ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਤੁ ਯਥਾ ਗਂਗਾ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਤੁ ਯਥਾ ਵਣਿਕ੍ । ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸਰ੍ਵਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਤੁ ਤਦ੍ਵਨ੍ਮਾਸੋਪਵਾਸਨਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਣਿਕ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਤਿਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਭਰ ਉਪਵਾਸ ਸਭ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਵ੍ਰਤੇषੁ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਚੈਵ ਹਿ । ਸਰ੍ਵਦਾਨੋਦ੍ਭਵਂ ਚੈਵ ਲਭੇਨ੍ਮਾਸੋਪਵਾਸਕृਤ੍
ਜੋ ਪੁੰਨ ਸਭ ਵ੍ਰਤਾਂ, ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਅਤੇ ਸਭ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹੀਨੇ ਭਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਾਦਿਭਿਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ । ਨ ਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਯਨ੍ਮਾਸਪਰਿਲਂਘਨਾਤ੍
ਅੱਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਆਦਿ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਉਹ ਪੁੰਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਜੋ ਮਹੀਨੇ ਭਰ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨ ਜਪ੍ਤਂ ਹੁਤਂ ਦਤ੍ਤਂ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਕृਤਂ ਸ੍ਵਧਾ । ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਵਿਧਾਨੇਨ ਨਰੋ ਮਾਸਮੁਪੋषਣਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਜਪ, ਹਵਨ, ਦਾਨ, ਤਪ ਤੇ ਸਵਧਾ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਮਹੀਨੇ ਭਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਵੈष੍ਣਵਂ ਯਜ੍ਞਂ ਮਾਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਗੁਰੋਰਾਜ੍ਞਾਂ ਤਤੋ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਾਸੋਪਵਾਸਨਮ੍
ਵੈਸ਼ਨਵ ਯਜਨ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਮਹੀਨੇ ਭਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ।
ਵੈष੍ਣਵਾਨਿ ਯਥੋਕ੍ਤਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਵ੍ਰਤਾਨਿ ਤੁ । ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਦੀਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਤਤੋ ਮਾਸਮੁਪਾਵਸੇਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਸਭ ਵੈਸ਼ਨਵ ਵ੍ਰਤ ਅਤੇ ਪੁਣੀ ਬਾਰਹਵੀਂ ਆਦਿ ਦਿਨ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਮਹੀਨੇ ਭਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਤਿਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਚ ਪਾਰਾਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਂ ਤਤਃ । ਮਾਸੋਪਵਾਸਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਗੁਰੋਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾਜ੍ਞਯਾ ਤਤਃ
ਸਖ਼ਤ ਪਾਰਾਕ ਅਤੇ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਗੁਰੂ ਜਾਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਸ਼੍ਵਿਨਸ੍ਯਾਮਲੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਮੁਪੋषਿਤਃ । ਵ੍ਰਤਮੇਨਂ ਤੁ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਦ੍ਯਾਵਤ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਦਿਨਾਨਿ ਤੁ
ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਵਰਤ ਤੀਹ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਧਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਕਾਰ੍ਤਿਕਂ ਸਕਲਂ ਨਰਃ । ਮਾਸਂ ਚੋਪਵਸੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸ ਮੁਕ੍ਤਿਫਲਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍
ਕਾਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਭਰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਚ੍ਯੁਤਸ੍ਯਾਲਯੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਕੁਮੁਦੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ । ਮਾਲਤੀਂਦੀਵਰ੍ਰੈਬੁਧ੍ਨੈਃ ਕਮਲੈਸ਼੍ਚ ਸੁਗਂਧਿਭਿਃ
ਅਚ੍ਯੁਤ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਰੋਜ਼, ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੇ ਕੁਮੁਦ, ਮਾਲਤੀ, ਨੀਲੋਤਪਲ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਕਮਲ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕੁਸੁਮੋਸ਼ੀਰਕਰ੍ਪੂਰੈਰ੍ਵਿਲਿਪ੍ਯ ਵਰਚਂਦਨੈਃ । ਨੈਵੇਦ੍ਯਾਪੂਪਦੀਪਾਦ੍ਯੈਰਰ੍ਚਯੇਚ੍ਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਫੁੱਲ, ਉਸ਼ੀਰਾ, ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਭੋਜਨ, ਪਾਣੀ, ਦੀਵੇ ਆਦਿ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਨਸਾ ਕਰ੍ਮਣਾ ਵਾਚਾ ਪੂਜਯੇਦ੍ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਮ੍ । ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨਰਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਵਿਧਵਾ ਬृਹਦ੍ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਮਨ, ਕਰਮ ਅਤੇ ਬੋਲ ਨਾਲ ਗਰੁੜਧਵਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਚਾਹੇ ਮਨੁੱਖ, ਔਰਤ ਜਾਂ ਵਿਧਵਾ ਹੋਵੇ, ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਜਿੱਤਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨ ਕਰਕੇ।
ਨਾਮ੍ਨਾਮੇਵ ਤਥਾਲਾਪਂ ਵਿष੍ਣੋਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍ । ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸ੍ਤੁਤਿਰ੍ਵਾਚ੍ਯਾ ਮਿਥ੍ਯਾਲਾਪਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਮ ਅਤੇ ਵਡਿਆਈ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਚਾਰਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਝੂਠੀ ਗੱਲ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਵਦਯਾਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਾਂਤਵृਤ੍ਤਿਰਹਿਂਸਕਃ । ਸੁਪ੍ਤੋ ਬਾਹ੍ਯਾਸਨਸ੍ਥੋ ਵਾ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ, ਸ਼ਾਂਤ ਚਲਣ, ਅਹਿੰਸਾ ਨਾਲ, ਚਾਹੇ ਲੈਟਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬਾਹਰ ਬੈਠਾ ਹੋਵੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਮृਤ੍ਯਾਲੋਕਨਗਂਧਾਦਿ ਸ੍ਵਾਦਨਂ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨਮ੍ । ਅਨ੍ਨਸ੍ਯ ਵਰ੍ਜਯੇਦ੍ਵਾਸਂ ਗ੍ਰਾਸਾਨਾਂ ਸਂਪ੍ਰਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਅੰਨ ਨੂੰ ਯਾਦ, ਵੇਖਣ, ਸੁੰਘਣ, ਚੱਖਣ ਜਾਂ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੁੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਵੀ ਰੋਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਾਤ੍ਰਾਭ੍ਯਂਗਂ ਸ਼ਿਰੋਭ੍ਯਂਗਂ ਤਾਂਬੂਲਂ ਸਵਿਲੇਪਨਮ੍ । ਵ੍ਰਤਸ੍ਥੋ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਚ੍ਚ ਨਿਰਾਕृਤਮ੍
ਵਰਤ ਦੌਰਾਨ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਮਲਿਸ਼, ਸਿਰ ਦੀ ਮਲਿਸ਼, ਤਾਂਬੂਲ ਤੇ ਲੇਪਣ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਮਨਾਹੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨ ਵ੍ਰਤਸ੍ਥਃ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਿਕਰ੍ਮਸ੍ਥਂ ਨ ਚਾਲਯੇਤ੍ । ਦੇਵਤਾਯਤਨੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਨ ਗृਹਸ੍ਥਸ਼੍ਚਰੇਤ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਵਰਤ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਧ ਚੀਜ਼ ਨਾ ਛੂਹੇ, ਨਾ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਹਿਲਾਏ; ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਗ੍ਰਿਹਸਥੀ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਮਾਸੋਪਵਾਸਂ ਤੁ ਯਥੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਨਰਃ । ਨਾਰੀ ਵਾ ਵਿਧਵਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਚਾਹੇ ਮਨੁੱਖ, ਔਰਤ ਜਾਂ ਸਾਧਵੀ ਵਿਧਵਾ ਹੋਵੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯੂਨਾਧਿਕਮੇਵਂ ਤੁ ਵ੍ਰਤਂ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਦਿਨੈਰਿਦਮ੍ । ਕृਤ੍ਵਾ ਮਾਸੋਪਵਾਸਂ ਤੁ ਸਂਯਤਾਤ੍ਮਾ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਇਹ ਵਰਤ ਤੀਹ ਦਿਨਾਂ ਲਈ, ਚਾਹੇ ਘੱਟ ਜਾਂ ਵੱਧ, ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਜਿੱਤਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਰੱਖਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਤੋऽਰ੍ਚਯੇਦੇਵ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਮ੍ । ਪੂਜਯੇਤ੍ਪੁष੍ਪਮਾਲਾਭਿਰ੍ਗਂਧਧੂਪਵਿਲੇਪਨੈਃ
ਫਿਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਬਾਰਹਵੀਂ ਦਿਨ, ਗਰੁੜਧਵਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਸੁਗੰਧ, ਧੂਪ ਤੇ ਲੇਪਣ ਨਾਲ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਂਕਾਰਵਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਤੋषਯੇਦਚ੍ਯੁਤਂ ਨਰਃ । ਸਂਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਧਰਿਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੀਰ੍ਥਚਂਦਨਵਾਰਿਭਿਃ
ਕਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ ਅਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਅਚ੍ਯੁਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਰੀ ਨੂੰ ਤੀਰਥ ਚੰਦਨ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਂਦਨੇਨਾਨੁਲਿਪ੍ਤਾਂਗਂ ਧੂਪਪੁष੍ਪੈਰਲਂਕृਤਮ੍ । ਵਸ੍ਤ੍ਰਦਾਨਾਦਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਲਗਾ ਕੇ, ਧੂਪ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਹੋਰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਉੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਤੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪਯੇਤ੍ । ਏਵਂ ਮਾਸੋਪਵਾਸਾਦ੍ਧਿ ਕृਤ੍ਵਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਕਸ਼ਣਾ ਦੇ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਮਾਫੀ ਮੰਗ ਕੇ, ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ । ਏਵਂ ਮਾਸੋਪਵਾਸਾਂਤੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਤੈਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਯਾਪਯੇਤ੍ਤਤਸ੍ਤਾਨ੍ਵੈ ਵਿਧਿਨਾ ਯੇਨ ਤਚ੍ਛृਣੁ । ਕਾਰਯੇਦ੍ਵੈष੍ਣਵਂ ਯਜ੍ਞਮੇਕਾਦਸ਼੍ਯਾਮੁਪੋषਿਤਃ
ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਲੈ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਇਕਾਦਸੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਯਜਨ ਕਰੇ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦੇਵੇਸ਼ਮਾਚਾਰ੍ਯਾਨੁਜ੍ਞਯਾ ਹਰਿਮ੍ । ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਹ੍ਯਭਿਵਾਦ੍ਯ ਗੁਰੁਂ ਤਥਾ
ਆਚਾਰਯ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਰਚਨਾ ਕਰੇ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ।
ਤਤੋਨੁਭੋਜਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਨਮਸ੍ਕਾਰਪੁਰਃਸਰਮ੍ । ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਕੁਲਚਾਰਿਤ੍ਰ ਵਿष੍ਣੁਪੂਜਨਤਤ੍ਪਰਾਨ੍
ਫਿਰ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ੁੱਧ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤਥਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ । ਤਾਂਬੂਲਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮਾਨਿ ਭੋਜਨਾਚ੍ਛਾਦਨਾਨਿ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਤੈਰਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤਾਂਬੂਲ, ਜੋੜੇ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਢੱਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇਵੇ।
ਯੋਗਪਟ੍ਟਾਨਿ ਸੂਤ੍ਰਾਣਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੂਤ੍ਰਾਣਿ ਚੈਵ ਹਿ । ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚੈਵ ਦ੍ਵਿਜਾਗ੍ਰ੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ
ਯੋਗ ਪੱਟੇ, ਧਾਗੇ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਸੂਤਰ ਵੀ, ਉਹ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਦੇਵੇ।
ਤਤੋਨੁਪੂਜਯੇਚ੍ਛਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਸ੍ਤਰਣਸਂਸ੍ਕृਤਾਮ੍ । ਸਾਚ੍ਛਾਦਨਾਂ ਸ਼ੁਭਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਂ ਸੋਪਧਾਨਾਮਲਂਕृਤਾਮ੍
ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ, ਸੁਭ, ਪੂਰੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ, ਤਕੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਸੇਜ ਅਤੇ ਢੱਕਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਕੇ ਆਦਰ ਕਰੇ।