ਰੌਰਵੇ ਨਿਯਤੋ ਵਾਸਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਾਸ੍ਤੀਹ ਨਿष੍ਕृਤਿਃ। ਯਦਿ ਪੁਣ੍ਯਾਦ੍ਭਵੇਜ੍ਜਨ੍ਮ ਸ ਏਵ ਪਂਗੁਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਉਹ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਲਈ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਮੁਆਫੀ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਲੂਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤਿਦੀਨੋ ਵਿषਾਦੀ ਚ ਦੁਃਖਸ਼ੋਕਾਭਿਪੀਡਿਤਃ। ਏਵਂ ਜਨ੍ਮਤ੍ਰਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਚ ਨਿष੍ਕृਤਿਃ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਗਰੀਬ, ਉਦਾਸ ਤੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਗਮ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਐਸੇ ਤਿੰਨ ਜਨਮ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮੁष੍ਟਿਚਪੇਟਕੀਲੈਸ਼੍ਚ ਹਨ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਂ ਤੁ ਯਃ ਪੁਮਾਨ੍। ਤਾਪਨੇ ਰੌਰਵੇ ਘੋਰੇ ਕਲ੍ਪਾਂਤਂ ਸੋਪਿ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੁੱਠੀਆਂ, ਚਪੇੜਾਂ ਜਾਂ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਾਪਨੀ ਤੇ ਰੌਰਵ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਕਲਪ ਲਈ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਜਨ੍ਮ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਕੁਕ੍ਕੁਰਃ ਕ੍ਰੂਰਚਂਡਕਃ। ਅਂਤ੍ਯਜਾਤਿषੁ ਜਾਤੋਪਿ ਦਰਿਦ੍ਰਃ ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਸ਼ੂਲਵਾਨ੍
ਫਿਰ, ਜਨਮ ਲੈਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਨੀਚ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਕ੍ਰੂਰ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਕੁੱਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗਰੀਬ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪੇਟ ਦੇ ਦਰਦ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਾਦਮੁਦ੍ਯਚ੍ਛਤੇ ਵਾ ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਾਦੇ ਸ਼ਿਲੀਪਦਃ। ਖਂਜੋ ਵਾ ਮਂਦਜਂਘੋ ਵਾ ਖਣ੍ਡਪਾਦੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਵਿੱਚ ਕੋੜ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਹ ਲੰਗੜਾ ਜਾਂ ਹੌਲੇ ਪੈਰ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਟੁੱਟੇ ਪੈਰ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਕ੍ਸ਼ਵਾਤੇਨ ਚਾਂਗਾਨਿ ਪ੍ਰਕਂਪਂਤੇ ਸਦੈਵ ਹਿ। ਮਾਤਰਂ ਪਿਤਰਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਸ੍ਨਾਤਕਂ ਚ ਤਪਸ੍ਵਿਨਮ੍
ਪਕਸ਼ਵਾਤ ਕਾਰਨ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੰਬਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਮਾਂ ਹੋਵੇ, ਪਿਤਾ ਹੋਵੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਨਾਤਕ ਜਾਂ ਤਪਸਵੀ ਹੋਵੇ।
ਹਤ੍ਵਾ ਗੁਰੁਗਣਂ ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ਕੁਂਭੀਪਾਕੇ ਚਿਰਂ ਭਵੇਤ੍। ਉषਿਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਜਾਯੇਤ ਕੀਟਜਾਤਿषੁ ਤਤ੍ਪਰਮ੍
ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਰੁਦ੍ਧਂ ਪਰੁषਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਯੋ ਵਦੇਦ੍ਧਿ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿषੁ। ਅष੍ਟੌ ਕੁष੍ਠਾਃ ਪ੍ਰਜਾਯਂਤੇ ਤਸ੍ਯ ਦੇਹੇ ਦृਢਂ ਸੁਤ
ਜੋ ਦੋਹਰੀ ਜਾਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਰੋਧੀ ਜਾਂ ਕਰੜੇ ਬੋਲ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋੜ ਪੱਕੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪੁੱਤਰ।
ਵਿਚਰ੍ਚਿਕਾਥ ਦਦ੍ਰੂਸ਼੍ਚ ਮਂਡਲਃ ਸ਼ੁਕ੍ਤਿ ਸਿਧ੍ਮਕੌ। ਕਾਲਕੁष੍ਠਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲਸ੍ਤਰੁਣਸ਼੍ਚਾਤਿਦਾਰੁਣਃ
ਇਹ ਹਨ: ਚੰਬਲ, ਦਾਦ, ਚੱਕਰ, ਸਪੋਲੇ ਵਾਲੇ ਦਾਗ, ਫਿੱਕੜ, ਕਾਲਾ ਕੋੜ, ਚਿੱਟਾ ਕੋੜ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਭਿਆਨਕ ਕੋੜ।
ਤਤੋ ਭਿषਕ੍ਪ੍ਰਯੋਗੇ ਚ ਪਾਪਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਪਲਾਯਤੇ। ਅਪੁਣ੍ਯਾਜ੍ਜਲਰੇਖੇਵ ਤੇਨੈਵ ਨਿਧਨਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਫਿਰ, ਦਵਾਈ ਲਗਾਉਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਪਾਪ ਕਾਰਨ ਪੁੰਨ ਭੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਲਕੀਰ ਖਿੱਚੀ ਜਾਵੇ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏषਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਮਹਾਕੁष੍ਠਾਸ੍ਤ੍ਰਯ ਏਵ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ। ਕਾਲਕੁष੍ਠਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲਸ੍ਤਰੁਣਸ਼੍ਚਾਤਿਦਾਰੁਣਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੰਨ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਕੋੜ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ: ਕਾਲਾ ਕੋੜ, ਚਿੱਟਾ ਕੋੜ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਭਿਆਨਕ ਕੋੜ।
ਮਹਾਪਾਤਕਭਾਵਾਨਾਂ ਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਸਂਸਰ੍ਗਤੋਪਿ ਵਾ। ਅਤਿਪਾਤਕਿਨਾਮੇਵ ਤ੍ਰਯੋ ਦੇਹੇ ਭਵਂਤਿ ਵੈ
ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਜਾਂ ਸੰਗਤ ਨਾਲ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋੜ ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਂਸਰ੍ਗਾਤ੍ਸਹਸਂਬਂਧਾਦ੍ਰੋਗਃ ਸਂਚਰਤੇ ਨृਣਾਮ੍। ਦੂਰਾਤ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਦ੍ਧੀਰਃ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਸੰਗਤ ਅਤੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਸੰਪਰਕ ਨਾਲ ਰੋਗ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਛੂਹਣ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਤਿਤਂ ਕੁष੍ਠਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਚਾਂਡਾਲਂ ਚ ਗਵਾਸ਼ਿਨਮ੍। ਸ਼੍ਵਾਨਂ ਰਜਸ੍ਵਲਾਂ ਭਿਲ੍ਲਂ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਪਤਿਤ, ਕੋੜ ਵਾਲਾ, ਚੰਡਾਲ, ਗਾਂ ਮਾਂਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਕੁੱਤਾ, ਰਜਸਵਲਾ ਔਰਤ ਜਾਂ ਭਿੱਲ ਨੂੰ ਛੂਹੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੁਰਿਤਸ੍ਯਾਨੁਰੂਪੇਣ ਦੇਹੇ ਕੁष੍ਠਾ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਇਹਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰੈਵਾਪ੍ਯਤ੍ਰ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤੁ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਪਾਪ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕੋੜ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੀ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਨ੍ਯਾਯੇਨੋਪਾਰ੍ਜਿਤਾਂ ਵृਤ੍ਤਿਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਂ ਹਰਤੇ ਤੁ ਯਃ। ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਨਰਕਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਕਮਾਈ ਹੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਤਹੀਨ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਪਿਸ਼ੁਨੋ ਯਸ੍ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਰਂਧ੍ਰਾਨ੍ਵੇषਣਤਤ੍ਪਰਃ। ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਪ੍ਯਥਵਾ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਚੇਲੋ ਜਲਮਾਵਿਸ਼ੇਤ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਲੱਭਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਜਾਂ ਛੂਹ ਕੇ, ਕਪੜੇ ਸਮੇਤ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਂ ਪ੍ਰਣਯਾਦ੍ਭੁਕ੍ਤਂ ਦਹਤ੍ਯਾਸਪ੍ਤਮਂ ਕੁਲਮ੍। ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਤੁ ਭੁਂਜਾਨੋ ਦਸ਼ਪੂਰ੍ਵਾਨ੍ਦਸ਼ਾਪਰਾਨ੍
ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਖਾਧੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਸੱਤ ਪੜ੍ਹਦੀਆਂ ਤਕ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਜਬਰ ਨਾਲ ਲੈ ਲਈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਦਸ ਪੂਰਵਜ ਤੇ ਦਸ ਅਗਲੇ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਵਿषਂ ਵਿषਮਿਤ੍ਯਾਹੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਂ ਵਿषਮੁਚ੍ਯਤੇ। ਵਿषਮੇਕਾਕਿਨਂ ਹਂਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਂ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਕਮ੍
ਉਹ ਜ਼ਹਿਰ ਨੂੰ 'ਜ਼ਹਿਰ' ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੇ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜ਼ਹਿਰ ਇਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮੋਹਾਚ੍ਚ ਮਾਤਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਂ ਚ ਗੁਰੋਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍। ਪਤਿਤ੍ਵਾ ਰੌਰਵੇ ਘੋਰੇ ਪੁਨਰੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਃ
ਮੋਹ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਡਰਾਉਣੇ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਣਾ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਤਂਤਿ ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕੁਂਭੀਪਾਕੇਥ ਤਾਪਨੇ। ਅਵੀਚਿਕਾਲਸੂਤ੍ਰੇ ਚ ਮਹਾਰੌਰਵਰੌਰਵੇ
ਉਸ ਦੇ ਪੂਰਵਜ ਪਕੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕੁੰਭੀਪਾਕ, ਤਾਪਨ, ਅਵੀਚੀ, ਕਾਲਸੂਤਰ, ਮਹਾਰੌਰਵ ਤੇ ਰੌਰਵ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ.
ਕਦਾਚਿਦਪਿ ਵਾ ਤੇषਾਂ ਨਿष੍ਕृਤਿਂ ਨਾਨੁਮੇਨਿਰੇ। ਪ੍ਰਾਣਂ ਹਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਂ ਸ੍ਵਯਂ ਯਾਤ੍ਯਪੁਨਰ੍ਭਵਮ੍
ਕਦੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮੁਆਫੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ; ਜੇ ਕੋਈ ਦੁਜਾਤੀ ਦਾ ਜੀਵ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਖੁਦ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ.
ਪਤਂਤਿ ਪੁਰੁषਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਰੌਰਵੇ ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ-। ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਵਧੇ ਚ ਪਾਤਕਂ ਸਮਮ੍
ਉਸ ਕਰਕੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਕਤਲ ਦਾ ਪਾਪ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ.
ਵਿषਮਂ ਵਾ ਕੁਤਸ੍ਤਿष੍ਠੇਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਤੋ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ-। ਹਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਂ ਧ੍ਰੁਵਂ ਪੁਤ੍ਰ ਪਾਤਕਂ ਯਦੁਦਾਹृਤਮ੍
ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫਰਕ ਨਹੀਂ; ਤੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪੁੱਤਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦਾ ਪਾਪ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਪੱਕਾ ਹੈ.
ਲਭਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਘੋਰਂ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਚਾਪਰਂ ਸ਼ृਣੁ। ਲਕ੍ਸ਼ਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਵਧਂ ਭਜੇਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆਰਾ ਭਿਆਨਕ ਅੰਜਾਮ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਵੀ ਸੁਣ: ਉਹ ਲੱਖ-ਕਰੋੜ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਕਤਲ ਦਾ ਪਾਪ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ.
ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਯੁਤਂ ਹਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਂ ਵਿਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਮ੍। ਵਿਪ੍ਰਂ ਚ ਵੈष੍ਣਵਂ ਹਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਸ਼ਗੁਣੋਤ੍ਤਰਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਦਵਾਨ, ਵੇਦ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਵੈਸ਼ਨਵ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਾਪ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਸ੍ਵਵਂਸ਼ਾਨ੍ਪਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਨ ਵਿਂਦਤੇ। ਤ੍ਰਿਵੇਦਂ ਸ੍ਨਾਤਕਂ ਹਤ੍ਵਾ ਵਧਸ੍ਯਾਂਤਂ ਨ ਵਿਨ੍ਦਤੇ
ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ; ਤ੍ਰਿਵੇਦ ਪੜ੍ਹਿਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਾਰ ਕੇ, ਕਤਲ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ.
ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਂ ਚ ਸਦਾਚਾਰਂ ਤੀਰ੍ਥਮਂਤ੍ਰਪ੍ਰਪੂਤਕਮ੍। ਈਦृਸ਼ਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਹਨ੍ਤੁਃ ਪਾਪਸ੍ਯਾਂਤੋ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਦਵਾਨ, ਚੰਗੀ ਆਚਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੀਰਥ ਤੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਾਰੇ, ਉਸ ਦੇ ਹਤਿਆਰੇ ਲਈ ਪਾਪ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਅਪਕਾਰਂ ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਃ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍। ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਯੇਨ ਚਾਨ੍ਯੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਸ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਕੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਜੀਵ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੇ ਵੇਖ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਵਚੋਭਿਃ ਪਰੁषੈਰ੍ਵृਤ੍ਤੈਃ ਪੀਡਿਤਸ੍ਤਾਡਿਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ। ਯਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤਮਾਹੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਘਾਤਿਨਮ੍
ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਤੇ ਵਿਹਾਰ ਨਾਲ ਤੰਗ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ ਤੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆਰਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.