ਸ ਚੋਵਾਚ ਮੁਦਾ ਵਿਪ੍ਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਤਾਂ ਸਤੀਂ ਚ ਸਃ। ਦੇਸ਼ਾਂਤਰੇ ਚ ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਤਯਾ ਚ ਕਥਿਤਂ ਕਿਲ
ਉਹ ਨੇ, ਉਸ ਸਤੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਦੂਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕਥਂ ਜਾਨਾਤਿ ਮਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਚਾਂਡਾਲੋਪਿ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ। ਅਤੋ ਮੇ ਵਿਸ੍ਮਯਸ੍ਤਾਤ ਕਿਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਪਰਂ ਮਹਤ੍
ਇਹ ਚੰਡਾਲਣ, ਭਾਵੇਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਕਰਤੂਤ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਦੀ ਹੈ? ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹਾਂ—ਇਹ ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਹੈ!
ਹਰਿਉਵਾਚ-। ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਕਾਰਣਂ ਤਾਤ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਭੂਤਭਾਵਨੈਃ। ਅਤਿਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਸਦਾਚਾਰਾਦ੍ਯਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਗਤਃ
ਹਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪੁੱਤ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹੀ ਹਰ ਗੱਲ ਦਾ ਕਾਰਨ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਇਸ ਲਈ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੰਨ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਭ ਹੋਇਆ।
ਕਿਮੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤਯਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਵਦ ਤਤ੍ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਮੁਨੇ। ਵਿਪ੍ਰ ਉਵਾਚ-। ਪ੍ਰष੍ਟੁਂ ਧਰ੍ਮਤੁਲਾਧਾਰਂ ਸਾ ਚ ਮਾਂ ਸਮੁਪਾਦਿਸ਼ਤ੍
ਪਰ, ਪੁੱਤਰ, ਉਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਆਖਿਆ? ਹੁਣ ਉਹ ਦੱਸ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਤੋਲਣ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਪੁੱਛਣ ਲਈ ਕਿਹਾ।
ਹਰਿਰੁਵਾਚ-। ਆਗਚ੍ਛ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਅਹਂ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਤਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਗਚ੍ਛਂਤਂ ਚ ਹਰਿਂ ਪ੍ਰਾਹ ਤੁਲਾਧਾਰਃ ਕ੍ਵ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਹਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਮੈਂ ਆਪ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਹਰੀ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਤਦ ਤੋਲਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ?'
ਹਰਿਰੁਵਾਚ-। ਜਨਾਨਾਂ ਨਿਕਰੋ ਯਤ੍ਰ ਬਹੁਦ੍ਰਵ੍ਯਸੁਵਿਕ੍ਰਯੇ। ਵਿਕ੍ਰੀਣਾਤਿ ਚ ਕ੍ਰੀਣਾਤਿ ਤੁਲਾਧਾਰਸ੍ਤਤਸ੍ਤਤਃ
ਹਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਿੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਹੋਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਡਾ ਵਪਾਰ ਤੇ ਖਰੀਦ-ਫਰੋਖਤ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਤੋਲਣ ਵਾਲਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੇਚਦਾ ਤੇ ਖਰੀਦਦਾ ਹੈ।
ਜਨੋ ਯਵਾਨ੍ਰਸਂ ਸ੍ਨੇਹਂ ਕੂਟਮਨ੍ਨਸ੍ਯ ਸਂਚਯਂ। ਸਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯ ਮੁਖਾਦੇਵ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਚ ਦਦਾਤ੍ਯਪਿ
ਲੋਕ ਜਿੰਨਾ ਵੀ ਸੁਆਦ, ਪਿਆਰ ਜਾਂ ਮਿਲਾਵਟ ਵਾਲਾ ਖਾਣਾ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਹੀ ਲੈਂਦਾ ਤੇ ਦੇਂਦਾ ਵੀ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾਨृਤਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਪ੍ਰਾਣਾਂਤੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ। ਨੋਕ੍ਤਂ ਨਰਵਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ਤੇਨਧਰ੍ਮਤੁਲਾਧਰਃ
ਉਹ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਤੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਮੌਤ ਆਉਣ ਤੇ ਵੀ, ਕਦੇ ਵੀ ਸੱਚ ਛੱਡ ਕੇ ਝੂਠੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਆਖਦਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਤੁ ਤਮਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੀਦ੍ਵਿਕ੍ਰੀਣਂਤਂ ਰਸਾਨ੍ਬਹੂਨ੍। ਮਲਪਂਕਧਰਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਂ ਦਂਤਕੁਡ੍ਮਲਪਂਕਿਲਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਸ ਵੇਚਦੇ ਵੇਖਿਆ—ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਮੈਲ ਤੇ ਚਿੱਟੀ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਦੰਦ ਵੀ ਗੰਦੇ ਤੇ ਬੰਦ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰ ਵਸ੍ਤੁਧਨੋਤ੍ਥਾਂ ਚ ਭਾषਂਤਂ ਵਿਵਿਧਾਂ ਗਿਰਮ੍। ਵृਤਂ ਬਹੁਵਿਧੈਰ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯੈਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਪੁਂਭਿਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਉਥੇ, ਉਹ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਬਹੁਤ ਮਰਦਾਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੇ ਧਨ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕਥਂ ਕਥਮਿਤਿ ਪ੍ਰਾਹ ਸ ਤਂ ਮਧੁਰਯਾ ਗਿਰਾ। ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਮੇ ਸਮੁਦ੍ਦੇਸ਼ਂ ਵਦ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋਂऽਤਿਕਂ ਹਿ ਤੇ
ਉਸ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮੈਨੂੰ ਧਰਮ ਦਾ ਮੂਲ ਦੱਸ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈਂ।'
ਤੁਲਾਧਾਰ ਉਵਾਚ-। ਯਾਵਜ੍ਜਨਾਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਂਤਿ ਮਮੈਵ ਸਨ੍ਨਿਧੌ ਦ੍ਵਿਜ। ਤਾਵਨ੍ਮੇ ਸ੍ਵਸ੍ਥਤਾ ਨਾਸ੍ਤਿ ਯਾਵਚ੍ਚ ਰਾਤ੍ਰਿਯਾਮਕਃ
ਤੋਲਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦ ਤੱਕ ਲੋਕ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਚੈਨ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਰਾਤ ਨਹੀਂ ਲੰਘ ਜਾਂਦੀ।
ਤਚ੍ਚੋਪਦੇਸ਼ਮਾਦਾਯ ਗਚ੍ਛ ਧਰ੍ਮਾਕਰਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਬਕਸ੍ਯ ਮਰਣੇ ਦੋषਂ ਖੇ ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਵਿਸ਼ੋषਣਮ੍
ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਕੋਲ ਜਾ। ਉੱਥੇ, ਬਗਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਗਲਤੀ ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਕੱਪੜੇ ਸੁਕਾਉਣ ਬਾਰੇ ਵੀ ਸੋਚ।
ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰ ਚ ਜਾਨੀषੇ ਸਜ੍ਜਨਾਦ੍ਰੋਹਕਂ ਵ੍ਰਜ। ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਯੋਪਦੇਸ਼ੇਨ ਤਵ ਕਾਮਃ ਫਲਿष੍ਯਤਿ
ਉੱਥੇ ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣ ਲਵੇਂਗਾ, ਚੰਗਿਆਂ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਾਰੇ ਵੀ। ਉਸ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਮਨਚਾਹੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁਲਾਧਾਰਃ ਕਰੋਤਿ ਕ੍ਰਯਵਿਕ੍ਰਯੌ। ਤਥਾ ਤਾਤ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਸਜ੍ਜਨਾਦ੍ਰੋਹਕਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਤੋਲਣ ਵਾਲਾ ਫਿਰ ਆਪਣਾ ਵਪਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਚੰਗਿਆਂ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਤੁਲਾਧਾਰਸਮੁਦ੍ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਤਦਾਲਯਮ੍। ਹਰਿਰੁਵਾਚ-। ਏਹ੍ਯਾਗਚ੍ਛ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਚ ਤਦ੍ਗृਹਮ੍
ਤੋਲਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ, ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਘਰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ। ਹਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਆ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਚੱਲਾਂਗਾ।
ਅਥ ਵਰ੍ਤ੍ਮਨਿ ਗਚ੍ਛਂਤਮੁਵਾਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਹਰਿਂ। ਵਿਪ੍ਰ ਉਵਾਚ-। ਤੁਲਾਧਾਰੇ ਚ ਨ ਸ੍ਨਾਨਂ ਨ ਦੇਵਪਿਤृਤਰ੍ਪਣਮ੍
ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਸਤੇ ਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਤੋਲਣ ਵਾਲਾ ਨਾ ਤਾਂ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਲਦਿਗ੍ਧਂ ਚ ਗਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਂ ਚੇਲਮਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਕਥਂ ਜਾਨਾਤਿ ਮਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਦੇਸ਼ਾਂਤਰਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਮੈਲ ਨਾਲ ਲਿਪਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਕਪੜੇ ਗੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਦੂਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਮੇਰੀ ਕਰਤੂਤ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ?
ਅਤੋ ਮੇ ਵਿਸ੍ਮਯਸ੍ਤਾਤ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਂ ਵਦ ਕਾਰਣਮ੍। ਹਰਿਰੁਵਾਚ-। ਸਤ੍ਯੇਨ ਸਮਭਾਵੇਨ ਜਿਤਂ ਤੇਨ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਹੈਰਾਨ ਹਾਂ; ਇਹ ਸਭ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸ। ਹਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸਚ ਤੇ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਤੇਨਾਤृਪ੍ਯਂਤ ਪਿਤਰੋ ਦੇਵਾ ਮੁਨਿਗਣੈਃ ਸਹ। ਭੂਤਭਵ੍ਯ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਂ ਚ ਤੇਨ ਜਾਨਾਤਿ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਇਸ ਕਾਰਨ ਪਿਤਰ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਨ; ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਇਸ ਨਾਲ ਹੋਏ ਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਤ੍ਯਾਤ੍ਪਰੋ ਧਰ੍ਮੋ ਨਾਨृਤਾਤ੍ਪਾਤਕਂ ਪਰਮ੍। ਵਿਸ਼ੇषੇ ਸਮਭਾਵਸ੍ਯ ਪੁਰੁषਸ੍ਯਾਨਘਸ੍ਯ ਚ
ਸਚ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਧਰਮ ਨਹੀਂ, ਝੂਠ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ; ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਨਿਆਂਵਾਨ ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ।
ਅਰੌ ਮਿਤ੍ਰੇਪ੍ਯੁਦਾਸੀਨੇ ਮਨੋ ਯਸ੍ਯ ਸਮਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍। ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਸਾਯੁਜ੍ਯਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਅਜਾਣੇ ਲਈ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਰਹੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਭ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਯੋ ਵਰ੍ਤਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕੁਲਕੋਟਿਂ ਸਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍। ਸਤ੍ਯਂ ਦਮਃ ਸ਼ਮਸ਼੍ਚੈਵ ਧੈਰ੍ਯਂ ਸ੍ਥੈਰ੍ਯਮਲੋਭਤਾ
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਅਣਗਿਣਤ ਪੀੜੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਠਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਸਚ, ਦਮ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਹੌਸਲਾ, ਢਿੱਕ, ਤੇ ਲਾਲਚ ਰਹਿਤਤਾ—
ਅਨਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਨਾਲਸ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍। ਤੇਨ ਵੈ ਦੇਵਲੋਕਸ੍ਯ ਨਰਲੋਕਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਅਚੰਭਾ ਤੇ ਆਲਸੀਪਣ ਦੀ ਕਮੀ—ਇਹ ਸਭ ਉਸ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹਨ; ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟਿਕੇ ਹਨ।
ਵृਤ੍ਤਂ ਜਾਨਾਤਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਸ੍ਤਸ੍ਯਦੇਹੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਹਰਿਃ। ਲੋਕੇ ਤਸ੍ਯ ਸਮੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਮਃ ਸਤ੍ਯਾਰ੍ਜਵੇषੁ ਚ
ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਹਰੀ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਸਚ ਤੇ ਸਿੱਧੇਪਣ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਸ ਚ ਧਰ੍ਮਮਯਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤੇਨੈਵ ਧਾਰਿਤਂ ਜਗਤ੍। ਦ੍ਵਿਜ ਉਵਾਚ-। ਜ੍ਞਾਤਂ ਮੇ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਤੁਲਾਧਾਰਸ੍ਯ ਕਾਰਣਮ੍
ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਧਰਮ ਰੂਪ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਜਗਤ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਦੁਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੋਲਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸਮਝ ਲਿਆ।
ਅਦ੍ਰੋਹਕਸ੍ਯ ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਤਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਤ੍ਵਂ ਯਦੀਚ੍ਛਸਿ। ਹਰਿਰੁਵਾਚ-। ਪੁਰੈਵ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਕੁਲਸ੍ਤ੍ਰੀਨਵਯੌਵਨਾ
ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ, ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਦੱਸ, ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ। ਹਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਵੇਂ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਸੀ—
ਪਤ੍ਨੀਵ ਕਾਮਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ਚੀਵ ਵਾਸਵਸ੍ਯ ਚ। ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਸਮਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਨਾਮ ਸੁਨ੍ਦਰੀ
ਕਾਮਦੇਵ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸ਼ਚੀ ਵਾਂਗ; ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁੰਦਰਿ ਸੀ, ਉਸ ਲਈ ਜਿੰਦ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰੀ ਸੀ।
ਅਕਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ਯੈਵ ਕਾਰ੍ਯੇ ਗਨ੍ਤੁਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਃ। ਮਨਸਾਲੋਚਿਤਂ ਤੇਨ ਪ੍ਰਾਣੇਭ੍ਯੋਪਿ ਗਰੀਯਸੀਮ੍
ਅਚਾਨਕ, ਰਾਜਾ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਲਈ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਕੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।
ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਥਾਨੇ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਿ ਯਤੋ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍। ਇਤ੍ਯਾਲੋਚ੍ਯੈਵ ਸਹਸਾ ਤ੍ਵਾਗਤੋਸ੍ਯ ਗृਹਂ ਪ੍ਰਤਿ ੧੦੦ 1.50.
ਕਿਸ ਥਾਂ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੱਖਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਪੱਕੀ ਹੋਵੇ? ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਘਰ ਵੱਲ ਜਲਦੀ ਆ ਗਿਆ।