ਪ੍ਰਣਮੇਚ੍ਚ ਹਰੇਃ ਪਾਦੌ ਸ ਗਚ੍ਛੇਦਪਵਰ੍ਗਿਤਾਮ੍। ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਾਣਿ ਮੁਖੇ ਚਾਪਿ ਕਥੋਤ੍ਤਮਾ
ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਤੋਤ੍ਰ ਵੀ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਂਕਸ੍ਯ ਲਵਮਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਦੇਹੇ ਨ ਤਿष੍ਠਤਿ। ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਵਗਾਹੇਨ ਤ੍ਰਿਸ੍ਰੋਤਃ ਸ੍ਨਾਨਜਂ ਫਲਮ੍1.46.
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਇਕ ਰੇਸ਼ਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ; ਵੈਦਿਕ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਡੁੱਬਣ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਨਦੀਆਂ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਪਾਠਕृਤਾਂ ਲੋਕੇ ਯਜ੍ਞਕੋਟਿਫਲਂ ਲਭੇਤ੍। ਏਵਂ ਵਿਪ੍ਰਗੁਣਾਨ੍ਵਕ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਧਰਮ ਪਾਠ ਕਰਨ ਨਾਲ ਲੋਕ ਵਿਚ ਯਜਨ ਦੇ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਧੀਆ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਗੁਣ ਪੂਰੇ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦਾ।
ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਸ਼੍ਚ ਕੋ ਦੇਹੀ ਸਮੂਰ੍ਤੋ ਹਰਿਰੇਵ ਚ। ਯਸ੍ਯ ਸ਼ਾਪਾਦ੍ਵਿਨਾਸ਼ਃ ਸ੍ਯਾਦਾਯੁਰ੍ਵਿਦ੍ਯਾ ਯਸ਼ੋ ਧਨਮ੍
ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਕੌਣ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਕੌਣ ਅਕਾਰ ਵਾਲਾ ਹੈ? ਸਿਰਫ਼ ਹਰੀ; ਜਿਸ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਆਯੁ, ਵਿਦਿਆ, ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਧਨ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਰਦਾਨਾਤ੍ਸਮਾਯਾਂਤਿ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਂਪਤ੍ਤਯਸ੍ਤਥਾ। ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਤਾਮੇਤਿ ਸਦਾ ਵਿਪ੍ਰ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਨਮੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਦੇਵਾਯ ਗੋਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਹਿਤਾਯ ਚ। ਜਗਦ੍ਧਿਤਾਯ ਕृष੍ਣਾਯ ਗੋਵਿਂਦਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਂਤ੍ਰੇਣੈਵਂ ਹਰਿਂ ਯਸ੍ਤੁ ਪੂਜਯੇਤ੍ਸਤਤਂ ਨਰਃ। ਪ੍ਰਸਾਦੀ ਚ ਹਰਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਸਾਯੁਜ੍ਯਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦੀ ਮਿਹਰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯ ਇਦਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਮਾਖ੍ਯਾਨਂ ਧਰ੍ਮਵਿਗ੍ਰਹਮ੍। ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਤਿ ਜਨ੍ਮਜਨ੍ਮਕृਤਂ ਚ ਯਤ੍
ਜੋ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ।
ਯਃ ਪਠੇਤ੍ਪਾਠਯੇਦ੍ਵਾਪਿ ਉਪਦੇष੍ਟਾ ਜਨਸ੍ਯ ਚ। ਨ ਤਸ੍ਯ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਕ੍ਸ਼ਯਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਸਿਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਧਨਂ ਧਾਨ੍ਯਂ ਲਭੇਦਤ੍ਰ ਰਾਜ੍ਯਭੋਗਾਨਰੋਗਿਤਾਮ੍। ਸਤ੍ਸੁਤਂ ਚ ਸ਼ੁਭਾਂ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਦੇਵਵਦ੍ਰਮਤੇ ਦਿਵਿ
ਇੱਥੇ ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਰਾਜ ਭੋਗ, ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਜੀਵਨ, ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰ, ਚੰਗੀ ਇਜ਼ਤ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ-। ਤਵ ਪ੍ਰਸਾਦਤੋ ਜ੍ਞਾਤੋ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪੁਣ੍ਯਤਮਸ਼੍ਚ ਯਃ। ਯਥਾ ਜਾਨਾਮਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਕ੍ਰਿਯਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਧਮਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਦੱਸ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਬ੍ਰੂਹਿ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਯਦਿ ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਮਯੀਚ੍ਛਸਿ। ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ-। ਸ੍ਨਾਨੈਰ੍ਦਸ਼ਵਿਧੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਥੈਵ ਤਰ੍ਪਣਾਦਿਭਿਃ
ਜਲਦੀ ਦੱਸ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਦਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਤਰਪਣ ਆਦਿ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਧ੍ਯਾਸਂਯਮਹੀਨਸ਼੍ਚ ਸ ਏਵ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਧਮਃ। ਦੇਵਪੂਜਾਵ੍ਰਤੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਵੇਦਵਿਦ੍ਯਾਦਿਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਜੋ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਰੀਤ ਨਹੀਂ ਨਿਭਾਉਂਦਾ, ਉਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਦੇਵ ਉਪਾਸਨਾ, ਵਰਤ, ਵੇਦ ਪਾਠ ਆਦਿ ਨਾਲ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇ।
ਸਤ੍ਯਸ਼ੌਚਾਦਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਯੋਗਜ੍ਞਾਨਾਗ੍ਨਿਤਰ੍ਪਣੈਃ। ਪਂਚਸ੍ਨਾਨਾਨਾਨਿ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਨਿ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਸਚਾਈ, ਸਫਾਈ ਆਦਿ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਯੋਗ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਤਰਪਣ ਨਾਲ, ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਪੰਜ ਇਸ਼ਨਾਨਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਆਗ੍ਨੇਯਂ ਵਾਰੁਣਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਂ ਵਾਯਵ੍ਯਂ ਦਿਵ੍ਯਮੇਵ ਚ। ਆਗ੍ਨੇਯਂ ਭਸ੍ਮਨਾ ਸ੍ਨਾਨਮਦ੍ਭਿਰ੍ਵਾਰੁਣਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਪੰਜ ਇਸ਼ਨਾਨ ਹਨ: ਅੱਗ ਦਾ, ਪਾਣੀ ਦਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ, ਹਵਾ ਦਾ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ। ਅੱਗ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਬਸਮ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਆਪੋਹਿष੍ਠੇਤਿ ਵੈ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਂ ਵਾਯਵ੍ਯਂ ਗੋਰਜਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍। ਅਦ੍ਭਿਰਾਤਪਵਰ੍षਾਭਿਰ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਸ੍ਨਾਨਮੁਦਾਹृਤਮ੍
‘ਆਪੋਹਿਸ਼ਠ’ ਪਾਠਣ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਗਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਹਵਾ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਸੂਰਜ ਜਾਂ ਮੀਂਹ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਦਿਵਿਆ ਇਸ਼ਨਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਏਤੈਸ੍ਤੁ ਮਂਤ੍ਰਤਃ ਸ੍ਨਾਨਾਤ੍ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍। ਤੁਲਸੀਪਤ੍ਰਸਂਲਗ੍ਨਂ ਸਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਂਬੁ ਚ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨਾਂ ਨੂੰ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨ ਨਾਲ ਤੀਰਥ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਤੁਲਸੀ ਪੱਤੇ, ਸਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਛੂਹਿਆ ਪਾਣੀ,
ਗਵਾਂ ਸ਼ृਂਗੋਦਕਂ ਚੈਵ ਵਿਪ੍ਰਪਾਦੋਦਕਂ ਚ ਯਤ੍। ਗੁਰੂਣਾਮੇਵ ਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਪੂਤਾਤ੍ਪੂਤਮਿਤਿ ਸ੍ਮृਤਿਃ
ਗਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿੰਗਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵੱਡੇ ਗੁਰੂਆਂ ਦਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਯਾਗ ਤੀਰ੍ਥਾਦਿਭਿਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਵ੍ਰਤਹੋਮਾਦਿਭਿਸ੍ਤਥਾ। ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਧੀਰਃ ਸ੍ਨਾਨੈਰੇਤੈਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਫਲਮ੍
ਤੀਰਥ, ਯਜਨ, ਵਰਤ, ਹੋਮ ਆਦਿ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਰ੍ਪਣੈਸ਼੍ਚ ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਪਿਤॄਣਾਮੇਵ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ। ਪਿਤृਹਾ ਨਰਕਂ ਯਾਤਿ ਸਂਧ੍ਯਾਹੀਨਸ੍ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਹਾ
ਤਰਪਣ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਿਣਮੁਕਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਧਿਆ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸੀ ਹੈ।
ਮਂਤ੍ਰਵ੍ਰਤਵਿਹੀਨਸ਼੍ਚ ਵੇਦਵਿਦ੍ਯਾਗੁਣੈਰਪਿ। ਯਜ੍ਞਦਾਨਾਦਿਭਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚਾਧਮਾਧਮਃ
ਜੋ ਮੰਤਰ ਤੇ ਵਰਤ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਵੇਦ ਗਿਆਨ ਤੇ ਗੁਣ ਹੋਣ, ਯਜਨ ਤੇ ਦਾਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਕਾ ਦੇਵਲਕਾ ਨਾਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾ ਗ੍ਰਾਮਯਾਜਕਾਃ। ਪਰਦਾਰਰਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਂਚੈਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਧਮਾਃ
ਜੋ ਯਜਨ ਧਨ ਲਈ, ਦੇਵਾਂ ਲਈ, ਤਾਰਿਆਂ ਲਈ, ਪਿੰਡਾਂ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਦਾ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਪੰਜ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਹਨ।
ਮਂਤ੍ਰਸਂਸ੍ਕਾਰਹੀਨਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਚਿਸਂਯਮਵਰ੍ਜਿਤਾਃ। ਮੋਘਾਸ਼ਿਨੋ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾਨੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚਾਧਮਾਧਮਾਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸੁਚੱਜਾ ਤੇ ਸਿਆਮ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਵਿਅਰਥ ਖਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮੰਦੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਪਿ ਸ੍ਤੇਯਰਤਾ ਮੂਢਾਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ। ਉਨ੍ਮਾਰ੍ਗਗਾਮਿਨੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚਾਧਮਾਧਮਾਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੂਰਖ ਹਨ, ਚੋਰੀ ਵਲ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਲਤ ਰਸਤੇ ਤੇ ਤੁਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਦਿਕਰ੍ਮਰਹਿਤਾ ਗੁਰੁਸੇਵਾਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ। ਅਮਂਤ੍ਰਾ ਭਿਨ੍ਨਮਰ੍ਯਾਦਾ ਏਤੇ ਸਰ੍ਵਾਧਮਾਧਮਾਃ
ਜੋ ਸ੍ਰਾਧ ਆਦਿਕ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਮੰਤਰਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹਨ ਤੇ ਹੱਦਾਂ ਨੂੰ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਸਂਭਾष੍ਯਾ ਇਮੇ ਦੁष੍ਟਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਰਯਗਾਮਿਨਃ। ਅਮੇਧ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਦੁਰਾਚਾਰਾ ਅਪੂਜ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਮਂਤਤਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਟ ਬੰਦੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਨਰਕ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਅਪਵਿੱਤਰ, ਮੰਦੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਅਪੂਜ ਹਨ।
ਖਡ੍ਗੋਪਜੀਵਿਕਾਃ ਪ੍ਰੇष੍ਯਾ ਗੋਵਾਹਨਰਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ। ਕਾਰੁਵृਤ੍ਯੁਪਜੀਵਾਸ਼੍ਚ ਗਣਵਾਰ੍ਦ੍ਧषਿਕਾਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਜੋ ਦੂਜੀ ਜਾਤ ਵਾਲੇ ਤਲਵਾਰ ਚਲਾ ਕੇ, ਨੌਕਰੀ ਕਰ ਕੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰੀ ਕਰ ਕੇ, ਹਥਰਤੀਆਂ ਕਰ ਕੇ ਜਾਂ ਟੋਲੀਆਂ-ਮੰਡਲੀਆਂ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਰੋਜ਼ੀ ਕਮਾਉਂਦੇ ਹਨ—
ਬਾਲਾਪਣ੍ਯਾਭਿਚਾਰਾਸ਼੍ਚ ਅਂਤ੍ਯਜਾਸ਼੍ਰਯਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ। ਕृਤਘ੍ਨਾਸ਼੍ਚ ਗੁਰੁਘ੍ਨਾਸ਼੍ਚ ਏਤੇ ਸਰ੍ਵਾਧਮਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਜੋ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਖਰੀਦ-ਫਰੋਖਤ ਲਈ ਜਾਦੂ-ਟੋਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅੰਤਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਹਿਸਾਨਫਰਾਮੋਸ਼ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਚੈਵਾਨ੍ਯੇ ਹਤਾਚਾਰਾਃ ਪਾषਂਡਾ ਧਰ੍ਮਨਿਂਦਕਾਃ। ਦੂषਕਾਦੇਵ ਭੇਦਾਨਾਮੇਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦ੍ਵਿषੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਤੇ ਹੋਰ ਜਿਹੜੇ ਮਾੜੇ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਦਾ ਉਪਹਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਫੁਟ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਪੰਥ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਦੂਜੀ ਜਾਤ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਵੈਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਤਥਾਪਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚੈਵ ਨ ਹਂਤਵ੍ਯਃ ਕਦਾਚਨ। ਏਨਂ ਹਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਪੁਰੁषੋ ਭਵੇਤ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ-ਘਾਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।