ਗਵਾਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦਤ੍ਤਸ੍ਯ ਯਤ੍ਫਲਮ੍। ਤਤ੍ਫਲਂ ਜਾਹ੍ਨਵੀਸ੍ਨਾਨੇ ਰਾਹੁਗ੍ਰਸ੍ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਕਰੇ
ਸੌ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਠੀਕ ਦਾਨ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਰਾਹੂ ਗ੍ਰਸਦਾ ਹੈ।
ਚਂਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਗ੍ਰਹੇ ਚੈਵ ਅਵਗਾਹਤਿ ਜਾਹ੍ਨਵੀਂ। ਸ ਸ੍ਨਾਤਸ੍ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਕਿਮਰ੍ਥਮਟਤੇ ਮਹੀਮ੍
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਚੁੱਕਾ, ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕਿਉਂ ਭਟਕੇ?
ਸੂਰ੍ਯਗ੍ਰਹਃ ਸੂਰ੍ਯਵਾਰੇ ਸੋਮੇ ਸੋਮਗ੍ਰਹਸ੍ਤਥਾ। ਚੂਡਾਮਣਿਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਸ੍ਤਤ੍ਰਾਨਂਤਫਲਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਦਾ ਗ੍ਰਹਣ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਜਾਂ ਚੰਦ ਦਾ ਗ੍ਰਹਣ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਹੋਵੇ, ਇਸ ਨੂੰ 'ਚੂੜਾਮਣੀ' ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਅਨੰਤ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਮੁਪੋष੍ਯ ਤਯੋਃ ਪੂਰ੍ਵੇ ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥੇ ਤੁ ਯਃ ਪੁਮਾਨ੍। ਦਤ੍ਵਾ ਪਿਂਡੋਦਕਂ ਦਾਨਂ ਸਤ੍ਯਲੋਕੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਉੱਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਪਿੰਡ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਤ੍ਯ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਥਾਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਜ ਉਵਾਚ-। ਪਿਤੁਰੇਵ ਮਹਾਯਜ੍ਞਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਚ ਭਵਤੇਰਿਤਂ। ਤਾਤਾ ਪਸ਼੍ਚਿਮਕਾਲਾਦੌ ਕਿਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸੁਤੇਨ ਹਿ
ਦਵਿਜ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪਿਤਾ ਲਈ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਅਤੇ ਸ੍ਰਾਦਧ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਪਿਤਾ ਲਈ ਹੈ। ਪਿਆਰੇ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਖਰੀ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਕਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਪਰਂ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਜਨ੍ਮਜਨ੍ਮਸੁ ਲਭ੍ਯਤੇ। ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ ਦੇਵ ਯਤ੍ਨਤੋ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ-। ਪੂਰ੍ਵੇ ਵਯਸਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ। ਉਤ੍ਤਰੇ ਚ ਸੁਤਸ੍ਤਾਤਃ ਪਾਲਨਾਨ੍ਨ ਤੁ ਪੂਜਨਾਤ੍
ਸ੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪਹਿਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸਹਾਰਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ।
ਦੇਵਵਤ੍ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਾਤਂ ਸ੍ਨੇਹਂ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍। ਨ ਲਂਘਯੇਦ੍ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਨਸਾਪਿ ਕਦਾਚਨ
ਉਹ ਪਿਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇਵਤਾ ਵਾਂਗ ਕਰੇ, ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰ ਕਰੇ ਅਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿਚ ਵੀ ਨਾ ਟੋੜੇ।
ਆਤੁਰਸ੍ਯ ਪਿਤੁਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਯਸ੍ਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਿਯਾਂ। ਸੋਕ੍ਸ਼ਯਂ ਲਭਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਸਦਾ ਦੇਵੈਃ ਪ੍ਰਪੂਜ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਬਿਮਾਰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਸੁਵਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਦਾ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮੁਮੂਰ੍षੋਰਪਿਤਾ ਤਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤੋ ਮृਤ੍ਯੁਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਯਜਨਂ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਤੁਲ੍ਯਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੇ ਪਿਤਾ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਮੌਤ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੇਖ ਕੇ ਯਜਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਧਿਨਾਨਸ਼ਨੇ ਨੈਵ ਪਿਤੁਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਦਦਾਤਿ ਯਃ। ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਧੀਰਸ੍ਯ ਸ਼ृਣੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਦ੍ਗੁਣਮ੍
ਜੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਪਵਾਸ ਸਮੇਂ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸੁਵਰਗ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਧੀਰ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਗੁਣ ਸੁਣੋ ਜੋ ਮੈਂ ਹੁਣ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰਾਜਸੂਯਸ਼ਤਾਨਿ ਚ। ਭਵੇਦਨਸ਼ਨੇ ਪੁਣ੍ਯਂ ਤੀਰ੍ਥਕੋਟਿਗੁਣਂ ਤਯੋਃ
ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਜੋ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਅਤੇ ਸੌ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੀਰਥ ਸਨਾਨ ਤੋਂ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਹੈ।
ਭਾਗੀਰਥ੍ਯਾ ਜਲੇ ਚੈਵ ਯੋ ਮृਤਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ। ਪਯੋਧਰਰਸਂ ਮਾਤੁਰ੍ਨ ਪਿਬੇਨ੍ਮੁਕ੍ਤਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਭਾਗੀਰਥੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਜੇ ਮਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਨਹੀਂ ਪੀਦਾ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਤ੍ਯਜੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ। ਅਭੀष੍ਟਂ ਚ ਫਲਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਦ੍ਦੇਹੇ ਪ੍ਰਵਿਲੀਯਤੇ
ਜੋ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਯੋਗ ਜਾਂ ਅਯੋਗ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਭੋਗ ਕੇ ਮੇਰੇ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾ ਗਤਿਰ੍ਯੋਗਯੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਮੁਨੀਨਾਮੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਰੇਤਸਾਂ। ਸਾ ਗਤਿਸ੍ਤ੍ਯਜਤਃ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਸਪ੍ਤਸੁ
ਯੋਗੀ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਜੋ ਉੱਤਮ ਰੇਤਸ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਜੋ ਗਤੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਗਤੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਲੋਹਿਤਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤੀਰੋਤ੍ਤਰਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ। ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤ੍ਯਜੇਤ੍ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਸ ਚ ਮਤ੍ਸਮਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਲੋਹਿਤਾ ਨਦੀ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ, ਜੋ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੈਵ ਚੋਰ੍ਵਸ਼ੀਕੇਸ਼ੇ ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। ਮृਤੋਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਰ੍ਵਂ ਦੋषੈਰ੍ਨ ਲਿਪ੍ਯਤੇ
ਉਰਵਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਦਵਿਜ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਸਭ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗृਹਸ੍ਯਾਭ੍ਯਂਤਰੇ ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਤ੍ਯਾਗੋ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍। ਯਾਵਦ੍ਗ੍ਰਂਥਿਰ੍ਗृਹੇ ਤਿष੍ਠੇਤ੍ਤਾਵਦ੍ਬਂਧੋ ਭਵੇ ਤਨੌ
ਜਿਸ ਦਾ ਮਰਨ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣ ਤਕ ਬੰਧਨ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਹਾਯਨੇਹਾਯਨੇ ਚਾਪਿ ਏਕੈਕਂ ਪਰਿਹੀਯਤੇ। ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਪੁਤ੍ਰਬਂਧੂਨਾਂ ਵਂਧਨੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਨਿष੍ਕृਤਿਃ
ਹਰ ਸਾਲ ਇੱਕ ਬੰਧਨ ਘਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਪਰ੍ਵਤੇ ਕਾਨਨੇ ਦੁਰ੍ਗੇ ਸ੍ਥਾਨੇ ਵਾ ਜਲਵਰ੍ਜਿਤੇ। ਮृਤੋ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕੀਟਾਦੌ ਜਾਯਤੇ ਪੁਨਃ ੨੫੦ 1.50.
