ਵੇਸ਼੍ਯਾਪੁਤ੍ਰੋ ਵਸਿष੍ਠਸ਼੍ਚ ਅਨ੍ਯੇ ਸਿਦ੍ਧਾ ਦ੍ਵਿਜਾਦਯਃ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਚ੍ਛੋਤ੍ਰਿਯਾਦੀਨਾਂ ਸ਼ृਣੁ ਪੁਤ੍ਰਕ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਵਸੀਸ਼ਠਾ ਵੈਸ਼ਿਆ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਸਿਧ ਹੋਏ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਪੁੱਤਰ, ਚੰਗੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੇ ਲਕੜਾਂ ਸੁਣ।
ਧਰਾਯਾਂ ਤੀਰ੍ਥਭੂਤਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾਯ ਚ। ਜਨ੍ਮਨਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਜ੍ਞੇਯਃ ਸਂਸ੍ਕਾਰੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜ ਉਚ੍ਯਤੇ੧੨੯ ਦ੍ਵਿਜ। ਵਿਦ੍ਯਯਾ ਯਾਤਿ ਵਿਪ੍ਰਤ੍ਵਂ ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ਵਿਪ੍ਰ। ਵਿਦ੍ਯਾਪੂਤੋ ਮਂਤ੍ਰਪੂਤੋ ਵੇਦਪੂਤਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜੋ ਤੀਰਥ ਵਰਗੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ ਅਤੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਜਨਮ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਤਿੰਨ ਵਿਦਵਾਨ ਦੇ ਲਕੜ ਹਨ: ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ, ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ, ਅਤੇ ਵੇਦ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ।
ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਨਾਦਿਭਿਰ੍ਮੇਧ੍ਯੋ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪੂਜ੍ਯਤਮਃ ਸ੍ਮृਤਃ। ਨਾਰਾਯਣੇ ਸਦਾ ਭਕ੍ਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਤਃਕਰਣਸ੍ਤਥਾ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਯੋਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਭਗਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਇੱਦਾ ਹੀ ਮਾਣਯੋਗ ਹੈ।
ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯੋ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਸ੍ਸਮਃ ਸਰ੍ਵਜਨੇषੁ ਚ। ਗੁਰੁਦੇਵਾਤਿਥੇਰ੍ਭਕ੍ਤਃ ਪਿਤ੍ਰੋਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣੇ ਰਤਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰ ਵਤੀਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਪਰਦਾਰੇ ਮਨੋ ਯਸ੍ਯ ਕਦਾਚਿਨ੍ਨੈਵ ਮੋਦਤੇ। ਪੁਰਾਣਕਥਕੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਾਖ੍ਯਾਨਸ੍ਯ ਸਂਤਤਿਃ
ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਕਥਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯੈਵ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਮਸ਼੍ਵਮੇਧਾਦਿਜਂ ਫਲਮ੍। ਸਂਲਾਪੇ ਗਤਿਮੇਤ੍ਯਸ੍ਯ ਭਾਗੀਰਥ੍ਯਾ ਪ੍ਲਵਸ੍ਯ ਚ
ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ ਦੇਖਣ ਨਾਲ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਾਗੀਰਥੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦਾ ਲਾਭ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਃ ਪੂਤੋ ਨਿਤ੍ਯਸ੍ਨਾਨਦ੍ਵਿਜਾਰ੍ਚਨੈਃ। ਮਿਤ੍ਰਾਮਿਤ੍ਰੇ ਦਯਾਲੁਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਮਃ ਸਰ੍ਵਜਨੇषੁ ਚ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਰਤਾਂ, ਰੋਜ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ ਵਿਅਕਤੀ ਦੋਸਤ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੋਹਾਂ ਨਾਲ ਦਇਆਲੂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਦੇ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰ ਵਤੀਰਦਾ ਹੈ।
ਪਰਸ੍ਵਂ ਨ ਹਰੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਤृਣਮਪ੍ਯਟਵੀਗਤਮ੍। ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਾਦਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤ ਇਂਦ੍ਰਿਯੈਰਜਿਤਃ ਪੁਮਾਨ੍
ਜੋ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਵਸਤੂ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ, ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਇਕ ਤਿੰਨ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੈ, ਪਰ ਜਿਸ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰੇ ਅਜੇ ਵੀ ਜਿੱਤੇ ਨਹੀਂ ਹੋਏ।
ਪਰਦਾਰਾਨ੍ਨ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਮਨਸਾਪਿ ਗृਹਾਗਤਾਨ੍। ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ-। ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕਿਂ ਵਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਾਕ੍ਸ਼ਰਜਂ ਗੁਣਮ੍
ਜੋ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵਸਾਉਂਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਘਰ ਆ ਜਾਵੇ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਗਾਯਤਰੀ ਦਾ ਲਕੜ, ਜਾਂ ਹਰ ਅੱਖਰ ਦਾ ਗੁਣ ਕੀ ਹੈ?
ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਚਰਣਗੋਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤਸ੍ਯਾ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ-। ਛਂਦੋ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾਃ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਕੁੱਖ, ਪੈਰ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਬਾਰੇ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੱਸੋ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਗਾਯਤਰੀ ਦਾ ਛੰਦ ਗਾਯਤਰੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਦੇਵੀ ਸਵਿਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਥਿਰ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਰ੍ਣਾਤ੍ਵਗ੍ਨਿਮੁਖਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ऋषਿਸ੍ਤਥਾ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ਼੍ਸ਼ਿਰਆਰੂਢਾ ਸ਼ਿਖਾ ਵਿष੍ਣੁ ਹृਦਿ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਇਹ ਚਿੱਟੀ ਰੰਗ ਦੀ ਹੈ, ਅੱਗ ਇਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਇਸ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਸਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਿੱਚ, ਚੋਟੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਇਹ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਉਪਨਯਨੇ ਨਿਯੋਗਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਾਂਖ੍ਯਾਯਨ ਸਗੋਤ੍ਰਜਾ। ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਚਰਣਾ ਜ੍ਞੇਯਾ ਪृਥਿਵੀਕੁਕ੍ਸ਼ਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ
ਉਪਨਯਨ ਸਮੇਂ ਇਹ ਨਿਯਮ ਸਾਂਖਿਆਯਨ ਦੇ ਇੱਕ ਹੀ ਵੰਸ਼ ਵਾਲਿਆਂ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੀ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਕੁੱਖ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਸ੍ਥਾਨੇ ਚ ਪਾਦਾਦੌ ਮਸ੍ਤਕਾਂਤਕੇ। ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਂ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਸ ਵਿਂਦਤਿ
ਇਸ ਦੇ ਚੌਵੀ ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਿਰ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੱਕ ਚੌਵੀ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਰ੍ਣਦੇਵਤਾਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਸਾਯੁਜ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍। ਅਪਰਂ ਚ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਧ੍ਰੁਵਂ
ਹਰ ਅੱਖਰ ਦੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਗਾਯਤਰੀ ਦਾ ਹੋਰ ਪੱਕਾ ਲਕੜ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਸਪ੍ਤਪਂਚ ਤਥਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਯਜੁਰष੍ਟਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍। ਜ੍ਵਲਨਾਦਿਹਕਾਰਾਂਤਂ ਜਲੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਂ ਜਪੇਤ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੱਤ ਅਤੇ ਪੰਜ, ਯਜੁਰ ਦੇ ਅਠਾਰਾਂ ਅੱਖਰ ਹਨ। 'ਹ' ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਸੌ ਵਾਰੀ ਜਪੋ।
ਉਪਪਾਤਕਕੋਟ੍ਯਾ ਤੁ ਤਥਾਤਿਪਾਤਕੈਰਪਿ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਭਿਃ ਪਾਪੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਯਾਂਤਿ ਮਮਾਲਯਂ
ਉਪਪਾਤਕਾਂ ਦੀਆਂ ਕਰੋੜਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ, ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ, ਜੋ ਇਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੇ ਆਲਯ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ੴਅਗ੍ਨੇਰ੍ਵਾਕ੍ਪੁਂਸਿ ਯਜੁਰ੍ਵੇਦੇਨ ਜੁष੍ਟਾਤ੍ਸੋਮਂ ਪਿਬ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਵਿष੍ਣੁਮਂਤ੍ਰਂ ਮਹਾਮਂਤ੍ਰਂ ਤਥਾ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਚ
ਓਮ! ਅੱਗ ਦੀ ਬੋਲੀ, ਯਜੁਰਵੇਦ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਸੋਮ ਪੀਓ, ਸਵਾਹਾ! ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਮੰਤਰ, ਮਹਾ ਮੰਤਰ, ਅਤੇ ਮਾਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਮੰਤਰ ਵੀ।
ਦੇਵੀਸੂਰ੍ਯਗਣੇਸ਼ਾਨਾਂ ਤਥਾ ਕ੍ਰਤੁਭੁਜਾਂ ਸੁਤ। ਯਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯ ਕੁਲੇ ਜਾਤੋ ਗੁਣਵਾਨੇਵ ਤੈਰ੍ਗੁਣੈਃ
ਦੇਵੀਆਂ, ਸੂਰਜ, ਗਣੇਸ਼ ਅਤੇ ਯੱਗ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਜੇ ਗੁਣਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਉਹੀ ਗੁਣ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਮਯੋ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪੂਜਨੀਯਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ। ਦਾਨਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਵਿਧਿਵਤ੍ਸਦਾ ਪਰ੍ਵਣਿ ਪਰ੍ਵਣਿ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਿੱਧਾ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਬੜੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਹਰ ਤਿਉਹਾਰ 'ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਲਭਤੇ ਦਾਤਾ ਜਨ੍ਮਕੋਟਿਸ਼ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ। ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਨਿਰਤੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਯਃ ਪਠੇਤ੍ਪਾਠਯੇਤ੍ਪਰਾਨ੍
ਦਾਨੀ ਨੂੰ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਅਖੁੱਟ ਪੂਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਾਠ-ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੜ੍ਹਦਾ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਂ ਚ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਲ੍ਲੋਕੇ ਸਦਾਚਾਰਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਂ ਸ੍ਮृਤਿਂ। ਪੁਰਾਣਸਂਹਿਤਾਂ ਨੂਨਂ ਤਥੈਵ ਧਰ੍ਮਸਂਹਿਤਾਂ
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ, ਚੰਗਾ ਚਲਣ, ਵੇਦ, ਸ੍ਰੁਤੀ, ਸਮ੍ਰਿਤੀ, ਪੁਰਾਣਾਂ ਅਤੇ ਧਰਮ ਸੰਹਿਤਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣਾਏ।
ਸ਼੍ਰਾਵਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਲੋਕੇषੁ ਸ਼੍ਰਾਵਯਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿषੁ। ਉਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਵਿष੍ਣੁਸਮਃ ਸੋਪਿ ਪੂਜਨੀਯੋ ਨਰੈਃ ਸੁਰੈਃ1.46.
ਜਦ ਉਹ ਇਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਕੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਣਯੋਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਬਲਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਭੂਤਾਨਘਸ੍ਯ ਚ। ਸਮਾਨਮਰ੍ਚਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਯਾਤ੍ਯਚ੍ਯੁਤਾਲਯਂ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਤੀਰਥ ਰੂਪ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਅਖੁੱਤ ਸ਼ਕਤੀ ਸਭ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਅਚੁਤ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਪਾਪਂ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪਾਪੈਰ੍ਨ ਲਿਪ੍ਯਤੇ। ਚਾਂਡਾਲਸ੍ਯ ਗृਹੇ ਨਿष੍ਠੌ ਭਾਸ੍ਕਰਜ੍ਵਲਨੌ ਯਥਾ
ਜੇ ਕਦੇ ਪਾਪ ਹੋ ਵੀ ਜਾਵੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਡਾਲ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਵੀ ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਪਾਪ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ।
ਯਾਜਨਾਧ੍ਯਾਪਨਾਦ੍ਯੌਨਾਤ੍ਤਥੈਵਾਸਤ੍ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਾਤ੍। ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨ ਭਵੇਦ੍ਦੋषੋ ਜ੍ਵਲਨਾਰ੍ਕਸਮਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਯਜਨਾ ਕਰਾਉਣ, ਪਾਠ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਜਾਂ ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਦਾਨ ਲੈਣ ਨਾਲ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਅੱਗ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਜਾਨ੍ਦੋषਾਨ੍ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਨਾਸ਼ਯਂਤੀਹ ਪਾਪਾਨਿ ਵਾਯੁਰ੍ਮੇਘਮਿਵਾਂਬਰੇ
ਦਾਨ ਲੈਣ ਨਾਲ ਜੋ ਦੋਸ਼ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋਏ ਲੋਕ ਇਥੇ ਉਹ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਉਡਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਯੋ ਜਪੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਸਮਨ੍ਵਿਤਾਂ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਮਰੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਂ ਸ੍ਵਾਙ੍ਗੇ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਤਾਮਪਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਗਾਯਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਨਾਲ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਅੱਖਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਦੇਵਤੇ ਸਮੇਤ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਦ੍ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਜਨ੍ਮਕੋਟਿਕृਤਾਦਪਿ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਦਵੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਹੋਣ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਪਥ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਯੁਤਾਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਜਪ ਨਾਰਦ। ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ-। ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਾਃ ਕਥਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਾਕ੍ਸ਼ਰਦੇਵਤਾਃ
ਇਸ ਲਈ, ਨਾਰਦ, ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਗਾਯਤਰੀ ਜਪ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਤੇ ਹਰ ਅੱਖਰ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਕਿਵੇਂ ਹਨ?
ਤੇषਾਂ ਨ੍ਯਾਸਂ ਤਥਾਂਗੇषੁ ਵਦ ਤਾਤ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ-। ਗੁਦਦੇਸ਼ੇਤ੍ਵਪਾਨਸ੍ਯਾਦ੍ਧृਦਿ ਪ੍ਰਾਣੋਸ੍ਤਿ ਦੇਹਿਨਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਨਿਆਸ ਕਰੀਏ, ਦੱਸੋ ਪਿਤਾ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਗੁਦਾ ਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਅਪਾਨ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਣ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।