ਅਨ੍ਯਾਯੇਨ ਤੁ ਯੋਦ੍ਧਾਰਸ੍ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਨਰਕੇ ਚਿਰਮ੍। ਏਵਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰੁਪਜੀਵ੍ਯਤੇ
ਪਰ ਜੋ ਅਨਿਆਇਕ ਜੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਖ਼ਸੱਤਰੀਆਂ ਦੀ ਚਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵੈਸ਼੍ਯੈਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੈਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਅਂਤ੍ਯਜੈਰ੍ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਜਾਤਿਭਿਃ। ਯੇ ਚ ਯੋਧਾਃ ਪ੍ਰਯੁਧ੍ਯਂਤੇ ਨ੍ਯਾਯਯੁਦ੍ਧੇਨ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਵੈਸ਼, ਸ਼ੂਦਰ, ਹੋਰ ਲੋਕ, ਅੰਤਜ ਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਜਾਤੀਆਂ; ਤੇ ਉਹ ਯੋਧੇ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਆਂਯੁਕਤ ਜੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤੇਪਿ ਯਾਂਤਿ ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸਰ੍ਵੇ ਵਰ੍ਣਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ। ਨ ਸ਼ੂਰੋ ਯੋ ਦ੍ਵਿਜੋ ਭੀਰੁਰਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਹ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—ਸਾਰੇ ਵਰਗ, ਸਾਰੇ ਦੁਜਾਤੀ; ਪਰ ਜੋ ਦੁਜਾਤੀ ਯੋਧਾ ਨਹੀਂ, ਡਰਪੋਕ ਹੈ, ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—
ਵਿਪਤ੍ਤੌ ਵੈਸ਼੍ਯਵृਤਿਂ ਚ ਕਾਰਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ। ਵੈਸ਼੍ਯਵृਤ੍ਤਿਂ ਵਣਿਗ੍ਭਾਵਂ ਕृषਿਂ ਚੈਵ ਤਥਾਪਰੈਃ
ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾਤੀ ਨੂੰ ਵੈਸ਼ ਦੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਵੈਸ਼ ਦੀ ਰੋਜ਼ੀ ਵਪਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵਾਂਗ ਖੇਤੀ ਵੀ।
ਕਾਰਯੇਤ੍ਕृषਿਵਾਣਿਜ੍ਯਂ ਵਿਪ੍ਰਕਰ੍ਮ ਨ ਚ ਤ੍ਯਜੇਤ੍। ਵਣਿਗ੍ਭਾਵਾਨ੍ਮृषਾਤ੍ਯੁਕ੍ਤੌ ਦੁਰ੍ਗਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ। ਆਰ੍ਦ੍ਰਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਲਭਤੇ ਸ਼ਿਵਮ੍। ਸਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਤਤੋ ਵृਤ੍ਤਿਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਖੇਤੀ ਅਤੇ ਵਪਾਰ ਕਰੇ, ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਕੰਮ ਕਦੇ ਨਾ ਛੱਡੇ। ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਪਾਰੀ ਬਣ ਕੇ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਬੁਰੇ ਹਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਨਮੀ ਵਾਲਾ ਸਮਾਨ ਛੱਡ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਧਨ ਕਮਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੋਜੀ ਦੇਵੇ।
ਪਿਤृਯਜ੍ਞੇ ਤਥਾ ਚਾਗ੍ਨੌ ਜੁਹੁਯਾਦ੍ਵਿਧਿਵਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ। ਤੁਲੇऽਸਤ੍ਯਂ ਨ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤੁਲਾਧਰ੍ਮਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾ
ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਯਗ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤੋਲਣ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤਰਾਜੂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਛਲਭਾਵਂ ਤੁਲੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਰਕਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤੇ। ਅਤੁਲਂ ਚਾਪਿ ਯਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਮਿਥ੍ਯਾ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਤਰਾਜੂ ਨਾਲ ਚਲਾਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਸਮਾਨ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਤੋਲਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਝੂਠ ਸਮਝ ਕੇ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਮਿਥ੍ਯਾ ਨ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾ ਮृषਾ ਪਾਪਪ੍ਰਸੂਤਿਕਾ। ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਤ੍ਯਾਤ੍ਪਰੋਧਰ੍ਮੋ ਨਾਨृਤਾਤ੍ਪਾਤਕਂ ਪਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਝੂਠ ਪਾਪ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੱਚ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਧਰਮ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਝੂਠ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ।
ਅਤਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਸਤ੍ਯਮੇਵ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ। ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਤੁਲਯਾ ਧृਤਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਤਰਾਜੂ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਸੱਚ, ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰਾਦ੍ਧਿ ਸਤ੍ਯਮੇਵ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ। ਯੋ ਵਦੇਤ੍ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਸਤ੍ਯਂ ਮਿਥ੍ਯਾ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਸੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਜੋ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਝੂਠ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਸ ਨਿਸ੍ਤਰਤਿ ਦੁਰ੍ਗਾਣਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਕ੍ਸ਼ਯਮਸ਼੍ਨੁਤੇ। ਵਾਣਿਜ੍ਯਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਮਿਥ੍ਯਾऽਵਸ਼੍ਯਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍੧੦੦ 1.48.
ਉਹ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਟੱਲ ਸੁਵਰਗ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਝੂਠ ਹਮੇਸ਼ਾ ਛੱਡ ਦੇਵੇ।
ਵृਦ੍ਧਿਂ ਚ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਸ੍ਵਯਂ ਸ਼ੇषਂ ਤੁ ਭੋਜਯੇਤ੍। ਦੇਹਕ੍ਲੇਸ਼ਾਤ੍ਤਤ੍ਸਹਸ੍ਰਗੁਣਂ ਭਵਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਉਹ ਲਾਭ ਨੂੰ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਰੱਖੇ ਤੇ ਬਾਕੀ ਖੁਦ ਖੁਰਾਕ ਵਜੋਂ ਵੰਡੇ। ਸਰੀਰ ਦੀ ਕਠਿਨਾਈ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਥਾਰ੍ਜਨਵਿਧੌ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ਂਤਿ ਵਿषਮੇ ਜਲੇ। ਕਾਂਤਾਰਮਟਵੀਂ ਚੈਵ ਸ਼੍ਵਾਪਦੈਃ ਸੇਵਿਤਾਂ ਤਥਾ
ਧਨ ਕਮਾਉਣ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਖਤਰਨਾਕ ਪਾਣੀ, ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਉਹ ਥਾਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਗਿਰਿਂ ਗਿਰਿਗੁਹਾਂ ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਨਾਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪਾਤਿਨਾਮ੍। ਗृਹਂ ਪ੍ਰਤਿਭਯਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਧਨਲੋਭਾਤ੍ਸਮਂਤਤਃ
ਉਹ ਪਹਾੜ, ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ, ਤੇ ਖਤਰਨਾਕ ਥਾਂ, ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਧਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਥਾਂ ਤੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੁਤਦਾਰਾਨ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਦੂਰਂ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਲੋਭਿਨਃ। ਸ੍ਕਂਧੇ ਭਾਰਂ ਵਹਂਤ੍ਯਨ੍ਯੇ ਤਰ੍ਯਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਨਿਪਾਤਨੈਃ
ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਦੂਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਲੋਕ ਮੋਢਿਆਂ 'ਤੇ ਭਾਰ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਰਥ ਤੇ ਨੌਕਾ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ੇਪਣੀਭਿਰ੍ਮਹਾਦੁਃਖੈਸ੍ਸਦਾ ਪ੍ਰਾਣਵ੍ਯਯੇਨ ਚ। ਅਰ੍ਥਸ੍ਯ ਸਂਚਯਃ ਪੁਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਣਾਤ੍ਪ੍ਰਿਯਤਰੋ ਮਹਾਨ੍
ਗੋਲੇ ਨਾਲ ਤੇ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਨ ਦੇ ਖਤਰੇ 'ਤੇ, ਲੋਕ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਧਨ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਭਿਰ੍ਨ੍ਯਾਯਾਰ੍ਜਿਤਂ ਵਿਤ੍ਤਂ ਵਣਿਗ੍ਭਾਵੇਨ ਯਤ੍ਨਤਃ। ਪਿਤृਦੇਵਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭ੍ਯੋ ਦਤ੍ਤਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਪਾਰੀ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਕਮਾਇਆ ਧਨ, ਜਦ ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਟੱਲ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਏਤੌ ਦੋषੌ ਮਹਾਂਤੌ ਚ ਵਾਣਿਜ੍ਯੇ ਲਾਭਕਰ੍ਮਣਿ। ਲੋਭਾਨਾਮਪਰਿਤ੍ਯਾਗੋ ਮृषਾ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਿਕ੍ਰਯਃ
ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਲਾਭ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵੱਡੇ ਦੋਸ਼ ਹਨ: ਲਾਲਚ ਨਾ ਛੱਡਣਾ ਤੇ ਖਰੀਦ-ਵੇਚ ਵਿੱਚ ਝੂਠ ਲੈਣਾ।
ਏਤੌ ਦੋषੋ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਕੁਰ੍ਯਾਦਰ੍ਥਾਰ੍ਜਨਂ ਬੁਧਃ। ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਲਭਤੇ ਦਾਨਾਦ੍ਵਣਿਗ੍ਦੋषੈਰ੍ਨ ਲਿਪ੍ਯਤੇ
ਇਹ ਦੋ ਦੋਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਧਨ ਕਮਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਉਹ ਅਟੱਲ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਪਾਰ ਦੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਰਤੋ ਵਿਪ੍ਰਃ ਕृषਿਂ ਹਿ ਪਰਿਕਾਰਯੇਤ੍। ਵਾਹਯੇਦ੍ਦਿਵਸਸ੍ਯਾਰ੍ਧਂ ਬਲੀਵਰ੍ਦਚਤੁष੍ਟਯਮ੍
ਪੁਣੀ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖੇਤੀ ਕਰੇ। ਉਹ ਅੱਧਾ ਦਿਨ ਚਾਰ ਬਲਦਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਖੇਤੀ ਕਰੇ।
ਅਭਾਵਾਤ੍ਤ੍ਰਿਤਯਂ ਚੈਵ ਅਵਿਸ਼੍ਰਾਮਂ ਨ ਕਾਰਯੇਤ੍। ਚਾਰਯੇਚ੍ਚ ਤृਣੇऽਚ੍ਛਿਨ੍ਨੈ ਚੋਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਵਿਵਰ੍ਜਿਤੇ
ਜੇ ਚਾਰ ਬਲਦ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਬਲਦ ਵਰਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਆਰਾਮ ਦੇ ਕੰਮ ਨਾ ਲਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਣਕੱਟੇ ਘਾਹ 'ਤੇ ਚਰਾਏ, ਜਿੱਥੇ ਚੋਰ ਤੇ ਬਾਘ ਨਾ ਹੋਣ।
ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਘਾਸਂ ਯਥੇष੍ਟਂ ਚ ਨਿਤ੍ਯਮਾਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍। ਗੋष੍ਠਂ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਿਘ੍ਨਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਘਾਹ ਦੇਵੇ ਤੇ ਖੁਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ਼ੀ ਕਰੇ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅਜਿਹਾ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਬਣਾਏ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਸਦਾ ਗੋਮਯਮੂਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਵਿਘਸੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍। ਨ ਮਲਂ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦ੍ਗੋष੍ਠੇ ਸਰ੍ਵਦੇਵਨਿਕੇਤਨੇ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੋਮਾਤਾ ਦੇ ਗੋਬਰ, ਪਿਸਾਬ ਅਤੇ ਬਚੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਗੰਦ ਨਾ ਪਾਉ।
ਆਤ੍ਮਨਃ ਸ਼ਯਨੀਯਸ੍ਯ ਸਦृਸ਼ਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਬੁਧਃ। ਸਮਂ ਨਿਰ੍ਵਾਪਯੇਦ੍ਯਤ੍ਨਾਚ੍ਛੀਤਵਾਤਰਜਸ੍ਤਥਾ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਲਈ ਸੋਣ ਵਾਲਾ ਸਥਾਨ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਏ। ਉਹ ਧਿਆਨ ਰੱਖੇ ਕਿ ਉਹ ਸਧਾਰਨ, ਠੰਡ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਧੂੜ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰਾਣਸ੍ਯ ਸਦृਸ਼ਂ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ਗਾਂ ਚ ਸਾਮਾਨ੍ਯਵਿਗ੍ਰਹਮ੍। ਅਸ੍ਯ ਦੇਹੇ ਸੁਖਂਦੁਃਖਂ ਤਥਾ ਤਸ੍ਯੈਵ ਕਲ੍ਪਤੇ
ਉਹ ਗੋਮਾਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸਮਝੇ, ਉਸ ਦੇ ਆਮ ਰੂਪ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ। ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਜਾਂ ਦੁੱਖ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਲਈ ਵੀ ਵਾਜਬ ਸਮਝੇ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਕृषਿਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕਾਰਯੇਤ੍। ਸ ਚ ਗੋਵਾਹਨੈਰ੍ਦੋषੈਰ੍ਨ ਲਿਪ੍ਯੇਤ ਧਨੀ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੋਮਾਤਾ ਨੂੰ ਵਾਹਨ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੁਰ੍ਬਲਂ ਪੀਡਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਤਥੈਵ ਗਦਸਂਯੁਤਮ੍। ਅਤਿਬਾਲਾਤਿਵृਦ੍ਧਂ ਚ ਸ ਗੋਹਤ੍ਯਾਂ ਸਮਾਲਭੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਕਮਜ਼ੋਰ ਜਾਂ ਬੀਮਾਰ ਗੋਮਾਤਾ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਗੋਮਾਤਾ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੋ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿषਮਂ ਵਾਹਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਦੁਰ੍ਬਲਂ ਸਬਲਂ ਤਥਾ। ਸ ਗੋਹਤ੍ਯਾਸਮਂ ਪਾਪਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤੀਹ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਮਜ਼ੋਰ ਜਾਂ ਤਾਕਤਵਰ ਗੋਮਾਤਾ ਨੂੰ ਅਣਸਮਾਨ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਾਹਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੋ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਯੋ ਵਾਹਯੇਦ੍ਵਿਨਾ ਸਸ੍ਯਂ ਖਾਦਂਤਂ ਗਾਂ ਨਿਵਾਰਯੇਤ੍। ਮੋਹਾਤ੍ਤृਣਂ ਜਲਂ ਵਾਪਿ ਸ ਗੋਹਤ੍ਯਾਸਮਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਗੋਮਾਤਾ ਨੂੰ ਫਸਲ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੰਮ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਘਾਸ ਖਾਣ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੋਹਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਗੋ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪਾਪ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਕ੍ਰਾਂਤ੍ਯਾਂ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਚਾਮਾਵਾਸ੍ਯਾਯਾਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਹਲਸ੍ਯ ਵਾਹਨਾਤ੍ਪਾਪਂ ਗਵਾਮਯੁਤਹਤ੍ਯਯਾ
ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ, ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਅਤੇ ਅਮਾਵਸ ਦੀਆਂ ਰਾਤਾਂ 'ਤੇ ਗੋਮਾਤਾ ਨੂੰ ਹਲ ਵਾਹਨ ਬਣਾਉਣ ਨਾਲ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗੋਮਾਤਾ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪਾਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।