ਮਹਾਕਾਲਮਹੀਚੈਵ ਤਮਸਾ ਪੁष੍ਪਵਾਹਿਨੀ। ਜਂਬੂਦ੍ਵੀਪਂ ਰਤ੍ਨਵਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਮਹਾਕਾਲ ਦੀ ਧਰਤੀ, ਤੇ ਤਮਸਾ, ਫੁੱਲ ਲੈ ਕੇ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀ; ਜੰਬੂਦਵੀਪ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਹਰ ਰਤਨ ਨਾਲ ਸਜਿਆ।
ਸੁਵਰ੍ਣਪੁਟਕਂ ਚੈਵ ਸੁਵਰ੍ਣਾਕਰਮਂਡਿਤਮ੍। ਮਹਾਨਦਸ਼੍ਚ ਲੌਹਿਤ੍ਯਸ਼੍ਸ਼ੈਲਃ ਕਾਂਚਨਸ਼ੋਭਿਤਃ
ਸੁਵਰਨਪੁਟਕਾ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਖਾਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ; ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਲੌਹਿਤਯ, ਤੇ ਪਹਾੜ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਣਕਦਾਰ।
ਪਤ੍ਤਨਂ ਕੋਸ਼ਕਾਰਾਣਾਂ ਕਸ਼ਂ ਚ ਰਜਤਾਕਰਮ੍। ਮਗਧਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਗ੍ਰਾਮਾਃ ਪੁਣ੍ਡ੍ਰਾ ਉਗ੍ਰਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਕੋਸ਼ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਕਸ਼ਾ ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੀਆਂ ਖਾਣਾਂ; ਮਗਧ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪਿੰਡ, ਤੇ ਪੁੰਡ੍ਰ ਵੀ ਉਗਰੇ।
ਸ੍ਰੁਘ੍ਨਾ ਮਲ੍ਲਾ ਵਿਦੇਹਾਸ਼੍ਚ ਮਾਲਵਾਃ ਕਾਸ਼ਿ ਕੋਸਲਾਃ। ਭਵਨਂ ਵੈਨਤੇਯਸ੍ਯ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰੇਣਾਭਿਕਂਪਿਤਮ੍
ਸਰੁਘਨਾ, ਮੱਲਾ, ਵਿਦੇਹ, ਮਾਲਵਾ, ਕਾਸ਼ੀ, ਕੋਸਲਾ; ਵੈਨਤੇਯ ਦਾ ਮਹਲ, ਦੈਤਿ ਮੁਖੀ ਵਲੋਂ ਹਿਲਾਇਆ ਗਿਆ।
ਕੈਲਾਸਸ਼ਿਖਰਾਕਾਰਂ ਯਤ੍ਕृਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ। ਰਤ੍ਨਤੋਯੋ ਮਹਾਭੀਮੋ ਲੌਹਿਤ੍ਯੋ ਨਾਮ ਸਾਗਰਃ
ਕੈਲਾਸ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਰਗਾ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ; ਲੌਹਿਤਯ ਨਾਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ।
ਉਦਯਸ਼੍ਚ ਮਹਾਸ਼ੈਲ ਉਚ੍ਛ੍ਰਿਤਃ ਸ਼ਤਯੋਜਨਮ੍। ਸਵਰ੍ਣਵੇਦਿਕਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਮੇਘਪਂਕ੍ਤਿਨਿषੇਵਿਤਃ
ਉਦਯਾ, ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ, ਸੌ ਯੋਜਨ ਉੱਚਾ; ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਥੜੀਆਂ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ।
ਭ੍ਰਾਜਮਾਨੋਰ੍ਕਸਦृਸ਼ੈਰ੍ਜਾਤਰੂਪਮਯੈਰ੍ਦ੍ਰੁਮੈਃ। ਸਾਲੈਸ੍ਤਾਲੈਸ੍ਤਮਾਲੈਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਣਿਕਾਰੈਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਪਿਤੈਃ
ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ ਰੁੱਖ; ਸਾਲ, ਤਾਲ, ਤਮਾਲ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਕਰਣਿਕਾਰ ਰੁੱਖ।
ਅਯੋਮੁਖਸ਼੍ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਧਾਤੁਮਂਡਿਤਃ। ਤਮਾਲਵਨਗਂਧਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਵਤੋ ਮਲਯਃ ਸ਼ੁਭਃ
ਅਯੋਮੁਖਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ; ਮਲਯਾ ਪਹਾੜ, ਤਮਾਲ ਦੇ ਜੰਗਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੁਭ।
ਸੁਰਾष੍ਟ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸਬਾਹ੍ਲੀਕਾਸ਼੍ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਭੀਰਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ। ਭੋਜਾਃ ਪਾਂਡ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਂਗਾਸ਼੍ਚ ਕਲਿਂਗਾਸ੍ਤਾਮ੍ਰਲਿਪ੍ਤਕਾਃ
