ਤਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨ੍ਯੋऽष੍ਟ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ। ਰੂਪਯੌਵਨਸਂਪਨ੍ਨਾ ਦਯਾਯੁਕ੍ਤਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਠ ਪਤਨੀਆਂ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਸ਼ੁਭਾ ਨਾਮੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਗਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਪृਚ੍ਛ ਤੇ ਹਿਤਂ। ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਂਤਰਧੀਯਤ
ਉਹ 'ਸ਼ੁਭਾ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਕੋਲ ਜਾ ਤੇ ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਪੁੱਛ। ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯੈਵਾਦृਸ਼੍ਯਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤੋਭੂਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਤਦਾ। ਸ ਚ ਸਾਧ੍ਵੀਗृਹਂ ਗਤ੍ਵਾ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛਾਥ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਂ
ਉਸ ਦੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਜਾਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਨੇਕ ਪਤਨੀ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ ਤੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਅਤਿਥੇਰ੍ਵਚਨਂਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਗृਹਾਨ੍ਨਿਃਸृਤ੍ਯਸਂਭ੍ਰਮਾਤ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਂ ਸਤੀ ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਵਾਰਦੇਸ਼ੇ ਸ੍ਥਿਤਾਭਵਤ੍
ਅਤਿਥੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਘਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਘਬਰਾਏ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਆਈ। ਵਿਦਵਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਖੜੀ ਹੋ ਗਈ।
ਤਾਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਮੁਦਾ। ਪ੍ਰਿਯਂ ਮਮਹਿਤਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਥਾਦृष੍ਟਂ ਤ੍ਵਮੇਵ ਹਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ: ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸੋ ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅਨੁਭਵ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ ਹੈ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤੋਵਾਚ-। ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਪਤ੍ਯੁਰਰ੍ਚਾਸ੍ਤਿ ਨ ਚਾਸ੍ਮਾਕਂ ਸ੍ਵਤਂਤ੍ਰਤਾ। ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਗृਹਾਣਾਤਿਥ੍ਯਮਦ੍ਯ ਵੈ
ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਪਤਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਸਾਡੀ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਹੀਂ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ ਕਰਾਂਗੀ; ਅੱਜ ਮੇਹਮਾਨੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।
ਵਿਪ੍ਰ ਉਵਾਚ-। ਮਮ ਦੇਹੇ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾ ਨਾਸ੍ਤਿ ਪਿਪਾਸਾਦ੍ਯ ਨ ਚ ਸ਼੍ਰਮਃ। ਅਭੀष੍ਟਂ ਵਦ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਨੋਚੇਚ੍ਛਾਪਂ ਦਦਾਮਿ ਤੇ
ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਭੁੱਖ ਨਹੀਂ, ਅੱਜ ਪਿਆਸ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਦੱਸੋ ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ।
ਤਮੁਵਾਚ ਤਦਾ ਸਾਪਿ ਨ ਬਕੋਹਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। ਗਚ੍ਛ ਧਰ੍ਮਤੁਲਾਧਾਰਂ ਪृਚ੍ਛ ਤਂ ਤੇ ਹਿਤਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਬਗਲਾ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਵਿਦਵਾਨ। ਧਰਮਤੁਲਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਉਸ ਕੋਲ ਜਾ ਤੇ ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਪੁੱਛ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਪ੍ਰਯਯੌ ਚ ਗृਹੋਦਰਮ੍। ਤਤ੍ਰਾਪਸ਼੍ਯਦ੍ਦ੍ਵਿਜੋ ਵਿਪ੍ਰਂ ਯਥਾ ਚਾਂਡਾਲਵੇਸ਼੍ਮਨਿ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਪਤਨੀ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚਲੀ ਗਈ। ਉਥੇ ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਡਾਲ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ।
ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਵਿਸ੍ਮਯਾਪਨ੍ਨਸ੍ਤੇਨ ਸਾਰ੍ਧਂ ਯਯੌ ਦ੍ਵਿਜਃ। ਤਿष੍ਠਂਤਂ ਚ ਦ੍ਵਿਜਂ ਤਂ ਚ ਸੋਪਸ਼੍ਯਦ੍ਧृष੍ਟਮਾਨਸਮ੍
ਚਿੰਤਨ ਕਰ ਕੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਉਥੇ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਨਿਰਭੈ ਸੀ।
ਸ ਚੋਵਾਚ ਮੁਦਾ ਵਿਪ੍ਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਤਾਂ ਸਤੀਂ ਚ ਸਃ। ਦੇਸ਼ਾਂਤਰੇ ਚ ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਤਯਾ ਚ ਕਥਿਤਂ ਕਿਲ
ਉਹ ਨੇ, ਉਸ ਸਤੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਦੂਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕਥਂ ਜਾਨਾਤਿ ਮਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਚਾਂਡਾਲੋਪਿ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ। ਅਤੋ ਮੇ ਵਿਸ੍ਮਯਸ੍ਤਾਤ ਕਿਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਪਰਂ ਮਹਤ੍
ਇਹ ਚੰਡਾਲਣ, ਭਾਵੇਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਕਰਤੂਤ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਦੀ ਹੈ? ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹਾਂ—ਇਹ ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਹੈ!
ਹਰਿਉਵਾਚ-। ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਕਾਰਣਂ ਤਾਤ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਭੂਤਭਾਵਨੈਃ। ਅਤਿਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਸਦਾਚਾਰਾਦ੍ਯਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਗਤਃ
ਹਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪੁੱਤ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹੀ ਹਰ ਗੱਲ ਦਾ ਕਾਰਨ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਇਸ ਲਈ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੰਨ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਭ ਹੋਇਆ।
ਕਿਮੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤਯਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਵਦ ਤਤ੍ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਮੁਨੇ। ਵਿਪ੍ਰ ਉਵਾਚ-। ਪ੍ਰष੍ਟੁਂ ਧਰ੍ਮਤੁਲਾਧਾਰਂ ਸਾ ਚ ਮਾਂ ਸਮੁਪਾਦਿਸ਼ਤ੍
ਪਰ, ਪੁੱਤਰ, ਉਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਆਖਿਆ? ਹੁਣ ਉਹ ਦੱਸ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਤੋਲਣ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਪੁੱਛਣ ਲਈ ਕਿਹਾ।
ਹਰਿਰੁਵਾਚ-। ਆਗਚ੍ਛ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਅਹਂ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਤਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਗਚ੍ਛਂਤਂ ਚ ਹਰਿਂ ਪ੍ਰਾਹ ਤੁਲਾਧਾਰਃ ਕ੍ਵ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਹਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਮੈਂ ਆਪ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਹਰੀ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਤਦ ਤੋਲਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ?'
ਹਰਿਰੁਵਾਚ-। ਜਨਾਨਾਂ ਨਿਕਰੋ ਯਤ੍ਰ ਬਹੁਦ੍ਰਵ੍ਯਸੁਵਿਕ੍ਰਯੇ। ਵਿਕ੍ਰੀਣਾਤਿ ਚ ਕ੍ਰੀਣਾਤਿ ਤੁਲਾਧਾਰਸ੍ਤਤਸ੍ਤਤਃ
ਹਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਿੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਹੋਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਡਾ ਵਪਾਰ ਤੇ ਖਰੀਦ-ਫਰੋਖਤ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਤੋਲਣ ਵਾਲਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੇਚਦਾ ਤੇ ਖਰੀਦਦਾ ਹੈ।
ਜਨੋ ਯਵਾਨ੍ਰਸਂ ਸ੍ਨੇਹਂ ਕੂਟਮਨ੍ਨਸ੍ਯ ਸਂਚਯਂ। ਸਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯ ਮੁਖਾਦੇਵ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਚ ਦਦਾਤ੍ਯਪਿ
ਲੋਕ ਜਿੰਨਾ ਵੀ ਸੁਆਦ, ਪਿਆਰ ਜਾਂ ਮਿਲਾਵਟ ਵਾਲਾ ਖਾਣਾ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਹੀ ਲੈਂਦਾ ਤੇ ਦੇਂਦਾ ਵੀ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾਨृਤਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਪ੍ਰਾਣਾਂਤੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ। ਨੋਕ੍ਤਂ ਨਰਵਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ਤੇਨਧਰ੍ਮਤੁਲਾਧਰਃ
ਉਹ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਤੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਮੌਤ ਆਉਣ ਤੇ ਵੀ, ਕਦੇ ਵੀ ਸੱਚ ਛੱਡ ਕੇ ਝੂਠੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਆਖਦਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਤੁ ਤਮਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੀਦ੍ਵਿਕ੍ਰੀਣਂਤਂ ਰਸਾਨ੍ਬਹੂਨ੍। ਮਲਪਂਕਧਰਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਂ ਦਂਤਕੁਡ੍ਮਲਪਂਕਿਲਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਸ ਵੇਚਦੇ ਵੇਖਿਆ—ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਮੈਲ ਤੇ ਚਿੱਟੀ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਦੰਦ ਵੀ ਗੰਦੇ ਤੇ ਬੰਦ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰ ਵਸ੍ਤੁਧਨੋਤ੍ਥਾਂ ਚ ਭਾषਂਤਂ ਵਿਵਿਧਾਂ ਗਿਰਮ੍। ਵृਤਂ ਬਹੁਵਿਧੈਰ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯੈਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਪੁਂਭਿਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਉਥੇ, ਉਹ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਬਹੁਤ ਮਰਦਾਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੇ ਧਨ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕਥਂ ਕਥਮਿਤਿ ਪ੍ਰਾਹ ਸ ਤਂ ਮਧੁਰਯਾ ਗਿਰਾ। ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਮੇ ਸਮੁਦ੍ਦੇਸ਼ਂ ਵਦ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋਂऽਤਿਕਂ ਹਿ ਤੇ
ਉਸ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮੈਨੂੰ ਧਰਮ ਦਾ ਮੂਲ ਦੱਸ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈਂ।'
ਤੁਲਾਧਾਰ ਉਵਾਚ-। ਯਾਵਜ੍ਜਨਾਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਂਤਿ ਮਮੈਵ ਸਨ੍ਨਿਧੌ ਦ੍ਵਿਜ। ਤਾਵਨ੍ਮੇ ਸ੍ਵਸ੍ਥਤਾ ਨਾਸ੍ਤਿ ਯਾਵਚ੍ਚ ਰਾਤ੍ਰਿਯਾਮਕਃ
ਤੋਲਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦ ਤੱਕ ਲੋਕ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਚੈਨ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਰਾਤ ਨਹੀਂ ਲੰਘ ਜਾਂਦੀ।
ਤਚ੍ਚੋਪਦੇਸ਼ਮਾਦਾਯ ਗਚ੍ਛ ਧਰ੍ਮਾਕਰਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਬਕਸ੍ਯ ਮਰਣੇ ਦੋषਂ ਖੇ ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਵਿਸ਼ੋषਣਮ੍
ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਕੋਲ ਜਾ। ਉੱਥੇ, ਬਗਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਗਲਤੀ ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਕੱਪੜੇ ਸੁਕਾਉਣ ਬਾਰੇ ਵੀ ਸੋਚ।
ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰ ਚ ਜਾਨੀषੇ ਸਜ੍ਜਨਾਦ੍ਰੋਹਕਂ ਵ੍ਰਜ। ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਯੋਪਦੇਸ਼ੇਨ ਤਵ ਕਾਮਃ ਫਲਿष੍ਯਤਿ
ਉੱਥੇ ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣ ਲਵੇਂਗਾ, ਚੰਗਿਆਂ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਾਰੇ ਵੀ। ਉਸ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਮਨਚਾਹੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁਲਾਧਾਰਃ ਕਰੋਤਿ ਕ੍ਰਯਵਿਕ੍ਰਯੌ। ਤਥਾ ਤਾਤ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਸਜ੍ਜਨਾਦ੍ਰੋਹਕਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਤੋਲਣ ਵਾਲਾ ਫਿਰ ਆਪਣਾ ਵਪਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਚੰਗਿਆਂ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਤੁਲਾਧਾਰਸਮੁਦ੍ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਤਦਾਲਯਮ੍। ਹਰਿਰੁਵਾਚ-। ਏਹ੍ਯਾਗਚ੍ਛ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਚ ਤਦ੍ਗृਹਮ੍
ਤੋਲਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ, ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਘਰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ। ਹਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਆ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਚੱਲਾਂਗਾ।
ਅਥ ਵਰ੍ਤ੍ਮਨਿ ਗਚ੍ਛਂਤਮੁਵਾਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਹਰਿਂ। ਵਿਪ੍ਰ ਉਵਾਚ-। ਤੁਲਾਧਾਰੇ ਚ ਨ ਸ੍ਨਾਨਂ ਨ ਦੇਵਪਿਤृਤਰ੍ਪਣਮ੍
ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਸਤੇ ਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਤੋਲਣ ਵਾਲਾ ਨਾ ਤਾਂ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਲਦਿਗ੍ਧਂ ਚ ਗਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਂ ਚੇਲਮਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਕਥਂ ਜਾਨਾਤਿ ਮਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਦੇਸ਼ਾਂਤਰਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਮੈਲ ਨਾਲ ਲਿਪਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਕਪੜੇ ਗੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਦੂਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਮੇਰੀ ਕਰਤੂਤ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ?
ਅਤੋ ਮੇ ਵਿਸ੍ਮਯਸ੍ਤਾਤ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਂ ਵਦ ਕਾਰਣਮ੍। ਹਰਿਰੁਵਾਚ-। ਸਤ੍ਯੇਨ ਸਮਭਾਵੇਨ ਜਿਤਂ ਤੇਨ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਹੈਰਾਨ ਹਾਂ; ਇਹ ਸਭ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸ। ਹਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸਚ ਤੇ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਤੇਨਾਤृਪ੍ਯਂਤ ਪਿਤਰੋ ਦੇਵਾ ਮੁਨਿਗਣੈਃ ਸਹ। ਭੂਤਭਵ੍ਯ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਂ ਚ ਤੇਨ ਜਾਨਾਤਿ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਇਸ ਕਾਰਨ ਪਿਤਰ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਨ; ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਇਸ ਨਾਲ ਹੋਏ ਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।