ਸ਼ਤਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਪੈष੍ਟੀਮਦ੍ਯਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍। ਸ੍ਵਰ੍ਣਾਦੇਰ੍ਹਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੇषਾਂ ਸਂਸਰ੍ਗਕਂ ਚਿਰਂ੫੦ 1.52.
ਸੈਂਕੜੇ, ਲੱਖਾਂ ਪਾਪ, ਮਨੁੱਖ ਜੇ ਮਨ੍ਹੇ ਮਾਸ ਖਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਅਜਿਹੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਏਤਾਨ੍ਯਨ੍ਯਾਨਿ ਪਾਪਾਨਿ ਮਹਾਨ੍ਤਿ ਪਾਤਕਾਨਿ ਚ। ਅਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯਥਾ ਤੂਲਂ ਤृਣਂ ਸ਼ੁष੍ਕਂ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਪਾਪ, ਜਿਵੇਂ ਰੂਈ ਜਾਂ ਸੁੱਕਾ ਘਾਹ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਐਸੇ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਨ੍ਨਾਮਗੋਵਿਂਦਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਪੂਤੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ। ਯੋ ਵਾ ਗृਹਾਸ਼੍ਰਮੇ ਤਿष੍ਠੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਗੋਵਿਂਦਘੋषਣਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਗੋਵਿੰਦ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਗ੍ਰਹਸਥ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਗੋਵਿੰਦ ਦਾ ਨਾਮ ਉਚਾਰਦਾ ਹੋਵੇ—
ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਸ ਪਾਪਾਤ੍ਸਨ੍ਤਰੋ ਭਵੇਤ੍। ਭਾਗੀਰਥੀ ਤਟੇ ਰਮ੍ਯੇ ਖਗਸ੍ਯ ਗ੍ਰਹਣੇ ਸ਼ਿਵੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਕੇ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਗੀਰਥੀ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਪੰਛੀ ਫੜਨ ਵੇਲੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ—
ਗਵਾਂ ਕੋਟਿਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਨਰਃ। ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚਾਧਿਕਂ ਚ ਯਤ੍
ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਕਰੋੜਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਵੀ—
ਗੋਵਿਂਦਕੀਰ੍ਤਨੇ ਤਾਤ ਮਤ੍ਪੁਰੇ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਂ ਵਸੇਤ੍। ਕਾਮਾਤ੍ਸ ਭਵਨੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਸਾਰ੍ਵਭੌਮੋ ਭਵੇਨ੍ਨृਪਃ
ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਕੇ, ਪਿਆਰੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਸਦਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮਨ ਵਿਚ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਦੇ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਪੁਰਾਣੇਮਤ੍ਕਥਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਤ੍ਸਾਦृਸ਼੍ਯਂ ਲਭੇਨ੍ਨਰਃ। ਕਥਯਿਤ੍ਵਾ ਪੁਰਾਣਂ ਚ ਵਿष੍ਣੁਸਾਯੁਜ੍ਯਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਪੁਰਾਣਾ ਵਿਚ ਮੇਰੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣਾ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਚ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਪੁਰਾਣਂ ਧਰ੍ਮਸਂਚਯਂ। ਸ਼੍ਰਾਵਿਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਲੋਕੇ ਵਿष੍ਣੁਤਨੁਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਧਰਮ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁਰਾਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਤਨ ਕਰਕੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਰੂਪ ਮਿਲੇ—
ਅਨ੍ਯਦ੍ਵਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਕृਤੇ ਦੋषੇ ਯਥਾਯੋਗਂ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਂ। ਨਿਸ਼ਾਮਯ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਤ੍ਵਤੋ ਦ੍ਵਿਜਨਂਦਨ
ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪਾਪ, ਜੋ ਔਰਤ ਲਈ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਜੋ ਅਨੁਕੂਲ ਫਲ ਹੈ, ਉਹ ਪੱਕਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਸੁਣੋ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—
ਸਰ੍ਵਬੀਜਸ੍ਯ ਦਾਨੇਨ ਸਾਂਬੁਕੁਂਭਂ ਮਹਾਫਲਮ੍। ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਪੁਣ੍ਯਾਹੇ ਸਦ੍ਯਃਪੂਤੋ ਭਵੇਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਸਭ ਕਿਸਮ ਦੇ ਬੀਜ, ਪੂਰੇ ਘੜੇ ਵਿਚ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਂ ਧਾਨ੍ਯਾਦਿਕਂ ਬੀਜਂ ਕਾਲੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ। ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਸਾਰੇ ਅਨਾਜ ਤੇ ਬੀਜ, ਸਮੇਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਅਟੱਲ ਸੁਰਗ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਗੁਣਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਸਤੀਨਾਂ ਯਾਦृਸ਼ਂ ਦृਢਮ੍। ਸ਼ੁਦ੍ਧਵਂਸ਼ੋ ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਤੀਆਂ ਦਾ ਜੋ ਪੱਕਾ ਗੁਣ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਸਦਾ ਉਸ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ—
ਉਭਯੋਰ੍ਵਂਸ਼ਯੋਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋ ਭਰ੍ਤੁਰਾਤ੍ਮਨ ਏਵ ਚ। ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਗੁਣੋ ਵਿਪ੍ਰ ਵਿਸ੍ਮृਤਃ ਪृਚ੍ਛਤਸ੍ਤਵ
ਦੋਹਾਂ ਵੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ, ਭਰਤ ਦੇ ਤੇ ਆਪਣੇ, ਸੁਰਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪਤਿਵਰਤਾ ਦਾ ਗੁਣ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ—
ਪੁਨਰ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯੋषਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਹਿਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਉषਿਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਕਾਲਂ ਚ ਪੁਣ੍ਯਾਪੁਣ੍ਯੇਨ ਯੋषਿਤਃ
ਮੈਂ ਮੁੜ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਔਰਤਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲਾਭ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਿਛਲਾ ਸਮਾਂ ਜੀ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਪ ਤੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ—
ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਯਾਸ਼੍ਚ ਤਾਸ਼੍ਚ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਮਦ੍ਗਤਿਮ੍। षਣ੍ਮਾਸਂ ਵਾਥ ਵਰ੍षਂ ਵਾ ਅਧਿਕਂ ਚ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਬਾਅਦ ਵਿਚ, ਪਤਿਵਰਤਾ ਔਰਤਾਂ ਮੇਰੀ ਗਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਜਾਂ ਇਕ ਸਾਲ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ, ਇਹ ਗੁਣ ਵਡਿਆਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਭਵੇਦ੍ਯਾ ਚ ਯਾਵਤ੍ਪੂਤਾ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਦਿਵਮ੍। ਸੁਰਾਪਂ ਵਿਪ੍ਰਹਂਤਾਰਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਯੁਤਂ ਪਤਿਮ੍
ਜੋ ਔਰਤ ਪਤਿਵਰਤਾ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹੇ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਸ਼ਰਾਬੀ ਹੋਵੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਹੱਤਿਆਰਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ—
ਪਂਕਾਤ੍ਪੂਤਂ ਨਯੇਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾਂਰਂ ਯਾਨੁਗਚ੍ਛਤਿ। ਕਂਦਰ੍ਪਸਦृਸ਼ੋ ਭਰ੍ਤਾ ਸਾ ਰਤੀਵ ਮਨੋਰਮਾ
ਜੋ ਇਸਤਰੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਗੰਦਗੀ ਤੋਂ ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਕੰਦਰਪ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਰਤੀ ਵਾਂਗ ਮਨੋਹਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਜਿष੍ਣੋਰੇਵਚਿਰਂ ਲੋਕੇ ਭੁਂਕ੍ਤੇऽਨਂਤਮਯਂ ਸੁਖਮ੍। ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਬਲਾਦ੍ਯਾ ਚ ਵਿਦੂਰੇ ਸ੍ਵਾਮਿਪਾਤਨੇ
ਜਿਸਨੂੰ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਅੰਤਹੀਣ ਸੁਖ ਭੋਗਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਪਤਿਵਰਤਾ ਇਸਤਰੀ ਜਬਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੂਰ ਸੁੱਟੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਚਿਹ੍ਨਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾਮृਤਾ ਵਹ੍ਨੌ ਪਾਪਾਦੁਦ੍ਧਰਤੇ ਪਤਿਂ। ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਚ ਯਾ ਨਾਰੀ ਦੇਸ਼ਾਂਤਰਮृਤੇ ਪਤੌ
ਪਤੀ ਤੋਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਅੱਗ ਵਿਚ ਅਮ੍ਰਿਤ ਵਾਂਗ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਉੱਠਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਪਤਿਵਰਤਾ ਇਸਤਰੀ, ਜੋ ਪਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।
ਸਾ ਭਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚਿਹ੍ਨਮਾਦਾਯ ਵਹ੍ਨੌ ਸੁਪ੍ਤ੍ਵਾ ਦਿਵਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍। ਯਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਜਾਤੀਯਾ ਮृਤਂ ਪਤਿਮਨੁਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਉਹ ਪਤੀ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੈ ਕੇ ਅੱਗ ਵਿਚ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਤ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਮਰੇ ਹੋਏ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੀ ਹੈ।
ਸਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਤ੍ਮਘਾਤੇਨ ਨਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨ ਪਤਿਂ ਨਯੇਤ੍। ਨ ਮ੍ਰਿਯੇਤ ਸਮਂ ਗਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਆਤਮ-ਹੱਤਿਆ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤੇ ਨਾ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਂਦੀ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਕੱਠੇ ਮਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਪ੍ਰਵ੍ਰਜ੍ਯਾਗਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਰਣਾਦਾਤ੍ਮਘਾਤਿਨੀ। ਨਰੋਤ੍ਤਮ ਉਵਾਚ- ਸਰ੍ਵਾਸਾਮਪਿ ਜਾਤੀਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ਼ਸ੍ਯ ਇष੍ਯਤੇ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਰ ਕੇ, ਉਹ ਇਸਤਰੀ ਭਟਕਣ ਦਾ ਰਾਹ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਸਭ ਜਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਂ ਚ ਦ੍ਵਿਜਮੁਖ੍ਯੇਨ ਅਤ੍ਰ ਕਿਂਵਾ ਵਿਪਰ੍ਯਯਃ। ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ- ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਾਸ੍ਸਾਹਸਂ ਕਰ੍ਮ ਨੈਵ ਯੁਕ੍ਤਂ ਕਦਾਚਨ
ਇੱਥੇ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇ ਕੀ ਪੁੰਨ ਹੈ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੁਝ? ਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਸਤਰੀ ਲਈ ਐਸਾ ਜਬਰ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਦੇ ਵੀ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਨਿਃਸ਼ੇषੇਸ੍ਯਾ ਵਧਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ ਨਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਭਵੇਤ੍। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਜਾਤੀਯਾ ਵਿਪ੍ਰਯਾ ਚ ਵ੍ਰਤਂ ਚਰੇਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੱਤਿਆ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਦਮੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਤ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵਰਤ ਮਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਤਥ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁ ਵਿਪ੍ਰ ਯਥਾਰ੍ਥਤਃ। ਆਪਣਾਂਤਰਮਾਮਿष੍ਯਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਨ੍ਨ ਕਦਾਚਨ
ਮੈਂ ਸੱਚਾਈ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਸੁਣੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਵੇਂ ਹੈ: ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਮੰਡੀ ਦਾ ਮਾਸ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਹਾਯਨੇ ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍। ਅਰ੍ਹਣਂ ਚੇष੍ਟਦੇਵਸ੍ਯ ਹਰੇਰ੍ਵ੍ਰਤਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਹਰਿ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਚਾਹੀਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉੱਤਮ ਵਰਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਮਿਨੋਪਿ ਜਲਂ ਪਿਂਡਂ ਸਂਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦਮਤ੍ਸਰਾਤ੍। ਯੁਗਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਯੁਗਕੋਟਿਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਤੇ ਪਿੰਡ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਲੱਖਾਂ ਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਯੁਗਾਂ ਲਈ।
ਪਤਿਨਾ ਸਹ ਸਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਯੁਤਾ ਭਵੇਤ੍। ਤਤੋ ਮਹਾਵ੍ਰਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨਿਰਯੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀ ਵਧੂਃ
ਸਾਧਵੀ ਇਸਤਰੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਤਨੀ ਮਹਾ ਵਰਤ ਪਾ ਕੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਮਾਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਦ੍ਧਰੇਦੁਭਯੋਰ੍ਵਂਸ਼ਾਞ੍ਛਤਸ਼ੋਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਅਤੋ ਬਂਧੁਜਨੈਰੇਵ ਪੁਤ੍ਰੈਰ੍ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾਦਿਭਿਰ੍ਬੁਧੈਃ
ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਵੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਉੱਠਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਪੁੱਤਰ, ਭਰਾ ਆਦਿ ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰਤ ਤੋੜਨ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੋਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਨਿਯਮ੍ਯ ਸਦਾ ਤਸ੍ਯਾ ਵ੍ਰਤਲੋਪਂ ਨ ਕਾਰਯੇਤ੍। ਹਰੇਸ਼੍ਚੇਦ੍ਵਾਸਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਧਵਾ ਨ ਵ੍ਰਤਂ ਚਰੇਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਵਰਤ ਨਾ ਤੋੜੇ; ਜੇ ਹਰਿ ਦੇ ਦਿਨ ਵਿਧਵਾ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।