ਹਂਸਸਂਘਾਤਸਂਦਿष੍ਟ ਸ੍ਫਟਿਕਸ੍ਤਭਂਤੋਰਣਂ। ਅਨਾਵਿਲਮਸਂਭ੍ਰਾਂਤ੍ਯਾ ਬਹੁਸ਼ਃ ਕਿਨ੍ਨਰਾਕੁਲਂ
ਸਵਾਂਨਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਸਫੈਦ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦੇ ਥੰਮ ਤੇ ਦਰਵਾਜੇ, ਬਿਲਕੁਲ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਬੇਫਿਕਰ, ਕਈ ਵਾਰੀ ਕਿਨਨਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਲਝਣ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ੁਕੈਰ੍ਯਤ੍ਰਾਭਿਦृਸ਼੍ਯਂਤੇ ਪਦ੍ਮਰਾਗਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਾਃ। ਭਿਤ੍ਤਯੋ ਜਾਤਿਸਂਭ੍ਰਾਂਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿਬਿਂਬਿਤਮੌਕ੍ਤਿਕਾਃ1.43.
ਉਥੇ, ਪਦਮ ਰਾਗ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਕੰਧਾਂ 'ਤੇ ਤੋਤੇ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਚ ਮੋਤੀ ਦੀ ਪਰਛਾਂਈ ਪਈ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੈਃ ਪ੍ਰਿਯਯਾ ਦੇਵੋ ਵਿਹਰ੍ਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ। ਸ੍ਵਛੇਂਦ੍ਰਨੀਲਭੂਭਾਗੇ ਕ੍ਰੀਡਂਤੌ ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਿਤੌ
ਉਥੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨਾਲ ਨੀਲਮ ਵਰਗੇ ਸਾਫ਼ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਖੇਡਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਵਪੁਃ ਸਹਾਯਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਵਿਨੋਦਰਸਨਿਰ੍ਵृਤੌ। ਏਵਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰੀਡਤੋਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੇਵੀਸ਼ਂਕਰਯੋਸ੍ਤਦਾ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਾਥ ਵਿਚ ਮਿਲੇ ਹੋਏ, ਖੇਡ-ਮੌਜ ਦੇ ਸੁਆਦ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇਵੀ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਉਥੇ ਖੇਡ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤੋ ਮਹਾਸ਼ਬ੍ਦਃ ਪਤਿਤਾਂਬਰਗੋਚਰਃ। ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੌਤੁਕਾਦ੍ਦੇਵੀ ਕਿਮੇਤਦਿਤਿ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਫਿਰ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਉਠਿਆ, ਜੋ ਡਿੱਗਦੇ ਕਪੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਹ ਕੀ ਹੈ?'
ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਤ੍ਸੁਰਵਰਂ ਹਰਂ ਵਿਸ੍ਮਿਤਪੂਰ੍ਵਕਂ। ਉਵਾਚ ਦੇਵੋ ਨੈਤਤ੍ਤੇ ਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
ਉਸ ਨੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਹਰਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ; ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।'
ਏਤੇ ਗਣੇਸ਼ਾਃ ਕ੍ਰੀਡਂਤੇ ਸ਼ੈਲੇਸ੍ਮਿਨ੍ਮਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਃ ਸਦਾ। ਤਪਸਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯੇਣ ਨਾਮਭਿਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸੇਵਨੈਃ
'ਇਹ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਗਣੇਸ਼ ਹਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਖੇਡਦੇ ਹਨ, ਤਪ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ, ਨਾਮ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ।'
ਯੈਰਹਂ ਤੋषਿਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤ ਏਤੇ ਮਨੁਜੋਤ੍ਤਮਾਃ। ਮਤ੍ਸਮੀਪਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮਮ ਹृਦ੍ਯਾਃ ਸ਼ੁਭਾਨਨੇ
'ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ—ਇਹ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਹਨ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ।'
ਕਾਮਰੂਪਾ ਮਹੋਤ੍ਸਾਹਾ ਮਹਾਰੂਪਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਕਰ੍ਮਭਿਰ੍ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਯਾਮਿ ਬਲਸ਼ਾਲਿਨਾਮ੍
'ਇਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੇ, ਵੱਡੀ ਉਤਸ਼ਾਹਤਾ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਰੂਪ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰਤਬਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹਾਂ।'
ਸਾਮਰਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਜਗਤਃ ਸृष੍ਟਿਸਂਹਰਣਕ੍ਸ਼ਮਾਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਨ੍ਦ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਗਂਧਰ੍ਵੈਸ੍ਸਕਿਨ੍ਨਰਮਹੋਰਗੈਃ
'ਇਹ ਲੋਕ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸਾਂਝ, ਰਚਨਾ ਤੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਚੰਦ, ਇੰਦਰ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਕਿਨਨਰਾਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਨਾਲ।'
ਵਿਵਰ੍ਜਿਤੋਪ੍ਯਹਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨੈਭਿਰ੍ਵਿਰਹਿਤੋ ਰਮੇ। ਹृਦ੍ਯਾ ਮੇ ਚਾਰੁਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਿ ਤ ਏਤੇ ਕ੍ਰੀਡਿਤਾ ਗਿਰੌ
'ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਇਹ ਪਿਆਰੇ, ਜੋ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਖੇਡਦੇ ਹਨ, ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਂ ਵਿਸ੍ਮਯਾਕੁਲਾ। ਗਵਾਕ੍ਸ਼ਾਂਤਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਤੇ ਚਕਿਤਾਨਨਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਇੱਕ ਖਿੜਕੀ ਕੋਲ ਗਈ ਤੇ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਚਿਹਰਾ ਲੈ ਕੇ ਬਾਹਰ ਵੇਖਣ ਲੱਗੀ।
ਯਾਵਂਤਸ੍ਤੇ ਕृਸ਼ਾ ਦੀਰ੍ਘਾ ਹ੍ਰਸ੍ਵਾਃ ਸ੍ਥੂਲਾ ਮਹੋਦਰਾਃ। ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੇਭਵਦਨਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਕੇਚਿਨ੍ਮੇषਾਜਰੂਪਿਣਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ—ਕੁਝ ਪਤਲੇ, ਕੁਝ ਲੰਬੇ, ਕੁਝ ਛੋਟੇ, ਕੁਝ ਮੋਟੇ, ਕੁਝ ਵੱਡੇ ਪੇਟ ਵਾਲੇ, ਕੁਝ ਬਾਘ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ, ਕੁਝ ਭੇਡ ਤੇ ਬਕਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ।
ਅਨੇਕਪ੍ਰਾਣਿਰੂਪਾਸ਼੍ਚ ਜ੍ਵਾਲਾਸ੍ਯਾਃ ਕृष੍ਣਪਿਂਗਲਾਃ। ਸੌਮ੍ਯਾ ਭੀਮਾਃ ਸ੍ਮਿਤਮੁਖਾਃ ਕृष੍ਣਪਿਂਗਜਟਾਸ੍ਸਦਾ
ਕਈ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਮੂੰਹ, ਕਾਲੇ ਤੇ ਪੀਲੇ, ਕੁਝ ਮਿੱਠੇ, ਕੁਝ ਡਰਾਉਣੇ, ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੇ ਚਿਹਰੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਾਲੀ ਤੇ ਪੀਲੀ ਜਟਾ ਵਾਲੇ।
ਨਾਨਾਵਿਹਂਗਵਦਨਾ ਨਾਨਾਵਿਧਸੁਰਾਨਨਾਃ। ਕੌਸ਼ੇਯਚਰ੍ਮਵਸਨਾ ਨਗ੍ਨਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੋ ਵਿਰੂਪਿਣਃ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ, ਕੁਝ ਰੇਸ਼ਮੀ ਜਾਂ ਜੰਗਲੀ ਚਮੜੀ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਕੁਝ ਨੰਗੇ ਤੇ ਵਿਅੰਗ।
ਗੋਕਰ੍ਣਾ ਗਜਕਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਬਹੁਵਕ੍ਤ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਣੋਦਰਾਃ। ਬਹੁਪਾਦਾ ਬਹੁਭੁਜਾ ਦਿਵ੍ਯਨਾਨਾਸ੍ਤ੍ਰਪਾਣਯਃ
ਗਾਂ ਦੇ ਕੰਨ, ਹਾਥੀ ਦੇ ਕੰਨ, ਕਈ ਮੂੰਹ, ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਪੇਟ, ਕਈ ਪੈਰ, ਕਈ ਬਾਂਹ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਵਿਆ ਹਥਿਆਰ ਫੜੇ ਹੋਏ।
ਅਨੇਕਕੁਸੁਮਾਪੀਡਾ ਨਾਨਾਵ੍ਯਾਕੁਲਭੀषਣਾਃ। ਕृਤਨਾਨਾਯੁਧਧਰਾ ਨਾਨਾਕਵਚਭੂषਣਾਃ
ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ, ਕਈ ਹਥਿਆਰ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਵਚ ਤੇ ਗਹਣੇ ਪਹਿਨੇ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਵਾਹਨਾਰੂਢਾ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਾ ਵਿਯਚ੍ਚਰਾਃ। ਵੀਣਾਵਾਦ੍ਯਰਵੋਦ੍ਘੁष੍ਟਾ ਨਾਨਾਸ੍ਥਾਨਕਨਰ੍ਤਕਾਃ
ਅਜੀਬ ਸਵਾਰੀਆਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੇ, ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਤੁਰਦੇ, ਵੀਣਾ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨੱਚਦੇ।
ਗਣੇਸ਼ਾਂਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤਥਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸ਼ਂਕਰਮ੍। ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ-। ਗਣੇਸ਼ਾਃ ਕਤਿਸਂਖ੍ਯਾਤਾਃ ਕਿਂਨਾਮਾਨਃ ਕਿਮਾਤ੍ਮਕਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਗਣਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: "ਗਣੇਸ਼ ਕਿੰਨੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਕੀ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਨ?"
ਏਕੈਕਸ਼ੋ ਮਮ ਬ੍ਰੂਹਿ ਨਿष੍ਠਿਤਾ ਯੇ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍। ਸ਼ਂਕਰ ਉਵਾਚ-। ਕੋਟਿਕੋਟਿਸ਼੍ਚ ਸਂਖ੍ਯਾਤਾ ਨਾਨਾਵਿਖ੍ਯਾਤਪੌਰੁषਾਃ
ਹਰ ਇੱਕ ਬਾਰੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਉਹ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੰਮਾਂ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ।"
ਜਗਦਾਪੂਰਿਤਂ ਸਰ੍ਵਮੇਭਿਰ੍ਭੀਮੈਰ੍ਮਹਾਬਲੈਃ। ਸਿਦ੍ਧਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇषੁ ਰਥ੍ਯਾਸੁ ਜੀਰ੍ਣੋਦ੍ਯਾਨੇषੁ ਵੇਸ਼੍ਮਸੁ
ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਗਣਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਭਰ ਗਈ ਹੈ—ਸਿਧ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ, ਸੜਕਾਂ, ਉਜਾੜ ਬਾਗਾਂ ਤੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ।
ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਸ਼ਰੀਰੇषੁ ਬਾਲੇषੂਨ੍ਮਤ੍ਤਕੇषੁ ਚ। ਏਤੇ ਵਿਸ਼ਂਤਿ ਮੁਦਿਤਾ ਨਾਨਾਹਾਰਵਿਹਾਰਿਣਃ
ਇਹ ਗਣ ਦਾਨਵਾਂ, ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਪਾਗਲਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਊष੍ਮਪਾਃ ਫੇਨਪਾਸ਼੍ਚੈਵ ਧੂਮਪਾ ਮਧੁਪਾਯਿਨਃ। ਮੇਦਾਹਾਰਾਰੁਧਿਰਪਾਸ੍ਸਰ੍ਵਭਕ੍ਸ਼ਾ ਹ੍ਯਭੋਜਨਾਃ
ਕੋਈ ਗਰਮੀ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਕੋਈ ਝਾਗ, ਕੋਈ ਧੂੰਆਂ, ਕੋਈ ਸ਼ਹਦ; ਕੁਝ ਚਰਬੀ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਖੂਨ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਸਭ ਕੁਝ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੇ।
ਦੇਵਾਦਾਸ੍ਤਾਪਸਾਹਾਰਾ ਨਾਨਾਵਾਦ੍ਯਰਤਿਪ੍ਰਿਯਾਃ। ਨ ਹਿ ਵਕ੍ਤੁਮਨਂਤਤ੍ਵਾਚ੍ਛਕ੍ਯਨ੍ਤੇ ਹਿ ਗਣਾਃ ਪृਥਕ੍
ਕੁਝ ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਤੇ ਜੀਵਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਤੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਦ-ਯੰਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਗਣ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੱਸਣੇ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ-। ਨਾਗਤ੍ਵਗੁਤ੍ਤਰਾਸਂਗਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਗੋ ਮੁਂਜਮੇਖਲੀ। ਮਨਃਸ਼ਿਲੇਨ ਕਲ੍ਕੇਨ ਚਪਲੋ ਰਂਜਿਤਾਨਨਃ
ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਉਹ ਹਾਥੀ ਦੀ ਚਮੜੀ ਵਾਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਮੁੰਜ ਘਾਸ ਦੀ ਕਮਰਬੰਦ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਚਿਹਰਾ ਲਾਲ ਰੰਗ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਚਲਾਕ ਹੈ।"
ਭृਂਗਦष੍ਟੋਤ੍ਪਲਾਨਾਂ ਚ ਸ੍ਰਗ੍ਦਾਮਾ ਮਧੁਰਾਕृਤਿਃ। ਪਾषਾਣਸ਼ਕਲੋਤ੍ਤਾਨ ਕਾਂਸ੍ਯਤਾਲਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕਃ
ਉਹ ਭੰਭੀਰਾਂ ਤੇ ਕੁਚਲੇ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਰੂਪ ਮਿੱਠਾ ਹੈ; ਪੱਥਰ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਝਾਂਜ ਵਜਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸੌ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰੋ ਦੇਵ ਕਿਂਨਾਮਾ ਕਿਨ੍ਨਰਾਨੁਗਃ। ਯ ਏष ਗਣਗੀਤੇषੁ ਦਤ੍ਤਕਰ੍ਣੋ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਇਹ ਗਣਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਕਿਨਨਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਗਣਾਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ?
ਸ਼ਰ੍ਵ ਉਵਾਚ-। ਸ ਏष ਵੀਰਕੋ ਦੇਵਿ ਸਦਾ ਮੇ ਹृਦਯਪ੍ਰਿਯਃ। ਨਾਨਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਗੁਣਾਧਾਰੋ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰ ਗਣਾਰ੍ਚਿਤਃ
ਸ਼ਰਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਇਹ ਹੀ ਵੀਰਕਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ; ਅਜੋਕੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਗਣਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਤੇ ਗਣਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ।"
ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ। ਈਦृਸ਼ਸ੍ਯ ਸੁਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਿ ਮਮੋਤ੍ਕਂਠਾ ਪੁਰਾਂਤਕ। ਕਦਾਹਮੀਦृਸ਼ਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਾਨਂਦਦਾਯਕਂ
ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਪੁਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਐਸੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਕਦੋਂ ਮੈਂ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਵੇਖਾਂਗੀ?"
ਸ਼ਰ੍ਵ ਉਵਾਚ-। ਏष ਏਵ ਸੁਤਸ੍ਤੇਸ੍ਤੁ ਨਯਨਾਨਂਦਕਾਰਕਃ। ਤ੍ਵਯਾ ਮਾਤ੍ਰਾ ਕृਤਾਰ੍ਥੋ ਹਿ ਵੀਰਕੋਪਿ ਸੁਮਧ੍ਯਮੇ
ਸ਼ਰਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਇਹ ਹੀ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇਗਾ; ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ, ਮਾਂ ਵਜੋਂ, ਵੀਰਕਾ ਨੂੰ ਵੀ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲੇਗੀ, ਹੇ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ।"