ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਸ਼ਤਸਾਹਸ੍ਰਗੁਣਂ ਭਵਤਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ। ਤਥੈਵਾਨਾਮਿਕਾਯਾਂ ਤੁ ਧृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਾਂਗੁਲੀਂ ਬੁਧਃ
ਸਭ ਕੁਝ ਲੱਖ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ, ਅਨਾਮਿਕਾ ਉਂਗਲ 'ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਅੰਗੂਠੀ ਪਾ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤਰਪਣ ਕਰੇ—
ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਪਿਤृਸਂਦੋਹਂ ਲਕ੍ਸ਼ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍। ਅਂਗੁष੍ਠਦੇਸ਼ਿਨੀ ਮਧ੍ਯੇ ਸਵ੍ਯਹਸ੍ਤਸ੍ਯ ਖਡ੍ਗਕਮ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਲੱਖ-ਕੋਟੀ ਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਦੀ ਅੰਗੂਠਾ ਤੇ ਸੂਚੀ ਉਂਗਲ ਵਿਚਕਾਰ ਤਲਵਾਰ ਰੱਖ ਕੇ—
ਧृਤ੍ਵਾਨਾਮਿਕਯਾ ਰਤ੍ਨਮਂਜਲੇਰਕ੍ਸ਼ਯਂਫਲਂ। ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਮਭਿਗਚ੍ਛਂਤਂ ਦੇਵਾਃ ਪਿਤृਗਣੈਃ ਸਹ
ਅਨਾਮਿਕਾ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਰਤਨ ਫੜ ਕੇ, ਅਖੰਡ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਵਾਯੁਭੂਤਾਨੁਗਚ੍ਛਂਤਿ ਤृषਾਰ੍ਤਾਃ ਸਲਿਲਾਰ੍ਥਿਨਃ। ਨਿਰਾਸ਼ਾਸ੍ਤੇ ਨਿਵਰ੍ਤਂਤੇ ਵਸ੍ਤ੍ਰਨਿष੍ਪੀਡਨੇਨ ਚ
ਉਹ ਪਾਣੀ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਪਿਛੇ ਪਿਛੇ ਚਲਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਜਦ ਕਪੜਾ ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਰਾਸ ਹੋ ਕੇ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਪੀਡਯੇਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਮਕृਤ੍ਵਾ ਪਿਤृਤਰ੍ਪਣਮ੍। ਤਿਸ੍ਰਃਕੋਟ੍ਯੋऽਰ੍ਧਕੋਟੀ ਚ ਯਾਨਿ ਲੋਮਾਨਿ ਮਾਨੁषੇ
ਇਸ ਲਈ, ਤਰਪਣ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਪੜਾ ਨਿਚੋੜਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਤਿੰਨ ਤੇ ਅੱਧੀ ਕਰੋੜ ਵਾਲ—
ਸ੍ਰਵਂਤਿ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਪਰਿਪੀਡਯੇਤ੍। ਦੇਵਾਃ ਪਿਬਂਤਿ ਸ਼ਿਰਸਿ ਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁਤਃ ਪਿਤਰਸ੍ਤਥਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਿਚੋੜਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਿਰ 'ਤੇ ਪੀਦੇ ਹਨ।
ਚਕ੍ਸ਼ੁषੋਰਪਿ ਗਂਧਰ੍ਵਾ ਅਧਸ੍ਤਾਤ੍ਸਰ੍ਵਜਂਤਵਃ। ਦੇਵਾਃ ਪਿਤृਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਗਂਧਰ੍ਵਾ ਜਂਤਵਸ੍ਤਥਾ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਹਨ; ਦੇਵਤੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵ—all ਹੇਠਾਂ ਹੀ ਵਸਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤੁष੍ਯਂਤਿ ਸ੍ਨਾਨਾਤ੍ਪਾਪਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਨਿਤ੍ਯਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸ ਨਰਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਸਿਰਫ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਰੋਜ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਰ੍ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਨਾਕਲੋਕੇਮਹੀਯਤੇ। ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਰ੍ਪਣਪਰ੍ਯਂਤਂ ਦੇਵਾ ਮਹਰ੍षਯੋ ਵਿਦੁਃ
ਜੋ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਟੱਲ ਲੋਕ ਤੋਂ ਕਦੇ ਡਿੱਗਦਾ ਨਹੀਂ। ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਤਰਪਣ ਤੱਕ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਅਤਃ ਪਰਂ ਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪੂਜਨਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਬੁਧਃ। ਗਣੇਸ਼ਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਵਿਘ੍ਨਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨ ਜਾਯਤੇ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਰਾਹ ਵਿਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਆਰੋਗ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਚ ਸੂਰ੍ਯਂ ਚ ਧਰ੍ਮਮੋਕ੍ਸ਼ਾਯ ਮਾਧਵਮ੍। ਸ਼ਿਵਂ ਚ ਕृਤ੍ਯਕਾਮਾਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਯ ਚਂਡਿਕਾਮ੍
ਸਿਹਤ ਲਈ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਧਰਮ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਮਾਧਵ ਦੀ; ਕਰਤਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਸ਼ਿਵ ਦੀ; ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਲਈ ਚੰਡੀਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਦੇਵਾਂਸ੍ਤੁ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵਬਲਿਂ ਚਰੇਤ੍। ਵਹ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਤਰ੍ਪਣਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਦਾ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਫਿਰ ਅੱਗ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਕੇ ਯਜਨ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰੋ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਵਾਨਾਂ ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍। ਗਤਾਗਤਂ ਸ੍ਥਿਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਾਮਾਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਸੁਖਂ ਦਿਵਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਆਉਣ-ਜਾਣ ਦੀ ਗਤੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਕੇ, ਇੱਛਾ ਰਾਹੀਂ ਮੁਕਤੀ, ਸੁਖ ਤੇ ਦਿਵਿ ਲੋਕ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕਾਰਯੇਤ੍। ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ-। ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਚ ਜਲਂ ਤਾਤ ਦੇਵਾਃ ਪਿਤृਗਣੈਃ ਸਹ
ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਰੋਜ਼ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਰਹੋ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਪਿਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਪਾਣੀ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ?
ਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਂਤਿ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਲਭਂਤੇ ਮਾਨਵਾ ਯਥਾ। ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ। ਪੁਰਾ ਸृष੍ਟਂ ਮਯਾ ਤੋਯਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯਾਮृਤਮ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਪਾਣੀ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯੈਵ ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਂ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਧਨੁਰ੍ਧਰਾਃ। ਘ੍ਨਂਤਿ ਤੇ ਪਿਤਰਂ ਦੇਵਮਸ੍ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਾਨ੍ਨ ਮਾਨੁषਮ੍
ਉਸ ਪਾਣੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਯਕਸ਼, ਜੋ ਤੀਰਧਾਰੀ ਹਨ, ਉਸਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ।
ਪਸ਼ਵਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਕੀਟਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਮਰ੍ਤ੍ਯਜਾਤਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾ ਯੇ ਤਥੈਵ ਮਾਨੁषਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਪਸ਼ੂ, ਪੰਛੀ ਤੇ ਕੀੜੇ ਮਰਤ ਲੋਕ ਵਿਚ ਵਸਦੇ ਹਨ; ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪੱਕਾ ਮਨੁੱਖ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਗੁਰੁਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੁਰਲੋਕੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾਃ। ਅਸ੍ਨਾਯੀ ਚ ਮਲਂ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਅਜਪੀ ਪੂਯਸ਼ੋਣਿਤਮ੍
ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ ਰਾਜੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੁਰ ਲੋਕ ਵਿਚ ਟਿਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਗੰਦ ਖਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਜਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਪੀਪ ਤੇ ਖੂਨ ਦਾ ਦੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਅਕृਤ੍ਵਾ ਤਰ੍ਪਣਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਿਤृਹਾ ਚੋਪਜਾਯਤੇ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸਮਂ ਪਾਪਂ ਦੇਵਾਨਾਮਪ੍ਯਪੂਜਨੇ
ਰੋਜ਼ ਤਰਪਣ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਿਤਰ-ਘਾਤੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾ ਕਰਨਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਕृਤ੍ਯਮਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਸੂਰ੍ਯਂ ਹਂਤਿ ਚ ਪਾਪਕृਤ੍। ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ-। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਸਦਾਚਾਰਕ੍ਰਮਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਚ ਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਰਸਮ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਾਪੀ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਸਹੀ ਆਚਰਨ ਤੇ ਕਰਮ ਦੱਸੋ, ਤੇ ਹੋਰ ਵਰਗਾਂ ਦੀ ਵੀ ਰੀਤ ਦੱਸੋ।
ਇਤਰੇषਾਂ ਚ ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਮਖਿਲਂ ਵਦ। ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ-। ਆਚਾਰਾਲ੍ਲਭਤੇ ਚਾਯੁਰਾਚਾਰਾਲ੍ਲਭਤੇ ਸੁਖਮ੍
ਹੋਰ ਵਰਗਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਵੀ ਦੱਸੋ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਚੰਗਾ ਆਚਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਗਾ ਆਚਰਨ ਨਾਲ ਸੁਖ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਆਚਾਰਾਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਆਚਾਰੋ ਹਂਤ੍ਯਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਅਨਾਚਾਰੋ ਹਿ ਪੁਰੁषੋ ਲੋਕੇ ਭਵਤਿ ਨਿਂਦਿਤਃ
ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਆਚਰਨ ਨਸੀਬ ਦੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸਦਾ ਆਚਰਨ ਖ਼ਰਾਬ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਨਿੰਦਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਦੁਃਖਭਾਗੀ ਚ ਸਤਤਂ ਵ੍ਯਾਧਿਤੋਲ੍ਪਾਯੁਰੇਵ ਚ। ਨਰਕੇ ਨਿਯਤਂ ਵਾਸੋ ਹ੍ਯਨਾਚਾਰਾਨ੍ਨਰਸ੍ਯ ਚ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁੱਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸਦੀ ਉਮਰ ਛੋਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮਾੜੇ ਆਚਰਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨਰਕ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਆਚਾਰਾਚ੍ਚ ਪਰਂ ਲੋਕਮਾਚਾਰਂ ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ। ਗੋਮਯੇਨ ਗृਹੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਯਾਦੁਪਲੇਪਨਮ੍
ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਲੋਕ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਆਚਰਨ ਦੀ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ: ਘਰ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੋਮੈ ਨਾਲ ਲੀਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਯੇਤ੍ਤਤਃ ਪੀਠਂ ਕਾष੍ਠਂ ਪਾਤ੍ਰਂ ਸ਼ਿਲਾਤਲਮ੍। ਭਸ੍ਮਨਾ ਕਾਂਸ੍ਯਪਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਤਾਮ੍ਰਮਮ੍ਲੇਨਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤਿ
ਫਿਰ ਬੈਠਣ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ, ਲੱਕੜ ਦੇ ਸਾਮਾਨ, ਬਰਤਨ ਤੇ ਪੱਥਰ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਨੂੰ ਧੋ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਨੂੰ ਰਾਖ ਨਾਲ ਤੇ ਤਾਮੇ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਖੱਟੀ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਸਾਫ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਲਾਪਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਤੈਲੇਨ ਫਾਲਂਗੋ ਵਾਲਕੇਨ ਤੁ। ਸ੍ਵਰ੍ਣਰੌਪ੍ਯਾਦਿਪਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਜਲਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ
ਪੱਥਰ ਦੇ ਬਰਤਨ ਨੂੰ ਤੇਲ ਨਾਲ, ਹਲ ਨੂੰ ਘਾਹ ਦੀ ਗੁੱਛੀ ਨਾਲ, ਤੇ ਸੋਨੇ-ਚਾਂਦੀ ਆਦਿ ਦੇ ਬਰਤਨ ਸਿਰਫ਼ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨਿਨਾ ਲੋਹਪਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਪਾਕਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨੇਨ ਤੁ। ਖਨਨਾਦ੍ਦਾਹਨਾਚ੍ਚੈਵ ਉਪਲੇਪਨ ਧਾਵਨਾਤ੍
ਲੋਹੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਜਾਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋ ਕੇ, ਜਾਂ ਘਿਸ ਕੇ, ਸਾੜ ਕੇ, ਲਗਾ ਕੇ ਜਾਂ ਧੋ ਕੇ ਸਾਫ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਵਰ੍षਣਾਚ੍ਚੈਵ ਭੂਰਮੇਧ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ। ਤੈਜਸ੍ਸਾਨਾਂ ਮਣੀਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯਾਸ਼੍ਮਮਯਸ੍ਯ ਚ
ਮੀਂਹ ਪੈਣ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਧਾਤੂ, ਮੋਤੀ ਤੇ ਪੱਥਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ।
ਭਸ੍ਮਭਿਰ੍ਮृਤ੍ਤਿਕਾਭਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰੁਕ੍ਤਾ ਮਯਾ ਪੁਰਾ। ਸ਼ਯ੍ਯਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਮੁਪਵੀਤਂ ਕਮਂਡਲੁਃ
ਰਾਖ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਖੱਟ, ਪਤਨੀ, ਬੱਚਾ, ਕੱਪੜਾ, ਜਨੇਊ ਤੇ ਕਮੰਡਲ ਆਪਣੇ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਤ੍ਮਨਃ ਕਥਿਤਾਸ਼੍ਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਨ ਪਰੇषਾਂ ਕਦਾਚਨ। ਨ ਭੁਂਜੀਤੈਕਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਨ ਸ੍ਨਾਯਾਦੇਕਵਾਸਸਾ
ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਕਦੇ ਨਹੀਂ; ਇਕੋ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਨਾ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਇਕੋ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ।