ਕਥਂ ਕਥਮਿਤਿ ਪ੍ਰਾਹ ਸ ਤਂ ਮਧੁਰਯਾ ਗਿਰਾ। ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਮੇ ਸਮੁਦ੍ਦੇਸ਼ਂ ਵਦ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋਂऽਤਿਕਂ ਹਿ ਤੇ
ਉਸ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮੈਨੂੰ ਧਰਮ ਦਾ ਮੂਲ ਦੱਸ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈਂ।'
ਤੁਲਾਧਾਰ ਉਵਾਚ-। ਯਾਵਜ੍ਜਨਾਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਂਤਿ ਮਮੈਵ ਸਨ੍ਨਿਧੌ ਦ੍ਵਿਜ। ਤਾਵਨ੍ਮੇ ਸ੍ਵਸ੍ਥਤਾ ਨਾਸ੍ਤਿ ਯਾਵਚ੍ਚ ਰਾਤ੍ਰਿਯਾਮਕਃ
ਤੋਲਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦ ਤੱਕ ਲੋਕ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਚੈਨ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਰਾਤ ਨਹੀਂ ਲੰਘ ਜਾਂਦੀ।
ਤਚ੍ਚੋਪਦੇਸ਼ਮਾਦਾਯ ਗਚ੍ਛ ਧਰ੍ਮਾਕਰਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਬਕਸ੍ਯ ਮਰਣੇ ਦੋषਂ ਖੇ ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਵਿਸ਼ੋषਣਮ੍
ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਕੋਲ ਜਾ। ਉੱਥੇ, ਬਗਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਗਲਤੀ ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਕੱਪੜੇ ਸੁਕਾਉਣ ਬਾਰੇ ਵੀ ਸੋਚ।
ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰ ਚ ਜਾਨੀषੇ ਸਜ੍ਜਨਾਦ੍ਰੋਹਕਂ ਵ੍ਰਜ। ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਯੋਪਦੇਸ਼ੇਨ ਤਵ ਕਾਮਃ ਫਲਿष੍ਯਤਿ
ਉੱਥੇ ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣ ਲਵੇਂਗਾ, ਚੰਗਿਆਂ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਾਰੇ ਵੀ। ਉਸ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਮਨਚਾਹੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁਲਾਧਾਰਃ ਕਰੋਤਿ ਕ੍ਰਯਵਿਕ੍ਰਯੌ। ਤਥਾ ਤਾਤ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਸਜ੍ਜਨਾਦ੍ਰੋਹਕਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਤੋਲਣ ਵਾਲਾ ਫਿਰ ਆਪਣਾ ਵਪਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਚੰਗਿਆਂ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਤੁਲਾਧਾਰਸਮੁਦ੍ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਤਦਾਲਯਮ੍। ਹਰਿਰੁਵਾਚ-। ਏਹ੍ਯਾਗਚ੍ਛ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਚ ਤਦ੍ਗृਹਮ੍
ਤੋਲਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ, ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਘਰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ। ਹਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਆ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਚੱਲਾਂਗਾ।
ਅਥ ਵਰ੍ਤ੍ਮਨਿ ਗਚ੍ਛਂਤਮੁਵਾਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਹਰਿਂ। ਵਿਪ੍ਰ ਉਵਾਚ-। ਤੁਲਾਧਾਰੇ ਚ ਨ ਸ੍ਨਾਨਂ ਨ ਦੇਵਪਿਤृਤਰ੍ਪਣਮ੍
ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਸਤੇ ਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਤੋਲਣ ਵਾਲਾ ਨਾ ਤਾਂ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਲਦਿਗ੍ਧਂ ਚ ਗਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਂ ਚੇਲਮਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਕਥਂ ਜਾਨਾਤਿ ਮਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਦੇਸ਼ਾਂਤਰਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਮੈਲ ਨਾਲ ਲਿਪਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਕਪੜੇ ਗੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਦੂਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਮੇਰੀ ਕਰਤੂਤ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ?
ਅਤੋ ਮੇ ਵਿਸ੍ਮਯਸ੍ਤਾਤ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਂ ਵਦ ਕਾਰਣਮ੍। ਹਰਿਰੁਵਾਚ-। ਸਤ੍ਯੇਨ ਸਮਭਾਵੇਨ ਜਿਤਂ ਤੇਨ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਹੈਰਾਨ ਹਾਂ; ਇਹ ਸਭ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸ। ਹਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸਚ ਤੇ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਤੇਨਾਤृਪ੍ਯਂਤ ਪਿਤਰੋ ਦੇਵਾ ਮੁਨਿਗਣੈਃ ਸਹ। ਭੂਤਭਵ੍ਯ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਂ ਚ ਤੇਨ ਜਾਨਾਤਿ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਇਸ ਕਾਰਨ ਪਿਤਰ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਨ; ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਇਸ ਨਾਲ ਹੋਏ ਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਤ੍ਯਾਤ੍ਪਰੋ ਧਰ੍ਮੋ ਨਾਨृਤਾਤ੍ਪਾਤਕਂ ਪਰਮ੍। ਵਿਸ਼ੇषੇ ਸਮਭਾਵਸ੍ਯ ਪੁਰੁषਸ੍ਯਾਨਘਸ੍ਯ ਚ
ਸਚ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਧਰਮ ਨਹੀਂ, ਝੂਠ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ; ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਨਿਆਂਵਾਨ ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ।
ਅਰੌ ਮਿਤ੍ਰੇਪ੍ਯੁਦਾਸੀਨੇ ਮਨੋ ਯਸ੍ਯ ਸਮਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍। ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਸਾਯੁਜ੍ਯਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਅਜਾਣੇ ਲਈ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਰਹੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਭ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਯੋ ਵਰ੍ਤਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕੁਲਕੋਟਿਂ ਸਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍। ਸਤ੍ਯਂ ਦਮਃ ਸ਼ਮਸ਼੍ਚੈਵ ਧੈਰ੍ਯਂ ਸ੍ਥੈਰ੍ਯਮਲੋਭਤਾ
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਅਣਗਿਣਤ ਪੀੜੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਠਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਸਚ, ਦਮ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਹੌਸਲਾ, ਢਿੱਕ, ਤੇ ਲਾਲਚ ਰਹਿਤਤਾ—
ਅਨਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਨਾਲਸ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍। ਤੇਨ ਵੈ ਦੇਵਲੋਕਸ੍ਯ ਨਰਲੋਕਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਅਚੰਭਾ ਤੇ ਆਲਸੀਪਣ ਦੀ ਕਮੀ—ਇਹ ਸਭ ਉਸ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹਨ; ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟਿਕੇ ਹਨ।
ਵृਤ੍ਤਂ ਜਾਨਾਤਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਸ੍ਤਸ੍ਯਦੇਹੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਹਰਿਃ। ਲੋਕੇ ਤਸ੍ਯ ਸਮੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਮਃ ਸਤ੍ਯਾਰ੍ਜਵੇषੁ ਚ
ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਹਰੀ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਸਚ ਤੇ ਸਿੱਧੇਪਣ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਸ ਚ ਧਰ੍ਮਮਯਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤੇਨੈਵ ਧਾਰਿਤਂ ਜਗਤ੍। ਦ੍ਵਿਜ ਉਵਾਚ-। ਜ੍ਞਾਤਂ ਮੇ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਤੁਲਾਧਾਰਸ੍ਯ ਕਾਰਣਮ੍
ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਧਰਮ ਰੂਪ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਜਗਤ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਦੁਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੋਲਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸਮਝ ਲਿਆ।
ਅਦ੍ਰੋਹਕਸ੍ਯ ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਤਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਤ੍ਵਂ ਯਦੀਚ੍ਛਸਿ। ਹਰਿਰੁਵਾਚ-। ਪੁਰੈਵ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਕੁਲਸ੍ਤ੍ਰੀਨਵਯੌਵਨਾ
ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ, ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਦੱਸ, ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ। ਹਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਵੇਂ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਸੀ—
ਪਤ੍ਨੀਵ ਕਾਮਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ਚੀਵ ਵਾਸਵਸ੍ਯ ਚ। ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਸਮਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਨਾਮ ਸੁਨ੍ਦਰੀ
ਕਾਮਦੇਵ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸ਼ਚੀ ਵਾਂਗ; ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁੰਦਰਿ ਸੀ, ਉਸ ਲਈ ਜਿੰਦ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰੀ ਸੀ।
ਅਕਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ਯੈਵ ਕਾਰ੍ਯੇ ਗਨ੍ਤੁਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਃ। ਮਨਸਾਲੋਚਿਤਂ ਤੇਨ ਪ੍ਰਾਣੇਭ੍ਯੋਪਿ ਗਰੀਯਸੀਮ੍
ਅਚਾਨਕ, ਰਾਜਾ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਲਈ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਕੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।
ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਥਾਨੇ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਿ ਯਤੋ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍। ਇਤ੍ਯਾਲੋਚ੍ਯੈਵ ਸਹਸਾ ਤ੍ਵਾਗਤੋਸ੍ਯ ਗृਹਂ ਪ੍ਰਤਿ ੧੦੦ 1.50.