ਜੇ ਕੋਈ ਪਹਾੜ, ਜੰਗਲ, ਕਠਨ ਥਾਂ ਜਾਂ ਜਿੱਥੇ ਪਾਣੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਮਾੜੀ ਗਤੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਕੀੜਾ ਆਦਿਕ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਸ੍ਕਾਰਸ਼੍ਚ ਭਵੇਦ੍ਯਸ੍ਯ ਮृਤਸ੍ਯ ਪਰਵਾਸਰੇ। षष੍ਟਿਰ੍ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਕੁਂਭੀਪਾਕੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਤਿ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਕ੍ਰਿਆ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਕੂੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਪृਸ਼੍ਯਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਃ ਪਤਿਤੋ ਮृਤਃ। ਸੁਚਿਰਂ ਨਰਕੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਜਾਤਿषੁ ਜਾਯਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਅਸਪ੍ਰਸ਼ਯ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਮਲੇਛ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥੈਵ ਬਹੁਕੀਟੇषੁ ਜਾਯਤੇ ਸਤ੍ਤ੍ਵਜਾਤਿषੁ। ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਚਿਰਕਾਲੇषੁ ਜਾਨੀਯਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਪਾਤਕਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੀੜਿਆਂ ਅਤੇ ਨੀਵੀਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਚੰਗਾ-ਮੰਦਾ ਤੁਰੰਤ ਸਮਝ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਯੋਗੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਵਾਸਿਨਾਮ੍। ਮਰਣੇ ਯਾ ਗਤਿਃ ਪੁਂਸਾਂ ਗਤਿਰ੍ਭਵਤਿ ਤਾਦृਸ਼ੀ
ਸਭ ਮਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਵੇਲੇ ਦੀ ਗਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੰਗੇ-ਮੰਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥੇ ਮृਤੋ ਯਸ੍ਤੁ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਨਾਮਾਨਿ ਚਿਂਤਯਨ੍। ਪਾਪਾਤ੍ਪੂਤੋ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਸਰ੍ਵਦੋषੈਰ੍ਨ ਲਿਪ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਨਾਮ ਸੋਚਦਿਆਂ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੋਸ਼ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਪਿਤੁਰ੍ਮृਤਸ੍ਯ ਦੇਹਂ ਤੁ ਵਹੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸੁਤੋ ਬਲੀ। ਪਦੇਪਦੇਸ਼੍ਵਮੇਧਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਜੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦਾ ਤਾਕਤਵਰ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਰ ਕਦਮ 'ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਕ੍ਚਿਤੌ ਚ ਪਿਤੁਰ੍ਦੇਹੇ ਮੁਖਾਗ੍ਨਿਂ ਕਾਰਯੇਤ੍ਸੁਤਃ। ਵਿਧਿਨਾ ਮਂਤ੍ਰਪੂਤੇਨ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦੇਹਂ ਦਹੇਤ੍ਪੁਨਃ
ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਘਾਟ 'ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਪਾਵੇ, ਫਿਰ ਪੂਰੀ ਲਾਸ਼ ਸਾੜ ਦੇਵੇ।
ਲੋਭਮੋਹਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਪਾਪਪੁਣ੍ਯਸਮਾਵृਤਮ੍। ਦਹੇਯਂ ਸਰ੍ਵਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਲੋਕਾਨ੍ਸ ਗਚ੍ਛਤੁ
ਜਿਸ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਲੋਭ ਤੇ ਮੋਹ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪ ਤੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾੜ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਆਤਮਾ ਦਿਵਿਆ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਸਕੇ।
ਦਗ੍ਧ੍ਵਾ ਚ ਲਂਘਯੇਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋਪ੍ਯਸ੍ਥਿਸਂਚਯਨਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਦਸ਼ਾਹੇ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਚਾਰ੍ਦ੍ਰਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਲਾਸ਼ ਸਾੜਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੁੱਤਰ ਹੱਡੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ ਆਉਣ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਗੀਲੇ ਕੱਪੜੇ ਛੱਡ ਦੇਵੇ।
ਛਿਤ੍ਵਾ ਚ ਲੋਹਿਤਂ ਚੇਲਂ ਵਹ੍ਨੌ ਚਾਥ ਜਲੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍। ਤਤਸ਼੍ਚੈਕਾਦਸ਼ਾਹੇ ਚ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਖੂਨ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਕੱਪੜੇ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ, ਉਹ ਅੱਗ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦੇਵੇ; ਫਿਰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਗਿਆਰਵੇਂ ਦਿਨ ਸ਼੍ਰਾਦ ਕਰੇ।