ਮਹੀਧਰਾ ਨਾਗਗਣਾ ਨਿਪੇਤੁਰਮਿਤੌਜਸਃ। ਵਿषਜ੍ਵਾਲਾਕੁਲੈਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਮੁਂਚਂਤੋ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍
ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਜਥੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬੇਹੱਦ ਸੀ, ਡਿੱਗ ਪਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਜ਼ਹਿਰ ਦੀ ਅੱਗ ਨਿਕਲਦੀ ਸੀ।
ਚਤੁਃਸ਼ੀਰ੍षਾਃ ਪਂਚਸ਼ੀਰ੍षਾਃ ਸਪ੍ਤਸ਼ੀਰ੍षਾਸ਼੍ਚ ਪਨ੍ਨਗਾਃ। ਵਾਸੁਕਿਸ੍ਤਕ੍ਸ਼ਕਸ਼੍ਚੈਵ ਕਰ੍ਕੋਟਕਧਨਂਜਯੌ
ਚਾਰ, ਪੰਜ ਤੇ ਸੱਤ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਸੱਪ—ਵਾਸੁਕੀ, ਤਕਸ਼ਕ, ਤੇ ਕਰਕੋਟ ਤੇ ਧਨੰਜਯਾ ਵੀ—
ਏਲਾਮੁਖਃ ਕਾਲਿਯਸ਼੍ਚ ਮਹਾਪਦ੍ਮਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੀਰ੍षਸ਼੍ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਗੋ ਹੇਮਤਾਲਧ੍ਵਜਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਏਲਾਮੁਖ, ਕਾਲਿਯਾ ਤੇ ਮਹਾਪਦਮ, ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ; ਸਹਸਰਸ਼ੀਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ, ਹੇਮਤਾਲਾ ਦਾ ਝੰਡਾ ਲਹਿਰਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਭੂ—
ਸ਼ੇषੋਨਂਤੋ ਮਹਾਨਾਗੋ ਹ੍ਯਪ੍ਰਕਂਪ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕਂਪਿਤਾਃ। ਦੀਪ੍ਯਂਤੇਂਤਰ੍ਜਲਸ੍ਥਾਨਿ ਪृਥਿਵੀਵਿਵਰਾਣਿ ਵੈ
ਸ਼ੇਸ਼, ਅਨੰਤ, ਵੱਡਾ ਨਾਗ, ਜੋ ਹਿਲਦਾ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਹਿਲਾਇਆ ਗਿਆ; ਪਾਣੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਖੋਹ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਕੋਪੇਨ ਕਂਪਿਤਾਨਿ ਸਮਂਤਤਃ। ਨਾਨਾਤੇਜੋਧਰਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪਾਤਾਲਤਲਚਾਰਿਣਃ
ਸੱਤ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਿਲਾਏ ਗਏ; ਪਾਤਾਲ ਦੇ ਤਲ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚਮਕਦਾਰ ਜੀਵ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ।
ਪਾਤਾਲੇ ਸਹਸਾ ਕ੍ਸ਼ੁਬ੍ਧੇ ਦੁष੍ਪ੍ਰਕਂਪ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਕਂਪਿਤਾਃ। ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਰ੍ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਤਦਾ ਸਂਸ੍ਪृष੍ਟਵਾਨ੍ਮਹੀਮ੍1.45.
ਜਦੋਂ ਪਾਤਾਲ ਅਚਾਨਕ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਹਿਲਦੇ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਵੀ ਹਿਲ ਗਏ; ਫਿਰ ਦੈਤਿ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ।
ਸਂਦष੍ਟੌष੍ਠਪੁਟਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਵਰਾਹ ਇਵ ਪੂਰ੍ਵਜਃ। ਗਂਗਾ ਭਾਗੀਰਥੀ ਚੈਵ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਸਰਯੂਰਪਿ
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋਠਾਂ ਦਬਾ ਕੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਵਰਾਹ ਵਾਂਗ; ਗੰਗਾ, ਭਾਗੀਰਥੀ, ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਤੇ ਸਰਯੂ ਵੀ—
ਯਮੁਨਾ ਚਾਥ ਕਾਵੇਰੀ ਕृष੍ਣਵੇਣੀ ਚ ਨਿਮ੍ਨਗਾ। ਤੁਂਗਭਦ੍ਰਾ ਮਹਾਵੇਗਾ ਨਦੀ ਗੋਦਾਵਰੀ ਤਥਾ
ਯਮੁਨਾ, ਫਿਰ ਕਾਵੇਰੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਵੇਣੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀ ਨਦੀ; ਤੁੰਗਭਦਰਾ, ਵੱਡੀ ਤੇਜ਼ੀ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਗੋਦਾਵਰੀ ਵੀ।
ਚਰ੍ਮਣ੍ਵਤੀ ਚ ਸਿਂਧੁਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਨਦਨਦੀਪਤਿਃ। ਮੇਲਕਪ੍ਰਭਵਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ੋਣੋ ਮਣਿਨਿਭੋਦਕਃ
ਚਰਮਣਵਤੀ ਤੇ ਸਿੰਧੂ, ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ; ਮੇਲਕਾ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੋਣਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਮਣਕਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਨਰ੍ਮਦਾ ਚ ਸ਼ੁਭਸ੍ਰੋਤਾਸ੍ਤਥਾ ਵੇਤ੍ਰਵਤੀ ਨਦੀ। ਗੋਮਤੀ ਗੋਕੁਲਾਕੀਰ੍ਣਾ ਤਥਾ ਪੂਰ੍ਵਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਨਰਮਦਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਧਾਰ ਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਤੇ ਵੈਤਰਵਤੀ ਨਦੀ; ਗੋਮਤੀ, ਗੋਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਪੂਰਬ ਦੀ ਸਰਸਵਤੀ।
ਮਹਾਕਾਲਮਹੀਚੈਵ ਤਮਸਾ ਪੁष੍ਪਵਾਹਿਨੀ। ਜਂਬੂਦ੍ਵੀਪਂ ਰਤ੍ਨਵਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਮਹਾਕਾਲ ਦੀ ਧਰਤੀ, ਤੇ ਤਮਸਾ, ਫੁੱਲ ਲੈ ਕੇ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀ; ਜੰਬੂਦਵੀਪ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਹਰ ਰਤਨ ਨਾਲ ਸਜਿਆ।
ਸੁਵਰ੍ਣਪੁਟਕਂ ਚੈਵ ਸੁਵਰ੍ਣਾਕਰਮਂਡਿਤਮ੍। ਮਹਾਨਦਸ਼੍ਚ ਲੌਹਿਤ੍ਯਸ਼੍ਸ਼ੈਲਃ ਕਾਂਚਨਸ਼ੋਭਿਤਃ
ਸੁਵਰਨਪੁਟਕਾ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਖਾਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ; ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਲੌਹਿਤਯ, ਤੇ ਪਹਾੜ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਣਕਦਾਰ।
ਪਤ੍ਤਨਂ ਕੋਸ਼ਕਾਰਾਣਾਂ ਕਸ਼ਂ ਚ ਰਜਤਾਕਰਮ੍। ਮਗਧਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਗ੍ਰਾਮਾਃ ਪੁਣ੍ਡ੍ਰਾ ਉਗ੍ਰਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਕੋਸ਼ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਕਸ਼ਾ ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੀਆਂ ਖਾਣਾਂ; ਮਗਧ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪਿੰਡ, ਤੇ ਪੁੰਡ੍ਰ ਵੀ ਉਗਰੇ।
ਸ੍ਰੁਘ੍ਨਾ ਮਲ੍ਲਾ ਵਿਦੇਹਾਸ਼੍ਚ ਮਾਲਵਾਃ ਕਾਸ਼ਿ ਕੋਸਲਾਃ। ਭਵਨਂ ਵੈਨਤੇਯਸ੍ਯ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰੇਣਾਭਿਕਂਪਿਤਮ੍
ਸਰੁਘਨਾ, ਮੱਲਾ, ਵਿਦੇਹ, ਮਾਲਵਾ, ਕਾਸ਼ੀ, ਕੋਸਲਾ; ਵੈਨਤੇਯ ਦਾ ਮਹਲ, ਦੈਤਿ ਮੁਖੀ ਵਲੋਂ ਹਿਲਾਇਆ ਗਿਆ।
ਕੈਲਾਸਸ਼ਿਖਰਾਕਾਰਂ ਯਤ੍ਕृਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ। ਰਤ੍ਨਤੋਯੋ ਮਹਾਭੀਮੋ ਲੌਹਿਤ੍ਯੋ ਨਾਮ ਸਾਗਰਃ
ਕੈਲਾਸ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਰਗਾ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ; ਲੌਹਿਤਯ ਨਾਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ।
ਉਦਯਸ਼੍ਚ ਮਹਾਸ਼ੈਲ ਉਚ੍ਛ੍ਰਿਤਃ ਸ਼ਤਯੋਜਨਮ੍। ਸਵਰ੍ਣਵੇਦਿਕਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਮੇਘਪਂਕ੍ਤਿਨਿषੇਵਿਤਃ
ਉਦਯਾ, ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ, ਸੌ ਯੋਜਨ ਉੱਚਾ; ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਥੜੀਆਂ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ।
ਭ੍ਰਾਜਮਾਨੋਰ੍ਕਸਦृਸ਼ੈਰ੍ਜਾਤਰੂਪਮਯੈਰ੍ਦ੍ਰੁਮੈਃ। ਸਾਲੈਸ੍ਤਾਲੈਸ੍ਤਮਾਲੈਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਣਿਕਾਰੈਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਪਿਤੈਃ
ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ ਰੁੱਖ; ਸਾਲ, ਤਾਲ, ਤਮਾਲ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਕਰਣਿਕਾਰ ਰੁੱਖ।
ਅਯੋਮੁਖਸ਼੍ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਧਾਤੁਮਂਡਿਤਃ। ਤਮਾਲਵਨਗਂਧਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਵਤੋ ਮਲਯਃ ਸ਼ੁਭਃ
ਅਯੋਮੁਖਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ; ਮਲਯਾ ਪਹਾੜ, ਤਮਾਲ ਦੇ ਜੰਗਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੁਭ।
ਸੁਰਾष੍ਟ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸਬਾਹ੍ਲੀਕਾਸ਼੍ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਭੀਰਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ। ਭੋਜਾਃ ਪਾਂਡ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਂਗਾਸ਼੍ਚ ਕਲਿਂਗਾਸ੍ਤਾਮ੍ਰਲਿਪ੍ਤਕਾਃ
ਸੁਰਾਠ, ਬਾਹਲਿਕ, ਸ਼ੂਦਰ ਤੇ ਆਭੀਰ; ਭੋਜ, ਪਾਂਡਿਆ, ਵੰਗ, ਕਲਿੰਗ ਤੇ ਤਾਮਰਲਿਪਤਕ।
ਤਥੈਵ ਪੌਂਡ੍ਰਾਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਵਾਮਚੂਡਾਸ੍ਸਕੇਰਲਾਃ। ਕ੍ਸ਼ੋਭਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਦੈਤ੍ਯੇਨ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੰਡ੍ਰ, ਸ਼ੁਭ੍ਰ, ਵਾਮਚੂੜ ਤੇ ਸਕੇਰਲ; ਉਸ ਦੈਤਿ ਵਲੋਂ ਹਿਲਾਏ ਗਏ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੀ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਭਵਨਂ ਚੈਵ ਯਦਗਸ੍ਤ੍ਯਕृਤਂ ਪੁਰਾ। ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸਂਘੈਸ਼੍ਚ ਵਿਪ੍ਰਕੀਰ੍ਣਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਅਗਸਤ ਦੀ ਵਸੇਬਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਅਗਸਤ ਨੇ ਬਣਾਈ ਸੀ, ਉਥੇ ਸਿਧਾਂ ਤੇ ਗਾਨੇ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਫੈਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਥਾਂ ਬੜੀ ਮਨਮੋਹਣੀ ਸੀ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਨਾਨਾਵਿਹਗਂ ਸਪੁष੍ਪਿਤਮਹਾਦ੍ਰੁਮਮ੍। ਜਾਤਰੂਪਮਯੈਃ ਸ਼ृਂਗੈਰਪ੍ਸਰੋਗਣਸੇਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਜੀਬ ਪੰਛੀਆਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਚੋਟਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਗਿਰਿਃ ਪੁष੍ਪਿਤਕਸ਼੍ਚੈਵ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵਾਨ੍ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਃ। ਉਤ੍ਥਿਤਃ ਸਾਗਰਂ ਭਿਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਯੋਃ
ਉਥੇ ਪੁਸ਼ਪਿਤਕਾ ਪਹਾੜ ਸੀ, ਜੋ ਸੋਭਾਵਾਨ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਉਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਲਈ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਦਾ ਥਾਂ ਸੀ।
ਰਰਾਜ ਸ ਮਹਾਸ਼ृਂਗੈਰ੍ਗਗਨਂ ਵਿਲਿਖਨ੍ਨਿਵ। ਚਂਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਾਂਸ਼ੁਸਂਕਾਸ਼ੈਃ ਸਾਗਰਾਂਬੁਸਮਾਵृਤੈਃ
ਉਹ ਪਹਾੜ ਵੱਡੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੁਹ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਚੰਦ-ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਰੋਸ਼ਨ।
ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਪਰ੍ਵਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਾਯਤਃ ਸ਼ਤਯੋਜਨਮ੍। ਵਿਦ੍ਯੁਤਾਂ ਯਤ੍ਰ ਸਂਪਾਤਾ ਨਿਪਾਤ੍ਯਂਤੇ ਨਗੋਤ੍ਤਮੇ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਸੌ ਯੋਜਨ ਲੰਬਾ ਸੀ, ਬਿਜਲੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਉਥੇ ਬਿਜਲੀਆਂ ਦੀਆਂ ਚਮਕਾਂ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗਦੀਆਂ ਸਨ।
ऋषਭਃ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨृषਭਸਂਸ੍ਥਿਤਃ। ਕੁਂਜਰਃ ਪਰ੍ਵਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਗृਹਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਥੇ ਰਿਸ਼ਭਾ ਪਹਾੜ ਸੀ, ਜੋ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਤੇ ਸੋਭਾਵਾਨ ਸੀ; ਤੇ ਕੁੰਜਰਾ ਪਹਾੜ ਵੀ ਸੀ, ਜੋ ਅਗਸਤ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਘਰ ਸੀ।
ਵਿਮਲਾਖ੍ਯਾ ਚ ਦੁਰ੍ਦ੍ਧਰ੍षਾ ਸਰ੍ਪਾਣਾਂ ਮਾਲਤੀ ਪੁਰੀ। ਤਥਾ ਭੋਗਵਤੀ ਚਾਪਿ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰੇਣਾਭਿਕਂਪਿਤਾ
ਉਥੇ ਵਿਮਲਾ ਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ, ਜੋ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਤੇ ਮਾਲਤੀ; ਤੇ ਭੋਗਵਤੀ ਵੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਮਹਾਸੇਨਗਿਰਿਸ਼੍ਚੈਵ ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਵਤਃ। ਚਕ੍ਰਵਾਂਸ਼੍ਚ ਗਿਰਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਵਾਰਾਹਸ਼੍ਚੈਵ ਪਰ੍ਵਤਃ
ਉਥੇ ਮਹਾਸੇਨਾ ਪਹਾੜ ਸੀ, ਤੇ ਪਾਰਿਆਤ੍ਰ ਪਹਾੜ ਵੀ; ਚਕਰਵਾਨ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇ ਵਾਰਾਹਾ ਪਹਾੜ ਵੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਪੁਰਂ ਚਾਪਿ ਜਾਤਰੂਪਮਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਵਾਸ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਨਰਕੋ ਨਾਮ ਦਾਨਵਃ
ਉਥੇ ਪ੍ਰਾਗਜੋਤਿਸ਼ ਨਾਂ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੂਸ਼ਟ ਮਨ ਵਾਲਾ ਨਰਕੋ ਦੈਤਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਮੇਘਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮੇਘਗਂਭੀਰਨਿਸ੍ਸ੍ਵਨਃ। षष੍ਟਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪਰ੍ਵਤਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਉਥੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਮੇਘਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਗੂੰਜ ਬੜੀ ਗੰਭੀਰ ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਸੀ; ਤੇ ਉਥੇ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪਹਾੜ ਸਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ।