ਅਂਤ੍ਯਜਾਤਿषੁ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛੇषੁ ਤਥਾ ਚਾਂਡਾਲਜਾਤਿषੁ। ਪਤਿਤੋ ਵਾਨ੍ਨਯੋਨਿਭ੍ਯਾਂ ਨ ਹਂਤਵ੍ਯਃ ਕਥਂਚਨ
ਅੰਤਜਾਤੀਆਂ, ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ, ਚੰਡਾਲ ਜਾਤੀਆਂ ਜਾਂ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਵਿਚ ਵੀ, ਉਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸਰ੍ਵਜਾਤਿਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਭਕ੍ਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍। ਦ੍ਵਿਜਤ੍ਵਂ ਨ ਵਿਨਸ਼੍ਯੇਤ ਪੁਣ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਭਵੇਤ੍ਪੁਨਃ
ਜੇਕਰ ਉਹ ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਸਦੀ ਦੂਜੀ ਜਾਤ ਨਹੀਂ ਮੁੱਕਦੀ; ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਮੁੜ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ-। ਈਦृਸ਼ਂ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍। ਕਾਂ ਗਤਿਂ ਯਾਤ੍ਯਸੌ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਿਤਾਮਹ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਜੇ ਉਹ ਐਸਾ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ ਫਿਰ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕਰੇ, ਹੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਫਿਰ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ?
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ-। ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਪਾਪਾਨਿ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ। ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯਃ ਪੁਨਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵਮਰ੍ਹਤਿ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਕਰ ਲਵੇ ਤੇ ਫਿਰ ਇੰਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ ਬ੍ਰਹਮਣ ਹੋਣ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁ ਪੁਤ੍ਰ ਕਥਾਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਂ ਚ ਪੁਰਾਤਨੀਮ੍। ਕਸ੍ਯਚਿਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯਾਪਿ ਯੌਵਨਾਢ੍ਯਃ ਸੁਤੋऽਭਵਤ੍
ਸੁਣ, ਪੁੱਤਰ, ਇਕ ਸੁਹਾਵਣੀ ਤੇ ਅਜੀਬ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ: ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਇਕ ਨੌਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।
ਤਤੋ ਯੌਵਨਸਂਪਤ੍ਤੇਰ੍ਮੋਹਾਚ੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਕਰ੍ਮਣਃ। ਚਾਂਡਾਲੀਮਗਮਤ੍ਸਦ੍ਯਸ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਿਯਤਰੋऽਭਵਤ੍
ਉਸਦੀ ਜਵਾਨੀ ਆਉਣ ਤੇ, ਭੁਲੇਖੇ ਤੇ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਚੰਡਾਲਣ ਕੋਲ ਚਲਾ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਮੁਤ੍ਪਾਦਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਪੁਤ੍ਰਾ ਦੁਹਿਤਰਸ੍ਤਥਾ। ਸ੍ਵਕੁਟੁਂਬਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਗृਹੇ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚਿਰਂ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਚੰਡਾਲਣ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਧੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ, ਆਪਣਾ ਪਰਿਵਾਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸਦੇ ਘਰ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਰਿਹਾ।
ਅਨ੍ਯਾ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਨ ਚਾਸ਼੍ਨਾਤਿ ਘृਣਯਾ ਚ ਸੁਰਾਂ ਤ੍ਯਜੇਤ੍। ਤਮੁਵਾਚ ਸਦਾ ਸਾ ਚ ਭਕ੍ਸ਼ਯਾਨ੍ਯਤਰਾਂ ਸੁਰਾਮ੍
ਉਹ ਹੋਰ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ ਸੀ ਤੇ ਘਿਨ ਕਰਕੇ ਸ਼ਰਾਬ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਪਰ ਉਹ ਚੰਡਾਲਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਣ ਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਲਈ ਆਖਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।
ਤਾਮੁਵਾਚ ਤਦਾ ਸ਼ੌਚਂ ਗਦਿਤੁਂ ਨਾਰ੍ਹਸਿ ਪ੍ਰਿਯੇ। ਉਤ੍ਕਾਰੋ ਜਾਯਤੇ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰਵਣਾਤ੍ਸਤਤਂ ਮਮ
ਉਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਪਿਆਰੀਏ, ਤੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰ; ਜਦੋਂ ਵੀ ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇਹ ਸੁਣਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਘਿਨ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।'
ਏਕਦਾ ਸ ਮृਗਾਨ੍ਵੇषਾਤ੍ਸ਼੍ਰਾਂਤਃ ਸੁਪ੍ਤੋ ਗृਹੇ ਦਿਵਾ। ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸਾ ਸੁਰਾਂ ਤਸ੍ਯ ਹਸਿਤ੍ਵਾ ਚ ਮੁਖੇ ਦਦੌ
ਇੱਕ ਵਾਰ ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਥੱਕ ਗਿਆ ਤੇ ਦਿਨ ਦਿਹਾੜੇ ਘਰ ਆ ਕੇ ਸੁੱਤ ਗਿਆ। ਉਸ ਚੰਡਾਲਣ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਸ਼ਰਾਬ ਲੈ ਕੇ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਪਾ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰਮੁਖਾਦਗ੍ਨਿਃ ਪ੍ਰਜਜ੍ਵਾਲ ਸਮਂਤਤਃ। ਜ੍ਵਾਲਾ ਤੁ ਸਕੁਟੁਬਾਂਤਾਮਦਹਚ੍ਚ ਗृਹਂ ਵਸੁ
ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅੱਗ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ, ਧੂੰਏਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਘਰ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਾੜ ਦਿਤੀਆਂ।
ਹਾਹਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਵਿਲਲਾਪ ਤਦਾ ਦ੍ਵਿਜਃ। ਵਿਲਾਪਾਂਤੇ ਚ ਜਿਜ੍ਞਾਸਾ ਸਮਾਰਬ੍ਧਾ ਚ ਤੇਨ ਹਿ
ਉਹ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰ ਕੇ ਉੱਠਿਆ ਤੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਰੋਣਾ ਮੁਕਣ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਣ ਦੀ ਸੋਚੀ।
ਕੁਤਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨਿਃ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤੋ ਗृਹੇ ਦਾਹਃ ਕਥਂ ਮਮ। ਤਤਃ ਖੇ ਤਮੁਵਾਚੇਦਂ ਤੇਜਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਅੱਗ ਕਿੱਥੋਂ ਲੱਗੀ? ਮੇਰਾ ਘਰ ਕਿਵੇਂ ਸੜ ਗਿਆ?" ਫਿਰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚੋਂ, ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕਥਿਤੇ ਤਦ੍ਯਥਾਵृਤ੍ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਗਤਃ। ਵਿਮृਸ਼੍ਯਾਰ੍ਥਮੁਵਾਚੇਦਂ ਪੁਨਃ ਖੇऽਸ੍ਯ ਹਿਤਂ ਵਚਃ
ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਉਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਤਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਫਿਰ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ।
ਵਿਪ੍ਰਣष੍ਟਂ ਸੁਤੇਜਸ੍ਤੇ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਰ੍ਮਚਰੋ ਭਵ। ਤਤੋ ਮੁਨਿਵਰਾਨ੍ਗਤ੍ਵਾ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛਾਤ੍ਮਹਿਤਂ ਦ੍ਵਿਜਃ
"ਤੇਰੀ ਜੋਤ ਮਿਟ ਗਈ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ। ਹੁਣ ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਚੱਲ।" ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਪੁੱਛਿਆ।
ਤਮੂਚੁਰ੍ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦਾਨਧਰ੍ਮਂ ਸਮਾਚਰ। ऋषਯ ਊਚੁਃ-। ਪੂਯਂਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਿ ਯਮੈਰ੍ਵ੍ਰਤੈਃ
ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਧਰਮ ਅਪਣਾ।" ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਵ੍ਰਤਾਂ ਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਮਿਟਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।"
ਨਿਯਮਾਨ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਦृष੍ਟਾਂਸ਼੍ਚ ਪੂਤਤ੍ਵਾਰ੍ਥਮੁਪਾਚਰ। ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਾਂਸ਼੍ਚ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਤਪ੍ਤਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਨ੍ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
"ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਦੱਸੇ ਨਿਯਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ ਲਈ ਕਰ। ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਤੇ ਕ੍ਰਿਚ੍ਹਰ ਵਰਗੀਆਂ ਤਪੱਸਿਆਵਾਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕਰ।"
ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਦਿਵ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਦੋषਸ਼ੋषਾਯ ਸਤ੍ਵਰਮ੍। ਗਚ੍ਛ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪੂਤਾਨਿ ਗੋਵਿਂਦਾਰਾਧਨਂ ਕੁਰੁ
"ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ ਤਪ ਤੇ ਹੋਰ ਦਿਵਿਆ ਤਪ ਜਲਦੀ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਦੋਸ਼ ਮਿਟ ਜਾਣ। ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਜਾ ਤੇ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ।"
ਕ੍ਸ਼ਯਮੇष੍ਯਂਤਿ ਪਾਪਾਨਿ ਨ ਚਿਰੇਣ ਸਮਂਤਤਃ। ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵਾਚ੍ਚ ਗੋਵਿਂਦਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
"ਤੇਰੇ ਪਾਪ ਜਲਦੀ ਹੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ।"
ਕ੍ਸ਼ਯਮੇष੍ਯਂਤਿ ਪਾਪਾਨਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤੇ ਭਵਾਨ੍। ਸ਼ृਣੁ ਤਾਤ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਕਥਯਾਮਃ ਪੁਰਾਤਨਮ੍
"ਤੇਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਤੇ ਤੂੰ ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਜਾਵੇਂਗਾ। ਸੁਣ, ਪੁੱਤ, ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁਰਾਣਾ ਵਾਕਿਆ ਦੱਸਦੇ ਹਾਂ।"
ਆਹਾਰਾਰ੍ਥੀ ਪੁਰਾ ਵਤ੍ਸ ਗਰੁਡੋ ਵਿਨਤਾਸੁਤਃ। ਪਤਂਗੋਪਿ ਬਹਿਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਂਡਾਨ੍ਨਿਸ੍ਸृਤ੍ਯ ਸ਼ਾਵਕਃ
"ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਪੁੱਤ, ਖਾਣ ਲਈ ਗਰੁੜ, ਜੋ ਵਿਨਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤ ਸੀ, ਬਾਹਰ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਪੰਛੀ, ਜੋ ਅੰਡੇ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਸੀ, ਵੀ ਬਾਹਰ ਸੀ।"
ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਰ੍ਥੀ ਮਾਤਰਂ ਪ੍ਰਾਹ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਮੇ ਦੀਯਤਾਮਿਤਿ। ਤਤਃ ਪਰ੍ਵਤਸਂਕਾਸ਼ਂ ਗਰੁਡਂ ਚ ਮਹਾਬਲਮ੍
"ਭੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਖਾਣ ਨੂੰ ਦੇ।' ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਗਰੁੜ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਵੱਡਾ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਸੀ।"
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਤਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਤਨਯਂ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾ। ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਂ ਤੇ ਬਾਧਿਤੁਂ ਪੁਤ੍ਰ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਸਮਂਤਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ। ਪਰ ਆਖਿਆ, 'ਪੁੱਤ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਭੁੱਖ ਕਦੇ ਵੀ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ।'
ਤਵ ਤਾਤਸ੍ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਲੌਹਿਤ੍ਯਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰੇ ਤਟੇ। ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਨਾਮ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ
"ਤੇਰਾ ਪਿਉ, ਪੁੱਤ, ਲੋਹਿਤ ਨਦੀ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਤਪ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਕਸ਼੍ਯਪ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ।"
ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਸ੍ਵ ਪਿਤਰਂ ਪृਚ੍ਛ ਕਾਮਂ ਯਥਾ ਤਵ। ਅਸ੍ਯੋਪਦੇਸ਼ਤਸ੍ਤਾਤ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾ ਤੇ ਸ਼ਮਮੇष੍ਯਤਿ
"ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਕੋਲੋਂ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਪੁੱਛ ਲੈ। ਉਸ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਪੁੱਤ, ਤੇਰੀ ਭੁੱਖ ਮਿਟ ਜਾਵੇਗੀ।"
ਤਤੋ ਮਾਤੁਰ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵੈਨਤੇਯੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਅਗਮਤ੍ਪਿਤੁਰਭ੍ਯਾਸ਼ਂ ਸਮੁਹੂਰ੍ਤਾਨ੍ਮਨੋਜਵਃ
ਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਨਤਾ ਦਾ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤ ਪਲ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਕੋਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਤਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਜ੍ਵਲਂਤਮਿਵ ਪਾਵਕਮ੍। ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਪਿਤਰਂ ਖਗਃ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਪੰਛੀ ਨੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਭਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥੀ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸੁਤੋਹਂ ਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਕ੍ਸ਼ੁਧਯਾ ਪੀਡਿਤੋ ਨਾਥ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਮੇ ਦੀਯਤਾਂ ਪ੍ਰਭੋ
"ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਹਾਂ, ਖਾਣ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ। ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਤੜਪ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਖਾਣ ਨੂੰ ਦੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।"
ਤਤੋ ਧ੍ਯਾਨਂ ਸਮਾਲਭ੍ਯ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਂ ਵਿਨਤਾਸੁਤਂ। ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਨੇਹਾਦ੍ਵਚਸ਼੍ਚੇਦਂ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਫਿਰ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਨਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਪਿਤਾ, ਪੁੱਤ੍ਰ ਵੱਲ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਅਨੇਕਸ਼ਤਸਾਹਸ੍ਰਾ ਨਿषਾਦਾਃ ਸਰਿਤਾਂਪਤੇਃ। ਤੀਰੇ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਪਾਪਿष੍ਠਾਸ੍ਤਾਨ੍ਸਂਭਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸੁਖੀ ਭਵ1.47.
ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਲੱਖਾਂ ਪਾਪੀ ਨਿਸ਼ਾਦ ਖੜੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਲੈ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿ।