ਅਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ਼ਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਿਤृਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ। ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਯਾਤਿ ਚ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੌ ਅਜੋਕੇ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਪਿਤਰ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰ ਲਵੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਭਾਵੇ ਪਿਤृਤਿਥੌ ਗੋਭ੍ਯੋ ਘਾਸਂ ਦਦਾਤਿ ਯਃ। ਫਲਂ ਚ ਪਿਂਡਦਾਨਸ੍ਯ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਧਿਕਂ ਨਰਃ
ਜੇ ਸਭ ਕੁਝ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਪਿਤਰ ਤਿਥੀ 'ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਘਾਸ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪਿੰਡ-ਦਾਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰਾ ਵੈਰਾਟਵਿषਯੇ ਰੁਰੋਦਾਤੀਵ ਦੀਨਕਃ। ਪਿਤृਤਿਥੌ ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਾਭਾਵਾਚ੍ਚ ਰੋਦਿਤਿ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਵੈਰਾਟ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗਰੀਬ ਮਨੁੱਖ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਿਤਰ ਤਿਥੀ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਰੁਦਿਤ੍ਵਾ ਸੁਚਿਰਂ ਸੋਪਿ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਕੋਵਿਦਂ ਦ੍ਵਿਜਂ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਪਿਤृਤਿਥਾਵਦ੍ਯ ਕਿਂਸ੍ਵਿਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਹਿਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਰੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹੁਣ ਪਿਤਰ ਤਿਥੀ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਲਾਭ ਹੋਵੇ?'
ਵਰਾਟਕਸ਼੍ਚ ਮੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਧਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦਾਂਵਰ। ਉਪਦੇਸ਼ਂ ਚ ਮੇ ਦੇਹਿ ਯੇਨ ਧਰ੍ਮੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਹ੍ਯਹਮ੍
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਵੀ ਸikka ਨਹੀਂ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ। ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਾਂ।
ਦ੍ਵਿਜ ਉਵਾਚ-। ਗਚ੍ਛ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਵਨੇ ਤਾਤ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਕੁਤਪੇऽਧੁਨਾ। ਘਾਸਂ ਪਿਤਰਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਗਵੇ ਦੇਹੀਤਿ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਦਵਿਜ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਿਆਰੇ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾ, ਹੁਣ ਹੀ ਜਦੋਂ ਪਿਤਾ ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਗਾਂ ਨੂੰ ਘਾਸ ਦੇ, ਇਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ, ਤੇ ਦੇਰ ਨਾ ਕਰ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯੋਪਦੇਸ਼ੇਨ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਘਾਸਪੂਲਕਮ੍। ਗਵੇ ਦਤ੍ਵਾ ਯਥਾਹृष੍ਟਃ ਪੁष੍ਟ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪਿਤੁਰੇਵ ਚ
ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਘਾਸ ਦਾ ਗੁੱਛਾ ਲੈ ਕੇ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਪੋਸ਼ਣ ਲਈ, ਤੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਗਤੋਸੌ ਸੁਰਮਂਦਿਰਮ੍। ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਚ ਸੁਚਿਰਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਧਨਿਨਾਂ ਕੁਲੇ
ਇਸ ਪੁੰਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸਵਰਗ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਕੇ, ਧਨਵਾਨ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਧਨਵਾਨ੍ਸ ਪੁਰਾ ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਪਿਤृਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਕਾਰਣਾਤ੍। ਸ ਦਦਾਤਿ ਪਿਤੁਃ ਪਿਂਡਂ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵੇਨ ਧਨੇਨ ਚ
ਪਿਛਲੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਯਜਨਾ ਦੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਧਨ ਵੀ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ।
ਤਤ੍ਰੈਕਜਨ੍ਮਨੋਭ੍ਯਾਸਾਦ੍ਗਤੋਸੌ ਵਿष੍ਣੁਮਂਦਿਰਮ੍। ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾਨਨ੍ਤਸੁਖਂ ਤਤ੍ਰ ਸਾਰ੍ਵਭੌਮੋਭਵਨ੍ਨृਪਃ
ਉਸ ਇੱਕ ਜੀਵਨ ਦੀ ਅਭਿਆਸ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਅਨੰਤ ਸੁਖ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਸਰਵਭੌਮ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਪਿਤृਯਜ੍ਞਾਤ੍ਪਰੋ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਧਰ੍ਮੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਕਥਂਚਨ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕੁਰ੍ਯਾਦਮਤ੍ਸਰਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਪਿਤਾ ਦੀ ਯਜਨਾ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਧਰਮ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਹਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ, ਇਹ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਃ ਪਠੇਦ੍ਧਰ੍ਮਸਂਤਾਨਂ ਜਨਾਨਾਮਗ੍ਰਤੋ ਨਰਃ। ਵਿष੍ਣੁਪਦ੍ਯਾ ਜਲੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ਲੋਕੇ ਚ ਲਭ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਧਰਮ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਫਲ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਜਨ੍ਮਕृਤੋ ਯੇਨ ਮਹਾਪਾਤਕਸਂਚਯਃ। ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਲਯਂ ਯਾਤਿ ਸਕृਦੁਚ੍ਚਰਿਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ, ਇਸ ਦਾ ਇੱਕ ਵਾਰ ਉਚਾਰਨ ਤੇ ਸੁਣਨ ਨਾਲ, ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਰੋਤ੍ਤਮ ਉਵਾਚ- ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨਾਂ ਚ ਦੇਵਾਨਾਮਨ੍ਯੇषਾਂ ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਰਃ। ਪ੍ਰਭੁਃ ਕਰ੍ਤਾ ਚ ਹਰ੍ਤ੍ਤਾ ਚ ਗੋਪ੍ਤਾ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਸੂਃ
ਨਰੋਤਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਿਵੀ ਸਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ—ਸਭ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਰਚਨਹਾਰ, ਨਾਸਕ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਾਲਣਹਾਰ, ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਸਰੋਤ।
ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਵਾਕ੍ਸ਼੍ਰਮੋ ਵਿष੍ਣੋਃ ਕਥਨੇਨੈਵ ਯੁਜ੍ਯਤੇ। ਕਿਂਤੁ ਕੌਤੂਹਲਂ ਮੇऽਸ੍ਤਿ ਪਿਪਾਸਾ ਵਾ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਪਿ ਵਾ
ਸਾਡੀ ਬੋਲੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਦੱਸਣ ਵਿੱਚ ਹੀ ਥੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਕੁਤੂਹਲ ਹੈ, ਜਾਂ ਪਿਆਸ, ਜਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਭੁੱਖ ਵੀ।
ਕृਤਂ ਪृਚ੍ਛਤਿ ਯੇਨੈਵ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਿਯੇਣ ਹਿ। ਅਤੀਤਂ ਚੈਵ ਜਾਨਾਤਿ ਕਥਂ ਨਾਥ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਜੋ ਕੁਝ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਿਆਰੇ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਪਤਨੀ ਪਿਛਲਾ ਸਮਾਂ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਦੀ ਹੈ?
ਕਿਂ ਵਾ ਤਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਚ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸ੍ਯਸ਼ੇषਤਃ। ਭਗਵਾਨੁਵਾਚ- ਕਥਿਤਂ ਮੇ ਪੁਰਾ ਵਤ੍ਸ ਪੁਨਃ ਕੌਤੂਹਲਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਾਰੇ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਦੱਸ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਤੂੰ ਫਿਰ ਕੁਤੂਹਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਦਵਿਜ।
ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਤ੍ਤੇ ਮਨਸਿ ਵਰ੍ਤਤੇ। ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਪਤਿਪ੍ਰਾਣਾ ਸਦਾ ਪਤ੍ਯੁਰ੍ਹਿਤੇ ਰਤਾ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਪਤੀ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਸਾऽऽਰਾਧ੍ਯਾ ਮੁਨੀਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਾਂ। ਧਵਸ੍ਯੈਕਸ੍ਯ ਯਾ ਨਾਰੀ ਲੋਕੇ ਪੂਜ੍ਯਤਮਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ। ਜੋ ਨਾਰੀ ਇੱਕ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾ ਸਂਮਾਨਨੇ ਗੁਰ੍ਵੀ ਨਿਭृਤਾ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ੇ ਪੁਰਾ ਤਾਤ ਨਗਰੀ ਚਾਤਿਸ਼ੋਭਨਾ
ਉਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਾਧਾ ਨਹੀਂ। ਮੱਧ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਨਗਰੀ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜਾਤੀਯਾ ਸੇਵ੍ਯਾ ਨਾਮ੍ਨੀ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ। ਤਸ੍ਯਾ ਧਵੋऽਭਵਤ੍ਕੁष੍ਠੀ ਪੂਰ੍ਵਕਰ੍ਮਵਿਰੋਧਤਃ
ਉਸ ਨਗਰ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਤੀ ਦੀ ਇੱਕ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਨਾਰੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੇਵਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਕਾਰਨ ਕੋੜ ਹੋ ਗਿਆ।
ਗਲਦ੍ਵ੍ਰਣਾਸ੍ਯ ਪਤ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਚਰ੍ਯਾਪਰਾਯਣਾ। ਯਦ੍ਯਨ੍ਮਨੋਰਥਂ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਾ ਕੁਰੁਤੇ ਭृਸ਼ਮ੍
ਪਤੀ ਦੇ ਮੂੰਹ 'ਚ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਜਖਮ ਵਗਦੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਪਰ ਉਹ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ। ਪਤੀ ਦੀ ਜੋ ਇੱਛਾ ਹੁੰਦੀ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ।
ਅਰ੍ਚਯੇਦ੍ਦੇਵਵਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਨੇਹਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦਮਤ੍ਸਰਾ। ਕਦਾਚਿਤ੍ਪਥਿ ਗਚ੍ਛਂਤੀਂ ਵੇਸ਼੍ਯਾਂ ਪਰਮਸੁਂਦਰੀਮ੍
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ ਦੇ। ਇਕ ਵਾਰੀ, ਰਾਹ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਵੈਸ਼ਿਆ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਤੀਵਾਭਵਨ੍ਮੋਹਾਨ੍ਮਨ੍ਮਥਾਵਿष੍ਟਚੇਤਨਃ। ਨਿਸ਼੍ਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਸੁਤਰਾਂ ਦੀਰ੍ਘਂ ਤਤਸ੍ਤੁ ਵਿਮਨਾऽਭਵਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸ ਗਿਆ, ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਲਹਿਰ ਚੜ੍ਹ ਗਈ। ਉਹ ਲੰਮਾ ਸਾਹ ਲੈ ਕੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗृਹਾਦ੍ਵਿਨਿਃਸृਤ੍ਯ ਸਾਧ੍ਵੀ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਤਂ ਪਤਿਂ। ਉਨ੍ਮਨਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕਥਂ ਨਾਥ ਨਿਃਸ਼੍ਵਾਸਸ੍ਤੇ ਕਥਂ ਵਿਭੋ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਪਤਨੀ ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਇੰਨੇ ਉਲਝੇ ਹੋਏ ਕਿਉਂ ਹੋ, ਸਵਾਮੀ? ਇੰਨਾ ਸਾਹ ਕਿਉਂ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਮਾਲਕ?'
ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਯਚ੍ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਚ ਯਤ੍ਪ੍ਰਿਯਮ੍। ਦਯਿਤਂ ਤੇ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਮੇਕੋ ਮੇ ਗੁਰੁਃ ਪ੍ਰਿਯਃ
ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕੀ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਮੇਰੇ ਅਧਿਆਪਕ ਤੇ ਪਿਆਰੇ ਹੋ।
ਅਭੀष੍ਟਂ ਵਦ ਮੇ ਨਾਥ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਤਾਮੁਵਾਚੇਦਂ ਵृਥਾ ਕਿਂ ਭਾषਸੇ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੱਸੋ, ਸਵਾਮੀ; ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਾਂਗੀ। ਜਦ ਉਹ这样 ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ: 'ਪਿਆਰੀ, ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਗੱਲਾਂ ਕਿਉਂ ਕਰਦੀ ਹੋ?'
ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਾ ਤ੍ਵਂ ਨ ਚੈਵਾਹਂ ਮੋਘਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਨ ਯੁਜ੍ਯਤੇ। ਪ੍ਰष੍ਟੁਂ ਨਾਧਿਕਰੋषੀਤਿ ਯਥਾ ਦੀਰ੍ਘਤਰੋਃ ਫਲਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ, ਮੈਂ ਵੀ ਨਹੀਂ; ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਪੁੱਛਣ ਦਾ ਹੱਕ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਖੜਾ ਬੰਦਾ ਲੰਬੇ ਦਰਖ਼ਤ ਦਾ ਫਲ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਭੂਮੌ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਖਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਸਮੁਦ੍ਧਰ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਵਾਂਛਤਿ। ਤਥਾ ਮੇ ਰਮਣੀ ਲੋਭਾਨ੍ਮੋਹਾਦ੍ਯਦਭਿਵਾਂਛਿਤਮ੍
ਜੋ ਬੰਦਾ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਛੋਟਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਲੰਬੇ ਦਰਖ਼ਤ ਦਾ ਫਲ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲਾਲਚ ਤੇ ਮੋਹ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਅਣਪਹੁੰਚੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਦਂਪਤ੍ਯੋਰਪਿ ਦੁਃਸਾਧ੍ਯਮਪਯਾਨਂ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍। ਪਤਿਵ੍ਰਤੋਵਾਚ- ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤ੍ਵਨ੍ਮਨੋਵृਤ੍ਤਂ ਸ਼ਕ੍ਤਾਹਂ ਕਾਰ੍ਯਸਾਧਨੇ
ਵਿਆਹੀ ਜੋੜੇ ਲਈ ਵੀ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਔਖਾ ਕੰਮ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ—ਵਿਛੋੜਾ। ਪਤਿਵਰਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਤੁਾਡਾ ਮਨ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ।'