ਮੂਕ ਉਵਾਚ-। ਕਿਂ ਕੁਪ੍ਯਸਿ ਵृਥਾ ਵਿਪ੍ਰ ਨ ਬਕੋਹਂ ਤਵਾਧੁਨਾ। ਕੋਪਸ੍ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਤਿ ਤੇ ਤਾਵਦ੍ਬਕੇਨਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਕਿਂਚਨ
ਮੂਕਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਵਿਅਰਥ ਗੁੱਸਾ ਕਿਉਂ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਬਗਲਾ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਤੇਰਾ ਗੁੱਸਾ ਹੋਰ ਥਾਂ ਤੇ ਬਗਲੇ ਵਰਗਾ ਹੀ ਰਹੇਗਾ।'
ਗਗਨੇ ਸ੍ਨਾਨਸ਼ਾਟੀ ਤੇ ਨ ਸ਼ੁष੍ਯਤਿ ਨ ਤਿष੍ਠਤਿ। ਵਚਨਂ ਖਾਤ੍ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਦ੍ਗृਹਂ ਚਾਗਤੋ ਭਵਾਨ੍
'ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਤੇਰਾ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕੱਪੜਾ ਨਾ ਸੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਥਾਂ ਤੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆ ਗਿਆ ਹੈਂ।'
ਤਿष੍ਠ ਤਿष੍ਠ ਵਦਿष੍ਯਾਮਿ ਨੋਚੇਦ੍ਗਚ੍ਛ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਂ। ਤਾਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦਯਿਤਂ ਤੇ ਫਲਿष੍ਯਤਿ
'ਠਹਿਰ, ਠਹਿਰ, ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਤੂੰ ਉਸ ਪਤਿਵਰਤਾ ਕੋਲ ਚਲਾ ਜਾ। ਜਦ ਤੂੰ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖੇਂਗਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।'
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯਗृਹਾਦ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਦ੍ਵਿਜਰੂਪਧਰੋ ਵਿਭੁਃ। ਵਿਨਿਸ੍ਸृਤ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਂ ਪ੍ਰਾਹ ਗੇਹਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਯਾਮ੍ਯਹਂ
ਫਿਰ, ਉਸਦੇ ਘਰ ਵਿਚੋਂ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆ ਕੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਹੁਣ ਉਸਦੇ ਘਰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।'
ਸ ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ਤੇਨ ਸਾਰ੍ਧਂ ਚਚਾਲ ਹ। ਗਚ੍ਛਂਤਂ ਤਮੁਵਾਚੇਦਂ ਹਰਿਂ ਵਿਪ੍ਰੇਤਿ ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੋਚ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ:
ਕਿਰ੍ਥਂ ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਪ੍ਰ ਚਾਂਡਾਲਸ੍ਯ ਗृਹੋਦਰੇ। ਸਦਾ ਸਂਸ੍ਥੀਯਤੇ ਤਾਤ ਯੋषਾਜਨਵृਤੇ ਮੁਦਾ
'ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਚੰਡਾਲ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਦਾ ਕਿਉਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ?'
ਹਰਿਰੁਵਾਚ-। ਇਦਾਨੀਂ ਮਾਨਸਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਨ ਭੂਤਂ ਭਵਤੋ ਧ੍ਰੁਵਮ੍। ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਦਿਕਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਚਾਜ੍ਜ੍ਞਾਸ੍ਯਸਿ ਮਾਂ ਕਿਲ
ਹਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੁਣ ਤੇਰਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ। ਜਦ ਤੂੰ ਪਤਿਵਰਤਾ ਆਦਿਕ ਨੂੰ ਵੇਖੇਂਗਾ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿਚ ਜਾਣ ਲਵੇਂਗਾ।'
ਵਿਪ੍ਰ ਉਵਾਚ-। ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਚ ਕਾ ਤਾਤ ਕਿਂ ਵਾ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮਹਤ੍। ਯੇਨਾਹਂ ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਕਾਰਣਂ ਵਦ ਮੇ ਦ੍ਵਿਜ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਹੇ ਪਿਤਾ, ਇਹ ਪਤਿਵਰਤਾ ਕੌਣ ਹੈ? ਉਸ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਕਿਹੜੀ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ? ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਕਿਉਂ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ? ਮੈਨੂੰ ਕਾਰਨ ਦੱਸ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ।'
ਹਰਿਰੁਵਾਚ-। ਨਦੀਨਾਂ ਜਾਹ੍ਨਵੀ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਪ੍ਰਮਦਾਨਾਂ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ। ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਾਲੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਹਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਨਦੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਗੰਗਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਔਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪਤਿਵਰਤਾ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਮਨੂ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਜਨਾਰਦਨ।'
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਚ ਯਾ ਨਾਰਿ ਪਤ੍ਯੁਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਹਿਤੇ ਰਤਾ। ਕੁਲਦ੍ਵਯਸ੍ਯ ਪੁਰੁषਾਨੁਦ੍ਧਰੇਤ੍ਸਾ ਸ਼ਤਂ ਸ਼ਤਂ੫੦ 1.50.
