ਤੇषਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਵਿਮਾਨਾਨਾਂ ਮੁਨੀਨਾਂ ਕਿਰਣੈਸ੍ਤਥਾ। ਸ਼ਤਸੂਰ੍ਯਮਿਵਾਭਾਤਿ ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਚ ਗृਹੋਦਰੇ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ, ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹਰ ਥਾਂ ਸੋ ਸੌਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਰ ਘਰ ਅੰਦਰ ਨਹੀਂ।
ਹਾ ਹਤਾਸ੍ਮਿ ਕਥਂ ਸੂਰੋ ਮਦ੍ਗृਹੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ। ਅਦृਸ਼੍ਯਂਤ ਤਯਾ ਦੇਵਾ ਵਿਮਾਨੈਰ੍ਹਂਸਸਨ੍ਨਿਭੈਃ
'ਹਾਏ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਮਾਰੀ ਗਈ! ਸੂਰਜ ਮੇਰੇ ਘਰ ਕਿਵੇਂ ਆ ਗਿਆ?' ਉਹ ਚੀਕੀ; ਤੇ ਹੰਸਾਂ ਵਰਗੇ ਵਿਮਾਨਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਏ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤਾਮੁਵਾਚ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਮ੍। ਅਖਿਲਾਨਾਂ ਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਚ ਗਵਾਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਪਤਿਵਰਤਾ ਨੂੰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਯਥੈਵ ਨਿਧਨਂ ਤੇषਾਂ ਕਥਂ ਤੇ ਪਰਿਰੋਚਤੇ। ਮਾਤਃ ਕ੍ਰੋਧਂ ਤ੍ਯਜਸ੍ਵਾਦ੍ਯ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯੋਦਯਨਂ ਪ੍ਰਤਿ
'ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਦੀ ਮੌਤ ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਚੰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ? ਮਾਂ, ਹੁਣ ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਛੱਡ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਸਕੇ।'
ਪਤਿਵ੍ਰਤੋਵਾਚ- ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਪਤਿਰੇਕੋ ਗੁਰੁਰ੍ਮਮ। ਅਸ੍ਯ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਮੁਨੇਸ਼੍ਸ਼ਾਪਾਦੁਦਿਤੇ ਚ ਵਿਰੋਚਨੇ
ਪਤਿਵਰਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੀ ਮੇਰਾ ਗੁਰੂ ਹੈ; ਜੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਿਆ ਤਾਂ ਇਹਦੀ ਮੌਤ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗੀ।'
ਤੇਨੈਵ ਕਾਰਣੇਨੈष ਮਯਾ ਸ਼ਪ੍ਤੋ ਦਿਵਾਕਰਃ। ਨ ਕੋਪਾਨ੍ਨ ਚ ਮੋਹਾਚ੍ਚ ਲੋਭਾਤ੍ਕਾਮਾਨ੍ਨ ਮਤ੍ਸਰਾਤ੍
'ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਹੀ ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਨਾ ਕਿ ਗੁੱਸੇ, ਭੁਲੇਖੇ, ਲਾਲਚ, ਇੱਛਾ ਜਾਂ ਵੈਰੀਪਣ ਕਰਕੇ।'
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ- ਏਕਸ੍ਯ ਨਿਧਨੇਨੈਵ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ੍ਯ ਹਿਤਂ ਭਵੇਤ੍। ਤਤਸ੍ਤੇ ਚਾਧਿਕਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਾਤਰੇਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜੇ ਇਕ ਦੀ ਮੌਤ ਨਾਲ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਪੁੰਨ ਮਿਲੇਗਾ।'
ਸਾ ਚੋਵਾਚ ਵਿਧਿਂ ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਨਾਮਗ੍ਰਤਃ ਸਤੀ। ਪਤਿਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਮੇ ਸਤ੍ਯਂ ਸ਼ਿਵਂ ਮੇ ਨਾਨੁਰੋਚਤੇ
ਉਥੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਹ ਸਤੀ ਆਖਣ ਲੱਗੀ, 'ਜੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਆਂ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਚੰਗੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ, ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ।'
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ- ਉਦਿਤੇ ਚ ਖਗੇ ਸੌਮ੍ਯੇ ਪਤ੍ਯੌ ਤੇ ਭਸ੍ਮਤਾਂ ਗਤੇ। ਸ੍ਵਸ੍ਥੇਭੂਤੇ ਚ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਹਿਤਂ ਤਵ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜਦੋਂ ਮਿੱਠਾ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹੇਗਾ ਤੇ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਰਾਖ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੇ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੁਝ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਭਸ੍ਮਨਃ ਪੁਰੁषੋ ਭਾਵ੍ਯਃ ਕਾਮਦੇਵਸਮਪ੍ਰਭਃ। ਗੁਣੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਯੁਤੋ ਭਰ੍ਤਾ ਰਤਿਵਤ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ
'ਉਸ ਦੀ ਰਾਖ ਤੋਂ ਇੱਕ ਐਸਾ ਪੁਰਖ ਜੰਮੇਗਾ, ਜੋ ਕਾਮਦੇਵ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਤੀ ਦੇ ਪਤੀ ਵਰਗਾ ਤੇਰਾ ਸਾਥੀ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਯਥਾਪੂਜ੍ਯੋ ਹਰਿਰ੍ਦੈਵੈਰ੍ਯਥਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਪੂਜਿਤਾ। ਤਥੈਵ ਦਂਪਤੀ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਦ੍ਵਚਨਂ ਕੁਰੁ
'ਜਿਵੇਂ ਹਰਿ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਪੂਜਦੇ ਹਨ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਵੀ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਦੰਪਤੀ ਵਜੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹੋਵੋਗੇ; ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ।'
ਪਤਿਵ੍ਰਤੋਵਾਚ- ਪਤ੍ਯੁਰ੍ਮੇ ਨਿਧਨੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਵਿਧਵਾ ਲੋਕਨਿਂਦਿਤਾ। ਕਾਂਸ੍ਤੁ ਲੋਕਾਨ੍ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਭਗ੍ਨਾ ਚਾਰਾਮਲੀਮਸਾ
ਪਤਿਵਰਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜੇ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਮਰ ਗਿਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵਿਧਵਾ ਹੋ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਨਿੰਦਤ ਹੋਵਾਂਗੀ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਤੇ ਦਾਗੀ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹੜੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਵਾਂ?'
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ- ਅਤਸ੍ਤੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਦੋषੋ ਵੈ ਨ ਮृਤਸ੍ਤੇ ਧਵੋऽਧੁਨਾ। ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਵਚਨੇਨੈਵ ਕੁष੍ਠੀ ਮਨ੍ਮਥਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰਾ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ, ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਵੀ ਹੁਣ ਮਰਿਆ ਨਹੀਂ; ਸਾਡੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਇਹ ਕੋੜੀ ਕਾਮਦੇਵ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਵਦਤ੍ਯੇਵਂਵਿਧੌ ਸਾ ਚ ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਣਮੇਵ ਚ। ਬਾਢਮੁਕ੍ਤਵਤੀ ਸਾ ਚ ਤਤਸ੍ਸੂਰ੍ਯੋਦਯੋऽਭਵਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਉਹ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਸੋਚੀ ਤੇ ਫਿਰ ਮੰਨ ਲਿਆ, 'ਜੋ ਹੁਕਮ।' ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਅਭਵਦ੍ਭਸ੍ਮਰੂਪੋऽਸੌ ਮੁਨਿਸ਼ਾਪਪ੍ਰਪੀਡਿਤਃ। ਭਸ੍ਮਨੋ ਮਧ੍ਯਤੋ ਜਾਤੋ ਦ੍ਵਿਜੋ ਮਨ੍ਮਥਪੀਡਿਤਃ
ਉਹ ਮੁਨੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਸਰੀਰ ਰਾਖ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸ ਰਾਖ ਵਿਚੋਂ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਇੱਕ ਦੁਬਾਰਾ ਜੰਮਿਆ ਵਿਅਕਤੀ ਉੱਠਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਯਪਮਾਪਨ੍ਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਪੁਰਵਾਸਿਨਃ। ਮੁਦਿਤਾ ਦੇਵਸਂਘਾਸ਼੍ਚ ਜਨਃ ਸ੍ਵਸ੍ਥਤਰੋऽਭਵਤ੍
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ। ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਏ।
ਵਿਮਾਨੇਨਾਰ੍ਕਵਰ੍ਣੇਨ ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕਾਦਾਗਤੇਨ ਚ। ਪਤਿਨਾ ਸਹ ਸਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਸੁਰੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਗਤਾ ਦਿਵਮ੍
ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਸੁਭਾਉ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਵਿਮਾਨ 'ਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਏਵਂ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਛੁਭਾ ਚੈਵ ਤੁ ਮਤ੍ਸਮਾ। ਤੇਨ ਵृਤ੍ਤਂ ਚ ਜਾਨਾਤਿ ਭੂਤਂ ਭਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਨਮ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਤੀ ਵਤੀ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਮੇਰੇ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਪਿਛਲੇ, ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸਾਰੇ ਘਟਨਾ-ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀ ਹੈ।
ਯ ਇਦਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਲ੍ਲੋਕੇ ਪੁਣ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਤਿ ਜਨ੍ਮਜਨ੍ਮਕृਤਂ ਚ ਯਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਵਧੀਆ ਕਹਾਣੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ, ਚਾਹੇ ਕਿੰਨੇ ਵੀ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਹੋਣ, ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਲਭਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਵਿਬੁਧੈਃ ਸਂਪ੍ਰਯੁਜ੍ਯਤੇ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਲਭਤੇ ਵੇਦਂ ਜਨ੍ਮਜਨ੍ਮਸੁ ਬਾਡਵ
ਉਹ ਅਟੱਲ ਸੁੱਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿਚ ਵੇਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬਾਢਵ।
ਸਕृਚ੍ਛृਣੋਤਿ ਯਃ ਪੂਤੋ ਦੁष੍ਕृਤੌਘਾਦ੍ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ। ਸੁਰਾਲਯਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦ੍ਭ੍ਰष੍ਟੋ ਧਨੀ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਸੁਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਸੁੱਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਜ ਉਵਾਚ- ਮਾਂਡਵ੍ਯਸ੍ਯ ਮੁਨੇਰ੍ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਸ਼ੂਲਾਘਾਤਃ ਕਥਂ ਤਨੌ। ਪਤ੍ਯੌ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਯਾਸ਼੍ਚ ਕਥਂ ਕੁष੍ਠਂ ਕਲੇਵਰੇ
ਦੁਬਾਰਾ ਜੰਮਿਆ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਮਾਂਡਵਯ ਮੁਨੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਸ਼ੂਲ ਕਿਵੇਂ ਲੱਗਿਆ? ਤੇ ਪਤੀ ਵਤੀ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕੋੜ੍ਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ?
ਹਰਿਰੁਵਾਚ- ਸ਼ਿਸ਼ੁਭਾਵਾਚ੍ਚ ਮਾਂਡਵ੍ਯੋ ਝਿਲ੍ਲਿਕਾਯਾਮਭਾਨਤਃ। ਵਸ੍ਤਿਦੇਸ਼ੇ ਤृਣਂ ਦਤ੍ਵਾ ਮੋਹਾਤ੍ਸ ਚ ਮੁਮੋਚ ਤਾਮ੍
ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ, ਮਾਂਡਵਯ ਨੇ ਅਗਿਆਨਤਾ ਨਾਲ ਇੱਕ ਝੀਂਗੁਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਵਾਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨਾ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇਨਾਪਵਾਦਦੋषੇਣ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯਾਜ੍ਞਾਤੁਰੇਵ ਚ। ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਵ੍ਯਥਾ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾ ਭੁਕ੍ਤਾ ਤੇਨ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਾ
ਇਸ ਦੋਸ਼ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਅਣਜਾਣੀ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੁਬਾਰਾ ਜੰਮਿਆ ਨੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਸਹਾਰਿਆ।
ਕਿਂਤੁ ਸਮਾਧਿਨਾ ਤੇਨ ਨ ਜ੍ਞਾਤਂ ਸ਼ੂਲਸਂਭਵਮ੍। ਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਚ ਮੁਨਿਨਾ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਯੋਗਾਭ੍ਯਾਸਾਦ੍ਭृਸ਼ਾਦਪਿ
ਪਰ ਸਮਾਧੀ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੂਲ ਕਿਵੇਂ ਲੱਗਿਆ, ਇਹ ਪਤਾ ਨਾ ਲੱਗਿਆ। ਮੁਨੀ ਨੇ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਲਿਆ।
ਕੁष੍ਠਿਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਘਾਤਾਦਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਕਾਰਣਾਤ੍। ਪੂਤਿਗਂਧਂ ਤਨੌ ਕੁष੍ਠਂ ਸਂਜਾਤਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਮਾਰਨ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਕੋੜ੍ਹ ਤੇ ਗੰਦੀ ਬੂ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈ, ਹੇ ਚੰਗੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜੰਮਿਆ।
ਪੁਰਾ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਤੇਨੈਵ ਦਤ੍ਤਂ ਗੌਰੀਚਤੁष੍ਟਯਮ੍। ਕਨ੍ਯਕਾਤ੍ਰਿਤਯਂ ਵਿਪ੍ਰ ਤੇਨ ਤਸ੍ਯ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਤਿੰਨ ਕੁੜੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਪਤੀ ਵਤੀ ਬਣੀ।
ਅਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਕਾਰਣਾਦੇਵ ਸ ਚ ਮਤ੍ਸਮਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍। ਅਤ੍ਰ ਤੇ ਵਿਸ੍ਮਯਃ ਕੁਤ੍ਰ ਵੇਦਕਰ੍ਮਪੁਰਾਤਨਮ੍
ਇਸਤਰੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਤੈਨੂੰ ਕਿਹੜੀ ਹੈਰਾਨੀ, ਜਦੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਵੇਦਕ ਕਰਮ ਹਨ?
ਦ੍ਵਿਜ ਉਵਾਚ- ਕृਤ੍ਯਾ ਨਾਰੀ ਨ ਯਸ੍ਯੈਵ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍। ਯਥੈਤਚ੍ਚਰਿਤਂ ਨਾਥ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ਼ਿਵਮਿष੍ਯਤੇ
ਦੁਬਾਰਾ ਜੰਮਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਿਸ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਨਹੀਂ, ਉਹਨੂੰ ਜਰੂਰ ਸੁੱਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਕਰਮ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਹਰਿਰੁਵਾਚ- ਸਂਤਿ ਕृਤ੍ਯਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪੁਂਸਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਦਸ੍ਯ ਚ। ਤਤ੍ਰਾਪ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਣੀਯਾਂ ਚ ਮਨਸਾਪਿ ਨ ਧਾਰਯੇਤ੍
ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕੁਝ ਇਸਤਰੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡਣ ਵਾਲੇ ਪੁਰਖ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹਨੂੰ ਰੱਖਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।