ਸੁਰਾਠ, ਬਾਹਲਿਕ, ਸ਼ੂਦਰ ਤੇ ਆਭੀਰ; ਭੋਜ, ਪਾਂਡਿਆ, ਵੰਗ, ਕਲਿੰਗ ਤੇ ਤਾਮਰਲਿਪਤਕ।
ਤਥੈਵ ਪੌਂਡ੍ਰਾਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਵਾਮਚੂਡਾਸ੍ਸਕੇਰਲਾਃ। ਕ੍ਸ਼ੋਭਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਦੈਤ੍ਯੇਨ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੰਡ੍ਰ, ਸ਼ੁਭ੍ਰ, ਵਾਮਚੂੜ ਤੇ ਸਕੇਰਲ; ਉਸ ਦੈਤਿ ਵਲੋਂ ਹਿਲਾਏ ਗਏ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੀ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਭਵਨਂ ਚੈਵ ਯਦਗਸ੍ਤ੍ਯਕृਤਂ ਪੁਰਾ। ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸਂਘੈਸ਼੍ਚ ਵਿਪ੍ਰਕੀਰ੍ਣਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਅਗਸਤ ਦੀ ਵਸੇਬਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਅਗਸਤ ਨੇ ਬਣਾਈ ਸੀ, ਉਥੇ ਸਿਧਾਂ ਤੇ ਗਾਨੇ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਫੈਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਥਾਂ ਬੜੀ ਮਨਮੋਹਣੀ ਸੀ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਨਾਨਾਵਿਹਗਂ ਸਪੁष੍ਪਿਤਮਹਾਦ੍ਰੁਮਮ੍। ਜਾਤਰੂਪਮਯੈਃ ਸ਼ृਂਗੈਰਪ੍ਸਰੋਗਣਸੇਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਜੀਬ ਪੰਛੀਆਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਚੋਟਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਗਿਰਿਃ ਪੁष੍ਪਿਤਕਸ਼੍ਚੈਵ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵਾਨ੍ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਃ। ਉਤ੍ਥਿਤਃ ਸਾਗਰਂ ਭਿਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਯੋਃ
ਉਥੇ ਪੁਸ਼ਪਿਤਕਾ ਪਹਾੜ ਸੀ, ਜੋ ਸੋਭਾਵਾਨ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਉਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਲਈ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਦਾ ਥਾਂ ਸੀ।
ਰਰਾਜ ਸ ਮਹਾਸ਼ृਂਗੈਰ੍ਗਗਨਂ ਵਿਲਿਖਨ੍ਨਿਵ। ਚਂਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਾਂਸ਼ੁਸਂਕਾਸ਼ੈਃ ਸਾਗਰਾਂਬੁਸਮਾਵृਤੈਃ
ਉਹ ਪਹਾੜ ਵੱਡੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੁਹ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਚੰਦ-ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਰੋਸ਼ਨ।
ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਪਰ੍ਵਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਾਯਤਃ ਸ਼ਤਯੋਜਨਮ੍। ਵਿਦ੍ਯੁਤਾਂ ਯਤ੍ਰ ਸਂਪਾਤਾ ਨਿਪਾਤ੍ਯਂਤੇ ਨਗੋਤ੍ਤਮੇ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਸੌ ਯੋਜਨ ਲੰਬਾ ਸੀ, ਬਿਜਲੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਉਥੇ ਬਿਜਲੀਆਂ ਦੀਆਂ ਚਮਕਾਂ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗਦੀਆਂ ਸਨ।
ऋषਭਃ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨृषਭਸਂਸ੍ਥਿਤਃ। ਕੁਂਜਰਃ ਪਰ੍ਵਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਗृਹਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਥੇ ਰਿਸ਼ਭਾ ਪਹਾੜ ਸੀ, ਜੋ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਤੇ ਸੋਭਾਵਾਨ ਸੀ; ਤੇ ਕੁੰਜਰਾ ਪਹਾੜ ਵੀ ਸੀ, ਜੋ ਅਗਸਤ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਘਰ ਸੀ।
ਵਿਮਲਾਖ੍ਯਾ ਚ ਦੁਰ੍ਦ੍ਧਰ੍षਾ ਸਰ੍ਪਾਣਾਂ ਮਾਲਤੀ ਪੁਰੀ। ਤਥਾ ਭੋਗਵਤੀ ਚਾਪਿ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰੇਣਾਭਿਕਂਪਿਤਾ
ਉਥੇ ਵਿਮਲਾ ਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ, ਜੋ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਤੇ ਮਾਲਤੀ; ਤੇ ਭੋਗਵਤੀ ਵੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਮਹਾਸੇਨਗਿਰਿਸ਼੍ਚੈਵ ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਵਤਃ। ਚਕ੍ਰਵਾਂਸ਼੍ਚ ਗਿਰਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਵਾਰਾਹਸ਼੍ਚੈਵ ਪਰ੍ਵਤਃ
ਉਥੇ ਮਹਾਸੇਨਾ ਪਹਾੜ ਸੀ, ਤੇ ਪਾਰਿਆਤ੍ਰ ਪਹਾੜ ਵੀ; ਚਕਰਵਾਨ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇ ਵਾਰਾਹਾ ਪਹਾੜ ਵੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਪੁਰਂ ਚਾਪਿ ਜਾਤਰੂਪਮਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਵਾਸ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਨਰਕੋ ਨਾਮ ਦਾਨਵਃ
ਉਥੇ ਪ੍ਰਾਗਜੋਤਿਸ਼ ਨਾਂ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੂਸ਼ਟ ਮਨ ਵਾਲਾ ਨਰਕੋ ਦੈਤਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਮੇਘਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮੇਘਗਂਭੀਰਨਿਸ੍ਸ੍ਵਨਃ। षष੍ਟਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪਰ੍ਵਤਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਉਥੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਮੇਘਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਗੂੰਜ ਬੜੀ ਗੰਭੀਰ ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਸੀ; ਤੇ ਉਥੇ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪਹਾੜ ਸਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਤਰੁਣਾਦਿਤ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ੋ ਮੇਰੁਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਨ੍ਗਿਰਿਃ। ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਗਂਧਰ੍ਵੈਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੇਵਿਤਕਂਦਰਃ
ਉਥੇ ਮਹਾਂ ਪਹਾੜ ਮੇਰੂ ਸੀ, ਜੋ ਚੜਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਯਕਸ਼, ਰਾਖਸ਼ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਰੀ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਹੇਮਗਰ੍ਭੋ ਮਹਾਸੇਨਸ੍ਤਥਾ ਮੇਘਸਖੋ ਗਿਰਿਃ। ਕੈਲਾਸਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ੈਲੇਂਦ੍ਰੋ ਦਾਨਵੇਂਦ੍ਰੇਣ ਕਂਪਿਤਃ
ਉਥੇ ਹੇਮਗਰਭ, ਮਹਾਸੇਨਾ ਤੇ ਮੇਘਸਖਾ ਪਹਾੜ ਸਨ; ਤੇ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਹੇਮਪੁष੍ਕਰਸਞ੍ਛਨ੍ਨਂ ਤੇਨ ਵੈਖਾਨਸਂ ਸਰਃ। ਕਂਪਿਤਂ ਮਾਨਸਂ ਚੈਵ ਹਂਸਕਾਰਂਡਵਾਕੁਲਮ੍
ਉਥੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਵਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਵੈਖਾਨਸਾ ਝੀਲ ਸੀ, ਤੇ ਮਾਨਸਾ ਝੀਲ ਵੀ, ਜੋ ਹਿਲੀ ਹੋਈ ਤੇ ਹੰਸਾਂ-ਕਰਡਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ृਂਗਃ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਕੁਮਾਰੀ ਚ ਸਰਿਦ੍ਵਰਾ। ਤੁषਾਰਚਯਸਂਚ੍ਛਨ੍ਨੋ ਮਂਦਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪਰ੍ਵਤਃ
ਉਥੇ ਤ੍ਰਿਸ਼੍ਰਿੰਗਾ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇ ਕੁਮਾਰੀ ਵਧੀਆ ਦਰਿਆ ਸੀ; ਤੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਬਰਫ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਸ਼ੀਰਬੀਜਸ਼੍ਚ ਗਿਰਿਰ੍ਭਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਸ੍ਤਥਾਦ੍ਰਿਰਾਟ੍। ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਗਿਰਿਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਪੁष੍ਕਰਪਰ੍ਵਤਃ
ਉਥੇ ਉਸ਼ੀਰਬੀਜ ਪਹਾੜ ਸੀ, ਤੇ ਭਦ੍ਰਪ੍ਰਸਥ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ; ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਪਹਾੜ ਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਪਹਾੜ ਵੀ ਸੀ।
ਦੇਵਾਭਃ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਵੈ ਵਾਲੁਕਾਗਿਰਿਃ। ਕ੍ਰੌਂਚਃ ਸਪ੍ਤਰ੍षਿਸ਼ੈਲਸ਼੍ਚ ਧੂਮ੍ਰਵਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਵਤਃ
ਉਥੇ ਦੇਵਾਭਾ ਪਹਾੜ ਸੀ, ਤੇ ਰੇਤਾਲਾ ਪਹਾੜ ਵੀ; ਕ੍ਰੌਂਚ, ਸਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਤੇ ਧੂਮਰਵਰਨ ਪਹਾੜ ਵੀ ਸੀ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਗਿਰਯੋ ਦੇਸ਼ਾ ਜਨਪਦਾਸ੍ਤਥਾ। ਨਦ੍ਯਃ ਸਸਾਗਰਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਦਾਨਵੇਨਾਭਿਕਂਪਿਤਾਃ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਪਹਾੜ, ਦੇਸ਼, ਲੋਕ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਸਮੁੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਦੈਤਿਆ ਨੇ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਕਪਿਲਸ਼੍ਚ ਮਹੀਪੁਤ੍ਰੋ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਵਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਕਂਪਿਤਃ। ਖੇਚਰਾਸ਼੍ਚ ਨਿਸ਼ਾਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪਾਤਾਲਤਲਵਾਸਿਨਃ
ਕਪਿਲ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਵਿਆਘਰਵਾਨ ਵੀ ਹਿਲ ਗਏ; ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਰਾਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਪਾਤਾਲ ਦੀਆਂ ਗਹਿਰੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਗਣਸ੍ਤਥਾਪਰੋ ਰੌਦ੍ਰੋ ਮੇਘਨਾਮਾਂਕੁਸ਼ਾਯੁਧਃ। ਊਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਗੋ ਭੀਮਵੇਗਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵ ਏਤੇਭਿਕਂਪਿਤਾਃ
ਇੱਕ ਹੋਰ ਜਥਾ, ਜੋ ਬੜਾ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਸੀ ਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮੇਘ ਸੀ, ਹਥਿਆਰ ਵਜੋਂ ਅੰਕੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਉਪਰ ਵੱਲ ਬੜੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਿਆ; ਉਸ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਹੀ ਕੰਬ ਗਏ।
ਗਦੀ ਸ਼ੂਲੀ ਕਰਾਲਸ਼੍ਚ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਸ੍ਤਥਾ। ਜੀਮੂਤਘਨਨਿਰ੍ਘੋषੋ ਜੀਮੂਤ ਇਵ ਵੇਗਵਾਨ੍
ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ, ਗਦਾ ਤੇ ਸ਼ੂਲ ਫੜ ਕੇ ਖੜਾ ਸੀ; ਉਸ ਦੀ ਗੂੰਜ ਬਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੱਜੀ, ਤੇ ਉਹ ਬੜੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗਿਆ।