ਸਭੇਯਂ ਦੈਤ੍ਯਸਿਂਹਸ੍ਯ ਨ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ृਂਖਲਾ। ਵਦਦ੍ਭਿਰਿਤਿ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰੇष੍ਯੈਰ੍ਵਿਹਸਿਤਾ ਬਹੁ
ਇਹ ਸਭਾ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘ ਦੀ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਨਹੀਂ। ਦੈਤ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਨੌਕਰ ਸਾਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਹੱਸਦੇ ਹਨ।
ॠਤਵੋ ਮੂਰ੍ਤਿਮਂਤਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮੁਪਾਸਤੇ। ਕृਤਾਪਰਾਧਂ ਸਤ੍ਰਾਸਂ ਨ ਤ੍ਯਜਂਤਿ ਕਥਂਚਨ
ਰੁੱਤਾਂ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਹਰ ਵੇਲੇ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਦੋਸ਼ੀ ਤੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡਦੇ ਨਹੀਂ।
ਤਂਤ੍ਰੀਲਯਨਯੋਪੇਤਂ ਸਿਦ੍ਧਗਂਧਰ੍ਵਕਿਨ੍ਨਰੈਃ। ਸਰਾਗਮੁਪਧਾਵਿष੍ਟਂ ਗੀਯਤੇ ਤਸ੍ਯ ਵੇਸ਼੍ਮਸੁ
ਸੰਗੀਤ ਤੇ ਤਾਲ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਕਿੰਨਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਮਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਗੀਤ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕृਤਾਕृਤੋਪਕਰਣੈਰ੍ਮਿਤ੍ਰਾਦਿ ਗੁਰੁਲਾਘਵਃ। ਸ਼ਰਣਾਗਤਸਂਤ੍ਯਾਗੀ ਤ੍ਯਕ੍ਤਸਤ੍ਯਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰਯਃ
ਉਹ ਸਹੀ-ਗਲਤ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿੱਤ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਜਾਂ ਘੱਟ ਸਮਝਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਚ ਤੇ ਵਾਅਦੇ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਨਿਸ਼੍ਸ਼ੇषਮਥਵਾ ਨਿਸ਼੍ਸ਼ੇषਂ ਕੇਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ। ਤਸ੍ਯਾਵਿਨਯਮਾਖ੍ਯਾਤੁਂ ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਤਤ੍ਰ ਪਰਾਯਣਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਨੂੰ ਕੌਣ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਹੀ ਅੰਤਮ ਹਕਮ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਰਮਦ੍ਵਾਯੁਃ ਸ਼ਨੈਰ੍ਦੇਵਵਿਚੇष੍ਟਿਤਂ। ਸੁਰਾਨੁਵਾਚ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤਤਃ ਸ੍ਮਿਤਮੁਖਾਂਬੁਜਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਾਯੂ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕਰਤਬ ਦੱਸਦਾ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ, ਹੱਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ। ਅਵਧ੍ਯਸ੍ਤਾਰਕੋ ਦੈਤ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵੈਰਪਿ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ। ਯਸ੍ਯ ਵਧ੍ਯਸ੍ਸ ਨਾਦ੍ਯਾਪਿ ਜਾਤਸ੍ਤ੍ਰਿਭੁਵਨੇ ਪੁਮਾਨ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਤਾਰਕਾ ਦੈਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਦੈਤ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਤੱਕ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਜਨਮਿਆ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕੇ।'
ਮਯਾ ਸ ਵਰਦਾਨੇਨ ਛਂਦਯਿਤ੍ਵਾ ਨਿਵਾਰਿਤਃ। ਤਪਸਃ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਰਾਜਾ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਦਹਨਾਤ੍ਮਕਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਮਨਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੋਕਿਆ। ਹੁਣ ਉਹ ਆਪਣੇ ਤਪ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ ਤੁ ਵਵ੍ਰੇ ਵਧਂ ਦੈਤ੍ਯਸ਼੍ਸ਼ਿਸ਼ੁਤਃ ਸਪ੍ਤਵਾਸਰਾਤ੍। ਸ ਤੁ ਸਪ੍ਤਦਿਨੋ ਬਾਲਃ ਸ਼ਂਕਰਾਦ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਦੈਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਲਈ ਮੰਗਿਆ ਕਿ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਲਈ, ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਬਾਲਕ ਜਨਮੇਗਾ, ਜੋ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤਾਰਕਸ੍ਯ ਨਿਹਂਤਾ ਸ ਭਾਸ੍ਕਰਾਭੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਚਾਪ੍ਯਪਤ੍ਨੀਕਃ ਸ਼ਂਕਰੋ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਹ ਤਾਰਕਾ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕੇਗਾ। ਇਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੰਕਰ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਕੋਈ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਹਿਮਾਚਲਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾ ਯਾ ਚ ਦੇਵੀ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਕਾਸ਼ਾਦ੍ਯਃ ਸੂਨੁਰਰਣ੍ਯਾਃ ਪਾਵਕੋ ਯਥਾ
ਹਿਮਾਚਲ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਬਣੇਗੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਅੱਗ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ।
ਜਨਯਿष੍ਯਤਿ ਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਾਰਕੋ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਮਯਾऽਭ੍ਯੁਪਾਯਃ ਕਥਿਤੋ ਯਥੈष ਹਿ ਭਵਿष੍ਯਤਿ1.43.
ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਵੇਗੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਤਾਰਕਾ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸ਼ੇषਂ ਚਾਪ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਭਵਂ ਵਿਭਜਧ੍ਵਮਨਂਤਰਂ। ਸ੍ਤੋਕਕਾਲਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਧ੍ਵਂ ਨਿਰ੍ਵਿਸ਼ਂਕੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਹੁਣ ਉਸ ਦੀ ਬਚੀ ਹੋਈ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਲਵੋ। ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ ਉਡੀਕੋ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਸ੍ਤੇਨ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਕਮਲਯੋਨਿਨਾ। ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯੇਸ਼ਂ ਯਥਾਯੋਗਂ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਨੇ ਜਦੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਦਰਜੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਥੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤੋ ਯਾਤੇषੁ ਦੇਵੇषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ। ਨਿਸ਼ਾਂ ਸਸ੍ਮਾਰ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਪੂਰ੍ਵਸਂਭਵਾਂ
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪਿਤਾ ਹਨ, ਨੇ ਉਸ ਰਾਤ ਦੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।
ਤਤੋ ਭਗਵਤੀ ਰਾਤ੍ਰਿਰੁਪਤਸ੍ਥੇ ਪਿਤਾਮਹਂ। ਤਾਂ ਵਿਵਿਕ੍ਤੇ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਵਿਭਾਵਰੀਮ੍
ਫਿਰ ਭਗਵਤੀ ਰਾਤ ਆਪ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਆਈ। ਉਸ ਨੂੰ ਇਕੱਲਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ-। ਵਿਭਾਵਰਿ ਮਹਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਂ। ਤਤ੍ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵਿ ਸ਼ृਣੁ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਚਮਕਦਾਰ ਰਾਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਇਕ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਕੰਮ ਤੂੰ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਦੇਵੀ। ਸੁਣ, ਇਸ ਕੰਮ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ।'
ਤਾਰਕੋਨਾਮ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਃ ਸੁਰਸ਼ਤ੍ਰੁਰਨਿਰ੍ਜਿਤਃ। ਤਸ੍ਯਾ ਭਵਾਯ ਭਗਵਾਨ੍ਜਨਯਿष੍ਯਤਿ ਚੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਤਾਰਕ ਨਾਮ ਦਾ ਇਕ ਦੈਤ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧੀ ਤੇ ਅਜੇ ਤੱਕ ਅਜਿੱਤ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਭਗਵਾਨ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨਗੇ।
ਸੁਤਂ ਸ ਭਵਿਤਾ ਤਸ੍ਯ ਤਾਰਕਸ੍ਯਾਂਤਕਃ ਕਿਲ। ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯਾਭਵਤ੍ਪਤ੍ਨੀ ਸਤੀ ਦਕ੍ਸ਼ਸੁਤਾ ਤੁ ਯਾ
ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਤਾਰਕ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਬਣੇਗਾ। ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਸਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਸੀ,
ਸਾ ਪਿਤੁਃ ਕੁਪਿਤਾ ਦੇਵੀ ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕਾਰਣਾਂਤਰੇ। ਭਵਿਤ੍ਰੀ ਹਿਮਸ਼ੈਲਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾ ਲੋਕਭਾਵਿਨੀ
ਉਹ ਦੇਵੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋਈ, ਹਿਮਾਚਲ ਦੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲਵੇਗੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੋਵੇਗੀ।
ਵਿਰਹੇਣ ਹਰਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਮਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਂ। ਸ ਤਸ੍ਯ ਹਿਮਸ਼ੈਲਸ੍ਯ ਕਂਦਰੇ ਸਿਦ੍ਧਸੇਵਿਤੇ
ਉਸ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਵਿੱਚ, ਹਰਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁੰਨਿਆ ਸਮਝੇਗਾ। ਉਹ ਹਿਮਾਚਲ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਧ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਰਹੇਗਾ।
ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣਸ੍ਤਜ੍ਜਨ੍ਮ ਕਿਂਚਿਤ੍ਕਾਲਂ ਨਿਵਤ੍ਸ੍ਯਤਿ। ਤਯੋਃ ਸੁਤਪ੍ਤਤਪਸੋਰ੍ਭਵਿਤਾ ਯੋ ਮਹਾਨ੍ਸੁਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਥੋੜਾ ਸਮਾਂ ਉਥੇ ਰਹੇਗਾ। ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਕਠੋਰ ਤਪਸਿਆ ਤੋਂ ਇਕ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਯ ਤਾਰਕਸ੍ਯ ਵਿਨਾਸ਼ਕਃ। ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਾ ਚ ਸਾ ਦੇਵੀ ਸ੍ਵਲ੍ਪਸਂਜ੍ਞੇਵ ਭਾਮਿਨੀ
ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਤਾਰਕ ਦੈਤ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣੇਗਾ। ਤੇ ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜਦੋਂ ਜਨਮ ਲਵੇਗੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਹੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਵਿਰਹੋਤ੍ਕਂਠਿਤਾ ਗਾਢਂ ਹਰਸਂਗਮਲਾਲਸਾ। ਤਯੋਃ ਸੁਤਪ੍ਤਤਪਸੋਃ ਸਂਯੋਗਃ ਸ੍ਯਾਚ੍ਛੁਭਾਵਹਃ
ਵਿਛੋੜੇ ਵਿਚ ਡੂੰਘੀ ਤਰਸ ਤੇ ਹਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ, ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਈ ਜੋੜੀ, ਸੁਭਾਗ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਤਤਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਜਨਿਤਃ ਸ੍ਵਲ੍ਪੋ ਵਾਕ੍ਕਲਹੋ ਭਵੇਤ੍। ਤਤਸ੍ਤੁ ਸਂਸ਼ਯੋ ਭੂਯਸ੍ਤਾਰਕਸ੍ਯ ਚ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਜੇ ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ, ਤਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਬੋਲ-ਵਾਦ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਤਾਰਕ ਬਾਰੇ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਹ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤਯੋਃ ਸਂਯੁਕ੍ਤਯੋਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸੁਰਤਾਸਕ੍ਤਿਕਾਰਣੇ। ਵਿਘ੍ਨਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਧਾਤਵ੍ਯਂ ਯਥਾ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਤਥਾ ਸ਼ृਣੁ
ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਦੋਹਾਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸੁਖ-ਸੰਬੰਧ ਵਿਚ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਸੁਣ, ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਗਰ੍ਭਸ੍ਥਮੇਵਤਨ੍ਮਾਤੁਃ ਸ੍ਵੇਨ ਰੂਪੇਣ ਸਂਜ੍ਞਯਾ। ਤਤੋ ਵਿਹਸ੍ਯ ਸ਼ਰ੍ਵਸ੍ਤਾਂ ਵਿषਣ੍ਣੋ ਨਰ੍ਮਪੂਰ੍ਵਕਂ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਾਂ ਗਰਭ ਵਿਚ ਹੋਵੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਕਰ ਦੇਵੀਂ। ਫਿਰ ਸ਼ਰਵ, ਹੱਸ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਮਜ਼ਾਕ ਕਰੇਗਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਚਿੰਤਤ ਹੋਵੇਗਾ।
ਭਰ੍ਤ੍ਸਯਿष੍ਯਤਿ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਤਤਃ ਸਾ ਕੁਪਿਤਾ ਸਤੀ। ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਤਿ ਤਪਸ਼੍ਚਰ੍ਤੁਂ ਤਤਃ ਸਾ ਤਪਸਾ ਯੁਤਾ
ਉਹ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਡਾਂਟੇਗਾ, ਤੇ ਸਤੀ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਕੇ ਤਪ ਕਰਣ ਲਈ ਚਲੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਜਨਯਿष੍ਯਤਿ ਤਂ ਸ਼ਰ੍ਵਾਦਮਿਤਦ੍ਯੁਤਿਮਂਡਲਂ। ਸਂਭਵਿष੍ਯਤਿ ਹਂਤਾਸੌ ਸੁਰਾਰੀਣਾਮਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਰਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਿਆਉਣੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤ ਬੇਅੰਤ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਬਣੇਗਾ।
ਤ੍ਵਯਾਪਿ ਦਾਨਵਾ ਦੇਵਿ ਹਂਤਵ੍ਯਾ ਲੋਕਦੁਰ੍ਜਯਾਃ। ਯਾਵਤ੍ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰੀ ਦੇਹਸਂਕ੍ਰਾਂਤਗੁਣਸਂਚਯਾ
ਤੂੰ ਵੀ, ਦੇਵੀ, ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਜਦ ਤਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਰੀਰ ਧਾਰਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।