ਅਸਦ੍ਵृਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਤ੍ਯਂਜਨੋਪਮਮ੍। ਅਨਾਚਾਰਾਦ੍ਧਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਆਚਾਰਾਤ੍ਸੁਰਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਪਰ ਮਾੜੀ ਚਾਲ ਵਾਲੇ ਦਾ ਪੁੰਨ ਵੀ ਕਾਜਲ ਵਾਂਗ ਘਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮਾੜੀ ਚਾਲ ਕਰਕੇ ਡਿੱਗਿਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਨਾਲ ਸੁਗਮ ਲੋਕ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਕਂਠਗਤੈਃ ਪ੍ਰਾਣੈਰਾਚਾਰਂ ਕੁਰੁਤੇ ਦ੍ਵਿਜਃ। ਕਰ੍ਮਣਾ ਮਨਸਾਂਗੇਨ ਸਦਾਚਾਰਂ ਸਦਾ ਕੁਰੁ
ਇਸ ਲਈ ਜਦ ਤਕ ਜਿੰਦ ਬਚੀ ਹੋਵੇ, ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਕਰੇ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੰਮ, ਮਨ ਤੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਰੱਖ।
ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯੋਪਦੇਸ਼ੇਨ ਸ ਵਿਨੀਤੋऽਭਵਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ। ਆਚਾਰਂ ਤੁ ਪੁਨਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਤ੍ਵਾ ਦਿਵਂ ਗਤਃ
ਕਸ਼੍ਯਪ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਉਹ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸਧਰ ਗਿਆ; ਮੁੜ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਕਰਕੇ, ਤਪ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਚਲੇਆ ਗਿਆ।
ਅਨਾਚਾਰੀ ਹਤੋ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇषੁ ਗਰ੍ਹਿਤਃ। ਆਚਾਰਂ ਤੁ ਪੁਨਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਨਿੰਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਮੁੜ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦੇਵ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਨਮਾਨ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ-। ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਂਤਿ ਗਤਿਂ ਲੋਕਾਃ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਨ੍। ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਪੀਡਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗਤਿਂ ਗਚ੍ਛਤਿ ਕਾਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਜਗਤ ਦੇ ਲੋਕ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਇੱਜਤ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਮੰਤਵ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਕੀ ਹਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ-। ਕ੍ਸ਼ੁਧਾ ਸਂਤਪ੍ਤਦੇਹਾਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਨਾਰ੍ਚਯੇਚ੍ਛਕ੍ਤਿਤੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ ਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਨਰਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਤਪ ਰਹੇ ਹਨ, ਜੇ ਕੋਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰੁषੇਣ ਕ੍ਰੋਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਕ੍ਰੋਧਾਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍। ਸ ਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਘੋਰਂ ਮਹਾਰੌਰਵਕृਚ੍ਛ੍ਰਕਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰੁੱਸ ਕੇ, ਰੁੱਖੇ ਬੋਲ ਕਹਿ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੱਢ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੁਲਾ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਮਹਾਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਨ੍ਨਿਵृਤ੍ਤਸ੍ਤਤਃ ਕੀਟਾਦ੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਜਾਤਿषੁ ਜਾਯਤੇ। ਤਤੋ ਰੋਗੀ ਦਰਿਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਕ੍ਸ਼ੁਧਯਾ ਪਰਿਪੀਡਿਤਃ
ਉਥੋਂ ਮੁੜ ਕੇ, ਉਹ ਕੀੜਿਆਂ ਜਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਉਹ ਰੋਗੀ, ਗਰੀਬ ਤੇ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਵਮਨ੍ਯੇਤ੍ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ੁਧਯਾ ਗृਹਮਾਗਤਮ੍। ਨ ਦਦਾਮੀਤਿ ਯੋ ਬ੍ਰੂਯਾਦ੍ਦੇਵਾਗ੍ਨਿਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇषੁ ਸਃ
ਇਸ ਲਈ, ਭੁੱਖਾ ਹੋ ਕੇ ਘਰ ਆਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਜੋ ਦੇਵਤੇ, ਅੱਗ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਖਦਾ 'ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦਾ',
ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨਿਸ਼ਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਚਾਂਡਾਲ੍ਯਮੁਪਗਚ੍ਛਤਿ। ਪਾਦਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਯੋ ਵਿਪ੍ਰਂ ਹਂਤਿ ਗਾਂ ਪਿਤਰੌ ਗੁਰੁਮ੍
ਉਹ ਸੌ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਚੰਡਾਲ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਗਾਂ, ਮਾਪਿਆਂ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਪੈਰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ—
ਰੌਰਵੇ ਨਿਯਤੋ ਵਾਸਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਾਸ੍ਤੀਹ ਨਿष੍ਕृਤਿਃ। ਯਦਿ ਪੁਣ੍ਯਾਦ੍ਭਵੇਜ੍ਜਨ੍ਮ ਸ ਏਵ ਪਂਗੁਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਉਹ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਲਈ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਮੁਆਫੀ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਲੂਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤਿਦੀਨੋ ਵਿषਾਦੀ ਚ ਦੁਃਖਸ਼ੋਕਾਭਿਪੀਡਿਤਃ। ਏਵਂ ਜਨ੍ਮਤ੍ਰਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਚ ਨਿष੍ਕृਤਿਃ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਗਰੀਬ, ਉਦਾਸ ਤੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਗਮ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਐਸੇ ਤਿੰਨ ਜਨਮ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮੁष੍ਟਿਚਪੇਟਕੀਲੈਸ਼੍ਚ ਹਨ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਂ ਤੁ ਯਃ ਪੁਮਾਨ੍। ਤਾਪਨੇ ਰੌਰਵੇ ਘੋਰੇ ਕਲ੍ਪਾਂਤਂ ਸੋਪਿ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੁੱਠੀਆਂ, ਚਪੇੜਾਂ ਜਾਂ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਾਪਨੀ ਤੇ ਰੌਰਵ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਕਲਪ ਲਈ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਜਨ੍ਮ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਕੁਕ੍ਕੁਰਃ ਕ੍ਰੂਰਚਂਡਕਃ। ਅਂਤ੍ਯਜਾਤਿषੁ ਜਾਤੋਪਿ ਦਰਿਦ੍ਰਃ ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਸ਼ੂਲਵਾਨ੍
ਫਿਰ, ਜਨਮ ਲੈਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਨੀਚ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਕ੍ਰੂਰ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਕੁੱਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗਰੀਬ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪੇਟ ਦੇ ਦਰਦ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਾਦਮੁਦ੍ਯਚ੍ਛਤੇ ਵਾ ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਾਦੇ ਸ਼ਿਲੀਪਦਃ। ਖਂਜੋ ਵਾ ਮਂਦਜਂਘੋ ਵਾ ਖਣ੍ਡਪਾਦੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਵਿੱਚ ਕੋੜ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਹ ਲੰਗੜਾ ਜਾਂ ਹੌਲੇ ਪੈਰ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਟੁੱਟੇ ਪੈਰ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਕ੍ਸ਼ਵਾਤੇਨ ਚਾਂਗਾਨਿ ਪ੍ਰਕਂਪਂਤੇ ਸਦੈਵ ਹਿ। ਮਾਤਰਂ ਪਿਤਰਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਸ੍ਨਾਤਕਂ ਚ ਤਪਸ੍ਵਿਨਮ੍
ਪਕਸ਼ਵਾਤ ਕਾਰਨ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੰਬਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਮਾਂ ਹੋਵੇ, ਪਿਤਾ ਹੋਵੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਨਾਤਕ ਜਾਂ ਤਪਸਵੀ ਹੋਵੇ।
ਹਤ੍ਵਾ ਗੁਰੁਗਣਂ ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ਕੁਂਭੀਪਾਕੇ ਚਿਰਂ ਭਵੇਤ੍। ਉषਿਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਜਾਯੇਤ ਕੀਟਜਾਤਿषੁ ਤਤ੍ਪਰਮ੍
ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਰੁਦ੍ਧਂ ਪਰੁषਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਯੋ ਵਦੇਦ੍ਧਿ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿषੁ। ਅष੍ਟੌ ਕੁष੍ਠਾਃ ਪ੍ਰਜਾਯਂਤੇ ਤਸ੍ਯ ਦੇਹੇ ਦृਢਂ ਸੁਤ
ਜੋ ਦੋਹਰੀ ਜਾਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਰੋਧੀ ਜਾਂ ਕਰੜੇ ਬੋਲ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋੜ ਪੱਕੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪੁੱਤਰ।
ਵਿਚਰ੍ਚਿਕਾਥ ਦਦ੍ਰੂਸ਼੍ਚ ਮਂਡਲਃ ਸ਼ੁਕ੍ਤਿ ਸਿਧ੍ਮਕੌ। ਕਾਲਕੁष੍ਠਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲਸ੍ਤਰੁਣਸ਼੍ਚਾਤਿਦਾਰੁਣਃ
ਇਹ ਹਨ: ਚੰਬਲ, ਦਾਦ, ਚੱਕਰ, ਸਪੋਲੇ ਵਾਲੇ ਦਾਗ, ਫਿੱਕੜ, ਕਾਲਾ ਕੋੜ, ਚਿੱਟਾ ਕੋੜ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਭਿਆਨਕ ਕੋੜ।
ਤਤੋ ਭਿषਕ੍ਪ੍ਰਯੋਗੇ ਚ ਪਾਪਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਪਲਾਯਤੇ। ਅਪੁਣ੍ਯਾਜ੍ਜਲਰੇਖੇਵ ਤੇਨੈਵ ਨਿਧਨਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਫਿਰ, ਦਵਾਈ ਲਗਾਉਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਪਾਪ ਕਾਰਨ ਪੁੰਨ ਭੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਲਕੀਰ ਖਿੱਚੀ ਜਾਵੇ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏषਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਮਹਾਕੁष੍ਠਾਸ੍ਤ੍ਰਯ ਏਵ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ। ਕਾਲਕੁष੍ਠਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲਸ੍ਤਰੁਣਸ਼੍ਚਾਤਿਦਾਰੁਣਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੰਨ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਕੋੜ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ: ਕਾਲਾ ਕੋੜ, ਚਿੱਟਾ ਕੋੜ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਭਿਆਨਕ ਕੋੜ।
ਮਹਾਪਾਤਕਭਾਵਾਨਾਂ ਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਸਂਸਰ੍ਗਤੋਪਿ ਵਾ। ਅਤਿਪਾਤਕਿਨਾਮੇਵ ਤ੍ਰਯੋ ਦੇਹੇ ਭਵਂਤਿ ਵੈ
ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਜਾਂ ਸੰਗਤ ਨਾਲ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋੜ ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਂਸਰ੍ਗਾਤ੍ਸਹਸਂਬਂਧਾਦ੍ਰੋਗਃ ਸਂਚਰਤੇ ਨृਣਾਮ੍। ਦੂਰਾਤ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਦ੍ਧੀਰਃ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਸੰਗਤ ਅਤੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਸੰਪਰਕ ਨਾਲ ਰੋਗ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਛੂਹਣ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਤਿਤਂ ਕੁष੍ਠਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਚਾਂਡਾਲਂ ਚ ਗਵਾਸ਼ਿਨਮ੍। ਸ਼੍ਵਾਨਂ ਰਜਸ੍ਵਲਾਂ ਭਿਲ੍ਲਂ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਪਤਿਤ, ਕੋੜ ਵਾਲਾ, ਚੰਡਾਲ, ਗਾਂ ਮਾਂਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਕੁੱਤਾ, ਰਜਸਵਲਾ ਔਰਤ ਜਾਂ ਭਿੱਲ ਨੂੰ ਛੂਹੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੁਰਿਤਸ੍ਯਾਨੁਰੂਪੇਣ ਦੇਹੇ ਕੁष੍ਠਾ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਇਹਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰੈਵਾਪ੍ਯਤ੍ਰ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤੁ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਪਾਪ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕੋੜ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੀ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਨ੍ਯਾਯੇਨੋਪਾਰ੍ਜਿਤਾਂ ਵृਤ੍ਤਿਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਂ ਹਰਤੇ ਤੁ ਯਃ। ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਨਰਕਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਕਮਾਈ ਹੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਤਹੀਨ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਪਿਸ਼ੁਨੋ ਯਸ੍ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਰਂਧ੍ਰਾਨ੍ਵੇषਣਤਤ੍ਪਰਃ। ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਪ੍ਯਥਵਾ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਚੇਲੋ ਜਲਮਾਵਿਸ਼ੇਤ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਲੱਭਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਜਾਂ ਛੂਹ ਕੇ, ਕਪੜੇ ਸਮੇਤ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਂ ਪ੍ਰਣਯਾਦ੍ਭੁਕ੍ਤਂ ਦਹਤ੍ਯਾਸਪ੍ਤਮਂ ਕੁਲਮ੍। ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਤੁ ਭੁਂਜਾਨੋ ਦਸ਼ਪੂਰ੍ਵਾਨ੍ਦਸ਼ਾਪਰਾਨ੍
ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਖਾਧੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਸੱਤ ਪੜ੍ਹਦੀਆਂ ਤਕ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਜਬਰ ਨਾਲ ਲੈ ਲਈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਦਸ ਪੂਰਵਜ ਤੇ ਦਸ ਅਗਲੇ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਵਿषਂ ਵਿषਮਿਤ੍ਯਾਹੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਂ ਵਿषਮੁਚ੍ਯਤੇ। ਵਿषਮੇਕਾਕਿਨਂ ਹਂਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਂ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਕਮ੍
ਉਹ ਜ਼ਹਿਰ ਨੂੰ 'ਜ਼ਹਿਰ' ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੇ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜ਼ਹਿਰ ਇਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮੋਹਾਚ੍ਚ ਮਾਤਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਂ ਚ ਗੁਰੋਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍। ਪਤਿਤ੍ਵਾ ਰੌਰਵੇ ਘੋਰੇ ਪੁਨਰੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਃ
ਮੋਹ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਡਰਾਉਣੇ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਣਾ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।