ਤਥਾ ਮਿਤ੍ਰਾਦ੍ਰੋਹਕਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਚ ਵੈष੍ਣਵਮਂਦਿਰੇ। ਅਨੁਗ੍ਰਹਾਚ੍ਚ ਮੇ ਵਿਪ੍ਰ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤੋ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਦੱਸਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ-। ਪਿਤ੍ਰੋਰ੍ਭਕ੍ਤਃ ਸਦਾ ਮੂਕਃ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਸ਼ੁਭਾ ਚ ਸਾ। ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਤੁਲਾਧਾਰਃ ਸਮਃ ਸਰ੍ਵਜਨੇषੁ ਚ
ਸ਼੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਮੂਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਭਗਤ ਹੈ; ਉਹ ਪਤਿਵਰਤਾ ਇਸਤਰੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ; ਤੁਲਾਧਾਰਾ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰ ਵਤੀਰਦਾ ਹੈ।
ਲੋਭਕਾਮਜਿਦਦ੍ਰੋਹੋ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤੋ ਵੈष੍ਣਵਃ ਸ੍ਮृਤਃ। ਸਂਪ੍ਰੀਤੋਹਂ ਗੁਣੈਰੇषਾਂ ਤਿष੍ਠਾਮ੍ਯਾਵਸਥੇ ਮੁਦਾ
ਜੋ ਲੋਭ, ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਧੋਖੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਹੈ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਭਾਰਤੀਕਮਲਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਸਹਿਤੋ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ। ਵਿਪ੍ਰ ਉਵਾਚ-। ਮਹਾਪਾਤਕਿਸਂਸਰ੍ਗਾਨ੍ਨਰਾਸ਼੍ਚੈਵਾਤਿਪਾਤਕਾਃ
ਭਾਰਤੀ ਅਤੇ ਕਮਲਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ فرمایا: ਵੱਡੇ ਪਾਪੀਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਬਹੁਤ ਪਾਪੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਜਲ੍ਪਂਤਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾਃ ਸ੍ਮृਤਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਸਰ੍ਵਦਾ। ਪੁਰਾਣਾਗਮਵੇਦੇषੁ ਕਥਂ ਤ੍ਵਂ ਤਿष੍ਠਸੇ ਗृਹੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ, ਆਗਮਾਂ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ?
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ-। ਕਲ੍ਯਾਣਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਮੂਕੋ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ। ਵृਤ੍ਤਸ੍ਥੋ ਯੋਪਿ ਚਾਣ੍ਡਾਲਸ੍ਤਂ ਦੇਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਵਿਦੁਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਸਭ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੂਕ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਤਾਰ ਹੈ; ਜੇ ਚੰਡਾਲ ਵੀ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਰੱਖੇ, ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਮੂਕਸ੍ਯ ਸਦृਸ਼ੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਲੋਕੇषੁ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਤਃ। ਪਿਤ੍ਰੋਰ੍ਭਕ੍ਤਿਪਰੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਜਿਤਂ ਤੇਨ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍
ਮੂਕ ਵਰਗਾ ਪੁੰਨ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਭਗਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ।
ਤਯੋਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤ੍ਵਹਂ ਤੁष੍ਟਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਗਣੈਃ ਸਹ। ਤਿष੍ਠਾਮਿ ਦ੍ਵਿਜਰੂਪੇਣ ਤਸ੍ਯ ਗੇਹੋਦਰੇ ਚ ਖੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਤਥਾ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਗੇਹੇ ਤੁਲਾਧਾਰਸ੍ਯ ਮਂਦਿਰੇ। ਅਦ੍ਰੋਹਕਸ੍ਯ ਭਵਨੇ ਵੈष੍ਣਵਸ੍ਯ ਚ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਤਿਵਰਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਤੁਲਾਧਾਰਾ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਵਿੱਚ।
ਸਦਾ ਤਿष੍ਠਾਮਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਨ ਤ੍ਯਜਾਮ੍ਯਹਮ੍। ਤੇਨ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਮਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯੇ ਤ੍ਵਨ੍ਯੇ ਪਾਪਕृਜ੍ਜਨਾਃ
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਛੱਡਦਾ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਹੋਰ ਪਾਪੀ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਪੁਣ੍ਯਤ੍ਵਾਚ੍ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਦृष੍ਟੋ ਮਮਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਣਾਤ੍। ਪਿਤ੍ਰੋਰ੍ਭਕ੍ਤਿਪਰਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚਾਂਡਾਲੋ ਦੇਵਤਾਂ ਗਤਃ
ਤੇਰੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤੇਰੀ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਚੰਡਾਲਾ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਭਗਤ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇਨ ਸਹ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਤਿष੍ਠਾਮਿ ਤਸ੍ਯ ਮਂਦਿਰੇ। ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਕਥਾਲਾਪਂ ਕਰੋਮਿ ਦ੍ਵਿਜਨਂਦਨ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਮਾਨਸੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਰ੍ਤੇऽਹਤਭਾਵਨਃ। ਸ ਤਜ੍ਜਾਨਾਤਿ ਤ੍ਵਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਤਥਾ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਦਯਃ
ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਦੇ; ਉਹ ਤੇਰੇ ਚਲਣ-ਚਲਣ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਤਿਵਰਤਾ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ।
ਤੇषਾਂ ਵृਤ੍ਤਂ ਵਦਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਤ੍ਵਂ ਚਾਨੁਪੂਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਥਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਜਨ੍ਮਬਂਧਨਾਤ੍
ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚਲਣ-ਚਲਣ ਤੈਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਨਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤੁਰ੍ਮਾਤੁਃ ਪਰਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਦੇਵਦੇਵੇषੁ ਨੈਵ ਹਿ। ਪਿਤ੍ਰੋਰਰ੍ਚਾ ਕृਤਾ ਯੇਨ ਸ ਏਵ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਾਪਿਆਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ; ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਹੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉੱਤਮ ਮਨੁੱਖ ਹੈ।
ਪਿਤ੍ਰੋਰਾਜ੍ਞਾ ਚ ਦੇਵਸ੍ਯ ਗੁਰੋਰਾਜ੍ਞਾ ਸਮਂ ਫਲਂ। ਆਰਾਧਨਾਦ੍ਦਿਵੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਬਾਧਯਾ ਰੌਰਵਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ, ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਫਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ; ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਲਟ ਕੇ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਚਾਸ੍ਮਾਕਂ ਹृਦਿਸ੍ਥੋऽਪਿ ਤਸ੍ਯਾਹਂ ਹृਦਯੇ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਆਵਯੋਰਂਤਰਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਪਰਤ੍ਰੇਹ ਚ ਮਤ੍ਸਮਃ
ਉਹ ਸਾਡੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ, ਇੱਥੇ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਸਮਾਨ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਮਦਗ੍ਰੇ ਮਤ੍ਪੁਰੇ ਰਮ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਬਾਂਧਵੈਃ ਸਹ। ਸਭੁਂਜੀਤਾਕ੍ਸ਼ਯਂ ਭੋਗਮਂਤੇ ਮਯਿ ਚ ਲੀਯਤੇ
ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਮੇਰੇ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਅਖੂਤ ਸੁਖ ਭੋਗੇਗਾ, ਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਤਏਵ ਹਿ ਮੂਕੋਸੌ ਵਾਰ੍ਤ੍ਤਾਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸਂਭਵਾਮ੍। ਜਾਨਾਤਿ ਨਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਏष ਤੇ ਵਿਸ੍ਮਯਃ ਕੁਤਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਗੂੰਗਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਿਉਂ ਹੋ?
ਦ੍ਵਿਜ ਉਵਾਚ-। ਮੋਹਾਦਜ੍ਞਾਨਤੋ ਵਾਪਿ ਨ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਿਤੁਰਰ੍ਚਨਂ। ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਵਾ ਕਿਂ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸਦਸਜ੍ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਰ੨੦੦ 1.50.
ਦਵਿਜ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਮੋਹ ਜਾਂ ਅਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਜੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜਾਣ ਕੇ ਵੀ, ਤਦ ਸੱਚ-ਝੂਠ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ-। ਦਿਨੈਕਂ ਮਾਸਪਕ੍ਸ਼ੌ ਵਾ ਪਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਧਂ ਵਾਥ ਵਤ੍ਸਰਂ। ਪਿਤ੍ਰੋਰ੍ਭਕ੍ਤਿਃ ਕृਤਾ ਯੇਨ ਸ ਚ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਮਮਾਲਯਂ
ਸ੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਇੱਕ ਦਿਨ, ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ, ਪੱਖ, ਅੱਧਾ ਪੱਖ ਜਾਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਮਨਃ ਕष੍ਟਮਵਸ਼੍ਯਂ ਨਰਕਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍। ਨ ਕृਤਾ ਵਾਕृਤਾ ਵਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਿਤ੍ਰੋਰਰ੍ਚਾ ਪਰਂ ਪੁਰਾ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਮਨ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਈ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵृषੋਤ੍ਸਰ੍ਗਂ ਨਰਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਿਤृਭਕ੍ਤਿ ਫਲਂ ਲਭੇਤ੍। ਅਨ੍ਨਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਥਾ ਗਵ੍ਯਂ ਸਾਮਿषਂ ਚ ਨਿਰਾਮਿषਮ੍
ਬਲਦ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਖਾਣਾ, ਕਪੜਾ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਮਾਸ ਸਮੇਤ ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਮਾਸ ਦੇ, ਸਭ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਂ ਲਕ੍ਸ਼ਗੁਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਜ੍ਞਾਤਿਭ੍ਯੋ ਯਤ੍ਪ੍ਰਦੀਯਤੇ। ਸਰ੍ਵਸ੍ਵੇਨ ਕृਤਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਯੇਨ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ
ਜੋ ਕੁਝ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੱਖ ਗੁਣਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਸਮਝਦਾਰ ਪੁੱਤਰ ਦੁਆਰਾ ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸ਼ਰਾਦ्ध।
ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਿਤृਭਕ੍ਤਿਫਲਂ ਲਭੇਤ੍। ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਤ੍ਪਰੋ ਮਹਾਯਜ੍ਞਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਤੁ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਰਾਦ्ध ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਅਤ੍ਰ ਯਦ੍ਦੀਯਤੇ ਕਿਂਚਿਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਮਸ਼੍ਨੁਤੇ। ਅਨ੍ਯਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਾਯੁਤਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਜ੍ਞਾਤਿਭ੍ਯੋ ਲਕ੍ਸ਼ਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇੱਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਅਖੂਤ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਥਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਲਈ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ, ਲੱਖ ਗੁਣਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਣ੍ਡੇ ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਾਯਾਨਨ੍ਤਮੁਚ੍ਯਤੇ। ਗਂਗਾਜਲੇ ਗਯਾਯਾਂ ਚ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਪੁष੍ਕਰੇ ਤਥਾ
ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਲਈ ਦਸ ਕਰੋੜ ਗੁਣਾ ਫਲ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਦਵਿਜ ਲਈ ਅਨੰਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਗਯਾ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ।
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਸਿਦ੍ਧਕੁਂਡੇ ਗਂਗਾਸਾਗਰ ਸਂਗਮੇ। ਅਨ੍ਨਪਿਂਡਂ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮੁਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਵਾਰਾਣਸੀ, ਸਿੱਧ ਕੁੰਡ, ਗੰਗਾ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ, ਜੋ ਚੌਲ ਦਾ ਪਿੰਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਮੋਖਸ਼ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤਰਸ਼੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਲਭਂਤੇ ਜਨ੍ਮਨਃ ਫਲਮ੍। ਭਾਗੀਰਥ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਯਸ੍ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਿਲੋਦਕਮ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅਖੂਤ ਸੁਰਗ ਤੇ ਜਨਮ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਭਾਗੀਰਥੀ ਵਿੱਚ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮੁਕ੍ਤਿਮਾਰ੍ਗਂ ਸ ਚਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਿਂਡਦਾਨੇ ਤੁ ਕਿਂ ਪੁਨਃ। ਨਦੀਤੀਰੇषੁ ਸਾਹਸ੍ਰਂ ਨਦੇ ਤ੍ਵਯੁਤਮਿष੍ਯਤੇ
ਉਹ ਮੋਖਸ਼ ਦਾ ਰਾਹ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ, ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।