ਕਿਸ ਥਾਂ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੱਖਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਪੱਕੀ ਹੋਵੇ? ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਘਰ ਵੱਲ ਜਲਦੀ ਆ ਗਿਆ।
ਉਕ੍ਤਂ ਚ ਤਾਦृਸ਼ਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਵਿਸ੍ਮਯਂਗਤਃ। ਨ ਤਾਤਸ੍ਤੇ ਨ ਚ ਭ੍ਰਾਤਾ ਨ ਚਾਹਂ ਤਵ ਬਾਨ੍ਧਵਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਸੁਣ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ: 'ਨਾ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਨਾ ਤੇਰਾ ਭਰਾ, ਨਾ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹਾਂ।'
ਪਿਤृਮਾਤृਕੁਲਸ੍ਯੈਵ ਤਸ੍ਯਾ ਨ ਹਿ ਸੁਹृਜ੍ਜਨਃ। ਕਥਂ ਚ ਮਦ੍ਗृਹੇ ਤਾਤ ਸ੍ਥਿਤ੍ਯਾ ਸ੍ਵਸ੍ਥੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ-ਮਾਤਾ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੋਸਤ ਨਹੀਂ; ਪਿਆਰੇ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਰਹਿ ਕੇ ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਚੈਨ ਨਾਲ ਰਹੇਗਾ?
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤੇਨ ਚੋਕ੍ਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਯਥੋਚਿਤਮ੍। ਲੋਕੇ ਤ੍ਵਤ੍ਸਦृਸ਼ੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਵਿਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਠੀਕ ਗੱਲ ਆਖੀ: 'ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ—ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ।'
ਸ ਚਾਹ ਤਂ ਚ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਨਾਰ੍ਹਸਿ ਦੂषਣਮ੍। ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮੋਹਿਨੀਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਕਃ ਪੁਮਾਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਤੂੰ ਸਰਵਜਨ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਕੌਣ ਮਨੁੱਖ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?'
ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ ਉਵਾਚ-। ਧਰਣ੍ਯਾਂ ਪਰਿਵਿਜ੍ਞਾਯ ਤ੍ਵਾਗਤੋਹਂ ਤਵਾਨ੍ਤਿਕਮ੍। ਏषਾ ਤਿष੍ਠਤੁ ਤੇऽਗਾਰੇ ਵ੍ਰਜਾਮਿ ਨਿਜਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਧਰਤੀ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਇਹ ਤੇਰੇ ਘਰ ਰਹੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਸ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਹ ਨਗਰੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਸ਼ੋਭਨੇ। ਬਹੁਕਾਮੁਕ ਸਂਪੂਰ੍ਣੇ ਕਥਂ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਭਵੇਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਆਖਣ ਤੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਆਖਿਆ: 'ਇਸ ਸੋਹਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਕਾਮੀ ਮਰਦ ਹਨ, ਔਰਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?'
ਸ ਚੋਵਾਚ ਪੁਨਸ੍ਤਂ ਚ ਕੁਰੁ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਵ੍ਰਜਾਮ੍ਯਹਮ੍। ਗृਹਸ੍ਥਸ੍ਸਙ੍ਕਟਾਦਾਹ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਮੈਂ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" ਘਰਵਾਲਾ, ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਧਰਮ ਦਾ ਫਰਜ ਹੈ।"
ਕਰੋਮ੍ਯਨੁਚਿਤਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸ੍ਵਦਾਸ੍ਯਮੁਚਿਤਂ ਹਿਤਮ੍। ਸਦਾ ਚੈਵੇਦृਸ਼ੀ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸ੍ਥਾਤਵ੍ਯਾ ਮਦ੍ਗृਹੇ ਪਿਤਃ
ਮੈਂ ਅਣਉਚਿਤ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਠੀਕ ਤੇ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ। ਪਿਤਾ ਜੀ, ਐਸਾ ਹੀ ਪਤਨੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਰਕ੍ਸ਼ਾਰਕ੍ਸ਼ਣੇ ਦੇਵ ਵਦਾਭੀष੍ਟਂ ਕੁਰੁ ਪ੍ਰਿਯਮ੍। ਮਮ ਤਲ੍ਪੇ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸ਼ਯਾਨਂ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸਹ
ਮਾਲਕ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਣ ਜਾਂ ਨਾ ਕਰਣ ਦੀ ਗੱਲ ਤੇ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਕਰ। ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਬਿਸਤਰੇ 'ਤੇ ਪਈ ਹੈ।
ਮਨ੍ਯਸੇ ਦੈਵਤਂ ਸ੍ਵਂ ਚੇਤ੍ਤਿष੍ਠੇਨ੍ਨੋਚੇਤ੍ਤੁ ਗਚ੍ਛਤੁ। ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਃ ਪੁਨਸ੍ਤਦਾ
ਜੇ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੇਵੀ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਰਹਿ ਜਾ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਚਲਾ ਜਾ। ਇੱਕ ਪਲ ਸੋਚ ਕੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ।