ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਗਗਨੇ ਹृष੍ਟਾਵ੍ਯਚਰਂਸ਼੍ਚ ਯਥਾਸੁਖਮ੍। ਅਯੋਗਤਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਚਰਦ੍ਯੋਗਂ ਨਿਸ਼ਿ ਨਿਸ਼ਾਚਰਃ
ਉਹ ਸਭ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ; ਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਜੀਵ ਨੇ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਜੋੜ ਕੀਤਾ।
ਸਗ੍ਰਹਃ ਸਹ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੈਸ੍ਤਾਰਾਪਤਿਰਰਿਂਦਮ। ਵਿਵਰ੍ਣਤਾਂ ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਗਤੋ ਦਿਵਿ ਦਿਵਾਕਰਃ
ਗ੍ਰਹਾਂ, ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਸਰਪੰਚ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਦਾ ਰੰਗ ਫਿੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕृष੍ਣਃ ਕਬਂਧਸ਼੍ਚ ਤਦਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਸੁਮਹਾਨ੍ਦਿਵਿ। ਅਸृਜਚ੍ਚਾਸਿਤਾਂ ਸੂਰ੍ਯੋ ਧੂਮਵਤ੍ਤਾਂ ਵਿਭਾਵਸੁਃ
ਫਿਰ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਕਾਲਾ, ਸਿਰ-ਰਹਿਤ ਸਰੀਰ ਦਿਸਿਆ; ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਨੇ ਕਾਲੀ, ਧੂੰਏਂ ਵਾਲੀ ਚਮਕ ਛੱਡੀ।
ਗਗਨਸ੍ਥਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨਭੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਪਰਿਵਿष੍ਯਤੇ। ਸਪ੍ਤਧੂਮਨਿਭਾ ਘੋਰਾਃ ਸੂਰ੍ਯਾਦਿ ਵਿਸਮੁਤ੍ਥਿਤਾਃ
ਭਗਵਾਨ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੜਾ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਘਿਰ ਗਿਆ; ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਸੱਤ ਧੂੰਏਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਆਕਾਰਾਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ।
ਸੋਮਸ੍ਯ ਗਗਨਸ੍ਥਸ੍ਯ ਗ੍ਰਹਾਸ੍ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਸ਼ृਂਙ੍ਗਗਾਃ। ਵਾਮੇ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਚੈਵ ਸ੍ਥਿਤੌ ਸ਼ੁਕ੍ਰਬृਹਸ੍ਪਤੀ
ਸੋਮ ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਗ੍ਰਹਿ ਸਿੰਗਾਂ 'ਤੇ ਖੜੇ ਹਨ; ਤੇ ਖੱਬੇ ਤੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਸ਼ੁਕਰ ਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰੋ ਲੋਹਿਤਾਂਗੋ ਲੋਹਿਤਾਂਗਸਮਦ੍ਯੁਤਿਃ। ਸਮਂ ਸਮਧਿਰੋਹਂਤ ਸਰ੍ਵੇ ਵੈ ਗਗਨੇਚਰਾਃ
ਸ਼ਨੀ, ਜੋ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੰਗਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਆਸਮਾਨ ਵਿਚ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਗ੍ਰਹਿ ਇਕਸਾਰ ਚੜ੍ਹ ਗਏ।
ਸ਼ृਂਗਾਣਿ ਸ਼ਨਕੈਰ੍ਘੋਰਾ ਯੁਗਾਂਤਾ ਵਰ੍ਤ੍ਤਨ ਗ੍ਰਹਾਃ। ਚਂਦ੍ਰਮਾਸ਼੍ਚ ਸਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੋ ਗ੍ਰਹੈਃ ਸਹ ਤਮੋਨੁਦਃ
ਸਿੰਗ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਹੌਲੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਗ੍ਰਹਿ ਹਨ; ਤੇ ਚੰਦ, ਆਪਣੇ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਚਰਾਚਰਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਰੋਹਿਣੀਂ ਨਾਭ੍ਯਨਂਦਤ। ਗृਹੀਤੋ ਰਾਹੁਣਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰ ਉਲ੍ਕਾਭਿਰਭਿਹਨ੍ਯਤੇ
ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਰੋਹਣੀ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਈ; ਚੰਦ ਨੂੰ ਰਾਹੂ ਨੇ ਫੜ ਲਿਆ ਤੇ ਉਲਕਾਵਾਂ ਨੇ ਵੱਜਿਆ।
ਉਲ੍ਕਾਃ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤਾਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰੇ ਵ੍ਯਚਰਂਤ ਯਥਾਸੁਖਮ੍। ਦੇਵਾਨਾਮਧਿਪੋ ਦੇਵਃ ਸੋਪ੍ਯਵਰ੍षਤ ਸ਼ੋਣਿਤਮ੍
ਚੰਦ ਉੱਤੇ ਜਲਦੇ ਉਲਕਾਵਾਂ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਫਿਰਦੀਆਂ; ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨੇ ਲਾਲ ਖੂਨ ਵਰਸਾਇਆ।
ਅਪਤਦ੍ਗਗਨਾਦੁਲ੍ਕਾ ਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਰੂਪਾ ਮਹਾਸ੍ਵਨਾ। ਅਕਾਲੇ ਚ ਦ੍ਰੁਮਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਪੁष੍ਪ੍ਯਂਤਿ ਚ ਫਲਂਤਿ ਚ
ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਇੱਕ ਉਲਕਾ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਤੇ ਗੂੜ੍ਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੀ, ਡਿੱਗੀ; ਤੇ ਸਾਰੇ ਦਰੱਖਤ ਅਣਸਮੇਂ ਫੁੱਲੇ ਤੇ ਫਲ ਲਗੇ।
ਲਤਾਸ਼੍ਚ ਸਫਲਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਯਾ ਆਹੁਰ੍ਦੈਤ੍ਯਨਾਸ਼ਿਕਾਃ। ਫਲੇ ਫਲਾਨ੍ਯਜਾਯਂਤ ਪੁष੍ਪੇ ਪੁष੍ਪਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਸਾਰੀਆਂ ਬੇਲਾਂ, ਜੋ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਫਲ ਲੈ ਆਈਆਂ; ਫਲ ਵਿਚ ਫਲ ਤੇ ਫੁੱਲ ਵਿਚ ਫੁੱਲ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਉਨ੍ਮੀਲਂਤਿ ਨਿਮੀਲਂਤਿ ਹਸਂਤਿ ਪ੍ਰਰੁਦਂਤਿ ਚ। ਵਿਕ੍ਰੋਸ਼ਂਤਿ ਚ ਗਂਭੀਰਂ ਧੂਮਾਯਂਤੇ ਜ੍ਵਲਂਤਿ ਚ
ਉਹ ਖੁਲਦੇ ਤੇ ਬੰਦ ਹੁੰਦੇ, ਹੱਸਦੇ ਤੇ ਰੋਂਦੇ; ਉਹ ਗੂੜ੍ਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਚੀਕਦੇ, ਧੂੰਆਂ ਕਰਦੇ ਤੇ ਸੜਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤਿਮਾਸ੍ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਕਥਯਂਤ੍ਯੋ ਮਹਦ੍ਭਯਮ੍। ਆਰਣ੍ਯੈਃ ਸਹ ਸਂਸृष੍ਟਾ ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਵੱਡੇ ਡਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੀਆਂ; ਜੰਗਲ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀਆਂ, ਤੇ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀ ਵੀ।
ਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੁਰ੍ਭੈਰਵਂ ਤਤ੍ਰ ਮृਗਯੁਦ੍ਧ ਉਪਸ੍ਥਿਤੇ। ਨਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤਿਕੂਲਾਨਿ ਵਹਂਤਿ ਕਲੁषੋਦਕਾਃ
ਜਦੋਂ ਜੰਗ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਡਰਾਉਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਚੀਕਦੇ; ਤੇ ਦਰਿਆ ਉਲਟ ਪਾਸੇ ਗੰਦੇ ਪਾਣੀ ਲੈ ਜਾਂਦੇ।
ਨ ਪ੍ਰਾਕਾਸ਼ਂਤ ਚ ਦਿਸ਼ੋ ਰਕ੍ਤਰੇਣੁਸਮਾਕੁਲਾਃ। ਵਾਨਸ੍ਪਤ੍ਯਾ ਨ ਪੂਜ੍ਯਂਤੇ ਪੂਜਨਾਰ੍ਹਾਃ ਕਥਂਚਨ
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਲਾਲ ਧੂੜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀਆਂ; ਤੇ ਵਣਸਪਤੀ, ਜੋ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।
ਵਾਯੁਵੇਗੇਨ ਹਨ੍ਯਂਤੇ ਭਜ੍ਯਂਤੇ ਪ੍ਰਣਮਂਤਿ ਚ। ਤਥਾ ਚ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਛਾਯਾ ਨ ਪਰਿਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਹਵਾ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਉਹ ਵੱਜਦੇ, ਟੁੱਟਦੇ ਤੇ ਝੁਕਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦੀ।
ਅਪਰੇਣ ਗਤੇ ਸੂਰ੍ਯੇ ਸਲੋਕਾਨਾਂ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ। ਤਦਾ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਰ੍ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਯੋਪਰਿਵੇਸ਼੍ਮਨਃ
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੈਤ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੂ ਦੇ ਮਹਲ ਉੱਤੇ—
ਭਾਂਡਾਗਾਰਾਯੁਧਾਗਾਰੇ ਨਿਵਿष੍ਟਮਭਵਨ੍ਮਧੁ। ਅਸੁਰਾਣਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਸੁਰਾਣਾਂ ਵਿਜਯਾਯ ਚ
ਭੰਡਾਰ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਘਰ ਵਿਚ ਮਧੂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ।
ਦृਸ਼੍ਯਂਤੇ ਵਿਵਿਧੋਤ੍ਪਾਤਾ ਘੋਰਾਘੋਰਨਿਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ। ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਘੋਰਰੂਪਾਃ ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਾਃ
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਅਜੀਬ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ; ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ।
ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਦृਸ਼੍ਯਂਤੇ ਰਣਸ਼ਂਸਿਨਃ। ਮੇਦਿਨ੍ਯਾਂ ਕਂਪਮਾਨਾਯਾਂ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਜੰਗ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ, ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਮਹਾਨ ਦੈਤ ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਕੰਬੀ।
ਮਹੀਧਰਾ ਨਾਗਗਣਾ ਨਿਪੇਤੁਰਮਿਤੌਜਸਃ। ਵਿषਜ੍ਵਾਲਾਕੁਲੈਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਮੁਂਚਂਤੋ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍
ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਜਥੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬੇਹੱਦ ਸੀ, ਡਿੱਗ ਪਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਜ਼ਹਿਰ ਦੀ ਅੱਗ ਨਿਕਲਦੀ ਸੀ।
ਚਤੁਃਸ਼ੀਰ੍षਾਃ ਪਂਚਸ਼ੀਰ੍षਾਃ ਸਪ੍ਤਸ਼ੀਰ੍षਾਸ਼੍ਚ ਪਨ੍ਨਗਾਃ। ਵਾਸੁਕਿਸ੍ਤਕ੍ਸ਼ਕਸ਼੍ਚੈਵ ਕਰ੍ਕੋਟਕਧਨਂਜਯੌ
ਚਾਰ, ਪੰਜ ਤੇ ਸੱਤ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਸੱਪ—ਵਾਸੁਕੀ, ਤਕਸ਼ਕ, ਤੇ ਕਰਕੋਟ ਤੇ ਧਨੰਜਯਾ ਵੀ—
ਏਲਾਮੁਖਃ ਕਾਲਿਯਸ਼੍ਚ ਮਹਾਪਦ੍ਮਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੀਰ੍षਸ਼੍ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਗੋ ਹੇਮਤਾਲਧ੍ਵਜਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਏਲਾਮੁਖ, ਕਾਲਿਯਾ ਤੇ ਮਹਾਪਦਮ, ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ; ਸਹਸਰਸ਼ੀਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ, ਹੇਮਤਾਲਾ ਦਾ ਝੰਡਾ ਲਹਿਰਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਭੂ—
ਸ਼ੇषੋਨਂਤੋ ਮਹਾਨਾਗੋ ਹ੍ਯਪ੍ਰਕਂਪ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕਂਪਿਤਾਃ। ਦੀਪ੍ਯਂਤੇਂਤਰ੍ਜਲਸ੍ਥਾਨਿ ਪृਥਿਵੀਵਿਵਰਾਣਿ ਵੈ
ਸ਼ੇਸ਼, ਅਨੰਤ, ਵੱਡਾ ਨਾਗ, ਜੋ ਹਿਲਦਾ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਹਿਲਾਇਆ ਗਿਆ; ਪਾਣੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਖੋਹ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਕੋਪੇਨ ਕਂਪਿਤਾਨਿ ਸਮਂਤਤਃ। ਨਾਨਾਤੇਜੋਧਰਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪਾਤਾਲਤਲਚਾਰਿਣਃ
ਸੱਤ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਿਲਾਏ ਗਏ; ਪਾਤਾਲ ਦੇ ਤਲ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚਮਕਦਾਰ ਜੀਵ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ।
ਪਾਤਾਲੇ ਸਹਸਾ ਕ੍ਸ਼ੁਬ੍ਧੇ ਦੁष੍ਪ੍ਰਕਂਪ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਕਂਪਿਤਾਃ। ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਰ੍ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਤਦਾ ਸਂਸ੍ਪृष੍ਟਵਾਨ੍ਮਹੀਮ੍1.45.
ਜਦੋਂ ਪਾਤਾਲ ਅਚਾਨਕ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਹਿਲਦੇ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਵੀ ਹਿਲ ਗਏ; ਫਿਰ ਦੈਤਿ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ।
ਸਂਦष੍ਟੌष੍ਠਪੁਟਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਵਰਾਹ ਇਵ ਪੂਰ੍ਵਜਃ। ਗਂਗਾ ਭਾਗੀਰਥੀ ਚੈਵ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਸਰਯੂਰਪਿ
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋਠਾਂ ਦਬਾ ਕੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਵਰਾਹ ਵਾਂਗ; ਗੰਗਾ, ਭਾਗੀਰਥੀ, ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਤੇ ਸਰਯੂ ਵੀ—
ਯਮੁਨਾ ਚਾਥ ਕਾਵੇਰੀ ਕृष੍ਣਵੇਣੀ ਚ ਨਿਮ੍ਨਗਾ। ਤੁਂਗਭਦ੍ਰਾ ਮਹਾਵੇਗਾ ਨਦੀ ਗੋਦਾਵਰੀ ਤਥਾ
ਯਮੁਨਾ, ਫਿਰ ਕਾਵੇਰੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਵੇਣੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀ ਨਦੀ; ਤੁੰਗਭਦਰਾ, ਵੱਡੀ ਤੇਜ਼ੀ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਗੋਦਾਵਰੀ ਵੀ।
ਚਰ੍ਮਣ੍ਵਤੀ ਚ ਸਿਂਧੁਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਨਦਨਦੀਪਤਿਃ। ਮੇਲਕਪ੍ਰਭਵਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ੋਣੋ ਮਣਿਨਿਭੋਦਕਃ
ਚਰਮਣਵਤੀ ਤੇ ਸਿੰਧੂ, ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ; ਮੇਲਕਾ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੋਣਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਮਣਕਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਨਰ੍ਮਦਾ ਚ ਸ਼ੁਭਸ੍ਰੋਤਾਸ੍ਤਥਾ ਵੇਤ੍ਰਵਤੀ ਨਦੀ। ਗੋਮਤੀ ਗੋਕੁਲਾਕੀਰ੍ਣਾ ਤਥਾ ਪੂਰ੍ਵਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਨਰਮਦਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਧਾਰ ਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਤੇ ਵੈਤਰਵਤੀ ਨਦੀ; ਗੋਮਤੀ, ਗੋਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਪੂਰਬ ਦੀ ਸਰਸਵਤੀ।