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇਪ੍ਯਸਨ੍ਤੁष੍ਟੇ षਟ੍ਸੁ ਕਨ੍ਯਾ ਨ ਦੀਯਤੇ। ਏਤੇਭ੍ਯਃ ਕਨ੍ਯਕਾਂ ਦਤ੍ਵਾ ਨਰਕਂ ਚਾਧਿਗਚ੍ਛਤਿ
ਨਾ ਹੀ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਰਾਜ਼ੀ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਛੇ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਕੁੜੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਨਰਕ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਲੋਭਾਤ੍ਸਂਮਾਨਲਾਭਾਚ੍ਚ ਕਨ੍ਯਕਾ ਪਰਿਵਰ੍ਤਨਾਤ੍। ਮੁਨੀਨਾਂ ਪ੍ਰੇਯਸੀਂ ਨਾਰੀਂ ਯੁਵਤੀਂ ਰੂਪਸ਼ਾਲਿਨੀਮ੍
ਲਾਲਚ, ਇੱਜ਼ਤ ਦੀ ਆਸ ਜਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਬਦਲ ਕੇ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਮੁਨੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਦੇਣ ਨਾਲ,
ਸਾਲਂਕਾਰਾਂ ਸਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਚ ਦਤ੍ਵਾऽਨਂਤਫਲਂ ਲਭੇਤ੍। ਅਨਯੋਸ਼੍ਚ ਫਲਂ ਤੁਭ੍ਯਂ ਯੁਵਤੀ ਕਨ੍ਯਯੋਰਪਿ
ਜੇ ਉਹ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਤੇ ਸੌਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਸਮੇਤ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਅਨੰਤ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਨੌਜਵਾਨ ਜਾਂ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਦੋਵੇਂ ਦੇਣ 'ਤੇ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾ ਵਰਾਯ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਅਪਰਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਤੁ। ਕ੍ਰੀਤਾ ਦੇਵਾ ਯਦਾਤਵ੍ਯਾ ਧੀਰੇਣਾਕष੍ਟਕਰ੍ਮਣਾ
ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਵਰ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਨੂੰ, ਦੂਜੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਖਰੀਦੀ ਹੋਈ ਕੁੜੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਦੇਣੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਧੀਰਜ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵੇ।