ਸਕृਚ੍ਛृਣੋਤਿ ਯਃ ਪੂਤੋ ਦੁष੍ਕृਤੌਘਾਦ੍ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ। ਸੁਰਾਲਯਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦ੍ਭ੍ਰष੍ਟੋ ਧਨੀ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਸੁਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਸੁੱਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਜ ਉਵਾਚ- ਮਾਂਡਵ੍ਯਸ੍ਯ ਮੁਨੇਰ੍ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਸ਼ੂਲਾਘਾਤਃ ਕਥਂ ਤਨੌ। ਪਤ੍ਯੌ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਯਾਸ਼੍ਚ ਕਥਂ ਕੁष੍ਠਂ ਕਲੇਵਰੇ
ਦੁਬਾਰਾ ਜੰਮਿਆ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਮਾਂਡਵਯ ਮੁਨੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਸ਼ੂਲ ਕਿਵੇਂ ਲੱਗਿਆ? ਤੇ ਪਤੀ ਵਤੀ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕੋੜ੍ਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ?
ਹਰਿਰੁਵਾਚ- ਸ਼ਿਸ਼ੁਭਾਵਾਚ੍ਚ ਮਾਂਡਵ੍ਯੋ ਝਿਲ੍ਲਿਕਾਯਾਮਭਾਨਤਃ। ਵਸ੍ਤਿਦੇਸ਼ੇ ਤृਣਂ ਦਤ੍ਵਾ ਮੋਹਾਤ੍ਸ ਚ ਮੁਮੋਚ ਤਾਮ੍
ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ, ਮਾਂਡਵਯ ਨੇ ਅਗਿਆਨਤਾ ਨਾਲ ਇੱਕ ਝੀਂਗੁਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਵਾਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨਾ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇਨਾਪਵਾਦਦੋषੇਣ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯਾਜ੍ਞਾਤੁਰੇਵ ਚ। ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਵ੍ਯਥਾ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾ ਭੁਕ੍ਤਾ ਤੇਨ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਾ
ਇਸ ਦੋਸ਼ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਅਣਜਾਣੀ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੁਬਾਰਾ ਜੰਮਿਆ ਨੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਸਹਾਰਿਆ।
ਕਿਂਤੁ ਸਮਾਧਿਨਾ ਤੇਨ ਨ ਜ੍ਞਾਤਂ ਸ਼ੂਲਸਂਭਵਮ੍। ਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਚ ਮੁਨਿਨਾ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਯੋਗਾਭ੍ਯਾਸਾਦ੍ਭृਸ਼ਾਦਪਿ
ਪਰ ਸਮਾਧੀ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੂਲ ਕਿਵੇਂ ਲੱਗਿਆ, ਇਹ ਪਤਾ ਨਾ ਲੱਗਿਆ। ਮੁਨੀ ਨੇ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਲਿਆ।
ਕੁष੍ਠਿਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਘਾਤਾਦਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਕਾਰਣਾਤ੍। ਪੂਤਿਗਂਧਂ ਤਨੌ ਕੁष੍ਠਂ ਸਂਜਾਤਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਮਾਰਨ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਕੋੜ੍ਹ ਤੇ ਗੰਦੀ ਬੂ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈ, ਹੇ ਚੰਗੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜੰਮਿਆ।
ਪੁਰਾ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਤੇਨੈਵ ਦਤ੍ਤਂ ਗੌਰੀਚਤੁष੍ਟਯਮ੍। ਕਨ੍ਯਕਾਤ੍ਰਿਤਯਂ ਵਿਪ੍ਰ ਤੇਨ ਤਸ੍ਯ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਤਿੰਨ ਕੁੜੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਪਤੀ ਵਤੀ ਬਣੀ।
ਅਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਕਾਰਣਾਦੇਵ ਸ ਚ ਮਤ੍ਸਮਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍। ਅਤ੍ਰ ਤੇ ਵਿਸ੍ਮਯਃ ਕੁਤ੍ਰ ਵੇਦਕਰ੍ਮਪੁਰਾਤਨਮ੍
ਇਸਤਰੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਤੈਨੂੰ ਕਿਹੜੀ ਹੈਰਾਨੀ, ਜਦੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਵੇਦਕ ਕਰਮ ਹਨ?
ਦ੍ਵਿਜ ਉਵਾਚ- ਕृਤ੍ਯਾ ਨਾਰੀ ਨ ਯਸ੍ਯੈਵ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍। ਯਥੈਤਚ੍ਚਰਿਤਂ ਨਾਥ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ਼ਿਵਮਿष੍ਯਤੇ
ਦੁਬਾਰਾ ਜੰਮਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਿਸ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਨਹੀਂ, ਉਹਨੂੰ ਜਰੂਰ ਸੁੱਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਕਰਮ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਹਰਿਰੁਵਾਚ- ਸਂਤਿ ਕृਤ੍ਯਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪੁਂਸਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਦਸ੍ਯ ਚ। ਤਤ੍ਰਾਪ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਣੀਯਾਂ ਚ ਮਨਸਾਪਿ ਨ ਧਾਰਯੇਤ੍
ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕੁਝ ਇਸਤਰੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡਣ ਵਾਲੇ ਪੁਰਖ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹਨੂੰ ਰੱਖਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਮਪ੍ਰਿਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪ੍ਰਿਯੋ ਵਾਪਿ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਗਾਵਸ੍ਤृਣਮਿਵਾਰਣ੍ਯੇ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਂਤਿ ਨਵਂਨਵਮ੍
ਇਸਤਰੀਆਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਾ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ, ਨਾ ਨਫ਼ਰਤ। ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਨਵਾਂ-ਨਵਾਂ ਘਾਹ ਲੱਭਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਹਰ ਵਾਰੀ ਨਵਾਂ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪੁਮਾਂਸਂ ਵਿਤ੍ਤਹੀਨਂ ਚ ਵਿਰੂਪਂ ਗੁਣਵਰ੍ਜਿਤਮ੍। ਅਕੁਲੀਨਂ ਚ ਭृਤ੍ਯਂ ਚ ਕਾਮਿਨੀ ਭਜਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਇਸਤਰੀ ਪੱਕਾ ਹੀ ਉਹ ਪੁਰਖ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਗਰੀਬ ਹੋਵੇ, ਰੂਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ, ਨੀਵੀਂ ਜਾਤ ਜਾਂ ਨੌਕਰ ਵੀ ਹੋਵੇ।
ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਚ ਗੁਣੋਪੇਤਂ ਕੁਲੀਨਂ ਚ ਮਹਾਧਨਮ੍। ਸੁਂਦਰਂ ਰਤਿਦਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨੀਚਂ ਭਜੇਦ੍ਵਧੂਃ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਇਸਤਰੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਉੱਚ ਘਰ ਦਾ, ਬਹੁਤ ਧਨਵਾਨ, ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਰਤੀ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਸੇ ਨੀਚ ਆਦਮੀ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕਰੇ—
ਉਮਾਨਾਰਦਸਂਵਾਦਮਾਖ੍ਯਾਨਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਭੂਸੁਰ। ਯੇਨ ਵਿਦ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚੇष੍ਟਾ ਵਿਵਿਧਾਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ੋ ਦ੍ਵਿਜ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਉਮਾ ਤੇ ਨਾਰਦ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਜਾਣ, ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚਲਣ ਤੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਵਭਾਵਾਨ੍ਨਾਰਦੋ ਵਿਪ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵਜਿਜ੍ਞਾਸਕੋ ਮੁਨਿਃ। ਸ੍ਵਾਂਤੇ ਵਿਮृਸ਼੍ਯਾਥ ਗਤਃ ਕੈਲਾਸਂ ਗਿਰਿਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਕਰਕੇ, ਨਾਰਦ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਜਾਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚ ਕੇ, ਫਿਰ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਗਿਆ।
ਵृषਕੇਤੁਸਦਾਖ੍ਯਾਨ ਸਪ੍ਰਤਿष੍ਠੇ ਹਿਮੇ ਗਿਰੌ। ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਵੈ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਮੁਨਿਃ
ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਬਲਦ-ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ, ਓਥੇ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ ਨੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਦੇਵਿ ਸੀਮਂਤਿਨੀਨਾਂਤੁ ਦੁਸ਼੍ਚੇष੍ਟਾਂ ਜ੍ਞਾਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ। ਕੌਤੁਕੇਨ ਤ੍ਵਯਾ ਚਰ੍ਯਾ ਵਧੂਨਾਂ ਸਂਪ੍ਰਯੁਜ੍ਯਤੇ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੀ ਮਾੜੀ ਚਲਣ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਸਿਰਫ਼ ਜਾਣਨ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਚਲਣ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਸਰ੍ਵਾਸਾਮਪਿ ਨਾਰੀਣਾਂ ਸ੍ਵਾਨ੍ਤਂ ਜਾਨਾਸਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ। ਤਨ੍ਮਾਂ ਕਥਯ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਵਿਨੀਤਮਜ੍ਞਮਤ੍ਰ ਚ
ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਸੁਭਾਵ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿਚ ਜਾਣਦੀ ਹੈਂ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਨਿਮਾਣਾ ਤੇ ਅਣਜਾਣ ਹਾਂ।
ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ- ਯੁਵਤੀਨਾਂ ਸਦਾ ਚਿਤ੍ਤਂ ਪੁਂਸੁ ਤਿष੍ਠਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍। ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਯੋਨੌ ਸੁਸਂਯੋਗ੍ਯੇ ਸਂਗਤੇ ਵਾਪ੍ਯਸਂਗਤੇ
ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਦਾ ਮਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਰਦਾਂ ਵਲ ਹੀ ਲੱਗਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਣ।
ਸੁਵੇषਂ ਪੁਰੁषਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਯਦਿ ਵਾ ਸੁਤਮ੍। ਯੋਨਿਃ ਕ੍ਲਿਦ੍ਯਤਿ ਨਾਰੀਣਾਂ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਹਿ ਨਾਰਦ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਇਸਤਰੀ ਸੋਹਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਮਰਦ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਜੰਨੀਂ ਵਿਚ ਨਮੀ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚ ਹੈ, ਸੱਚਮੁੱਚ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਸ੍ਥਾਨਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਨਾਸ੍ਤਿ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਿਤਾ ਨਰਃ। ਤੇਨ ਨਾਰਦ ਨਾਰੀਣਾਂ ਸਤੀਤ੍ਵਮੁਪਜਾਯਤੇ
ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਪਲ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਕੋਈ ਮਰਦ ਨਹੀਂ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਇਸਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਤੀ-ਵਰਤਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਘृਤਕੁਂਭਸਮਾ ਨਾਰੀ ਤਪ੍ਤਾਂਗਾਰਸਮਃ ਪੁਮਾਨ੍। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਘृਤਂ ਚ ਵਹ੍ਨਿਂ ਚ ਨੈਕਸ੍ਥਾਨੇ ਚ ਧਾਰਯੇਤ੍
ਇਸਤਰੀ ਘਿਉ ਦੇ ਘੜੇ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਤੇ ਮਰਦ ਤਪਦੇ ਕੋਲਿਆਂ ਵਰਗਾ; ਇਸ ਲਈ, ਘਿਉ ਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਇੱਕ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਯਥੈਵਮਤ੍ਤਮਾਤਂਗਂ ਸृਣਿਮੁਦ੍ਗਰਯੋਗਤਃ। ਸ੍ਵਵਸ਼ਂ ਕੁਰੁਤੇ ਯਂਤਾ ਤਥਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਪ੍ਰਰਕ੍ਸ਼ਕਃ
ਜਿਵੇਂ ਮੱਤ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਰੱਸੀ ਤੇ ਸੌਟਾ ਲਾ ਕੇ ਉਸਦਾ ਮਾਲਕ ਕਾਬੂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰਾਖੀ ਵਾਲਾ ਕਾਬੂ ਵਿਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤਾ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਕੌਮਾਰੇ ਭਰ੍ਤਾ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਯੌਵਨੇ। ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਥਾਵਿਰੇ ਭਾਵੇ ਨ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਸ੍ਵਾਤਂਤ੍ਰ੍ਯਮਰ੍ਹਤਿ
ਪਿਉ ਕੁੜੀਪਣ ਵਿੱਚ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਤੀ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਬੁੱਢੇਪੇ ਵਿੱਚ; ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਾਤਂਤ੍ਰ੍ਯਭਾਵਾਚ੍ਚ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਚ ਵਰਾਂਗਨਾ। ਪੁਰੁषੇਣਾਰ੍ਥਿਤਾ ਧੀਰਾ ਪ੍ਰੇਰਣਾਦਿਚਰੀ ਭਵੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਤੇ ਇੱਛਾ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ, ਚੰਗੀ ਕੁੜੀ ਮਰਦ ਦੇ ਆਖਣ ਤੇ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਰਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਯਥਾ ਪਾਕਃ ਸ਼੍ਵਕਾਕਵਸ਼ਗੋ ਭਵੇਤ੍। ਤਥੈਵ ਯੁਵਤੀ ਨਾਰੀ ਸ੍ਵਚ੍ਛਂਦਾਦ੍ਦੁष੍ਟਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਬਿਨਾ ਰਾਖੀ ਦੇ ਖਾਣਾ ਕੁੱਤਿਆਂ ਤੇ ਕਾਂਵਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਚ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਾੜੇ ਰਾਹ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੁਨਰੇਵ ਕੁਲਂ ਦੁष੍ਟਂ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਸਂਸਰ੍ਗਤੋ ਭਵੇਤ੍। ਪਰਬੀਜੇਨ ਯੋ ਜਾਤਃ ਸ ਚ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਰ੍ਣਸਂਕਰਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਘਰਾਣਾ ਮਾੜਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਪਰਾਏ ਬੀਜ ਨਾਲ ਜੰਮਿਆ, ਉਹ ਜਾਤਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਜਾਰਜਃ ਸਂਕਰਃ ਪਾਪੋ ਨਰਕੇ ਨਿਯਤਂ ਵਸੇਤ੍। ਕੀਟਜਾਤੌ ਗਤਾ ਜਾਤਾਃ ਪੁਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹੀਤਲੇ
ਜੋ ਜਾਰ-ਸੰਬੰਧ ਤੇ ਜਾਤ-ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਜੰਮਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਨਰਕ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਕੀੜਿਆਂ ਦੇ ਜਨਮ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਮੁੜ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤੋ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਮੁਪਾਨੀਤਂ ਕੁਲਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਨਂਦਨ। ਕੁਲਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਦ੍ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੁष੍ਟਾਂ ਨ ਧਾਰਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਘਰਾਣਾ ਮਲੇਛ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਘਰ ਦੀ ਨਾਸੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮਾੜੀ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵੈਵ ਯੋषਿਤਾਂ ਦੋषਂ ਕ੍ਸ਼ਮਤੇ ਯੋ ਨਰਾਧਮਃ। ਸ ਤਿष੍ਠੇਨ੍ਨਿਰਯੇ ਘੋਰੇ ਰੌਰਵੇ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਹ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਾੜਾ ਆਦਮੀ, ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਜਾਣ ਕੇ ਵੀ ਮਾਫ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਉ-ਦਾਦਿਆਂ ਸਮੇਤ ਭਿਆਨਕ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।