ਸਨ੍ਨਿਹਤ੍ਯਾਂ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਰਾਹੁਗ੍ਰਸ੍ਤੇ ਦਿਵਾਕਰੇ । ਤੁਲਾਪੁਰੁषਦਾਨੇਨ ਤਤ੍ਫਲਂ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਮ੍
ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਰਾਹੂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਗ੍ਰਸ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੂਲਾਪੁਰੁਸ਼ ਦੇਣ ਦਾ ਫਲ ਉਥੇ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਵੇਣ੍ਯਾਂ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍ । ਸਹਸ੍ਰਗੁਣਿਤਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਗਂਗਾਸਾਗਰਸਂਗਮੇ
ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ ਦਸ ਗੁਣਾ, ਵੇਣੀ ਵਿੱਚ ਸੌ ਗੁਣਾ, ਤੇ ਗੰਗਾ-ਸਾਗਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਫਲ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਨਂਤਂ ਚੈਵ ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਸ਼ੂਕਰੇ ਹਰਿਮਂਦਿਰੇ । ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਦਦਤੇ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸਂਵਿਧਾਨੇਨ ਕਾਰ੍ਤਿਕ
ਸ਼ੂਕਰ ਦੇ ਹਰੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਫਲ ਅਨੰਤ ਸਮਝੋ; ਹੋਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਲੱਖ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਇਹੈਵੈਕੇਨ ਦਤ੍ਤੇਨ ਸ਼ੂਕਰੇ ਤਤ੍ਸਮਂ ਭਵੇਤ੍ । ਸ਼ੂਕਰੇ ਚ ਤਥਾ ਵੇਣ੍ਯਾਂ ਗਂਗਾਸਾਗਰਸਂਗਮੇ
ਸ਼ੂਕਰ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਹੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਉਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਸ਼ੂਕਰ, ਵੇਣੀ ਤੇ ਗੰਗਾ-ਸਾਗਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਹੈ।
ਸਕृਦੇਵ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ । ਅਲਰ੍ਕੇਣ ਪੁਰਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾ ਵਸੁਂਧਰਾ । ਸ਼ੂਕਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚੈਵ षਡਾਨਨ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਅਲਰਕ ਨੇ ਸ਼ੂਕਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਕੇ ਸੱਤ ਦਵੀਪਾਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਹੇ ਛੇ-ਮੁਖੀ।
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षਸ੍ਯ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਾਂ ਵ੍ਰਜ ਪੁਤ੍ਰਕ । ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇਯ ਉਵਾਚ । ਭਗਵਨ੍ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਵ੍ਰਤਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮਂ ਵ੍ਰਤਮ੍ । ਵਿਧਿਂ ਮਾਸੋਪਵਾਸਸ੍ਯ ਫਲਂ ਚਾਸ੍ਯ ਯਥੋਚਿਤਮ੍
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਬਾਰਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਜਾ, ਪੁੱਤਰ। ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਵ੍ਰਤ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਮਹੀਨੇ ਭਰ ਉਪਵਾਸ ਦਾ ਫਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।'
ਯਥਾਵਿਧਿ ਨਰੈਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵ੍ਰਤਚਰ੍ਯਾ ਯਥਾ ਭਵੇਤ੍ । ਆਰਭ੍ਯਤੇ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਂ ਸਮਾਪ੍ਯਂ ਹਿ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਤ੍ਸਂਖ੍ਯਂ ਤੁ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਬ੍ਰੂਹਿ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ । ਵ੍ਰਤਮੇਤਤ੍ਸੁਖਸ਼੍ਰੀਦਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਮਮਾਨਘ
ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਦੱਸੋ; ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਸੁਖ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ — ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾਓ, ਹੇ ਪਾਪ-ਰਹਿਤ।
ਸ਼੍ਰੀਰੁਦ੍ਰ ਉਵਾਚ। ਪਾਵਕੇ ਸਾਧੁ ਸਰ੍ਵਂ ਤੇ ਯਤ੍ਪृष੍ਟਂ ਪ੍ਰਬ੍ਰੁਵੇऽਨਘ । ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਤਿਮਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਗਦਤੋ ਮਮ
ਸ਼੍ਰੀ ਰੁਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਪਾਵਕ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਸਭ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਹੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ।'
ਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਯਥਾ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਪਤਾਂ ਚ ਯਥਾ ਰਵਿਃ । ਮੇਰੁਃਸ਼ਿਖਰਿਣਾਂ ਯਦ੍ਵਦ੍ਵੈਨਤੇਯਸ਼੍ਚ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੂ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਗਰੁੜ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ,
ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਤੁ ਯਥਾ ਗਂਗਾ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਤੁ ਯਥਾ ਵਣਿਕ੍ । ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸਰ੍ਵਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਤੁ ਤਦ੍ਵਨ੍ਮਾਸੋਪਵਾਸਨਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਣਿਕ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਤਿਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਭਰ ਉਪਵਾਸ ਸਭ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਵ੍ਰਤੇषੁ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਚੈਵ ਹਿ । ਸਰ੍ਵਦਾਨੋਦ੍ਭਵਂ ਚੈਵ ਲਭੇਨ੍ਮਾਸੋਪਵਾਸਕृਤ੍
ਜੋ ਪੁੰਨ ਸਭ ਵ੍ਰਤਾਂ, ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਅਤੇ ਸਭ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹੀਨੇ ਭਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਾਦਿਭਿਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ । ਨ ਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਯਨ੍ਮਾਸਪਰਿਲਂਘਨਾਤ੍
ਅੱਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਆਦਿ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਉਹ ਪੁੰਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਜੋ ਮਹੀਨੇ ਭਰ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨ ਜਪ੍ਤਂ ਹੁਤਂ ਦਤ੍ਤਂ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਕृਤਂ ਸ੍ਵਧਾ । ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਵਿਧਾਨੇਨ ਨਰੋ ਮਾਸਮੁਪੋषਣਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਜਪ, ਹਵਨ, ਦਾਨ, ਤਪ ਤੇ ਸਵਧਾ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਮਹੀਨੇ ਭਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਵੈष੍ਣਵਂ ਯਜ੍ਞਂ ਮਾਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਗੁਰੋਰਾਜ੍ਞਾਂ ਤਤੋ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਾਸੋਪਵਾਸਨਮ੍
ਵੈਸ਼ਨਵ ਯਜਨ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਮਹੀਨੇ ਭਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ।
ਵੈष੍ਣਵਾਨਿ ਯਥੋਕ੍ਤਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਵ੍ਰਤਾਨਿ ਤੁ । ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਦੀਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਤਤੋ ਮਾਸਮੁਪਾਵਸੇਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਸਭ ਵੈਸ਼ਨਵ ਵ੍ਰਤ ਅਤੇ ਪੁਣੀ ਬਾਰਹਵੀਂ ਆਦਿ ਦਿਨ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਮਹੀਨੇ ਭਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਤਿਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਚ ਪਾਰਾਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਂ ਤਤਃ । ਮਾਸੋਪਵਾਸਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਗੁਰੋਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾਜ੍ਞਯਾ ਤਤਃ
ਸਖ਼ਤ ਪਾਰਾਕ ਅਤੇ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਗੁਰੂ ਜਾਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਸ਼੍ਵਿਨਸ੍ਯਾਮਲੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਮੁਪੋषਿਤਃ । ਵ੍ਰਤਮੇਨਂ ਤੁ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਦ੍ਯਾਵਤ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਦਿਨਾਨਿ ਤੁ
ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਵਰਤ ਤੀਹ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਧਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਕਾਰ੍ਤਿਕਂ ਸਕਲਂ ਨਰਃ । ਮਾਸਂ ਚੋਪਵਸੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸ ਮੁਕ੍ਤਿਫਲਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍
ਕਾਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਭਰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਚ੍ਯੁਤਸ੍ਯਾਲਯੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਕੁਮੁਦੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ । ਮਾਲਤੀਂਦੀਵਰ੍ਰੈਬੁਧ੍ਨੈਃ ਕਮਲੈਸ਼੍ਚ ਸੁਗਂਧਿਭਿਃ
ਅਚ੍ਯੁਤ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਰੋਜ਼, ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੇ ਕੁਮੁਦ, ਮਾਲਤੀ, ਨੀਲੋਤਪਲ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਕਮਲ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕੁਸੁਮੋਸ਼ੀਰਕਰ੍ਪੂਰੈਰ੍ਵਿਲਿਪ੍ਯ ਵਰਚਂਦਨੈਃ । ਨੈਵੇਦ੍ਯਾਪੂਪਦੀਪਾਦ੍ਯੈਰਰ੍ਚਯੇਚ੍ਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਫੁੱਲ, ਉਸ਼ੀਰਾ, ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਭੋਜਨ, ਪਾਣੀ, ਦੀਵੇ ਆਦਿ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਨਸਾ ਕਰ੍ਮਣਾ ਵਾਚਾ ਪੂਜਯੇਦ੍ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਮ੍ । ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨਰਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਵਿਧਵਾ ਬृਹਦ੍ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਮਨ, ਕਰਮ ਅਤੇ ਬੋਲ ਨਾਲ ਗਰੁੜਧਵਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਚਾਹੇ ਮਨੁੱਖ, ਔਰਤ ਜਾਂ ਵਿਧਵਾ ਹੋਵੇ, ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਜਿੱਤਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨ ਕਰਕੇ।
ਨਾਮ੍ਨਾਮੇਵ ਤਥਾਲਾਪਂ ਵਿष੍ਣੋਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍ । ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸ੍ਤੁਤਿਰ੍ਵਾਚ੍ਯਾ ਮਿਥ੍ਯਾਲਾਪਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਮ ਅਤੇ ਵਡਿਆਈ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਚਾਰਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਝੂਠੀ ਗੱਲ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਵਦਯਾਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਾਂਤਵृਤ੍ਤਿਰਹਿਂਸਕਃ । ਸੁਪ੍ਤੋ ਬਾਹ੍ਯਾਸਨਸ੍ਥੋ ਵਾ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ, ਸ਼ਾਂਤ ਚਲਣ, ਅਹਿੰਸਾ ਨਾਲ, ਚਾਹੇ ਲੈਟਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬਾਹਰ ਬੈਠਾ ਹੋਵੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਮृਤ੍ਯਾਲੋਕਨਗਂਧਾਦਿ ਸ੍ਵਾਦਨਂ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨਮ੍ । ਅਨ੍ਨਸ੍ਯ ਵਰ੍ਜਯੇਦ੍ਵਾਸਂ ਗ੍ਰਾਸਾਨਾਂ ਸਂਪ੍ਰਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਅੰਨ ਨੂੰ ਯਾਦ, ਵੇਖਣ, ਸੁੰਘਣ, ਚੱਖਣ ਜਾਂ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੁੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਵੀ ਰੋਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਾਤ੍ਰਾਭ੍ਯਂਗਂ ਸ਼ਿਰੋਭ੍ਯਂਗਂ ਤਾਂਬੂਲਂ ਸਵਿਲੇਪਨਮ੍ । ਵ੍ਰਤਸ੍ਥੋ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਚ੍ਚ ਨਿਰਾਕृਤਮ੍
ਵਰਤ ਦੌਰਾਨ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਮਲਿਸ਼, ਸਿਰ ਦੀ ਮਲਿਸ਼, ਤਾਂਬੂਲ ਤੇ ਲੇਪਣ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਮਨਾਹੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨ ਵ੍ਰਤਸ੍ਥਃ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਿਕਰ੍ਮਸ੍ਥਂ ਨ ਚਾਲਯੇਤ੍ । ਦੇਵਤਾਯਤਨੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਨ ਗृਹਸ੍ਥਸ਼੍ਚਰੇਤ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਵਰਤ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਧ ਚੀਜ਼ ਨਾ ਛੂਹੇ, ਨਾ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਹਿਲਾਏ; ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਗ੍ਰਿਹਸਥੀ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਮਾਸੋਪਵਾਸਂ ਤੁ ਯਥੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਨਰਃ । ਨਾਰੀ ਵਾ ਵਿਧਵਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਚਾਹੇ ਮਨੁੱਖ, ਔਰਤ ਜਾਂ ਸਾਧਵੀ ਵਿਧਵਾ ਹੋਵੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯੂਨਾਧਿਕਮੇਵਂ ਤੁ ਵ੍ਰਤਂ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਦਿਨੈਰਿਦਮ੍ । ਕृਤ੍ਵਾ ਮਾਸੋਪਵਾਸਂ ਤੁ ਸਂਯਤਾਤ੍ਮਾ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਇਹ ਵਰਤ ਤੀਹ ਦਿਨਾਂ ਲਈ, ਚਾਹੇ ਘੱਟ ਜਾਂ ਵੱਧ, ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਜਿੱਤਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਰੱਖਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਤੋऽਰ੍ਚਯੇਦੇਵ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਮ੍ । ਪੂਜਯੇਤ੍ਪੁष੍ਪਮਾਲਾਭਿਰ੍ਗਂਧਧੂਪਵਿਲੇਪਨੈਃ
ਫਿਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਬਾਰਹਵੀਂ ਦਿਨ, ਗਰੁੜਧਵਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਸੁਗੰਧ, ਧੂਪ ਤੇ ਲੇਪਣ ਨਾਲ।