ਤਤ੍ਸਂਗਮੇਨ ਤਾਵਤ੍ਤ੍ਵਂ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਹਂਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਸੇ। ਏਵਂ ਕृਤੇ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਯਾ ਸਰ੍ਵਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਮਿਲਾਪ ਤਕ, ਤੂੰ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ। ਜਦ ਇਹ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤੇ ਤੂੰ ਤਪ ਕਰ ਲਵੇਂ, ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਸਮਾਪ੍ਤਨਿਯਮਾ ਦੇਵਿ ਯਦਾ ਚੋਮਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਤਦਾ ਸ੍ਵਮੇਵ ਸਾ ਰੂਪਂ ਸ਼ੈਲਜਾ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ
ਜਦ ਤੇਰੇ ਨਿਯਮ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਣ ਤੇ ਉਮਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸ਼ੈਲਜਾ ਆਪਣਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਮੁੜ ਪਾ ਲਵੇਗੀ।
ਤਦਾ ਤ੍ਵਯਾਪਿ ਸਹਿਤਾ ਭਵਾਨੀ ਸਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਰੂਪਾਂਸ਼ੇਨ ਤੁ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਉਮਾਯਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਭਵਾਨੀ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗੀ; ਉਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਏਕਾਨਂਸ਼ੇਤਿ ਲੋਕਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਵਰਦੇ ਪੂਜਯਿष੍ਯਤਿ। ਭੇਦੈਰ੍ਬਹੁਵਿਧਾਕਾਰੈਃ ਸਰ੍ਵਗਾਂ ਕਾਮਸਾਧਿਨੀਮ੍
ਦੁਨੀਆ ਤੈਨੂੰ 'ਏਕਾਂਸ਼ਾ' ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਵਾਰੂਪਾਂ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮੰਨ ਕੇ ਪੂਜੇਗੀ।
ੴਕਾਰਵਕ੍ਤ੍ਰਾ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਤ੍ਵਮਿਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਭਿਃ। ਆਕ੍ਰਾਂਤੈਰੂਰ੍ਜਿਤਾਕਾਰਾ ਰਾਜਭਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਭੁਜੈਃ
ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਤੈਨੂੰ 'ਗਾਯਤਰੀ' ਆਖਣਗੇ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਓਂਕਾਰ ਵਰਗਾ ਹੈ; ਤੇ ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਵੇਗੀ।
ਤ੍ਵਂ ਭੂਰਿਤਿ ਵਿਸ਼ਾਂ ਮਾਤਾ ਸ਼ੂਦ੍ਰੈਸ਼੍ਸ਼ੈਵੇਤਿ ਪੂਜਿਤਾ। ਕ੍ਸ਼ਾਂਤਿਰ੍ਮੁਨੀਨਾਮਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਾ ਦਯਾ ਨਿਯਮਿਨਾਮਪਿ
ਤੈਨੂੰ 'ਭੂ' ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸ਼ੂਦਰ ਤੈਨੂੰ 'ਸ਼ੈਵੀ' ਮੰਨ ਕੇ ਪੂਜਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਧੀਰਜ, ਅਟੱਲ, ਤੇ ਨਿਯਮ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਦਇਆ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਮਹੋਪਾਯਸਂਦੇਹੋ ਨੀਤਿਰ੍ਨਯਵਿਸਰ੍ਪਿਣਾਮ੍। ਪਰਿਚਿਤ੍ਤਿਸ੍ਤ੍ਵਮਰ੍ਥਾਨਾਂ ਤ੍ਵਮੀਹਾ ਪ੍ਰਾਣਿਹृਚ੍ਛਯਾ
ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਉਪਾਅ ਤੇ ਉਪਾਅ ਲੱਭਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ੰਕਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਸੱਚ-ਝੂਠ ਵੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਨੀਤੀ ਹੈ; ਤੂੰ ਵਸਤੂਆਂ ਵਿਚ ਪਰਖ ਹੈ, ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਇੱਛਾ ਤੇ ਲਾਲਸਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਮੁਕ੍ਤਿਸ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਗਤਿਃ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਮ੍। ਰਤਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਰਤਚਿਤ੍ਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹृਦਿ ਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਸਰੀਰਧਾਰੀਆਂ ਲਈ ਰਾਹ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਰਤੀ ਵਿਚ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਰਤੀ ਹੈ; ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਕੀਰ੍ਤਿਃ ਸਤ੍ਯਭੂਤਾਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਾਂਤਿਰ੍ਦੁष੍ਟਕਰ੍ਮਣਾਮ੍। ਤ੍ਵਂ ਭ੍ਰਾਂਤਿਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਗਤਿਃ ਕ੍ਰਤੁਯਾਜਿਨਾਮ੍
ਤੂੰ ਸੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਜ਼ਤ ਹੈ, ਮੰਦ ਕਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਭੁੱਲ ਹੈ, ਤੇ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਮੰਜ਼ਿਲ ਹੈ।
ਜਲਧੀਨਾਂ ਮਹਾਵੇਲਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਲੀਲਾਵਿਲਾਸਿਨੀ। ਪ੍ਰਿਯਕਂਠਗ੍ਰਹਾਨਂਦਦਾਯਿਨੀ ਤ੍ਵਂ ਵਿਭਾਵਰੀ
ਤੂੰ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕੰਢ ਹੈ, ਤੇ ਖੇਡ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ; ਤੂੰ ਰਾਤ ਹੈ, ਜੋ ਪਿਆਰੇ ਗਲਾਂ ਦੇ ਗਲੇ ਲਾਉਣ ਦੀ ਦਾਤੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯਨੇਕਵਿਧੈਰ੍ਦੇਵੀ ਰੂਪੈਰ੍ਲੋਕੇ ਤ੍ਵਮਰ੍ਚਿਤਾ। ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਸ੍ਤੋष੍ਯਂਤਿ ਵਰਦੇ ਪੂਜਯਿष੍ਯਂਤਿ ਚਾਪਿ ਯੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸਤਕਾਰਣਗੇ, ਹੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਪੂਜਣਗੇ—
ਤੇ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਨਾਪ੍ਸ੍ਯਂਤਿ ਨਿਯਤਾ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਨਿਸ਼ਾ ਦੇਵੀ ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਸੁਖ ਪਾ ਲੈਣਗੇ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਤ ਦੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ।'
ਜਗਾਮ ਤ੍ਵਰਿਤਾ ਤੂਰ੍ਣਂ ਗृਹਂ ਹਿਮਗਿਰੇਰ੍ਮਹਤ੍। ਤਤ੍ਰਾਸੀਨਾਂ ਮਹਾਹਰ੍ਮ੍ਯੇ ਰਤ੍ਨਭਿਤ੍ਤਿਸਮਾਸ਼੍ਰਯਾਮ੍
ਉਹ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਹਿਮਾਵਤ ਦੇ ਵੱਡੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲੀ; ਉਥੇ, ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਮਹਲ ਵਿਚ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ—
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਮੇਨਾਮਾਪਾਣ੍ਡੁਚ੍ਛਵਿਵਕ੍ਤ੍ਰਸਰੋਰੁਹਾਮ੍। ਕਿਂਚਿਤ੍ਕ੍ਸ਼ਾਮਾਂ ਮੁਖੋਦਗ੍ਰਸ੍ਤਨਭਾਰਾਵਨਾਮਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੇਨਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਫਿੱਕਾ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਕੁਝ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਤੇ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਝੁਕੀ ਹੋਈ।
ਮਹੌषਧਿਗਣਾਬਦ੍ਧ ਮਂਤ੍ਰਰਾਜਨਿषੇਵਿਤਾਮ੍। ਉਦੂਢਕਨਕੋਨ੍ਨਦ੍ਧ ਜੀਵਰਕ੍ਸ਼ਾ ਮਨੋਰਮਾਮ੍
ਵੱਡੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਹੋਈ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਾਵੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸਜਾਈ ਹੋਈ, ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ।
ਮਣਿਦੀਪਗਣਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਮਹਾਲੋਕਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤੇ। ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਣਬਹੁਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਮਨੋਜ੍ਞਪਰਿਚਾਰਕੇ
ਕਈ ਮਣੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ, ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ, ਤੇ ਕਈ ਕਲਾ-ਕੁਸ਼ਲ ਵਾਲੀਆਂ ਸੁੰਦਰ ਸੇਵਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਚੀਨਾਂਸ਼ੁਕਚ੍ਛਤ੍ਰ ਭੂਸ਼ਯ੍ਯਾਸ੍ਤਰਣੋਜ੍ਜ੍ਵਲੇ। ਧੂਪਾਮੋਦਮਨੋਰਮ੍ਯੇ ਸਜ੍ਜ ਸਰ੍ਵੋਪਯੋਗਿਕੇ
ਸਾਫ ਚੀਨੀ ਰੇਸ਼ਮੀ ਛਤਰੀਆਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਬਿਸਤਰ ਤੇ ਗੱਦੇ, ਸੁਗੰਧਤ ਧੂਪ ਨਾਲ ਰੁਚਿਕਰ, ਤੇ ਹਰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਚੀਜ਼ ਲਈ ਤਿਆਰ।
ਤਤਃ ਕ੍ਰਮੇਣ ਦਿਵਸੇ ਗਤੇ ਦੂਰਂ ਵਿਭਾਵਰੀ। ਵਿਜृਂਭਿਤਸੁਖੋਦਰ੍ਕੇ ਤਤੋ ਮੇਨਾ ਮਹਾਗृਹੇ
ਫਿਰ, ਜਦ ਦਿਨ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਲੰਘ ਗਿਆ ਤੇ ਰਾਤ ਦੂਰ ਚਲੀ, ਮੇਨਾ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਨਵੀਂ ਤਾਕਤ ਦੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਜਾਗੀ।
ਪ੍ਰਸੁਪ੍ਤਪ੍ਰਾਯਪੁਰੁषੇ ਨਿਦ੍ਰਾਭੂਤੋਪਚਾਰਕੇ। ਸ੍ਫੁਟਾਲੋਕੇ ਸ਼ਸ਼ਭृਤਿ ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਰਿਵਿਹਂਗਮੇ
ਜਦੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਨੀਂਦ ਬਣ ਚੁੱਕੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨਾਲ, ਚੰਨ ਦੀ ਸਾਫ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿਚ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਰਾਤ ਵਿਚ ਭਟਕਦੇ ਹਨ।
ਰਜਨੀਚਰ ਸਂਚਾਰਭੂਤੈਰਾਵृਤ ਚਤ੍ਵਰੇ। ਗਾਢਕਂਠਗ੍ਰਹਾਲਗ੍ਨੇ ਸ਼ੁਭਗੋष੍ਟਜਨੇ ਤਤਃ
ਅੰਗਣੇ ਵਿਚ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਜੋ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਗਲ ਲਗ ਕੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਕਿਂਚਿਦਾਕੁਲਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮੇਨਾ ਨੇਤ੍ਰਾਂਬੁਜਦ੍ਵਯੇ। ਆਵਿਵੇਸ਼ ਮੁਖੇ ਰਾਤ੍ਰਿਃ ਸੁਖਮਦ੍ਭੁਤਸਂਗਮਾ
ਜਦੋਂ ਮੈਨਾਂ ਦੇ ਦੋ ਕੁਮਲਿਆਂ ਵਰਗੇ ਨੈਣਾਂ 'ਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਚਿੰਤਾ ਆਈ, ਰਾਤ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਮਿਲਾਪ ਹੋਇਆ।
ਉਨ੍ਮਾਦਾਯ ਜਗਨ੍ਮਾਤੁਃ ਕ੍ਰਮੇਣ ਜਠਰਾਂਤਰੇ। ਆਵਿਵੇਸ਼ਾਤੁਲਂ ਜਨ੍ਮ ਮਨ੍ਯਮਾਨਾ ਕਦਾ ਤੁ ਵੈ
ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ, ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਪਾਗਲਪਨ ਲਈ, ਰਾਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਸੋਚਦੀ ਹੋਈ ਕਿ ਇਹ ਅਦੁੱਤੀ ਜਨਮ ਕਦੋਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਰਂਜਯਦ੍ਗृਹਂ ਦੇਵ੍ਯਾ ਗੁਹਾਰਣ੍ਯੇ ਵਿਭਾਵਰੀ। ਤਤੋ ਜਗਤ੍ਯਾ ਨਿਰ੍ਵਾਣਹੇਤੁਰ੍ਹਿਮਗਿਰਿਪ੍ਰਿਯਾ
ਰਾਤ ਨੇ ਦੇਵੀ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਗੁਫਾ-ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸਜਾਇਆ; ਫਿਰ ਹਿਮਪਹਾੜ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਜਗਤ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਸੁਭਗੇ ਪ੍ਰਾਸੂਯਤ ਗੁਹਾਰਣਿਂ। ਤਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਜਾਯਮਾਨਾਯਾਂ ਜਂਤਵਃ ਸ੍ਥਾਣੁਜਂਗਮਾਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੁਹੂਰਤ ਵਿੱਚ, ਸੁਭਾਗੀ ਨੇ ਗੁਫਾ-ਵਾਸੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਜਦ ਉਹ ਜਨਮ ਲੈ ਰਹੀ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ—ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ—
ਅਭਵਨ੍ਸੁਖਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਨਿਵਾਸਿਨਃ। ਨਾਰਕਾਣਾਮਪਿ ਤਦਾ ਸੁਖਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸਮਂ ਮਹਤ੍
ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਾਸੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ; ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੱਡਾ ਸੁਖ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ।
ਅਭਵਤ੍ਕ੍ਰੂਰਸਤ੍ਵਾਨਾਂ ਚੇਤਃ ਸ਼ਾਂਤਂ ਚ ਦੇਹਿਨਾਮ੍। ਜ੍ਯੋਤਿषਾਮਪਿ ਤੇਜਸ੍ਤੁ ਸੁਤਰਾਂ ਚਾਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਕਰੂੜ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਸਰੀਰਧਾਰੀ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵੀ ਠੰਢੇ ਹੋ ਗਏ; ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਵੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਬਹੁਤ ਵਧ ਗਈ।
ਵਨਾਸ਼੍ਰਿਤਾਸ਼੍ਚੋषਧਯਃ ਸ੍ਵਾਦਵਂਤਿ ਫਲਾਨਿ ਚ। ਗਂਧਵਂਤਿ ਚ ਮਾਲ੍ਯਾਨਿ ਵਿਮਲਂ ਚ ਨਭੋऽਭਵਤ੍
ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾਂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਫਲ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਸੁਗੰਧਿਤ ਹੋ ਗਈਆਂ; ਆਸਮਾਨ ਸਾਫ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਾਰੁਤਸ਼੍ਚ ਸੁਖਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੋ ਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸੁਮਨੋਹਰਾਃ। ॠਤੂਦ੍ਭੂਤਫਲਾਯੋਗ ਪਰਿਪਾਕਗੁਣੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾ
ਹਵਾ ਸੁਖਦਾਈ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਬੜੀਆਂ ਮਨੋਹਰ ਹੋ ਗਈਆਂ; ਰੁੱਤਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕੇ ਫਲਾਂ ਦੀ ਖਾਸ ਖੁਬੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਅਭਵਤ੍ਪृਥਿਵੀ ਦੇਵੀ ਸ਼ਾਲਿਮਾਲਾਕੁਲਾਪਿ ਚ। ਤਪਾਂਸਿ ਦੀਰ੍ਘਚੀਰ੍ਣਾਨਿ ਮੁਨੀਨਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਧਰਤੀ ਦੇਵੀ ਚਾਵਲ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਈ; ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲੰਬੀਆਂ ਤਪੱਸਿਆਵਾਂ
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਗਤਾਨਿ ਸਾਫਲ੍ਯਂ ਕਾਲੇ ਨਿਰ੍ਮਲਚੇਤਸਾਮ੍। ਵਿਸ੍ਮृਤਾਨਿ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਂ ਪ੍ਰਪੇਦਿਰੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਚਿੱਤ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਫਲਦਾਈ ਹੋ ਗਈਆਂ; ਭੁੱਲੇ ਹੋਏ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵੀ ਦੁਬਾਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ।