ਤੇਜਸਾ ਭਾਸ੍ਕਾਰਾਕਾਰਃ ਸ਼ਸ਼ੀਕਾਂਤ੍ਯੇਵ ਚਾਪਰਃ। ਨਰਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾਰ੍ਧਤਨੁਂ ਸਿਂਹਸ੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਧਤਨੁਂ ਤਥਾ
ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਚੰਨ ਵਾਂਗ ਠੰਢਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਅੱਧੀ ਸਰੀਰ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਤੇ ਅੱਧੀ ਸਰੀਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲਈ।
ਨਾਰਸਿਂਹੇਨ ਵਪੁषਾ ਪਾਣਿਂ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਪਾਣਿਨਾ। ਤਤੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਮਨੋਰਮਾਮ੍
ਨਰਸਿੰਘ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਦਿਵ੍ਯ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਸਭਾ ਵੇਖੀ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਯੁਤਾਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਂ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਃ ਸਭਾਮ੍। ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾਂ ਯੋਜਨਸ਼ਤਂ ਸ਼ਤਮਧ੍ਯਰ੍ਦ੍ਧਮਾਯਤਾਮ੍
ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਦੀ ਸਭਾ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਚਮਕਦੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੀ—ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਯੋਜਨ ਲੰਬੀ।
ਵੈਹਾਯਸੀਂ ਕਾਮਗਮਾਂ ਪਂਚਯੋਜਨਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਾਮ੍। ਜਰਾਸ਼ੋਕਕ੍ਸ਼ਮਾਪੇਤਾਂ ਨਿष੍ਪ੍ਰਕਮ੍ਪ੍ਯਾਂ ਸ਼ਿਵਾਂ ਸੁਖਾਮ੍
ਉਹ ਸਭਾ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਟੰਗੀ ਹੋਈ, ਮਨਮੁੱਤਾਬਕ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ, ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਉੱਚੀ, ਬੁਢਾਪੇ ਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਅਡੋਲ, ਮੰਗਲਮਈ ਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਸੀ।
ਵੇਸ਼੍ਮਾਸਨਵਤੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਜ੍ਵਲਂਤੀਮਿਵ ਤੇਜਸਾ। ਅਂਤਃਸਲਿਲਸਂਯੁਕ੍ਤਾਂ ਵਿਹਿਤਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ
ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਸਭਾ-ਭਵਨ ਵੇਖੀ, ਜੋ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ, ਅੰਦਰੋਂ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਦਿਵ੍ਯਵਰ੍ਣਮਯੈਰ੍ਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਫਲਪੁष੍ਪਪ੍ਰਦੈਰ੍ਯੁਤਾਮ੍। ਨੀਲਪੀਤਾਸਿਤਸ਼੍ਯਾਮੈਃ ਸ਼੍ਵੇਤੈਰ੍ਲੋਹਿਤਕੈਰਪਿ
ਉਹ ਥਾਂ ਸੁੰਦਰ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਫਲ ਤੇ ਫੁੱਲ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ—ਨੀਲੇ, ਪੀਲੇ, ਕਾਲੇ, ਸਲੇਟੀ, ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ।
ਅਵਦਾਤੈਸ੍ਤਥਾ ਗੁਲ੍ਮੈ ਰਕ੍ਤਮਂਜਰਿਧਾਰਿਭਿਃ। ਸਿਤਾਭ੍ਰਘਨਸਂਕਾਸ਼ਾਂ ਪ੍ਲਵਂਤੀਂ ਚ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਃ
ਉਥੇ ਚਟਕਦਾਰ ਬੂਟੇ ਵੀ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਲਾਲ ਗੁੱਛੇ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਜੋ ਚਿੱਟੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਤਰ ਰਹੇ ਹੋਣ।
ਰਸ਼੍ਮਿਮਤੀ ਸ੍ਵਭਾਵੇਨ ਦਿਵ੍ਯਗਂਧਮਨੋਰਮਾ। ਸੁਸੁਖਾ ਨ ਚ ਦੁਃਖਾ ਸਾ ਨ ਸ਼ੀਤਾ ਨ ਚ ਘਰ੍ਮਦਾ
ਉਹ ਥਾਂ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਆਪ ਹੀ ਰੌਸ਼ਨ ਸੀ, ਸੁਗੰਧਤ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਸੀ, ਉਥੇ ਨਾ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਸੀ, ਨਾ ਠੰਢ, ਨਾ ਹੀ ਗਰਮੀ।
ਨ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸੇ ਗ੍ਲਾਨਿਂ ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਂਤਿ ਤੇ। ਨਾਨਰੂਪੈਰੁਪਕृਤਾ ਸੁਚਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸੁਭਾਸ੍ਵਰੈਃ
ਉਥੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਭੁੱਖ, ਤਿੱਘ, ਜਾਂ ਥਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਅਚੰਭਤ ਜਿਹੀਆਂ ਸੁਰਤਾਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਤਿਚਂਦ੍ਰਾਤਿਸੂਰ੍ਯਾਤਿ ਸ਼ਿਖਿਕਾਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਯਂਪ੍ਰਭਾ। ਦੀਪ੍ਯਤੇ ਨਾਕਪृष੍ਠਸ੍ਥਾ ਭਾਸਯਂਤੀ ਵਿਭਾਸੁਰਾ
ਉਹ ਥਾਂ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧਕੇ ਚਮਕਦੀ ਸੀ, ਮੋਰ ਦੇ ਪਰਾਂ ਵਰਗੀ ਰੌਣਕ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਰੌਸ਼ਨ ਸੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਉੱਚੇ ਸਿਰੇ ਉੱਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵੇ ਚਕਾਸ਼ਿਰੇ ਤਸ੍ਯਾਂ ਮੁਦਿਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਾਨੁषਾਃ। ਰਸਵਚ੍ਚ ਪ੍ਰਭੂਤਂ ਚ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਾਨ੍ਨਮੁਤ੍ਤਮਂ
ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਉਥੇ ਵਧੀਆ, ਸੁਆਦਲੇ ਤੇ ਰਸਦਾਰ ਭੋਜਨ-ਪਦਾਰਥ ਬਹੁਤ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਪੁਣ੍ਯਗਂਧਾਸ੍ਰਜਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਿਤ੍ਯਕਾਲਫਲਾ ਦ੍ਰੁਮਾਃ। ਉष੍ਣੇ ਸ਼ੀਤਾਨਿ ਤੋਯਾਨਿ ਸ਼ੀਤੇ ਚੋष੍ਣਾਨਿ ਸਂਤਿ ਵੈ
ਉਥੇ ਦਰੱਖਤ ਸਦਾ ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਹਰ ਸਮੇਂ ਫਲ ਲੈ ਕੇ ਖੜੇ ਸਨ; ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਮਿਲਦਾ ਸੀ ਤੇ ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ ਗਰਮ ਪਾਣੀ।
ਪੁष੍ਪਿਤਾਗ੍ਰਾਨ੍ਮਹਾਸ਼ਾਖਾਨ੍ਪ੍ਰਵਾਲਾਂਕੁਰਧਾਰਿਣਃ। ਲਤਾਵਿਤਾਨਸਂਛਨ੍ਨਾਨ੍ਕਲ੍ਪਾਨੈਕ੍ਸ਼ਿष੍ਠ ਸ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤ ਵੇਖੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਨਰਮ ਕੋਪਲੇ ਤੇ ਅੰਕੁਰ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਵੱਲੀਆਂ ਦੀ ਛਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਗਂਧਵਂਤਿ ਚ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਰਸਵਂਤਿ ਫਲਾਨਿ ਚ। ਤਾਨਿ ਸ਼ੀਤਾਨਿ ਚੋष੍ਣਾਨਿ ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਸਰਾਂਸਿ ਚ
ਉਥੇ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਫਲ ਸਨ, ਕੁਝ ਠੰਢੇ ਤੇ ਕੁਝ ਗਰਮ, ਤੇ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਝੀਲਾਂ ਵੀ ਸਨ।
ਅਪਸ਼੍ਯਦ੍ਭੂਪਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਭਾਯਾਂ ਤਸ੍ਯ ਸ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਨਲਿਨੈਃ ਪੁਂਡਰੀਕੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਪਤ੍ਰੈਃ ਸੁਗਂਧਿਭਿਃ
ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਸਭਾ-ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਤੀਰਥ-ਸਥਾਨ ਵੇਖੇ, ਜੋ ਕਮਲ, ਚਿੱਟੇ ਪਦਮ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਸੌ-ਪੱਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਰਕ੍ਤੈਃ ਕੁਵਲਯੈਸ਼੍ਚੈਵ ਕਲ੍ਹਾਰੈਰੁਤ੍ਪਲੈਸ੍ਤਥਾ। ਨਾਨਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਸਮੋਪੇਤੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸੁਪ੍ਰਿਯੈਃ1.45.
ਉਥੇ ਲਾਲ ਕਵਲ, ਨੀਲੇ ਕੁਵਲ, ਕਲਹਾਰ ਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਅਚੰਭਤ ਤੇ ਮਨਭਾਵਣੇ ਫੁੱਲ ਸਨ।
ਕਾਰਂਡਵੈਸ਼੍ਚਕ੍ਰਵਾਕੈਃ ਸਾਰਸੈਃ ਕੁਰਰੈਰਪਿ। ਵਿਮਲਸ੍ਫਟਿਕਾਭਾਨਿ ਪਾਂਡੁਰਚ੍ਛਦਨੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜੈਃ
ਉਥੇ ਬਤਖਾਂ, ਚਕਵੇਂ, ਸਾਰਸ ਤੇ ਕੁਰਰੇ, ਤੇ ਕੱਚੇ ਚਿੱਟੇ ਪਰਾਂ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ ਵੀ ਸਨ, ਜੋ ਸਫੈਦ ਸਫਟਿਕ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦੇ ਸਨ।
ਬਹੁਹਂਸੋਪਗੀਤਾਨਿ ਸਾਰਸਾਨਾਂ ਰੁਤਾਨਿ ਚ। ਗਂਧਯੁਕ੍ਤਾ ਲਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੁष੍ਪਮਂਜਰਿਧਾਰਿਣੀਃ
ਉਥੇ ਸਾਰਸਾਂ ਦੀ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਹੰਸਾਂ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਧੁਨਾਂ ਮਿਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਬੇਲਾਂ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਲਟਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਦृष੍ਟਵਾਨ੍ਭਗਵਾਨ੍ਹृष੍ਟਃ ਖਦਿਰਾਨ੍ਵੇਤਸਾਰ੍ਜੁਨਾਨ੍। ਚੂਤਾਨਿਮ੍ਬਾਨਾਗਵृਕ੍ਸ਼ਾਃ ਕਦਂਬਾ ਬਕੁਲਾ ਧਵਾਃ
ਉਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਖਦਿਰ, ਵੇਤ, ਅਰਜੁਨ, ਆਮ, ਨੀਮ, ਆਗਾ, ਕਦੰਬ, ਬਕੁਲ ਤੇ ਧਵਾ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਿਯਂਗਵਃ ਪਾਟਲਾਖ੍ਯਾਃ ਸ਼ਾਲ੍ਮਲ੍ਯਸ੍ਸ ਹਰਿਦ੍ਰਵਾਃ। ਸ਼ਾਲਾਸ੍ਤਾਲਾਸ੍ਤਮਾਲਾਸ਼੍ਚ ਚਂਪਕਾਸ਼੍ਚ ਮਨੋਰਮਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਿਯੰਗੂ, ਪਾਟਲ, ਸ਼ਾਲਮਲੀ, ਹਰਿਦਰੂ, ਸਾਲ, ਤਾਲ, ਤਮਾਲ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਚੰਪਕ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਵੀ ਵੇਖੇ।
ਤਥੈਵਾਨ੍ਯੇ ਵ੍ਯਰਾਜਂਤ ਸਭਾਯਾਂ ਪੁष੍ਪਿਤਾ ਦ੍ਰੁਮਾਃ। ਏਲਾਕ ਕੁਭਕਂਕੋਲ ਲਵਲੀ ਕਰ੍ਣਪੂਰਕਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਫੁੱਲਦਾਰ ਦਰੱਖਤ ਉਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ: ਇਲਾ, ਕੁਭਕ, ਕਾਂਕੋਲ, ਲਵਲੀ ਤੇ ਕਰਨਪੂਰਕ।
ਮਧੁਕਾਃ ਕੋਵਿਦਾਰਾਸ਼੍ਚ ਬਹੁਤਾਲਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਯਾਃ। ਅਂਜਨਾਸ਼ੋਕਪਰ੍ਣਾਸਾ ਬਹਵਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਕਾ ਦ੍ਰੁਮਾਃ
ਉਥੇ ਮਧੂਕ ਤੇ ਕੋਵਿਦਾਰ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਸਨ, ਬਹੁਤ ਉੱਚੇ ਤਾਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਵੀ ਸਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਅੰਜਨ, ਅਸ਼ੋਕ, ਪੱਰਣ ਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਅਚੰਭਤ ਦਰੱਖਤ ਵੀ ਸਨ।
ਵਰੁਣਾਸ਼੍ਚ ਪਲਾਸ਼ਾਸ਼੍ਚਾ ਪਨਸਾਸ੍ਸਹ ਚਂਦਨੈਃ। ਨੀਲਾਸ੍ਸੁਮਨਸਸ਼੍ਚੈਵ ਨੀਪਾਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥਤਿਂਦੁਕਾਃ
ਉਥੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਪਲਾਸ਼, ਫਲਾਂ ਵਾਲੇ ਜੈਕਫਲ, ਚੰਦਨ, ਨੀਲ, ਕਮਲ, ਨੀਪ, ਪੀਪਲ ਅਤੇ ਤਿੰਡੂਕ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਸੀ।
ਪਾਰਿਜਾਤਾਸ਼੍ਚ ਤਰਵੋ ਮਲ੍ਲਿਕਾ ਭਦ੍ਰਦਾਰਵਃ। ਅਟਰੂषਾਃ ਪੀਲੂਕਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਚੈਵੈਲਵਾਲੁਕਾਃ
ਉਥੇ ਪਾਰਿਜਾਤ, ਚੰਬੇ ਦੀਆਂ ਬੇਲਾਂ, ਭਦਰਦਾਰ, ਅਟਰੂਸ, ਪੀਲੂ ਅਤੇ ਇਲਾਵਾਲੁਕ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਮਿਲਦੇ ਸਨ।
ਮਂਦਾਰਕਾਃ ਕੁਰਵਕਾ ਪੁਨ੍ਨਾਗਾਃ ਕੁਟਜਾਸ੍ਤਥਾ। ਰਕ੍ਤਾਃ ਕੁਰਵਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਨੀਲਾਸ਼੍ਚਾਗਰੁਭਿਃ ਸਹ
ਮੰਦਾਰ, ਕੁਰਾਵਾ, ਪੁੰਨਾਗ, ਕੁਟਜ, ਲਾਲ ਕੁਰਾਵਾ ਅਤੇ ਨੀਲ ਰੰਗ ਦੇ ਰੁੱਖ ਅਗਰੂ ਦੀ ਮਹਿਕ ਨਾਲ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਕਿਂਸ਼ੁਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਭਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਦਾਡਿਮਾ ਬੀਜਪੂਰਕਾਃ। ਕਾਲੇਯਕਾ ਦੁਕੂਲਾਸ਼੍ਚ ਹਿਂਗਵਸ੍ਤੈਲਵਰ੍ਤ੍ਤਿਕਾਃ
ਕਿੰਸੁਕ, ਸੋਹਣੇ ਰੁੱਖ, ਅਨਾਰ, ਬੀਜਪੂਰ, ਕਾਲੇਯਕ, ਦੁਕੂਲ, ਹੀੰਗ ਅਤੇ ਤੇਲ ਦੀਆਂ ਵੱਟੀਆਂ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਖਰ੍ਜੂਰਾ ਨਾਲਿਕੇਰਾਸ਼੍ਚ ਹਰੀਤਕ ਮਧੂਕਕਾਃ। ਸਪ੍ਤਪਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਬਿਲ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਸਯਾਵਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਰਾਵਤਾਃ
ਖਜੂਰ, ਨਾਰੀਅਲ, ਹਰੀਤਕੀ, ਮਹੂਆ, ਸਤਪਰਨ, ਬੈਲ, ਸਿਆਵਾ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਵਤ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਉਥੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਅਸਨਾਸ਼੍ਚ ਤਮਾਲਾਸ਼੍ਚ ਨਾਨਾਗੁਲ੍ਮਸਮਾਵृਤਾਃ। ਲਤਾਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਕਾਰਾਃ ਪੁष੍ਪਪਤ੍ਰਫਲੋਪਗਾਃ
ਅਸਨ, ਤਮਾਲ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਝਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਨਾਨਾ ਰੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਲਤਾਵਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲ, ਪੱਤੇ ਤੇ ਫਲ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਾਨਨਜਾ ਦ੍ਰੁਮਾਃ। ਨਾਨਾਪੁष੍ਪਫਲੋਪੇਤਾ ਵ੍ਯਰਾਜਂਤ ਸਮਂਤਤਃ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਚਕੋਰਾਃ ਸ਼ਤਪਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਮਤ੍ਤਕੋਕਿਲਸ਼ਾਰਿਕਾਃ। ਪੁष੍ਪਿਤਾਨ੍ਪੁष੍ਪਿਤਾਗ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸਂਪਤਂਤਿ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮਾਨ੍
ਚਕੋਰ, ਸੌਪੱਤਰੀ ਕਮਲ, ਮਸਤ ਕੋਇਲਾਂ ਤੇ ਸ਼ਾਰਕੀਆਂ, ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਉੱਡ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।