ਜੋ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿਚ ਸਦਾ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਤਿਵਰਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਘਰਾਂ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ-ਸੈਂਕੜੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਭੁਨਕ੍ਤਿ ਤਾਵਚ੍ਚ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਂ। ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦ੍ਭ੍ਰष੍ਟੋ ਭਵੇਦ੍ਵਾਸ੍ਯਾਃ ਸਾਰ੍ਵਭੌਮੋ ਨृਪਃ ਪਤਿਃ
ਉਹ ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਤੱਕ ਸੰਸਾਰ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਸਵਰਗ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਉਸਦਾ ਪਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਫਿਰ ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯੈਵ ਮਹਿषੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸੁਖਂ ਵਿਂਦੇਦਨਂਤਰਂ। ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਰਾਜ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਸਦੇ ਰਾਣੀ ਬਣ ਕੇ, ਉਹ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿਚ ਸੁੱਖ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਹ ਸਵਰਗ ਦਾ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਜਨ੍ਮਸ਼ਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਅਂਤੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ੋ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍। ਵਿਪ੍ਰ ਉਵਾਚ-। ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਭਵੇਤ੍ਕਾਵਾ ਤਸ੍ਯਾਃ ਕਿਂ ਵਾ ਚ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਨਿਸਚਿਤ ਮੋਖ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਪਤਨੀ ਕੌਣ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਖਾਸੀਅਤਾਂ ਕੀ ਹਨ?
ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਦ੍ਵਿਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਯਥਾ ਜਾਨਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ। ਹਰਿਰੁਵਾਚ-। ਪੁਤ੍ਰਾਚ੍ਛਤਗੁਣਂ ਸ੍ਨੇਹਾਦ੍ਰਾਜਾਨਂ ਚ ਭਯਾਦਥ
ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਮਝ ਸਕਾਂ। ਹਰਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਡਰਦੀ ਹੈ।
ਆਰਾਧਯੇਤ੍ਪਤਿਂ ਸ਼ੌਰਿਂ ਯਾ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਸਾ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ। ਕਾਰ੍ਯੇ ਦਾਸੀ ਰਤੌ ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਭੋਜਨੇ ਜਨਨੀਸਮਾ
ਜੋ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਵਾਂਗ ਪੂਜਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਐਸਾ ਹੀ ਸਮਝਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਪਤਨੀ ਹੈ। ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਨੌਕਰਾਣੀ ਵਾਂਗ, ਸੁਖ-ਮੌਜ ਵਿੱਚ ਵੈਸ਼ਿਆ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਖਾਣ-ਪਾਣ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਪਤ੍ਸੁ ਮਂਤ੍ਰਿਣੀ ਭਰ੍ਤੁਃ ਸਾ ਚ ਭਾਰ੍ਯਾ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ। ਭਰ੍ਤੁਰਾਜ੍ਞਾਂ ਨ ਲਂਘੇਦ੍ਯਾ ਮਨੋ ਵਾਕ੍ਕਾਯਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਮੇਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸਲਾਹਕਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਐਸੀ ਪਤਨੀ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਮਨ, ਬੋਲ ਜਾਂ ਕਰਮ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਟੋੜਦੀ।
ਭੁਕ੍ਤੇ ਪਤ੍ਯੌ ਸਦਾ ਚਾਤ੍ਤਿ ਸਾ ਚ ਭਾਰ੍ਯਾ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ। ਯਸ੍ਯਾਂ ਯਸ੍ਯਾਂਤੁ ਸ਼ਯ੍ਯਾਯਾਂ ਪਤਿਃ ਸ੍ਵਪਿਤਿ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਜਦ ਪਤੀ ਖਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖਾਂਦੀ ਹੈ; ਐਸੀ ਪਤਨੀ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਤੀ ਜਿਸ ਵੀ ਖਟ ਤੇ ਸੌਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਥੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਚ ਸਾਭਰ੍ਤੁਰਰ੍ਚਾਂ ਕਰੋਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ। ਨੈਵ ਮਤ੍ਸਰਮਾਯਾਤਿ ਨ ਕਾਰ੍ਪਣ੍ਯਂ ਨ ਮਾਨਿਨੀ
ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਨਿੱਤ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਨਾਹ ਤਾਂ ਈਰਖਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਨਾਹ ਕੰਜੂਸੀ, ਤੇ ਨਾਹ ਹੀ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਮਾਨੇऽਮਾਨੇ ਸਮਾਨਂ ਚ ਯਾ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਸਾ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ। ਸੁਵੇषਂ ਯਾ ਨਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਪਿਤਰਂ ਸੁਤਂ
ਜੋ ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਨੂੰ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਸਮਝਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਪਤਨੀ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਕਿਸੇ ਸੋਹਣੇ-ਸਜੇ ਹੋਏ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੈ — ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਭਰਾ, ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ —
ਮਨ੍ਯਤੇ ਚ ਪਰਂ ਸਾਧ੍ਵੀ ਸਾ ਚ ਭਾਰ੍ਯਾ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ। ਤਾਂ ਗਚ੍ਛ ਦ੍ਵਿਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਵਦਕਾਮਂ ਯਥਾ ਤਵ
ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਾਇਆ ਹੀ ਸਮਝਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਨੇਕ ਵਿਦਵਾਨ; ਐਸੀ ਪਤਨੀ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਕੋਲ ਜਾ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇ ਜੋ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਪੁੱਛ ਲੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨ੍ਯੋऽष੍ਟ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ। ਰੂਪਯੌਵਨਸਂਪਨ੍ਨਾ ਦਯਾਯੁਕ੍ਤਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਠ ਪਤਨੀਆਂ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਸ਼ੁਭਾ ਨਾਮੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਗਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਪृਚ੍ਛ ਤੇ ਹਿਤਂ। ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਂਤਰਧੀਯਤ
ਉਹ 'ਸ਼ੁਭਾ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਕੋਲ ਜਾ ਤੇ ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਪੁੱਛ। ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯੈਵਾਦृਸ਼੍ਯਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤੋਭੂਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਤਦਾ। ਸ ਚ ਸਾਧ੍ਵੀਗृਹਂ ਗਤ੍ਵਾ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛਾਥ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਂ
ਉਸ ਦੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਜਾਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਨੇਕ ਪਤਨੀ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ ਤੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਅਤਿਥੇਰ੍ਵਚਨਂਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਗृਹਾਨ੍ਨਿਃਸृਤ੍ਯਸਂਭ੍ਰਮਾਤ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਂ ਸਤੀ ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਵਾਰਦੇਸ਼ੇ ਸ੍ਥਿਤਾਭਵਤ੍
ਅਤਿਥੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਘਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਘਬਰਾਏ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਆਈ। ਵਿਦਵਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਖੜੀ ਹੋ ਗਈ।
ਤਾਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਮੁਦਾ। ਪ੍ਰਿਯਂ ਮਮਹਿਤਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਥਾਦृष੍ਟਂ ਤ੍ਵਮੇਵ ਹਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ: ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸੋ ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅਨੁਭਵ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ ਹੈ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤੋਵਾਚ-। ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਪਤ੍ਯੁਰਰ੍ਚਾਸ੍ਤਿ ਨ ਚਾਸ੍ਮਾਕਂ ਸ੍ਵਤਂਤ੍ਰਤਾ। ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਗृਹਾਣਾਤਿਥ੍ਯਮਦ੍ਯ ਵੈ
ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਪਤਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਸਾਡੀ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਹੀਂ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ ਕਰਾਂਗੀ; ਅੱਜ ਮੇਹਮਾਨੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।
ਵਿਪ੍ਰ ਉਵਾਚ-। ਮਮ ਦੇਹੇ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾ ਨਾਸ੍ਤਿ ਪਿਪਾਸਾਦ੍ਯ ਨ ਚ ਸ਼੍ਰਮਃ। ਅਭੀष੍ਟਂ ਵਦ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਨੋਚੇਚ੍ਛਾਪਂ ਦਦਾਮਿ ਤੇ
ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਭੁੱਖ ਨਹੀਂ, ਅੱਜ ਪਿਆਸ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਦੱਸੋ ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ।
ਤਮੁਵਾਚ ਤਦਾ ਸਾਪਿ ਨ ਬਕੋਹਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। ਗਚ੍ਛ ਧਰ੍ਮਤੁਲਾਧਾਰਂ ਪृਚ੍ਛ ਤਂ ਤੇ ਹਿਤਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਬਗਲਾ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਵਿਦਵਾਨ। ਧਰਮਤੁਲਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਉਸ ਕੋਲ ਜਾ ਤੇ ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਪੁੱਛ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਪ੍ਰਯਯੌ ਚ ਗृਹੋਦਰਮ੍। ਤਤ੍ਰਾਪਸ਼੍ਯਦ੍ਦ੍ਵਿਜੋ ਵਿਪ੍ਰਂ ਯਥਾ ਚਾਂਡਾਲਵੇਸ਼੍ਮਨਿ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਪਤਨੀ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚਲੀ ਗਈ। ਉਥੇ ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਡਾਲ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ।
ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਵਿਸ੍ਮਯਾਪਨ੍ਨਸ੍ਤੇਨ ਸਾਰ੍ਧਂ ਯਯੌ ਦ੍ਵਿਜਃ। ਤਿष੍ਠਂਤਂ ਚ ਦ੍ਵਿਜਂ ਤਂ ਚ ਸੋਪਸ਼੍ਯਦ੍ਧृष੍ਟਮਾਨਸਮ੍
ਚਿੰਤਨ ਕਰ ਕੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਉਥੇ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਨਿਰਭੈ ਸੀ।