ਪ੍ਰੇਤਸ੍ਯ ਦੇਹਪੁष੍ਟ੍ਯਰ੍ਥਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਕਂ ਤੁ ਭੋਜਯੇਤ੍। ਦਾਨਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪੀਠਂ ਚ ਪਾਦੁਕਾਮ੍
ਪ੍ਰੇਤ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਪੋਸ਼ਣ ਲਈ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ, ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕੱਪੜਾ, ਪੀਠ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਚਪਲਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ।
ਸਰ੍ਵੋਪਕਰਣੈਸ੍ਤੁਲ੍ਯਂ ਧਰਾਦਿਗਜਵਾਜਿਕਮ੍। ਕृष੍ਣਾਂ ਗਾਂ ਚ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਮੁਕ੍ਤਯੇ
ਸਭ ਸਾਮਾਨਾਂ ਸਮੇਤ, ਧਰਤੀ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਕਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਕਿ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੇ।
ਚਤੁਰ੍ਥਾਹੇ ਤ੍ਰਿਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚ षਣ੍ਮਾਸੇ ਚਾਬ੍ਦਿਕੇ ਤਥਾ। ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸ੍ਯਾਨਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨ੍ਯੇ ਤਾਨਿ षੋਡਸ਼
ਚੌਥੇ ਦਿਨ, ਤਿੰਨ ਪੱਖਾਂ ਬਾਅਦ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਬਾਰਾਂ ਸ਼੍ਰਾਦ ਕਰਨੇ ਹਨ, ਜੋ ਕੁੱਲ ਸੋਲਾਂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਯੈਤਾਨਿ ਨ ਸਂਤੀਹ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਚ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ। ਪਿਸ਼ਾਚਤ੍ਵਂ ਸ੍ਥਿਰਂ ਤਸ੍ਯ ਦਤ੍ਤੈਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਸ਼ਤੈਰਪਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਸ਼੍ਰਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਜਿੰਨਾ ਹੋ ਸਕੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਿਸ਼ਾਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸੌ ਸ਼੍ਰਾਦ ਕਰ ਲਏ।
ਅਬ੍ਦਮਂਬੁਘਟਂ ਦਦ੍ਯਾਦਨ੍ਨਂ ਚਾਮਿषਸਂਯੁਤਂ। ਨਿਤ੍ਯਾਨਿਤ੍ਯਮਭਾਵਾਚ੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਪਨ੍ਮਾਸਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪਯੇਤ੍
ਉਹ ਸਾਲ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੜਾ ਅਤੇ ਮਾਸ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਦੇਵੇ; ਸਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਨਾਸਵਾਦੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਮਹੀਨੇ-ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਰੀਤ ਪੂਰੀ ਕਰੇ।
ਸਪਿਂਡੀਕਰਣਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਗਤੇ ਸਂਵਤ੍ਸਰੇ ਬੁਧਃ। ਪਾਰ੍ਵਣਸ੍ਯ ਵਿਧਾਨੇਨ ਕਾਰਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਪੀੰਡੀਕਰਨ ਸ਼੍ਰਾਦ ਕਰੇ।
ਪਿਤੁਰਬ੍ਦਮਸ਼ੌਚਂ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਾਤੁਃ षਣ੍ਮਾਸਮੇਵ ਚ। ਤ੍ਰਿਮਾਸਂ ਤੁ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚੈਵ ਤਦਰ੍ਦ੍ਧਂ ਭ੍ਰਾਤृਪੁਤ੍ਰਯੋਃ
ਪਿਤਾ ਲਈ ਇੱਕ ਸਾਲ, ਮਾਤਾ ਲਈ ਛੇ ਮਹੀਨੇ, ਔਰਤ ਲਈ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ, ਅਤੇ ਭਰਾ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਸਮਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਪਿਂਡਾਨਾਮਸ਼ੌਚਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯਾਵਦ੍ਗੇਹੇ ਸ ਤਿष੍ਠਤਿ। ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਯਨ੍ਨਿषਿਦ੍ਧਂ ਤੁ ਸ਼ृਣੁ ਤਾਤ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਸਪੀੰਡਾਂ ਦੀ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਸੁਣ, ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਕੀ ਨਿਸ਼ੇਧ ਹੈ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸਦਾਚਾਰੀ ਨ ਗਚ੍ਛੇਚ੍ਚ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍। ਸਪ੍ਤਘਟ੍ਯਾਃ ਪਰਂ ਚੈਵ ਨਵਘਟ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਤਃ
ਜੋ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਔਰਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਸੱਤਵੇਂ ਘੜੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਤੇ ਨੌਂਵੇਂ ਘੜੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਹ ਨਾ ਜਾਵੇ।
ਸ ਕਾਲਃ ਕੁਤਪੋ ਜ੍ਞੇਯਃ ਪਿਤॄਣਾਂ ਦਤ੍ਤਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍। ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਤ੍ਰੀਣਿ ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਿ ਦੌਹਿਤ੍ਰਂ ਕੁਤਪਸ੍ਤਿਲਾਃ
ਉਹ ਸਮਾਂ 'ਕੁਤਪ' ਜਾਣੋ, ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਦਾਨ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਸਮੇਂ ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ: ਧੀ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਕੁਤਪ ਦਾ ਸਮਾਂ, ਅਤੇ ਤਿਲ।
ਤ੍ਰੀਣਿ ਚਾਤ੍ਰ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਂਤਿ ਸਤ੍ਯਮਕ੍ਰੋਧਮਤ੍ਵਰਾਮ੍। ਸਾਯਂ ਸਂਧ੍ਯਾਂ ਪਰਾਨ੍ਨਂ ਚ ਪੁਨਰ੍ਭੋਜਨਮੈਥੁਨਮ੍
ਇੱਥੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਸਚਾਈ, ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਨਾ ਕਰਨਾ। ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਸੰਧਿਆ, ਦੂਜੇ ਦਾ ਖਾਣਾ, ਮੁੜ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਸੰਭੋਗ ਤੋਂ ਬਚੋ।
ਦਾਨਂ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਂ ਚੈਵ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍। ਅਕਰ੍ਤਵ੍ਯਸ਼ਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਦਾਨ ਦੇਣਾ, ਦਾਨ ਲੈਣਾ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਨਾ ਗਲਤ ਸਮੇਂ ਤੇ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਪਰ ਜੋ ਸਮਝਦਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਸੌ ਵਾਰੀ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ ਵੀ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤਚ੍ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਤਾਮੇਤਿ ਸ੍ਵਯਮੁਕ੍ਤਂ ਵਿਰਿਂਚਿਨਾ। ਸ਼ृਣੁ ਪੁਤ੍ਰ ਪੁਰਾਵृਤ੍ਤਂ ਬਹੂਨਾਂ ਚ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਪ ਕਿਹਾ। ਸੁਣੋ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਦੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਗੁਰੋਰ੍ਗੋਹਨਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਦੁਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਯਯੁਰ੍ਦਿਵਮ੍। ਤੇषਾਂ ਚ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨਾਦੇਵ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਭਵਤਿ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਗਾਂ ਮਾਰ ਕੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਣ ਨਾਲ ਵੀ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਮੁਨੇਃ ਸ਼ਿष੍ਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ੍ਸਪ੍ਤ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ। ਪਿਤृਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਸਮਾਯਾਤੇ ਹੋਮਧੇਨੁਂ ਗੁਰੋਃ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਵਸੀਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸੱਤ ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਜਦ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਆਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੋਮ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਿਤ੍ਵਾ ਗृਹਂ ਨੀਤ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤਭਿਰ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਰ੍ਮੁਦਾ। ਗਵ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਪਿਤृਯਜ੍ਞੇ ਤਾਂ ਧੇਨੁਂ ਹਤ੍ਵਾ ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੰਗ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਸੱਤ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਗਾਂ ਨੂੰ ਘਰ ਲੈ ਗਿਆ। ਪਿਤਰ ਯਜਨ ਲਈ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ।
ਦਦੁਰ੍ਮਾਂਸਂ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇ ਚ ਸ਼ੇषਂ ਵਿਪ੍ਰਾਂਸ੍ਤ੍ਵਭੋਜਯਨ੍। ਸਮਾਪ੍ਯ ਪਿਤृਕਰ੍ਮਾਣਿ ਵਤ੍ਸਂ ਸਂਗृਹ੍ਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਾਸ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਵਾਇਆ। ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਛਾ ਲੈ ਗਏ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਗੁਰੌ ਸਮਰ੍ਪਯਾਮਾਸੁਰ੍ਧੇਨੁਰ੍ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੇਣ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਾ। ਤਤਸ੍ਤਪੋਰ੍ਬਲਾਦੇਵ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤੇषਾਂ ਚ ਕਾਰਣਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਗਾਂ, ਜੋ ਸ਼ੇਰ ਨੇ ਖਾ ਲਈ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦਿੱਤੀ। ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਕਾਰਨ ਜਾਣ ਲਿਆ।
ਸ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਤਤਃ ਸ਼ਿष੍ਯਾਂਸ਼੍ਚਾਡਾਲਾਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਥ। ਵੇਪਮਾਨਾਸ੍ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕृਤਾਂਜਲਿਪੁਟਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਚੰਡਾਲ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ।' ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੇ ਰਹੇ।
ਧੇਨੋਰ੍ਮਾਂਸਂਪ੍ਰਦਾਤਾਰਃ ਪਿਤृਕृਤ੍ਯੇ ਸਦਾਨਘ। ਅਕਰ੍ਤਵ੍ਯਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਮਹਾਂਤਿ ਪਾਤਕਾਨਿ ਚ
ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਲਤ ਕੰਮ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕੁਰ੍ਵਂਤਃ ਪਿਤृਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਪਾਪਾਤ੍ਪੂਤਾ ਦਿਵਂ ਗਤਾਃ। ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਬਹੁਵਿਧਂ ਨਾਥ ਮੁਖਾਤ੍ਤੇ ਚ ਪੁਰਾਤਨਮ੍
ਪਰ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਤੇਰੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕਈ ਵਾਰਤਾਵਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਸਵਾਮੀ।
ਕ੍ਸ਼ਂਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸ਼ਾਪਸ੍ਯਾਂਤੋ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍। ਵਸਿष੍ਠ ਉਵਾਚ-। ਸ਼ਾਪੋ ਵੋਥ ਯਥਾ ਪਾਪ੍ਮਾ ਨ ਤੁ ਧਰ੍ਮਵਿਚਾਰਣਾਤ੍
ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਹੱਦ ਰੱਖ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਸ਼ਾਪ ਜਿਵੇਂ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਮ ਦੀ ਵਿਚਾਰ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹੈ।'
ਚਾਂਡਾਲਾਦੌ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾਃ ਪੁਰਾਵृਤ੍ਤਂ ਸ੍ਮਰਿष੍ਯਥ। ਨ ਚ ਵੋ ਜ੍ਞਾਨਲੋਪਸ਼੍ਚ ਸ੍ਮृਤਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮਨष੍ਟਕਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਚੰਡਾਲ ਤੇ ਹੋਰ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੋਗੇ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਯਾਦ ਰਹੇਗੀ। ਪਰ ਤੁਹਾਡਾ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਮੁਕੇਗਾ, ਨਾਂ ਹੀ ਸ਼ਾਸਤਰ ਭੁੱਲੇ ਜਾਣਗੇ।
ਪਾਪਯੋਨਿਂ ਸਮੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਗਮਿष੍ਯਥ। ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਗੁਰੁਸ਼ਾਪਾਤ੍ਤੁ ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਪਾਪ ਵਾਲੀ ਜਾਤੀ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਖਰ ਮੁਕਤੀ ਪਾਵੋਗੇ। ਫਿਰ, ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਛੱਡ ਕੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲਏ।
ਜਾਤਾਸ਼੍ਚਾਂਡਾਲਯੋਨੌ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇ ਜ੍ਞਾਨਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਸ੍ਤਨ੍ਯਂ ਤੈਸ੍ਤੁ ਨ ਪੀਤਂ ਵੈ ਸ੍ਮਰਦ੍ਭਿਃ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮ ਤਤ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਚੰਡਾਲ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਏ, ਪਰ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਨਹੀਂ ਪਿਆ, ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
ਮृਤਾ ਜਾਤਾ ਮृਗਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚਕ੍ਰਵਾਕਾਃ ਪੁਨਰ੍ਵਨੇ। ਹਂਸਾਸ੍ਤੁ ਮਾਨਸੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਜਾਤਾਃ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਸਾਰੇ ਮਰ ਕੇ ਮਿਰਗ ਬਣੇ, ਫਿਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀ ਹੋਏ। ਮਾਨਸ ਸਰੋਵਰ 'ਤੇ ਸਫੈਦ ਹੰਸ ਬਣ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਬਣੇ।
ਮੁਮੂਰ੍षਵੋ ਮਹਾਭਾਗਾ ਮृਤਾਸ੍ਤੇ ਖੇਦਕਾਰਣਾਤ੍। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਮਹਾਰਾਜੋ ਧਰ੍ਮਕੇਤੁਰਿਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਮਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਦੁਖ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮਰ ਗਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ 'ਧਰਮਕੇਤੁ' ਨਾਮ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਯਯੌ ਸ੍ਨਾਤੁਂ ਤਤਸ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਦਾਰਃ ਸਪਰਿਚ੍ਛਦਃ। ਤਤੋ ਹਂਸਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋ ਮੋਹਾਦ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਭੋਗ੍ਯਂ ਤੁ ਯੋषਿਤਃ
ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਤਿੰਨ ਹੰਸ ਮੋਹ ਵਿਚ ਰਾਜ ਦੇ ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਔਰਤਾਂ ਵਜੋਂ ਭੋਗਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਣਿ ਚਿਂਤਯਂਤਸ਼੍ਚ ਲੋਕਾਂਤਰਮਯੁਸ੍ਤਦਾ। ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਵੇਦਂ ਚ ਵੇਦਾਂਗਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਯਾਸ੍ਯਾਮਹੇ ਵਯਮ੍
ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਸੋਚ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਚਲੇ ਗਏ। ਵੇਦ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਗ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, 'ਅਸੀਂ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂਗੇ।'
ਚਿਂਤਯਂਤੋ ਗਤਾ ਅਨ੍ਯੇ ਤਤੋ ਲੋਕਾਂਤਰਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਅਥ ਤ੍ਰਯੋ ਨृਪਾ ਜਾਤਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਵਿਪ੍ਰਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹੋਰ ਵੀ ਲੋਕ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਰਾਜੇ ਬਣੇ ਅਤੇ ਚਾਰ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਏ।