ਤਥੈਵਾਨ੍ਯੇ ਵ੍ਯਰਾਜਂਤ ਸਭਾਯਾਂ ਪੁष੍ਪਿਤਾ ਦ੍ਰੁਮਾਃ। ਏਲਾਕ ਕੁਭਕਂਕੋਲ ਲਵਲੀ ਕਰ੍ਣਪੂਰਕਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਫੁੱਲਦਾਰ ਦਰੱਖਤ ਉਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ: ਇਲਾ, ਕੁਭਕ, ਕਾਂਕੋਲ, ਲਵਲੀ ਤੇ ਕਰਨਪੂਰਕ।
ਮਧੁਕਾਃ ਕੋਵਿਦਾਰਾਸ਼੍ਚ ਬਹੁਤਾਲਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਯਾਃ। ਅਂਜਨਾਸ਼ੋਕਪਰ੍ਣਾਸਾ ਬਹਵਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਕਾ ਦ੍ਰੁਮਾਃ
ਉਥੇ ਮਧੂਕ ਤੇ ਕੋਵਿਦਾਰ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਸਨ, ਬਹੁਤ ਉੱਚੇ ਤਾਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਵੀ ਸਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਅੰਜਨ, ਅਸ਼ੋਕ, ਪੱਰਣ ਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਅਚੰਭਤ ਦਰੱਖਤ ਵੀ ਸਨ।
ਵਰੁਣਾਸ਼੍ਚ ਪਲਾਸ਼ਾਸ਼੍ਚਾ ਪਨਸਾਸ੍ਸਹ ਚਂਦਨੈਃ। ਨੀਲਾਸ੍ਸੁਮਨਸਸ਼੍ਚੈਵ ਨੀਪਾਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥਤਿਂਦੁਕਾਃ
ਉਥੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਪਲਾਸ਼, ਫਲਾਂ ਵਾਲੇ ਜੈਕਫਲ, ਚੰਦਨ, ਨੀਲ, ਕਮਲ, ਨੀਪ, ਪੀਪਲ ਅਤੇ ਤਿੰਡੂਕ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਸੀ।
ਪਾਰਿਜਾਤਾਸ਼੍ਚ ਤਰਵੋ ਮਲ੍ਲਿਕਾ ਭਦ੍ਰਦਾਰਵਃ। ਅਟਰੂषਾਃ ਪੀਲੂਕਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਚੈਵੈਲਵਾਲੁਕਾਃ
ਉਥੇ ਪਾਰਿਜਾਤ, ਚੰਬੇ ਦੀਆਂ ਬੇਲਾਂ, ਭਦਰਦਾਰ, ਅਟਰੂਸ, ਪੀਲੂ ਅਤੇ ਇਲਾਵਾਲੁਕ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਮਿਲਦੇ ਸਨ।
ਮਂਦਾਰਕਾਃ ਕੁਰਵਕਾ ਪੁਨ੍ਨਾਗਾਃ ਕੁਟਜਾਸ੍ਤਥਾ। ਰਕ੍ਤਾਃ ਕੁਰਵਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਨੀਲਾਸ਼੍ਚਾਗਰੁਭਿਃ ਸਹ
ਮੰਦਾਰ, ਕੁਰਾਵਾ, ਪੁੰਨਾਗ, ਕੁਟਜ, ਲਾਲ ਕੁਰਾਵਾ ਅਤੇ ਨੀਲ ਰੰਗ ਦੇ ਰੁੱਖ ਅਗਰੂ ਦੀ ਮਹਿਕ ਨਾਲ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਕਿਂਸ਼ੁਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਭਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਦਾਡਿਮਾ ਬੀਜਪੂਰਕਾਃ। ਕਾਲੇਯਕਾ ਦੁਕੂਲਾਸ਼੍ਚ ਹਿਂਗਵਸ੍ਤੈਲਵਰ੍ਤ੍ਤਿਕਾਃ
ਕਿੰਸੁਕ, ਸੋਹਣੇ ਰੁੱਖ, ਅਨਾਰ, ਬੀਜਪੂਰ, ਕਾਲੇਯਕ, ਦੁਕੂਲ, ਹੀੰਗ ਅਤੇ ਤੇਲ ਦੀਆਂ ਵੱਟੀਆਂ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਖਰ੍ਜੂਰਾ ਨਾਲਿਕੇਰਾਸ਼੍ਚ ਹਰੀਤਕ ਮਧੂਕਕਾਃ। ਸਪ੍ਤਪਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਬਿਲ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਸਯਾਵਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਰਾਵਤਾਃ
ਖਜੂਰ, ਨਾਰੀਅਲ, ਹਰੀਤਕੀ, ਮਹੂਆ, ਸਤਪਰਨ, ਬੈਲ, ਸਿਆਵਾ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਵਤ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਉਥੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਅਸਨਾਸ਼੍ਚ ਤਮਾਲਾਸ਼੍ਚ ਨਾਨਾਗੁਲ੍ਮਸਮਾਵृਤਾਃ। ਲਤਾਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਕਾਰਾਃ ਪੁष੍ਪਪਤ੍ਰਫਲੋਪਗਾਃ
ਅਸਨ, ਤਮਾਲ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਝਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਨਾਨਾ ਰੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਲਤਾਵਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲ, ਪੱਤੇ ਤੇ ਫਲ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਾਨਨਜਾ ਦ੍ਰੁਮਾਃ। ਨਾਨਾਪੁष੍ਪਫਲੋਪੇਤਾ ਵ੍ਯਰਾਜਂਤ ਸਮਂਤਤਃ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਚਕੋਰਾਃ ਸ਼ਤਪਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਮਤ੍ਤਕੋਕਿਲਸ਼ਾਰਿਕਾਃ। ਪੁष੍ਪਿਤਾਨ੍ਪੁष੍ਪਿਤਾਗ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸਂਪਤਂਤਿ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮਾਨ੍
ਚਕੋਰ, ਸੌਪੱਤਰੀ ਕਮਲ, ਮਸਤ ਕੋਇਲਾਂ ਤੇ ਸ਼ਾਰਕੀਆਂ, ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਉੱਡ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਰਕ੍ਤਪੀਤਾਰੁਣਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਾਦਪਾਗ੍ਰਗਤਾਃ ਖਗਾਃ। ਪਰਸ੍ਪਰਮਵੈਕ੍ਸ਼ਂਤ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾ ਜੀਵਜੀਵਿਕਾਃ
ਉਥੇ ਲਾਲ, ਪੀਲੇ ਤੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਦੇ ਪੰਛੀ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਵੇਖ ਰਹੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੀ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਸਭਾਯਾਂ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰੋ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਸ੍ਤਦਾ। ਆਸੀਨ ਆਸਨੇ ਚਿਤ੍ਰੇ ਦਸ਼ਨਲ੍ਵੇ ਪ੍ਰਮਾਣਤਃ
ਉਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੁ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਨਾਪੇ ਹੋਏ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਦਿਵਾਕਰਨਿਭੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤਰਣਸਂਸ੍ਤृਤੇ। ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਰ੍ਦੈਤ੍ਯ ਆਸ੍ਤੇ ਜ੍ਵਲਿਤਕੁਂਡਲਃ
ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੁ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਦਿਵ੍ਯ ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਕੁੰਡਲਾਂ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨੀ ਚਾਦਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਛੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ।
ਉਪਚੇਰੁਰ੍ਮਹਾਦੈਤ੍ਯਾ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਂ ਤਦਾ। ਦਿਵ੍ਯਤਾਲਾਨਿ ਗੀਤਾਨਿ ਜਗੁਰ੍ਗਂਧਰ੍ਵਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੱਡੇ ਦੈਤ, ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੁ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਦਿਵ੍ਯ ਰਾਗ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਚੀ ਸਹਜਨ੍ਯਾ ਚ ਪ੍ਰਮ੍ਲੋਚੇਤਿ ਚ ਪੂਜਿਤਾ। ਦਿਵ੍ਯਾਥ ਸੌਰਭੇਯੀ ਚ ਸਮੀਚੀ ਪੁਂਜਿਕਸ੍ਥਲਾ
ਵਿਸ਼ਵਾਚੀ, ਸਹਜਨਿਆ, ਪ੍ਰਮਲੋਚਾ, ਸੌਰਭੇਈ, ਸਮੀਚੀ ਤੇ ਪੁੰਜਿਕਸਥਲਾ, ਇਹ ਸਭ ਆਦਰ ਨਾਲ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਮਿਸ਼੍ਰਕੇਸ਼ੀ ਚ ਰਂਭਾ ਚ ਚਿਤ੍ਰਭਾ ਸ਼੍ਰੁਤਿਵਿਭ੍ਰਮਾ। ਚਾਰੁਨੇਤ੍ਰਾ ਘृਤਾਚੀ ਚ ਮੇਨਕਾ ਚੋਰ੍ਵਸ਼ੀ ਤਥਾ
ਮਿਸ਼ਰਕੇਸ਼ੀ, ਰੰਭਾ, ਚਿਤ੍ਰਭਾ, ਸ਼੍ਰੁਤਿਵਿਭ੍ਰਮਾ, ਚਾਰੁਨੇਤ੍ਰਾ, ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ, ਮੇਨਕਾ ਤੇ ਉਰਵਸ਼ੀ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਏਤਾਸ੍ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾ ਨृਤ੍ਯਗੀਤਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ। ਉਪਾਤਿष੍ਠਂਤ ਰਾਜਾਨਂ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਰੀਆਂ, ਜੋ ਨੱਚਣ ਤੇ ਗਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਰਾਜਾ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੁ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਉਪਾਸਤੇ ਦਿਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਲਬ੍ਧਵਰਾਸ੍ਤਥਾ। ਬਲਿਰ੍ਵਿਰੋਚਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਰਕਃ ਪृਥਿਵੀਸੁਤਃ
ਦਿਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ: ਬਲੀ, ਵਿਰੋਚਨ, ਨਰਕ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੋ ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਗਵਿष੍ਠਸ਼੍ਚ ਮਹਾਸੁਰਃ। ਸੁਰਹਨ੍ਤਾ ਦੁਃਖਕਰ੍ਤਾ ਸਮਨਾਸ੍ਸੁਮਤਿਸ੍ਤਥਾ
ਪ੍ਰਹਲਾਦ, ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ, ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਗਵੀਸ਼ਠ, ਸੁਰਹੰਤਾ, ਦੁੱਖਕਰਤਾ, ਸਮਨ ਤੇ ਸੁਮਤੀ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਘਟੋਦਰੋ ਮਹਾਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਃ ਕ੍ਰਥਨਃ ਪਿਠਰਸ੍ਤਥਾ। ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਸ੍ਵਰੂਪਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਕਾਯੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਘਟੋਦਰ, ਮਹਾਪਾਰਸ਼ਵ, ਕਰਥਨ, ਪਿਠਰ, ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ, ਸਵਰੂਪ, ਵਿਸ਼ਵਕਾਇਆ ਤੇ ਮਹਾਬਲ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਸ਼੍ਚ ਵਾਲੀ ਚ ਮੇਘਵਾਸਾ ਮਹਾਸੁਰਃ। ਘਟਾਭੋ ਵਿਟਰੂਪਸ਼੍ਚ ਜ੍ਵਲਨਸ਼੍ਚੇਂਦ੍ਰਤਾਪਨਃ
ਦਸ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ, ਵਾਲੀ, ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਮੇਘਵਾਸਾ, ਘਟਾਭ, ਵਿਟਰੂਪ, ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਜਵਲਨ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਤਾਪਨ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਸਂਘਾਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਜ੍ਵਲਿਤਕੁਂਡਲਾਃ। ਸ੍ਰਗ੍ਵਿਣੋ ਵਰ੍ਮਿਣਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਚਰਿਤਵ੍ਰਤਾਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੈਤ ਤੇ ਦਾਨਵ ਜਥੇ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਕੁੰਡਲਾਂ ਪਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਬਕਤਰ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ ਉੱਤੇ ਡਿੱਠੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵੇ ਲਬ੍ਧਵਰਾਃ ਸ਼ੂਰਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਹਿਤਮृਤ੍ਯਵਃ। ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਬੜੇ ਬੜੇ ਬਹਾਦਰ, ਵਰ ਮਿਲੇ ਹੋਏ, ਮੌਤ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਨਿਧਾਰਤ, ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮਾਲਕ ਮੰਨਦੇ ਸਨ।
ਉਪਾਸਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਰ੍ਵੇ ਦਿਵ੍ਯਪਰਿਚ੍ਛਦਾਃ। ਵਿਮਾਨੈਰ੍ਵਿਵਿਧਾਕਾਰੈਰ੍ਭ੍ਰਾਜਮਾਨੈਰਿਵਾਗ੍ਨਿਭਿਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਇਸ਼ਵਰੀ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਉਡਦੀਆਂ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਵਪੁषਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦਬਾਹਵਃ। ਭੂषਿਤਾਂਗਾ ਦਿਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤਮੁਪਾਸਤ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਮਹਿੰਦਰ ਵਰਗਾ ਰੂਪ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਲੱਖਣ ਬਾਂਹ-ਬੰਦ, ਸਰੀਰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਦੈਤ੍ਯਸਿਂਹਸ੍ਯ ਯਥਾ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਨ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਨੈਵ ਦृष੍ਟਂ ਚ ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇ
ਉਹ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸ਼ਾਨ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਾ ਸੁਣੀ, ਨਾ ਹੀ ਕਦੇ ਵੇਖੀ।
ਰਜਤਕਨਕਚਿਤ੍ਰਵੇਦਿਕਾਯਾਂ ਪਰਿਕृਤਰਤ੍ਨਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਥਿਕਾਯਾਮ੍। ਸ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਮृਗਾਧਿਪਃ ਸਭਾਯਾਂ ਸੁਰੁਚਿਰ ਜਾਲਗਵਾਕ੍ਸ਼ਸ਼ੋਭਿਤਾਯਾਮ੍
ਚਾਂਦੀ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਚੌਕੀਆਂ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਗਲੀਆਂ, ਤੇ ਜਾਲੀਦਾਰ ਖਿੜਕੀਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹ ਮਹਿਲ ਵੇਖਿਆ।
ਕਨਕਵਲਯਹਾਰਭੂषਿਤਾਂਗਂ ਦਿਤਿਤਨਯਂ ਸ ਮृਗਾਧਿਪੋ ਦਦਰ੍ਸ਼। ਦਿਵਸਕਰਕਰਪ੍ਰਭਂ ਜ੍ਵਲਂਤਂ ਦਿਤਿਜਸਹਸ੍ਰਸ਼ਤੈਰ੍ਨਿषੇਵ੍ਯਮਾਣਮ੍
ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਚੂੜੀਆਂ ਤੇ ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਲੱਖਾਂ ਦੈਤ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਾਭਾਗਂ ਕਾਲਚਕ੍ਰਮਿਵਾਗਤਮ੍। ਨਾਰਸਿਂਹਵਪੁਸ਼੍ਛਨ੍ਨਂ ਭਸ੍ਮਚ੍ਛਨ੍ਨਮਿਵਾਨਲਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਕਾਲ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਾਂਗ ਆਇਆ ਸੀ, ਨਰਸਿੰਘ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਰਾਖ ਹੇਠਾਂ ਛੁਪ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੋ ਨਾਮ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਵਪੁषਾ ਸਿਂਹਮਪਸ਼੍ਯਦ੍ਦੇਵਮਾਗਤਮ੍
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁ ਦਾ ਪੁੱਤ ਪ੍ਰਹਲਾਦ, ਜੋ ਬੜਾ ਬਹਾਦਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਇਆ ਹੋਇਆ, ਸਿੰਘ-ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ, ਇਸ਼ਵਰੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਰਗਟ ਹੋਇਆ ਦੇਵਤਾ ਵੇਖਿਆ।