ਏਵਂ ਜਨ੍ਮਤ੍ਰਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪਾਤਕਾਨ੍ਨਰਃ। ਤਤ੍ਕਾਲਂ ਨਰਕਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਤੁ ਕਾਕੀ ਤੁ ਵਞ੍ਚਕੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਰਕ ਭੋਗ ਕੇ, ਔਰਤ ਕਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਠੱਗਣ ਵਾਲੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਨਰਕਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਾਨੁषੇ ਵਿਧਵਾ ਭਵੇਤ੍। ਯਃ ਪੁਨਸ਼੍ਚਾਂਤ੍ਯਜਾਂ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਮ੍ਲੇਛਾਂ ਵਾ ਪੁਲ੍ਕਸਾਂ ਨਰਃ
ਉਹ ਔਰਤ ਜਦੋਂ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਨਰਕ ਭੋਗ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਵਿਧਵਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੁੱਟੜ, ਵਿਦੇਸੀ ਜਾਂ ਜੰਗਲੀ ਔਰਤ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਦ੍ਵਿਤ੍ਰਿਚਤੁਰ੍ਗੁਣਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਸਂਚੀਰ੍ਣਵਂਚਕਃ। ਮਾਤਰਂ ਗੁਰੁਭਾਰ੍ਯਾਂ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਂ ਮਹਿषੀਂ ਤਥਾ
ਉਹ ਉੱਥੇ ਦੋ, ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਜਿਆਦਾ ਸਜ਼ਾ ਭੋਗਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਮਾਂ, ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਘਰਵਾਲੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਣ ਜਾਂ ਰਾਣੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਅਨ੍ਯਾਂ ਵਾ ਪ੍ਰਭੁਪਤ੍ਨੀਂ ਚ ਗਤ੍ਵਾ ਯਾਤ੍ਯਪੁਨਰ੍ਭਵਂ। ਭਗਿਨੀਂ ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰਭਾਰ੍ਯਾਂ ਤਥਾ ਦੁਹਿਤਰਂ ਸ੍ਨੁषਾਮ੍
ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਘਰਵਾਲੀ ਜਾਂ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਇੰਝ ਹੀ, ਆਪਣੀ ਭੈਣ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਘਰਵਾਲੀ, ਧੀ ਜਾਂ ਵਹੁਟੀ ਕੋਲ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਵੀ।
ਪਿਤृਵ੍ਯਾਂ ਮਾਤੁਲਾਨੀਂ ਤੁ ਤਥੈਵ ਚ ਪਿਤृष੍ਵਸਾਮ੍। ਮਾਤृष੍ਵਸ੍ਰਾਦਿਕਾਮਨ੍ਯਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਨਾਸ੍ਤਿ ਚ ਨਿष੍ਕृਤਿਃ
ਆਪਣੀ ਚਾਚੀ, ਮਾਮੀ ਜਾਂ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੈਣ, ਜਾਂ ਮਾਂ ਦੀ ਭੈਣ ਵਰਗੀਆਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਔਰਤਾਂ ਕੋਲ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਕੋਈ ਮੁਆਫੀ ਨਹੀਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਸ ਭਵੇਦਂਧੋ ਵਚਸਾ ਜਡਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍। ਕਰ੍ਣਯੋਰ੍ਬਧਿਰੋ ਜਾਤਸ਼੍ਚ੍ਯਵਤੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਨਿष੍ਕृਤਿਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅੰਨਾ, ਤੇ ਬੋਲਣ ਤੋਂ ਲਾਚਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਕੰਨਿਆਂ ਤੋਂ ਬੇਹਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸਦਾ ਕੋਈ ਉਪਾਅ ਨਹੀਂ।
ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਅਸ਼੍ਲੀਲਮਤ੍ਯਰ੍ਥਮਖਿਲਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਕृਤੇਨ ਹਿ। ਦ੍ਵਿਜ ਉਵਾਚ- ਏਵਂ ਦੁष੍ਕृਤਮਾਸਾਦ੍ਯ ਕਥਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ੋ ਭਵੇਤ੍ਪੁਨਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਔਰਤਾਂ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਜਿਆਦਾ ਅਸ਼ਲੀਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ— ਦੁਜਾ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ: 'ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਮੁੜ ਕਿਵੇਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ?'
ਤਤ੍ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਭਗਵਨ੍ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ। ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ। ਤਾਸਾਂ ਚ ਗਮਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਪ੍ਤਾਂ ਲੋਹਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਤਲਦ੍ਯਂ
ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਸੱਚਾਈ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹੋ ਜਿਹੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਤਪਦੇ ਲੋਹੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।'
ਸਮਾਲਿਂਗ੍ਯ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ਪ੍ਰਾਣਂ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਲੋਕਾਂਤਰਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍। ਯੋ ਵੈ ਗृਹਾਸ਼੍ਰਮਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਚ੍ਚਿਤ੍ਤੋ ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ
ਮੌਤ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨੁੱਖ ਦੂਜੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਘਰ-ਗ੍ਰਹਸਥ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਮਰਤਿ ਗੋਵਿਂਦਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਯੁਤਂ ਤੇਨ ਕृਤਂ ਗੁਰ੍ਵਂਗਨਾਗਮਾਤ੍
ਜੋ ਹਰ ਵੇਲੇ ਗੋਵਿੰਦ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਪਾਪ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ—
ਸ਼ਤਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਪੈष੍ਟੀਮਦ੍ਯਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍। ਸ੍ਵਰ੍ਣਾਦੇਰ੍ਹਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੇषਾਂ ਸਂਸਰ੍ਗਕਂ ਚਿਰਂ੫੦ 1.52.
ਸੈਂਕੜੇ, ਲੱਖਾਂ ਪਾਪ, ਮਨੁੱਖ ਜੇ ਮਨ੍ਹੇ ਮਾਸ ਖਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਅਜਿਹੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਏਤਾਨ੍ਯਨ੍ਯਾਨਿ ਪਾਪਾਨਿ ਮਹਾਨ੍ਤਿ ਪਾਤਕਾਨਿ ਚ। ਅਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯਥਾ ਤੂਲਂ ਤृਣਂ ਸ਼ੁष੍ਕਂ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਪਾਪ, ਜਿਵੇਂ ਰੂਈ ਜਾਂ ਸੁੱਕਾ ਘਾਹ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਐਸੇ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਨ੍ਨਾਮਗੋਵਿਂਦਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਪੂਤੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ। ਯੋ ਵਾ ਗृਹਾਸ਼੍ਰਮੇ ਤਿष੍ਠੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਗੋਵਿਂਦਘੋषਣਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਗੋਵਿੰਦ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਗ੍ਰਹਸਥ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਗੋਵਿੰਦ ਦਾ ਨਾਮ ਉਚਾਰਦਾ ਹੋਵੇ—
ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਸ ਪਾਪਾਤ੍ਸਨ੍ਤਰੋ ਭਵੇਤ੍। ਭਾਗੀਰਥੀ ਤਟੇ ਰਮ੍ਯੇ ਖਗਸ੍ਯ ਗ੍ਰਹਣੇ ਸ਼ਿਵੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਕੇ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਗੀਰਥੀ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਪੰਛੀ ਫੜਨ ਵੇਲੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ—
ਗਵਾਂ ਕੋਟਿਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਨਰਃ। ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚਾਧਿਕਂ ਚ ਯਤ੍
ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਕਰੋੜਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਵੀ—
ਗੋਵਿਂਦਕੀਰ੍ਤਨੇ ਤਾਤ ਮਤ੍ਪੁਰੇ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਂ ਵਸੇਤ੍। ਕਾਮਾਤ੍ਸ ਭਵਨੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਸਾਰ੍ਵਭੌਮੋ ਭਵੇਨ੍ਨृਪਃ
ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਕੇ, ਪਿਆਰੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਸਦਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮਨ ਵਿਚ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਦੇ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਪੁਰਾਣੇਮਤ੍ਕਥਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਤ੍ਸਾਦृਸ਼੍ਯਂ ਲਭੇਨ੍ਨਰਃ। ਕਥਯਿਤ੍ਵਾ ਪੁਰਾਣਂ ਚ ਵਿष੍ਣੁਸਾਯੁਜ੍ਯਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਪੁਰਾਣਾ ਵਿਚ ਮੇਰੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣਾ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਚ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਪੁਰਾਣਂ ਧਰ੍ਮਸਂਚਯਂ। ਸ਼੍ਰਾਵਿਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਲੋਕੇ ਵਿष੍ਣੁਤਨੁਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਧਰਮ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁਰਾਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਤਨ ਕਰਕੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਰੂਪ ਮਿਲੇ—
ਅਨ੍ਯਦ੍ਵਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਕृਤੇ ਦੋषੇ ਯਥਾਯੋਗਂ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਂ। ਨਿਸ਼ਾਮਯ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਤ੍ਵਤੋ ਦ੍ਵਿਜਨਂਦਨ
ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪਾਪ, ਜੋ ਔਰਤ ਲਈ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਜੋ ਅਨੁਕੂਲ ਫਲ ਹੈ, ਉਹ ਪੱਕਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਸੁਣੋ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—
ਸਰ੍ਵਬੀਜਸ੍ਯ ਦਾਨੇਨ ਸਾਂਬੁਕੁਂਭਂ ਮਹਾਫਲਮ੍। ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਪੁਣ੍ਯਾਹੇ ਸਦ੍ਯਃਪੂਤੋ ਭਵੇਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਸਭ ਕਿਸਮ ਦੇ ਬੀਜ, ਪੂਰੇ ਘੜੇ ਵਿਚ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਂ ਧਾਨ੍ਯਾਦਿਕਂ ਬੀਜਂ ਕਾਲੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ। ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਸਾਰੇ ਅਨਾਜ ਤੇ ਬੀਜ, ਸਮੇਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਅਟੱਲ ਸੁਰਗ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਗੁਣਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਸਤੀਨਾਂ ਯਾਦृਸ਼ਂ ਦृਢਮ੍। ਸ਼ੁਦ੍ਧਵਂਸ਼ੋ ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਤੀਆਂ ਦਾ ਜੋ ਪੱਕਾ ਗੁਣ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਸਦਾ ਉਸ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ—
ਉਭਯੋਰ੍ਵਂਸ਼ਯੋਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋ ਭਰ੍ਤੁਰਾਤ੍ਮਨ ਏਵ ਚ। ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਗੁਣੋ ਵਿਪ੍ਰ ਵਿਸ੍ਮृਤਃ ਪृਚ੍ਛਤਸ੍ਤਵ
ਦੋਹਾਂ ਵੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ, ਭਰਤ ਦੇ ਤੇ ਆਪਣੇ, ਸੁਰਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪਤਿਵਰਤਾ ਦਾ ਗੁਣ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ—
ਪੁਨਰ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯੋषਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਹਿਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਉषਿਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਕਾਲਂ ਚ ਪੁਣ੍ਯਾਪੁਣ੍ਯੇਨ ਯੋषਿਤਃ
ਮੈਂ ਮੁੜ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਔਰਤਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲਾਭ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਿਛਲਾ ਸਮਾਂ ਜੀ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਪ ਤੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ—
ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਯਾਸ਼੍ਚ ਤਾਸ਼੍ਚ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਮਦ੍ਗਤਿਮ੍। षਣ੍ਮਾਸਂ ਵਾਥ ਵਰ੍षਂ ਵਾ ਅਧਿਕਂ ਚ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਬਾਅਦ ਵਿਚ, ਪਤਿਵਰਤਾ ਔਰਤਾਂ ਮੇਰੀ ਗਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਜਾਂ ਇਕ ਸਾਲ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ, ਇਹ ਗੁਣ ਵਡਿਆਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਭਵੇਦ੍ਯਾ ਚ ਯਾਵਤ੍ਪੂਤਾ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਦਿਵਮ੍। ਸੁਰਾਪਂ ਵਿਪ੍ਰਹਂਤਾਰਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਯੁਤਂ ਪਤਿਮ੍
ਜੋ ਔਰਤ ਪਤਿਵਰਤਾ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹੇ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਸ਼ਰਾਬੀ ਹੋਵੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਹੱਤਿਆਰਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ—
ਪਂਕਾਤ੍ਪੂਤਂ ਨਯੇਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾਂਰਂ ਯਾਨੁਗਚ੍ਛਤਿ। ਕਂਦਰ੍ਪਸਦृਸ਼ੋ ਭਰ੍ਤਾ ਸਾ ਰਤੀਵ ਮਨੋਰਮਾ
ਜੋ ਇਸਤਰੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਗੰਦਗੀ ਤੋਂ ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਕੰਦਰਪ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਰਤੀ ਵਾਂਗ ਮਨੋਹਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਜਿष੍ਣੋਰੇਵਚਿਰਂ ਲੋਕੇ ਭੁਂਕ੍ਤੇऽਨਂਤਮਯਂ ਸੁਖਮ੍। ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਬਲਾਦ੍ਯਾ ਚ ਵਿਦੂਰੇ ਸ੍ਵਾਮਿਪਾਤਨੇ
ਜਿਸਨੂੰ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਅੰਤਹੀਣ ਸੁਖ ਭੋਗਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਪਤਿਵਰਤਾ ਇਸਤਰੀ ਜਬਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੂਰ ਸੁੱਟੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਚਿਹ੍ਨਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾਮृਤਾ ਵਹ੍ਨੌ ਪਾਪਾਦੁਦ੍ਧਰਤੇ ਪਤਿਂ। ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਚ ਯਾ ਨਾਰੀ ਦੇਸ਼ਾਂਤਰਮृਤੇ ਪਤੌ
ਪਤੀ ਤੋਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਅੱਗ ਵਿਚ ਅਮ੍ਰਿਤ ਵਾਂਗ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਉੱਠਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਪਤਿਵਰਤਾ ਇਸਤਰੀ, ਜੋ ਪਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।
ਸਾ ਭਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚਿਹ੍ਨਮਾਦਾਯ ਵਹ੍ਨੌ ਸੁਪ੍ਤ੍ਵਾ ਦਿਵਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍। ਯਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਜਾਤੀਯਾ ਮृਤਂ ਪਤਿਮਨੁਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਉਹ ਪਤੀ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੈ ਕੇ ਅੱਗ ਵਿਚ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਤ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਮਰੇ ਹੋਏ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੀ ਹੈ।