ਪਿਤृਯਜ੍ਞਾਤ੍ਪਰੋ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਧਰ੍ਮੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਕਥਂਚਨ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕੁਰ੍ਯਾਦਮਤ੍ਸਰਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਪਿਤਾ ਦੀ ਯਜਨਾ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਧਰਮ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਹਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ, ਇਹ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਃ ਪਠੇਦ੍ਧਰ੍ਮਸਂਤਾਨਂ ਜਨਾਨਾਮਗ੍ਰਤੋ ਨਰਃ। ਵਿष੍ਣੁਪਦ੍ਯਾ ਜਲੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ਲੋਕੇ ਚ ਲਭ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਧਰਮ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਫਲ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਜਨ੍ਮਕृਤੋ ਯੇਨ ਮਹਾਪਾਤਕਸਂਚਯਃ। ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਲਯਂ ਯਾਤਿ ਸਕृਦੁਚ੍ਚਰਿਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ, ਇਸ ਦਾ ਇੱਕ ਵਾਰ ਉਚਾਰਨ ਤੇ ਸੁਣਨ ਨਾਲ, ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਰੋਤ੍ਤਮ ਉਵਾਚ- ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨਾਂ ਚ ਦੇਵਾਨਾਮਨ੍ਯੇषਾਂ ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਰਃ। ਪ੍ਰਭੁਃ ਕਰ੍ਤਾ ਚ ਹਰ੍ਤ੍ਤਾ ਚ ਗੋਪ੍ਤਾ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਸੂਃ
ਨਰੋਤਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਿਵੀ ਸਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ—ਸਭ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਰਚਨਹਾਰ, ਨਾਸਕ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਾਲਣਹਾਰ, ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਸਰੋਤ।
ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਵਾਕ੍ਸ਼੍ਰਮੋ ਵਿष੍ਣੋਃ ਕਥਨੇਨੈਵ ਯੁਜ੍ਯਤੇ। ਕਿਂਤੁ ਕੌਤੂਹਲਂ ਮੇऽਸ੍ਤਿ ਪਿਪਾਸਾ ਵਾ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਪਿ ਵਾ
ਸਾਡੀ ਬੋਲੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਦੱਸਣ ਵਿੱਚ ਹੀ ਥੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਕੁਤੂਹਲ ਹੈ, ਜਾਂ ਪਿਆਸ, ਜਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਭੁੱਖ ਵੀ।
ਕृਤਂ ਪृਚ੍ਛਤਿ ਯੇਨੈਵ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਿਯੇਣ ਹਿ। ਅਤੀਤਂ ਚੈਵ ਜਾਨਾਤਿ ਕਥਂ ਨਾਥ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਜੋ ਕੁਝ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਿਆਰੇ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਪਤਨੀ ਪਿਛਲਾ ਸਮਾਂ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਦੀ ਹੈ?
ਕਿਂ ਵਾ ਤਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਚ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸ੍ਯਸ਼ੇषਤਃ। ਭਗਵਾਨੁਵਾਚ- ਕਥਿਤਂ ਮੇ ਪੁਰਾ ਵਤ੍ਸ ਪੁਨਃ ਕੌਤੂਹਲਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਾਰੇ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਦੱਸ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਤੂੰ ਫਿਰ ਕੁਤੂਹਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਦਵਿਜ।
ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਤ੍ਤੇ ਮਨਸਿ ਵਰ੍ਤਤੇ। ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਪਤਿਪ੍ਰਾਣਾ ਸਦਾ ਪਤ੍ਯੁਰ੍ਹਿਤੇ ਰਤਾ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਪਤੀ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਸਾऽऽਰਾਧ੍ਯਾ ਮੁਨੀਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਾਂ। ਧਵਸ੍ਯੈਕਸ੍ਯ ਯਾ ਨਾਰੀ ਲੋਕੇ ਪੂਜ੍ਯਤਮਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ। ਜੋ ਨਾਰੀ ਇੱਕ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾ ਸਂਮਾਨਨੇ ਗੁਰ੍ਵੀ ਨਿਭृਤਾ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ੇ ਪੁਰਾ ਤਾਤ ਨਗਰੀ ਚਾਤਿਸ਼ੋਭਨਾ
ਉਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਾਧਾ ਨਹੀਂ। ਮੱਧ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਨਗਰੀ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜਾਤੀਯਾ ਸੇਵ੍ਯਾ ਨਾਮ੍ਨੀ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ। ਤਸ੍ਯਾ ਧਵੋऽਭਵਤ੍ਕੁष੍ਠੀ ਪੂਰ੍ਵਕਰ੍ਮਵਿਰੋਧਤਃ
ਉਸ ਨਗਰ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਤੀ ਦੀ ਇੱਕ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਨਾਰੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੇਵਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਕਾਰਨ ਕੋੜ ਹੋ ਗਿਆ।
ਗਲਦ੍ਵ੍ਰਣਾਸ੍ਯ ਪਤ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਚਰ੍ਯਾਪਰਾਯਣਾ। ਯਦ੍ਯਨ੍ਮਨੋਰਥਂ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਾ ਕੁਰੁਤੇ ਭृਸ਼ਮ੍
ਪਤੀ ਦੇ ਮੂੰਹ 'ਚ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਜਖਮ ਵਗਦੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਪਰ ਉਹ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ। ਪਤੀ ਦੀ ਜੋ ਇੱਛਾ ਹੁੰਦੀ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ।
ਅਰ੍ਚਯੇਦ੍ਦੇਵਵਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਨੇਹਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦਮਤ੍ਸਰਾ। ਕਦਾਚਿਤ੍ਪਥਿ ਗਚ੍ਛਂਤੀਂ ਵੇਸ਼੍ਯਾਂ ਪਰਮਸੁਂਦਰੀਮ੍
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ ਦੇ। ਇਕ ਵਾਰੀ, ਰਾਹ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਵੈਸ਼ਿਆ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਤੀਵਾਭਵਨ੍ਮੋਹਾਨ੍ਮਨ੍ਮਥਾਵਿष੍ਟਚੇਤਨਃ। ਨਿਸ਼੍ਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਸੁਤਰਾਂ ਦੀਰ੍ਘਂ ਤਤਸ੍ਤੁ ਵਿਮਨਾऽਭਵਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸ ਗਿਆ, ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਲਹਿਰ ਚੜ੍ਹ ਗਈ। ਉਹ ਲੰਮਾ ਸਾਹ ਲੈ ਕੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗृਹਾਦ੍ਵਿਨਿਃਸृਤ੍ਯ ਸਾਧ੍ਵੀ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਤਂ ਪਤਿਂ। ਉਨ੍ਮਨਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕਥਂ ਨਾਥ ਨਿਃਸ਼੍ਵਾਸਸ੍ਤੇ ਕਥਂ ਵਿਭੋ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਪਤਨੀ ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਇੰਨੇ ਉਲਝੇ ਹੋਏ ਕਿਉਂ ਹੋ, ਸਵਾਮੀ? ਇੰਨਾ ਸਾਹ ਕਿਉਂ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਮਾਲਕ?'
ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਯਚ੍ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਚ ਯਤ੍ਪ੍ਰਿਯਮ੍। ਦਯਿਤਂ ਤੇ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਮੇਕੋ ਮੇ ਗੁਰੁਃ ਪ੍ਰਿਯਃ
ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕੀ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਮੇਰੇ ਅਧਿਆਪਕ ਤੇ ਪਿਆਰੇ ਹੋ।
ਅਭੀष੍ਟਂ ਵਦ ਮੇ ਨਾਥ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਤਾਮੁਵਾਚੇਦਂ ਵृਥਾ ਕਿਂ ਭਾषਸੇ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੱਸੋ, ਸਵਾਮੀ; ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਾਂਗੀ। ਜਦ ਉਹ这样 ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ: 'ਪਿਆਰੀ, ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਗੱਲਾਂ ਕਿਉਂ ਕਰਦੀ ਹੋ?'
ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਾ ਤ੍ਵਂ ਨ ਚੈਵਾਹਂ ਮੋਘਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਨ ਯੁਜ੍ਯਤੇ। ਪ੍ਰष੍ਟੁਂ ਨਾਧਿਕਰੋषੀਤਿ ਯਥਾ ਦੀਰ੍ਘਤਰੋਃ ਫਲਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ, ਮੈਂ ਵੀ ਨਹੀਂ; ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਪੁੱਛਣ ਦਾ ਹੱਕ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਖੜਾ ਬੰਦਾ ਲੰਬੇ ਦਰਖ਼ਤ ਦਾ ਫਲ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਭੂਮੌ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਖਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਸਮੁਦ੍ਧਰ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਵਾਂਛਤਿ। ਤਥਾ ਮੇ ਰਮਣੀ ਲੋਭਾਨ੍ਮੋਹਾਦ੍ਯਦਭਿਵਾਂਛਿਤਮ੍
ਜੋ ਬੰਦਾ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਛੋਟਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਲੰਬੇ ਦਰਖ਼ਤ ਦਾ ਫਲ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲਾਲਚ ਤੇ ਮੋਹ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਅਣਪਹੁੰਚੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਦਂਪਤ੍ਯੋਰਪਿ ਦੁਃਸਾਧ੍ਯਮਪਯਾਨਂ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍। ਪਤਿਵ੍ਰਤੋਵਾਚ- ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤ੍ਵਨ੍ਮਨੋਵृਤ੍ਤਂ ਸ਼ਕ੍ਤਾਹਂ ਕਾਰ੍ਯਸਾਧਨੇ
ਵਿਆਹੀ ਜੋੜੇ ਲਈ ਵੀ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਔਖਾ ਕੰਮ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ—ਵਿਛੋੜਾ। ਪਤਿਵਰਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਤੁਾਡਾ ਮਨ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ।'
ਆਦੇਸ਼ਂ ਕੁਰੁ ਮੇ ਨਾਥ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਯੇਨ ਕੇਨਚਿਤ੍। ਯਦਿ ਤੇ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਆਪਣੀ ਆਗਿਆ ਦਿਓ, ਸਵਾਮੀ, ਤਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰ ਸਕਾਂ। ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਔਖੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗੀ।
ਤਦਾ ਮੇ ਤ੍ਵਤਿਕਲ੍ਯਾਣਂ ਫਲਿष੍ਯਤਿ ਪਰੇ ਤ੍ਵਿਹ। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਪਰਮਃ ਪ੍ਰੀਤਃ ਸ੍ਥਿਤੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ ਮੇਰੀ ਵੱਡੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਫਲ ਲੈਵੇਗੀ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਥਾਂ ਤੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਪਾਪਾਭ੍ਯਾਸਾਚ੍ਚ ਪਾਪ੍ਮਾਨਂ ਪृਚ੍ਛਤੀਤਿ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਃ। ਪਥ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸਂਪ੍ਰਗਚ੍ਛਂਤੀਂ ਵੇਸ਼੍ਯਾਂ ਪਰਮਸੁਂਦਰੀਮ੍
ਬੁਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਆਦਤ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਪਾਪ ਵਿਚ ਫਸ ਗਿਆ ਹਾਂ—ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ। ਰਾਹ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਵੈਸ਼ਿਆ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚਾਨਵਦ੍ਯਾਂਗੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੇ ਦਹ੍ਯਤੇ ਮਨਃ। ਯਦਿ ਤਾਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਮਿ ਨਵਯੌਵਨਾਂ
ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇੋਂ ਸੁਚੱਜਾ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਸੜ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਹ ਨਵੇਂ ਜਵਾਨੀ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਵਾਂ—
ਤਦਾ ਮੇ ਸਫਲਂ ਜਨ੍ਮ ਕੁਰੁ ਸਾਧ੍ਵਿ ਹਿਤਂ ਮਮ। ਯਦਿ ਮਾਂ ਕੁष੍ਠਿਨਂ ਦੀਨਂ ਪੂਤਿਗਂਧਂ ਨਵਵ੍ਰਣਮ੍
ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਰ, ਪਤਿਵਰਤਾ। ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਕੁੜੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਮੈਂ ਕੂੜਾ, ਕੋੜੀ, ਬਦਬੂਦਾਰ, ਨਵੇਂ ਜਖਮਾਂ ਵਾਲਾ—
ਨ ਗਚ੍ਛਤਿ ਵਰਾਰੋਹਾ ਤਦਾ ਮੇ ਨਿਧਨਂ ਹਿਤਮ੍। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੇਨੇਰਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਾਧ੍ਵੀ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਵਧੀਆ ਨਾਰੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਰਨਾਂ ਹੀ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਤਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ:
ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਥਿਰੀ ਭਵ ਪ੍ਰਭੋऽਧੁਨਾ। ਮਨਸਾਥ ਸਮਾਲੋਚ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਪਾਂਤੇ ਹ੍ਯੁषਸਿ ਦ੍ਰੁਤਮ੍
ਜਿੰਨਾ ਮੇਰੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਹੈ, ਮੈਂ ਕਰਾਂਗੀ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਹੌਸਲਾ ਰੱਖ, ਸਵਾਮੀ। ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚ ਕੇ, ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸਵੇਰੇ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ—
ਗੋਮਯਂ ਸਹ ਸ਼ੋਧਨ੍ਯਾ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸਾ ਯਯੌ ਮੁਦਾ। ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਗਣਿਕਾਗੇਹਂ ਸ਼ੋਧਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਚਤ੍ਵਰਮ੍
ਗੋਮੈ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਚਲੀ। ਵੈਸ਼ਿਆ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਅੰਗਣੀ ਸਾਫ਼ ਕਰੀ।
ਪ੍ਰਤੋਲੀਂ ਵੀਥਿਕਾਂ ਚੈਵ ਗੋਮਯਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਮੁਦਾ। ਸਾ ਤੂਰ੍ਣਮਾਗਤਾ ਗੇਹੇ ਜਨਸ੍ਯਾਲੋਕਨੇ ਭਯਾਤ੍
ਉਹ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗੋਮੈ ਗਲੀ ਤੇ ਸੜਕ 'ਤੇ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵੇਖਣ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘਰ ਆ ਗਈ।
ਏਵਂ ਕ੍ਰਮੇਣ ਸਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਚਰਤਿ ਸ੍ਮ ਦਿਨਤ੍ਰਯਮ੍। ਅਥ ਸਾ ਵਾਰਮੁਖ੍ਯਾ ਚ ਚੇਟਿਕਾਸ਼੍ਚੇਟਕਾਨਪਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਤਨੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਲਗਾਤਾਰ ਇਹ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਿਆ, ਆਪਣੀਆਂ ਨੌਕਰਾਣੀਆਂ ਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਸਮੇਤ—